دلایل شوره سر
شوره سر (Dandruff) در اصل همان سلول‌های مرده‌ای است که بعد از مدتی از روی پوست سر جدا می‌شوند و به صورت پوسته‌های سفید بر روی موها و سطح پوست نمایان می‌شوند. این اختلال معمولا باعث ایجاد التهاب و خارش بر روی پوست سر فرد می‌شود، لکه‌های چربی بر روی موها ایجاد می‌شود و همچنین پوسته‌ها بعد از جدا شدن از پوست سر بر روی لباس و بدن فرد نمایان می‌شوند و به این ترتیب، سطح عزت نفس را در فرد کاهش می‌دهند.

این اختلال که یکی از رایج‌ترین مشکلات مویی در بین افراد است، ممکن است در دوره سنی مختلف برای افراد بروز دهد. معمولا در زمانی که پوست و مو تغذیه مناسبی نداشته باشند و مواد مغذی لازم به آنها نرسد، سلولهای بیرونی پوست رفته رفته از بین می‌روند و بعد از مدتی که تعداد سلول‌های مرده زیادتر شود، از سطح پوست جدا شده و به صورت پوسته‌های سفید نمایان می‌شوند.

شوره سر ممکن است عارضه زیادی به دنبال نداشته باشد اما ممکن است از لحاظ نظافت، برای فرد مشکل ایجاد می‌کند و ظاهر افراد را به هم می‌ریزد. همچنین در مواردی ممکن است با خارش و التهاب همراه باشد. در مواردی نیز اگر از این عارضه، پیشگیری نشود، ممکن است به مرور زمان باعث ریزش موی سر شود.

علل ایجاد شوره سر (Dandruff)
دلایل زیادی وجود دارد که می‌تواند باعث ایجاد شوره در موهای سر شود. از جمله دلایل این عارضه می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

درماتیت سبوره‌ای (Seborrheic Dermatitis)
یکی از مهمترین دلایل ایجاد شوره در سر، اگزمای سبورئیک است که معمولا در اثر استرس و واکنش‌های نامنظم سیستم ایمنی در بدن فرد به وجود می‌آید. این اختلال در افرادی که پوست چرب دارند بیشتر رخ می‌دهد و معمولا باعث ایجاد التهاب و خارش در موها می‌شود و در نهایت پوسته‌های زرد و سفید بر روی موها ایجاد می‌شود.

شوره ناشی از رشد یک نوع قارچ به نام مالاسزیا
یک نوع قارچ به نام مخمر مالاسزیا ( Malassezia yeast) وجود دارد که از چربی موجود بر روی پوست تغذیه می‌کند و به این ترتیب می‌تواند به سرعت رشد کند و در افرادی که پوست چرب دارند باعث ایجاد شوره می‌شود.

حساسیت ناشی از محصولات شستشو و مراقبت از مو
در مواردی نیز مواد شستشو و مراقبت از مو، مرغوبیت لازم را ندارند و می‌توانند باعث ایجاد شوره سر (Dandruff) شوند. هنگام خرید محصولات مراقبتی از مو، برای اینکه دچار عارضه‌هایی مثل شوره سر نشوید، بهتر است که نوع موها و مشخصات پوست خود را در نظر بگیرید و با توجه به آنها، محصولی خریداری کنید که باعث تحریک پوست و در نهایت ایجاد شوره می‌شوند.

خشکی پوست سر

گاهی نیز خشکی بیش از حد پوست سر باعث ایجاد شوره می‌شود. برای مثال در فصل زمستان، افراد دمای داخل منزل را بسیار گرم نگه می‌دانرد و به محضی از منزل بیرون می‌آیند، با هوای خیلی سرد مواجه می‌شوند و همین باعث می‌شود که پوست بدن آنها خشک شود و در نهایت شوره‌های خشک بر روی پوست سر ظاهر شود.

چربی پوست سر
چربی بیش از حد نیز می‌تواند باعث بروز شوره بر روی موها شود. در لایه زیر پوست سر غده‌هایی وجود دارند که به تولید یک نوع ماده روغنی به نام سبوم برای مرطوب سازی پوست می‌پردازند. در مواقعی که این غده‌ها ترشح زیاد داشته باشند و غده‌های بیشتری تولید کنند، پوست سر فرد تحریک می‌شود و به این ترتیب پوسته‌های سفید رنگی بر روی آن ظاهر شده که بعد از مدتی به شوره سر تبدیل می‌شوند.

هورمون
هورمون یکی از عوامل مهمی است که باعث تشدید شوره سر می‌شود. این علت در تمامی رده‌های سنی اتفاق می‌افتد مثلا اینکه در سنین کودکی با شوره سر گهواره‌ای (cradle cap) بر روی موهای کودک مواجه می‌شویم.

عوامل دیگری که می‌توانند باعث ایجاد شوره سر در افراد شوند عبارتند از:

استرس
بیماری‌های زمینه‌ای
رژیم غذیی نامناسب
آب و هوای نامناسب
کمبود بعضی ویتامین‌ها
مصرف بعضی داروها
و …

قولنج ، عوارض شکستن قولنج ، درمان قولنج
یکی از عادت‌های رایج در میان مردم، شکستن قولنج است. کاری که برای رفع خستگی بدن انجام می‌شود. اینکه قولنج چیست و آیا شکستن آن ضرر دارد یا خیر؟ سوالی است که زیاد محل مناقشه در میان مردم است. برای هر کسی پیش می‌آید که دچار گرفتگی عضلات یا مفاصل شود. این گرفتگی دلایل مختلفی دارد که در این مطلب به آن‌ها خواهیم پرداخت.

شکستن قولنج (Cracking Joints)کاری است که در جهت رفع این گرفتگی انجام می‌شود. اما برای بسیاری از مردم، شکستن قولنج کاری تفننی است که صرفاً برای لذت انجام می‌دهند. اما بسیاری از مردم نمی‌دانند که این کار ممکن است عوارض جبران‌ناپذیری را برایشان به همراه داشته باشد. در این مطلب سعی می‌کنیم به بررسی عوارض شکستن قولنج و روش‌های درمان قولنج بدن بپردازیم. با ما همراه باشید.

قولنج چیست؟
قولنج پیش از این برای بیان دلیل درد در بعضی از نواحی بدن استفاده می‌شد. برای مثال وقتی زن بارداری از درد در پهلوی خود شکایت داشت، این عبارت را زیاد می‌شنید: ” حتماً قولنج کردی”. در علم امروز، به اسپاسم یا گرفتگی‌های ناگهانی در عضلات مختلف بدن، قولنج می‌گویند.

قولنج بیشتر در قسمت کمر، ستون فقرات و گردن اتفاق می‌افتد. در این مواقع معمولاً فرد با کج و راست کردن خود، یا با حرکت‌دادن سریع گردن، با شنیدن یک صدای شبیه به شکستگی، قولنج خود را رفع می‌کند.

اما این قولنج دلایل مختلفی دارد. شاید بهتر است قبل از هر کاری، ابتدا دلایلی که باعث ایجاد قولنج می‌شود را بشناسیم.

دلایل ایجاد قولنج

دلایل ایجاد قولنج چیست؟
پزشکان برای قولنج در عضلات، دلایل مختلفی را ذکر می‌کنند.

کم‌آبی بدن: این موضوع بیشترین دلیل برای ایجاد قولنج در عضلات است. بدن به‌خصوص بعد از ورزش‌های سنگین یا قرارگرفتن در هوای گرم، دچار کم‌آبی می‌شود.
استفاده زیاد و طولانی‌مدت از عضلات نواحی مختلف بدن مانند گردن
آسیب‌های جسمی
کمبود کلسیم یا منیزیوم
نشانه‌ای از وجود یک بیماری مربوط به اعصاب
صدای شکستن قولنج بر اثر چیست؟
قولنج را با صدای شکستن آن می‌شناسیم. اما دلیل ایجاد این صدا چیست؟ مفصل‌های بدن انسان، با یک بافت احاطه شده که به آن کپسول مفصلی گفته می‌شود. این کپسول حاوی مایعی است که در آن مواد معدنی و گازهای مختلف وجود دارد. این مایع باعث لغزیدن و حرکت آسان استخوان‌ها در کنار هم خواهد شد.

فعالیت‌های بدن باعث افزایش حجم مفصل‌ها و در نتیجه کم شدن فشار مایع بین مفصل‌هاست. کم شدن این فشار باعث می‌شود که حالتی شبیه به مکش در فضای مفصل‌ها به وجود بیاید و گاز موجود در مایع مفصلی به‌صورت حباب دربیاید. حباب‌های ایجاد شده، گیرنده‌های مفصلی داخل مفاصل را تحریک کرده و پیغامی به مغز می‌فرستند.

در واقع، شکستن قولنج، برای شکستن این حباب‌هاست که مانع حرکت نرم استخوان‌ها می‌شود. با شکستن حباب، همان صدای شبیه شکستگی ایجاد می‌شود که از آن به شکستن قولنج نام می‌برند.

عوارض شکستن قولنج چیست؟
واقعیت این است که پزشکان شکستن قولنج را کاری صحیح نمی‌دانند. این شکستن اگر در حد کم و صرفاً برای رفع خستگی باشد، شاید مشکل خاصی ایجاد نکند. اما برای بسیاری از افراد این کار تبدیل به یک عادت شده و حتی بعد از شنیدن صدای قولنج، باز هم مفاصل خود را با فشار، وادار به صدا دادن می‌کنند.

این کار همان بخش خطرناک شکستن قولنج است. تداوم این کار باعث ایجاد لرزش در دست و پا در سنین بالا خواهد شد. حتی در بسیاری موارد، ابتلا به آرتروز را نیز از عواقب شکستن زیاد از حد قولنج می‌دانند. به علت ایجاد مشکل در ارتباط میان عضلات بدن و گیرنده‌ها، تمرکز و کنترل بر عضلات کم شده و باعث لرزش در آن‌ها می‌شود.

به‌علاوه، آسیب به بافت‌های اطراف مفاصل، و آسیب به رباط‌ها و تاندون‌ها نیز منجر به بروز آرتروز شده و فرد گاهی توانایی انجام حرکات خیلی خاص با مفاصلش را از دست می‌دهد. شکستن زیاد از حد قولنج باعث ضعیف شدن عضلات بدن می‌شود. در مواردی که فرد با تکان‌های ناگهانی سعی در شکستن قولنج گردن دارد، ممکن است در طی این کار، آسیب‌های جدی به مهره‌های گردن وارد شود که عوارض و عواقب وحشتناکی به همراه خواهد داشت.

عوارض شکستن قولنج

آیا شکستن قولنج باعث مرگ می‌شود؟
واقعیت این است که آنچه به‌عنوان قولنج در پزشکی قدیم معرفی می‌شد، با آنچه که امروز به‌عنوان قولنج می‌شناسیم متفاوت است. در قدیم، دردها یا کولیت‌های روده را نیز در زمره دردهای مربوط به قولنج می‌دانستند. تمامی این دردها را با عنوان “قولون” با ریشه یونانی Colon می‌شناختند.

به همین دلیل در کتب قدیم پزشکی مربوط به ابن‌سینا یا دیگر پزشکان بزرگ آن زمان، این دردها با نام قولنج ثبت شده و بسیاری از این افراد از جمله خود بوعلی سینا بر اثر قولنج از دنیا رفته‌اند. دردهای شدید در روده‌های نوزادان که باعث گریه‌های ناتمام روزهای اول آن‌هاست، ناشی از همین قولنج روده است.

بیماری که مانع پاسخ درست مغز برای انقباض عضلات دستگاه گوارش است. امروزه اما این موضوع حل شده و درمان‌های بسیاری برای آن وجود دارد و دیگر قولنج دستگاه گوارشی یک بیماری کشنده نیست.

قولنج لگن، کمر یا گردن نمی‌تواند منجر به مرگ شود. اما حرکات ناگهانی و شدید در کمر و گردن، می‌تواند عوارض جبران‌ناپذیر و دردناکی برای فرد به وجود آورد.

رفع قولنج با حرکات ورزشی

برای رفع قولنج در خانه چه باید کرد؟
بسیاری از افراد به جز شکستن قولنج خود و انجام حرکات خیلی شدید، گاهی از دیگران برای این کار کمک می‌گیرند. افراد بی‌تجربه‌ای که با فشارهای بیجا ممکن است آسیب را بدتر کنند. یا با راه‌رفتن روی کمر فرد، مشکلی جدید برای او به وجود بیاورند.

گاهی افراد با جستجو در فضای مجازی به دنبال فیلم آموزش شکستن قولنج دست یا آموزش شکستن قولنج کمر با پا، و انجام راهکارهای موجود در این ویدئوها، باعث ایجاد عوارض جبران‌ناپذیری در بدن خود می‌شوند.

بهترین کار این است که اگر فرد به شکستن قولنج معتاد شده است، حتماً با یک دکتر مفصل برای رفع این مشکل مشورت کند. به جز این، راهکارهای مختلفی برای رفع قولنج، یا کم کردن آن وجود دارد:

مشغول شدن به کار دیگر: وقتی احساس می‌کنید که نیاز به شکستن قولنج پشت، گردن یا کمر دارید، حواس خود را با کار دیگری پرت کنید. این کار باعث می‌شود که از نظر روانی نیاز به شکستن قولنج از بین برود و به‌مرور قولنج نیز رفع می‌شود.
نوشیدن آب: یکی از دلایل اصلی ایجاد قولنج، کم شدن آب بدن است. نوشیدن آب در فواصل زمانی نزدیک، در کنار فواید دیگر برای بدن، مانع ایجاد قولنج در مفاصل خواهد شد.
ورزش صحیح: قبل از ورزش‌های سنگین، حتماً فرد باید ابتدا بدنش را گرم کند. بعد از ورزش نیز، با حرکات کششی و نرم، بدن را سرد کند و در هنگام ورزش نیز آب کافی بنوشد.
مصرف ویتامین: از وجود انواع ویتامین و مواد معدنی در بدن اطمینان حاصل کند. کمبود بعضی از این مواد باعث ایجاد مشکل در مفاصل خواهد شد.
مشورت با افراد متخصص: مشورت با پزشک متخصص ارتوپد و راهنمایی گرفتن برای انجام حرکات صحیح، باعث می‌شود که مفاصل کمتر دچار قولنج شوند.
داروهای ضدالتهاب: استفاده از داروها و پمادهای ضدالتهاب و شل‌کننده عضلات، با مشورت پزشک، یکی از راه‌هایی است که در منزل می‌توان از مشکلات قولنج رها شد.
درمان قولنج در خانه

چگونه باید قولنج را درمان کرد؟
حالا اگر با تمامی راهکارهای گفته شده، قولنج از بین نرفت، باید به دنبال درمان آن بود. این کار توسط پزشک متخصص انجام خواهد شد. پزشک ابتدا به دنبال دلیل این قولنج‌ها خواهد بود. ممکن است ایجاد قولنج به دلیل مصرف داروهای مختلفی مانند داروهای آلزایمر، فشار خون یا کنترل کلسترول باشد.

یا به دلیل مصرف دارویی خاص برای درمان بیماری به خصوصی، فرد مرتب دچار قولنج بشود. در این شرایط پزشک با قطع یا تغییر این داروها به رفع مشکل کمک خواهد کرد.

گاهی پزشک برای بیمار داروهای ضدالتهابی یا شل‌کننده عضلات تجویز می‌کند تا از تکرار قولنج جلوگیری شود.

درمان‌های گیاهی برای رفع قولنج
در طب سنتی برای درمان قولنج، راهکارهای مختلفی توصیه شده است. طب سنتی معتقد است که قولنج فقط در عضلات کمر یا گردن و دست و پا نیست. بلکه در اندام‌های داخلی فرد هم این گرفتگی یا کشیدگی عضلات اتفاق می‌افتد. به همین دلیل برای درمان دردهای ناشی از قولنج عضلات داخلی، داروهای گیاهی را تجویز می‌کنند.

در اولین قدم فرد باید پیش از مصرف خودسرانه هرکدام از این گیاهان دارویی، با پزشک متخصص طب سنتی مشورت کند. بسیاری از این داروهای گیاهی ممکن است عوارض دیگری برای بدن هر فرد داشته باشد.

در میان درمان‌های طب سنتی برای قولنج این موارد توصیه شده است:

زنجبیل: عصاره زنجبیل تازه، درمان قولنج معده است. ترکیب این عصاره با کمی آب‌لیموی تازه و نمک و آب، باعث آرام شدن این درد می‌شود.
کنجد: ترکیب پودر کنجد با سرکه و مغز بادام، برای درمان قولنج معده توصیه می‌شود.
زنیان: مصرف زنیان به‌صورت پودر نیز برای قولنج معده توصیه می‌شود.
ماساژ روغن: برای تسکین دردهای قولنج کمر و گردن، بعد از دوش آب گرم، طب سنتی، ماساژ با روغن را توصیه می‌کند.
شن داغ: قراردادن کیسه شن داغ بر روی موضع درد نیز توصیه می‌شود.
اگر این درمان‌های سنتی در آرام شدن درد قولنج تأثیری نداشته باشد، باید با پزشک آنلاین متخصص ارتوپد مشورت کرد.

درمان قولنج

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟
معمولاً دردهای مربوط به قولنج کمر یا گردن، به‌مرورزمان و با استراحت رفع خواهند شد. اما گاهی ممکن است یک حرکت نا به جا و خطرناک، باعث ایجاد مشکل برای فرد شده باشد. بعد از شکستن قولنج اگر با این علائم روبرو شدید با پزشک متخصص مشورت کنید:

کم شدن درد همراه با کاهش شدید وزن
احساس سوزن‌سوزن شدن در پاها
اساس دردی که از پایین کمر به هر دو پا ادامه دارد
کمردرد شدید همراه با بی‌اختیاری در کنترل مثانه
قولنج و تمامی نکات مهم مربوط به آن، نشان می‌دهد که این مشکل، باوجوداینکه خیلی جدی به نظر نمی‌رسد، اما می‌تواند باعث بروز مشکلات خاصی در فرد شود. به همین دلیل؛ علاوه بر پرهیز از شکستن قولنج و عادت کردن به آن، نباید از افراد ناآگاه بخواهیم که قولنج ما را بشکنند.

شنیدن این صدای شکستگی که گاهی از نظر روانی باعث آرامش فرد می‌شود، ممکن است منجر به ایجاد مشکلات جبران‌ناپذیری شود.

سوالات متداول بیماری ام اس

مولتیپل اسکلروزیس یک بیماری خودایمنی است که با حمله به سیستم ایمنی بر روی سیستم عصبی مرکزی (نخاع، مغز و اعصاب بینایی) اثر می‌گذارد. این حملات باعث التهاب غلاف میلین خواهند شد که وظیفه محافظت از سلول‌های عصبی بدن را برعهده دارند.

آیا افسردگی برای مبتلایان به ام اس شایع است؟

بله. افسردگی نتیجه یک موقعیت دشوار و استرس ناشی از بیماری ms است که نیاز به مداخله پزشک دارد.
آیا گرما و رطوبت برای افراد مبتلا به MS مضر است؟

بله. گرما و رطوبت علائم بیماری را شدیدتر می‌کنند. همچنین باعث می‌شوند اعصابی که فاقد میلین هستند سیگنال‌هایی را با کارایی کمتر هدایت کنند.
با مشاهده کدام علائم ام اس باید به پزشک مراجعه کنیم؟

حساسیت به گرما، عدم تعادل، مشکلات حافظه، سوزن سوزن شدن پاها، بی‌حسی پا و بازو، تغییر ناگهانی در بینایی

درمان بیماری ام اس

در حال حاضر مولتیپل اسکلروزیس هیچ درمانی ندارد. مراحل درمانی این بیماری باعث مدیریت علائم، کاهش دوره‌های عود (برگشت بیماری با علائم بدتر) و کُند شدن پیشرفت MS خواهد شد. جامع‌ترین برنامه درمانی شامل موارد زیر می‌شود:
1. درمان اصلاح کننده (DMTs)

سازمان غذا و دارو آمریکا (FDA) چندین دارو را برای درمان طولانی مدت ام اس با نام داروهای FMD در نظر گرفته است. این داروها دوره عود بیماری (شعله‌ور شدن یا حملات MS) کنترل می‌کنند و مانع ایجاد ضایعات جدید روی مغز یا نخاع خواهند شد.


2. داروهای کنترل عود

دکتر و فوق متخصص مغز و اعصاب برای جلوگیری از حملات شدید دوز بالایی از کورتیکواستروئیدها را تجویز می‌کند. این دارو التهاب ناشی از بیماری را کاهش داده و مانع از آسیب به غلاف میلین اطراف سلول‌های عصبی می‌شوند. سایر داروهای کُند کننده MS که از آسیب عصبی جلوگیری می‌کنند عبارتند از:

    بتا اینترفرون
    فینگولیمود (Gilenya)
    ناتالیزومب (Tysabri)
    سیپونیمود (Mayzent)
    تریفلونومید (Aubagio)
    اکرلی زومب (Ocrevus)
    آلمتوزوماب (Lemtrada)
    دی متیل فومارات (Tecfidera)
    گلاتیرامر استات (Copaxone, Glatopa)

3. درمان حملات بیماری ام اس

برای تعویض پلاسما (پلاسمافرز) بخش مایع خون(پلاسما)برداشته شده و از سلول‌های خونی جدا می‌شود. سلول‌های خونی سپس با یک محلول پروتئینی (آلبومین) مخلوط خواهند شد و به بدن برمی‌گردند. اگر علائم جدید یا شدید باشد و به استروئیدها پاسخ ندهد، ممکن است از روش تعویض پلاسما استفاده شود.
از بهترین متخصصین مغز و اعصاب، آنلاین نوبت مطب بگیرید
به صفحه پزشکان مغز و اعصاب درمانکده بروید و زمان مراجعه به مطب پزشک دلخواهتان را آنلاین انتخاب کنید.
دریافت نوبت مغز و اعصاب
4. فیزیوتراپی

فیزیوتراپیست با آموزش تمرینات اصولی کمک می‌کند تا قدرت و تعادل فرد مبتلا به MS حفظ شود. همچنین روش مدیریت خستگی و درد شدید ناشی از بیماری را می‌آموزید.
5. درمان نشانه‌های بیماری ام اس

    داروی آرام‌بخش
    سم بوتولینوم (بوتاکس)
    داروهای کاهش اسپاسم عضلانی
    شل‌کننده‌های عضلانی مثل باکلوفن، تیزانیدین
    داروهای کاهش خستگی مثل آمانتادین، مدافینیل و متیل فنیدات

از بهترین متخصصین مغز و اعصاب، مشاوره آنلاین دریافت کنید
به صفحه مشاورۀ آنلاین مغز و اعصاب (نورولوژی) بروید و زمان مشاوره دلخواهتان را (تصویری، صوتی و متنی) آنلاین رزرو کنید.

پیشگیری از مولتیپل اسکلروزیس

راه‌کارهای زیر به کُند شدن پیشرفت بیماری کمک کرده در نتیجه کیفیت زندگی فرد مبتلا به MS افزایش می‌یابد.

    ورزش منظم
    استراحت کافی
    مدیریت استرس
    رعایت رژیم غذایی سالم
    سیگار نکشیدن و عدم مصرف مواد الکلی

علل بیماری ms

اگر برای شما هم سوال پیش آمده که علت به وجود آمدن بیماری ام اس چیست باید بگوییم که هنوز دلیل این بیماری خودایمنی برای متخصصین ناشناخته است. آن‌ها همچنان در حال تحقیق هستند اما در این بین برخی عوامل را عامل خطر برای ایجاد مولتیپل اسکلروزیس معرفی کرده‌اند:

    سابقه خانوادگی
    کمبود ویتامین D
    سیگار کشیدن مداوم
    نحوه عملکرد سیستم ایمنی بدن
    محل زندگی (کشورهایی با آب و هوای معتدل)
    جنسیت (این بیماری رد بین زنان دو تا سه برابر بیشتر رخ میدهد)
    سن (احتمال ابتلای افراد در بین سنین 15 تا 55 سال بیشتر است)
    نژاد (سفید پوستان همچون اهالی اروپای شمالی بیشتر در معرض خطر ابتلا هستند)

از بهترین متخصصین مغز و اعصاب، مشاوره آنلاین دریافت کنید
به صفحه مشاورۀ آنلاین مغز و اعصاب (نورولوژی) بروید و زمان مشاوره دلخواهتان را (تصویری، صوتی و متنی) آنلاین رزرو کنید.
رزرو مشاوره با پزشک
عوارض مولتیپل اسکلروزیس (MS)

شایع‌ترین عوارض عبارتند از:

    بروز افسردگی
    بیماری صرع
    اختلال حافظه
    اختلالت جنسی
    عدم کنترل روده و مثانه
    مشکلات حرکتی (فلچ پاها) و احساس نیاز به عصا، ویلچر یا واکر

تفاوت علائم ام اس و کم خونی

بیماری ms و کم‌خونی با یکدیگر متفاوت هستند و به‌دلیل داشتن علائم مشابه در برخی موارد با یکدیگر اشتباه گرفته می‌شوند. یکی از علائم اصلی MS خستگی بدون دلیل است که این مورد در بیماری کم‌خونی هم دیده می‌شود. اما خستگی ناشی از کم‌خونی بر اثر کمبود آهن کافی بدن رخ می‌دهد در حالی‌که برای خستگی شدید ام اس نمی‌توان هیچ دلیل خاصی پیدا کرد. سایر تفاوتهای علائم MS و کم خونی عبارتند از:

    بیماری ms: کاهش توانایی حرکتی، مشکل در بلع، اختلال حافظه، بی‌اشتهایی، درد عضلانی، عدم تعادل
    کم‌خونی: سرگیجه، سردرد، تنگی نفس، تیرگی زیر چشم، درد قفسه سینه، تپش قلب و کاهش وزن شدید

آزمایش (خون، ادرار، مدفوع) خود را در محل انجام دهید
به صفحه رزرو آزمایش در منزل درمانکده بروید و آزمایش مد نظر خود را آنلاین رزرو کنید.
دریافت آزمایش در محل
برای تشخیص ام اس به چه دکتری مراجعه کنیم؟

علائم عصبی مولتیپل اسکاروزیس با برخی شرایط پزشکی دیگر شباهت دارد. از همینرو تشخیص ام اس در مراحل اولیه دشوار خواهد بود. در اغلب موارد بیماران چندین سال درگیر نشانه‌های MS هستند اما بیماری آن‌ها تشخیص داده نمی‌شود.

اگر پزشک به بیماری ام اس مشکوک شود، سریعا شما را به دکتر و فوق متخصص مغز و اعصاب ارجاع می‌دهد. جدول زیر نشان‌دهنده روش تشخیص MS است.
تست MS     توضیحات
معاینه فیزیکی    ارزیابی علائم MS
آزمایش خون    کمک به رد سایر بیماری‌ها با علائم مشابه MS
MRI    بررسی نواحی آسیب در مغز یا نخاع
پنکسیون کمری (ضربه زدن به ستون فقرات)    ارزیابی سطح آسیب به اعصاب اطراف غلاف میلین
آزمایش پتانسیل برانگیخته (evoked potentials test)    اندازه‌گیری فعالیت الکتریکی مغر، نخاع و عملکرد عصبی
جدول روش تشخیص بیماری ms

ام اس (MS) یا مولتیپل اسکلروزیس (Multiple Sclerosis) یک بیماری خودایمنی است که با حمله به سیستم عصبی مرکزی و ناتوان کردن مغز و نخاع عملکرد بدن را تحت تاثیر قرار می‌دهد. این بیماری در حال حاضر به‌طور کامل درمان نمی‌شود اما راه‌کارهای مدیریت و کنترل آن شناخته شده است.

بیماری ms با علائم بسیار متفاوتی همراه است. این نشانه‌ها در مردان و زنان هم تفاوت‌های دارند که متخصص مغز و اعصاب برای شناسایی آن‌ها ابتدا باید میزان آسیب عصبی را بررسی کند. این بیماری با گذشت زمان می‌تواند منجر به مشکلات بینایی، ضعف عضلانی، از دست دادن تعادل یا بی‌حسی شود. داروهایی که پزشک در حال حاضر برای ام اس تجویز می‌کند یک عامل موثر در محدود کردن آسیب عصبی و کُند شدن مراحل پیشرفت بیماری است. تا انتهای این مقاله از مجله درمانکده همراه ما باشید تا بررسی کنیم علائم ام اس چیست و چگونه شروع می‌شود.

مولتیپل اسکلروزیس یا MS چیست؟

ام اس یک بیماری خود ایمنی است که سیستم ایمنی به اشتباه سلول‌های سالم را مورد حمله قرار داده و از بین می‌برد. سیستم ایمنی فرد مبتلا به بیماری ms به سلول‌های میلین و غلاف محافظتی اطراف اعصاب مغز و نخاع حمله می‌کند. زمانی که به غلاف میلین آسیب وارد شود، ارسال سیگنال‌های عصبی از مغز به بخش‌های دیگر بدن قطع خواهد شد. در این صورت احتمال آسیب به مغز، نخاع و چشم‌ها بسیار زیاد است.

بیشتر بخوانید: بهترین راه درمان ام اس
تصویر بیماری ام اس
مولتیپل اسکلروزیس (MS) به رشته‌های عصبی سیستم عصبی مرکزی آسیب وارد می‌کند.
انواع بیماری MS

چهار نوع مولتیپل اسکلروزیس وجود دارد:

    سندرم جداشده بالینی (CIS): این دوره با اولین علائم بیماری ام اس همراه بوده و ممکن است فرد به MS مبتلا نشود.
    ام اس عودکننده-فروکش کننده (RRMS): این نوع شایع‌ترین شکل مولتیپل اسکلروزیس است. بیماری در فرد مبتلا برای مدتی فروکش کرده و سپس با علائم جدید یا بدتر عود می‌کند.
    ام اس پیشرونده اولیه (PPMS): در این نوع از بیماری افراد دارای علائم هستند که به تدریج و بدون هیچ دوره عود یا بهبودی پیشرفت می‌کند.
    MS پیشرونده ثانویه (SPMS): افراد مبتلا به RRMS با پیشرفت بیماری به این نوع مولتیپل اسکلروزیس مبتلا می‌شوند که در نهایت بدتر شدن علائم منجر به آسیب شدید عصبی خواهد شد.


بیماری ام اس ممکن است در چهار حالت با شدت و علائم متفاوت ظاهر شود.

خوب است بدانید که بیماری ام اس به‌دلیل شباهت‌هایی به سایر بیماری‌ها در مراحل اولیه به‌راحتی تشخیص داده نمی‌شود. اگر علائمی مشابه با مولتیپل اسکلروزیس دارید می‌توانید برای اطمینان از بهترین دکتر و فوق متخصص مغز و اعصاب درمانکده مشاوره تلفنی، متنی یا تصویری دریافت کنید.
علائم بیماری ام اس

اکثر افراد با شنیدن نام بیماری ms این سوال برایشان پیش می‌آید که علائم ام اس چیست یا بیماری ام اس چگونه شروع می‌شود؟ نشانه‌های بیماری مولتیپل اسکلروزیس در هر فرد می‌تواند با تفاوت‌های چشمگیری ظاهر شود.

علائم بیماری ام اس معمولا براساس میزان آسیب به میلین (فیبرهای عصبی) و طول دوره بیماری مشخص می‌شود. آن‌ها عبارتند از:
علائم اولیه ام اس

    خستگی
    سرگیجه
    تاری دید
    لکنت زبان
    دوبینی طولانی
    مشکلات جنسی
    حساسیت به سرما
    احساس گزگزدر پاها و بازوها
    لرزش و ناهنماهنگی در راه رفتن
    تغییرات در راه رفتن (بی حسی یا ضعف در پاها یا تنه)
    از دست دادن بینایی کامل یا جزئی همراه با درد هنگام حرکت چشمها
    حرکات خاص گردن و خم شدن آن به سمت جلو همچون احساس برق گرفتگی (علامت لرمیت)

علائم ام اس در زنان

    درد
    یائسگی
    خستگی
    افسردگی
    اختلال بینایی
    مشکلات قاعدگی
    اختلال در راه رفتن
    بی‌حسی در پوست و اندام‌های بدن

علائم ام اس در مردان

    درد بدون علت خاص
    مه‌مغزی (تغییر شناخت)
    خستگی بدون علت خاصی
    عدم کنترل تعادل و مشکل در راه رفتن
    مشکلات کنترل مثانه یا روده همچون بی‌اختیاری
    حرکات غیرارادی همچون تکان خوردن یا عدم کنترل اندام‌ها

اینفوگرافیک علائم ام اس در مردان
این بیماری در زنان شیوع بیشتری داشته از همین‌رو علائم اولیه ام اس در زنان می‌تواند با نشانه‌های آن در مردان کمی متفاوت باشد.
علائم ام اس خفیف چیست؟

منظور از نشانه‌های بیماری ms خفیف، مولتیپل اسکلروزیس خوش‌خیم است. فرد با ابتلا به این نوع MS حملات خفیفی تجربه می‌کند که خطرناک نخواهد بود. درواقع علائم ام اس خفیف آنقدر جدی نیستند که فرد با گذشت زمان دچار تغییرات واضحی در توانایی‌ها و عملکرد بدن خود شود.

بیماری فلج چند گانه یا ام اس (MS) یک مشکل مغزی و نخاعی است. این بیماری می تواند علائم مختلفی را برای بیمار ایجاد کند. در اکثر موارد، در ابتدا عوارض بیماری ام اس به تناوب ایجاد شده و بر طرف می شوند. با گذشت زمان، بعضی از این علائم ماندگار شده و می توانند ناتوانی فرد را به همراه داشته باشند. هر چند هیچ درمان مشخصی برای این بیماری وجود ندارد، داروها و درمان بیماری ms به روش های مختلف می توانند تعداد دفعات عود بیماری و علائم و ناتوانی های مربوط به آن را کاهش دهند.


علائم و نشانه ها:
ام اس

محلهای درگیر در ام اس

این بیماری می تواند مجموعه گسترده و متنوعی از علایم بیماری ام اس را برای فرد به همراه داشته باشد. بسیاری از افراد در این شرایط فقط با تعداد محدودی از این علائم مواجه می شوند و احتمال مشاهده همه این علائم در یک نفر کم و ناچیز است. علائم این بیماری معمولاً غیر قابل پیش بینی هستند. بیماری ms می تواند در هر زمان عود کرده و علائم آن در هر بار عود متفاوت باشد. علائم ایجاد شده در زمان عود بستگی به بخش یا بخش هایی از مغز یا ستون فقرات دارد که تحت تاثیر بیماری قرار می گیرند. بیمار ممکن است در این شرایط فقط یک علامت در یک عضو بدن خود داشته، یا علائم متعدد در اعضای مختلف بدن خود مشاهده نماید. این علائم به این دلیل ایجاد می شود که فیبرهای عصبی آسیب دیده فعالیت صحیح خود را متوقف می نمایند.

رایج ترین علائم این بیماری به شرح زیر هستند:

    مشکلات بینایی: اولین نشانه این بیماری برای حدود یک نفر از هر چهار نفر بیمار، ایجاد اختلال در وضعیت بینایی است. در این حالت درد در پشت چشم ها احساس شده و گاهی اوقات فرد بیمار بخشی از قدرت بینایی خود را از دست می دهد. این شرایط معمولاً فقط بر یک چشم تاثیر می گذارد. علائم چشم دیگر در این حالت می تواند شامل دید تار یا دید دوگانه باشد.

    اسپاسم عضلات و تشنج: در این شرایط ممکن است بعضی عضلات دچار اسپاسم شوند. اسپاسم معمولاً به خاطر وارد شدن آسیب به عصب هایی که پیام های مغزی را به این عضلات می رسانند، ایجاد می شود. بعضی از عضلات ممکن است در این حالت کوتاه (منقبض) و محکم شده و به این ترتیب حرکت آنها دشوار گردد. در اصطلاح به این شرایط تشنج گفته می شود.

    درد: افراد مبتلا به بیماری ام اس  با دو نوع اصلی درد مواجه می شوند. درد نوروپاتیک اولین نوع دردی است که بیمار به خاطر آسیب وارد شده به فیبرهای عصبی آن را تجربه می کند. این شرایط می تواند باعث ایجاد درد به صورت تیر کشیدن یا احساس سوزش بر روی بخش های مختلف پوست شود. علاوه بر این ممکن است این آسیب دیدگی باعث حساسیت بیش از حد پوست در بعضی بخش های آن شود. نوع دیگر درد معمولاً درد اسکلتی عضلانی است که امکان مشاهده آن در عضلات آسیب دیده به خاطر اسپاسم یا تشنج وجود دارد.

    خستگی: خستگی زیاد به صورتی که میزان خستگی بیشتر از آن چیزی است که پس از انجام فعالیت های ورزشی یا بدنی انتظار آن وجود دارد، یکی دیگر از علائم این بیماری می باشد. این خستگی حتی می تواند بر وضعیت تعادل و تمرکز بیمار نیز تاثیر گذارد.

    مشکلات احساسی و افسردگی: در این شرایط بیمار ممکن است به سادگی و حتی بدون دلیل به خنده افتاده یا گریه کند. علاوه بر این، افراد مبتلا به این بیماری با علائم افسردگی یا تشویش در برخی مراحل بیماری مواجه می شوند.

سایر علائم این بیماری می تواند شامل موارد زیر باشد:

    بی حسی یا سوزش در بخش های مختلف پوست که رایج ترین نشانه از اولین عود بیماری است.
    ضعف یا فلج در بعضی عضلات که می تواند بر توانایی حرکتی فرد تاثیر منفی داشته باشد.
    ایجاد مشکل در ارتباط با حفظ تعادل و هماهنگی اعضای بدن.
    ایجاد مشکل در ارتباط با تمرکز و توجه کردن.
    لرزش یا اسپاسم بعضی عضلات.
    گیجی و حواس پرتی.
    ایجاد مشکل در دفع ادرار.
    ناتوانی در آمیزش جنسی در مردان.
    ایجاد مشکل در ارتباط با صحبت کردن.

علل بیماری ام اس

این بیماری یک اختلال خود ایمنی در بدن انسان است. این شرایط به معنی این است که سلول های سیستم ایمنی بدن که بطور عادی به باکتری ها، ویروس ها، و سایر موارد مانند آن حمله می کنند، در این بیماری به خود بدن فرد حمله می نمایند. هنگامی که بیماری فعال شود، بخش هایی از سیستم ایمنی که عمدتاً به آنها سلول های T گفته می شود، به غلاف میلین عصب که فیبرهای عصبی در مغز و ستون فقرات را در بر گرفته، حمله می کنند. این شرایط باعث ایجاد لکه های التهاب کوچک و آسیب دیدگی بر روی این غلاف می شود.

احتمالاً عوامل مشخص باعث فعال شدن سیستم ایمنی و عملکرد آن بطور نادرست می شود. یک تئوری مطرح شده در این رابطه به وجود عامل ویروسی یا سایر فاکتورهای محیطی اشاره داد. این فاکتورها می توانند بر وضعیت بعضی افراد که سیستم ایمنی آنها دارای شرایط ژنتیک خاص است، تاثیر گذاشته و باعث ابتلا به این بیماری شوند.

با ابتلا به بیماری، التهاب ایجاد شده اطراف پوسته یا غشای عصب باعث می شود فیبرهای عصبی آسیب دیده نتوانند عملکرد مناسب خود را انجام دهند و به این ترتیب علائم بیماری پیشرفت می کند. هنگامی که التهاب ایجاد شده در این پوسته توسط بدن شناسایی شود، غلاف میلین آسیب دیده ممکن است توسط بدن ترمیم شده و بهبود پیدا کند. به این ترتیب فیبرهای عصبی فعالیت خود را مجدداً آغاز می نمایند.

به هر حال، التهاب یا آسیب دیدگی مجدد می تواند جراحت های کوچک (اسکلروز) در غشای میلین ایجاد نماید و بطور دائمی باعث وارد شدن آسیب به فیبرهای عصبی شود. در بعضی افراد مبتلا به این بیماری، چند ناحیه کوچک از جراحت در مغز و ستون فقرات ایجاد می شود. این جراحت ها بعضی مواقع پلاک نامیده می شوند.
چگونگی پیشرفت بیماری

سه الگوی عمومی را می توان در افراد مبتلا به این بیماری به شرح زیر مشاهده کرد:

    علائم عود کننده و بهبود یابنده: در این حالت می توان دوره هایی را مشاهده کرده که علائم بیماری عود می کنند (زمانی که علائم به یکباره تشدید می شوند) و به دنبال آن علائم بهبود می یابند (دوره های ریکاوری). بین موارد عود بیماری، معمولاً شرایط بیمار با ثبات است و وضعیت وی بدتر نمی شود. این نوع از علائم در اکثر موارد هنگام شروع ابتلا به بیماری مشاهده می شود. حدود نیمی از افراد بیمار که با این حالت از بیماری مواجه می شوند، به تدریج به مرحله دوم پیشرفت بیماری (که در ادامه توضیح داده شده) با گذشت زمان وارد می شوند.

    پیشرفت اولیه بیماری: در این حالت علائم بیماری به تدریج تشدید شده و ادامه پیدا می کنند. به این ترتیب دیگر نمی توان دوره های بهبود یا ریکاوری را در وضعیت بیمار مشاهده کرد.

    پیشرفت ثانویه بیماری: بعضی افراد که در ابتدا با علائم عود کننده و بهبود یابنده بیماری مواجه بوده اند، به تدریج با از بین رفتن عملکرد عصبی بدن روبرو می شوند. این شرایط می تواند همراه با تشدید علائم یا بدون آن باشد. در صورتی که بیماری در این شرایط  عود داشته باشد، در اصطلاح به آن نوع «پیش رونده عود کننده» گفته می شود.

 راه های تشخیص

تقریباً تمام علائم این بیماری را می توان در بیماری های دیگر نیز مشاهده کرد. به همین خاطر گاهی اوقات اطمینان از ابتلا به این بیماری (در زمان عود اولیه آن) دشوار است. در نتیجه تشخیص قطعی ابتلا به بیماری اغلب تا زمانی که دو مورد حمله یا بیشتر انجام نشود، امکان پذیر نیست.

بعضی از آزمایش ها می تواند در تشخیص ابتلا به بیماری مفید بوده و ابتلای احتمالی به بیماری را نشان دهند، یا احتمالاً دلیل مشاهده علائم در بیمار را مشخص نمایند. این آزمایش ها شامل اسکن ام آر آی ، پونکسیون کمری یا نخاعی (شامل نمونه بردای از مایع مغزی نخاعی در ستون فقرات)، و نیز آزمایش پتانسیل فرا خوانده (که در آن الکترودها آهسته شده اند یا وجود هر گونه الگوی غیر عادی در پالس های الکتریکی اعصاب خاص در سیستم مغزی نخاعی را کنترل می کنند) هستند.
روش های درمان

در حال حاضر، با وجودی که هیچ درمان مشخصی برای این بیماری وجود ندارد، می توان برخی از علائم بیماری را از طریق روش های درمانی خاص کاهش داد. این درمان ها بطور کلی به چهار دسته زیر طبقه بندی می شوند:

    مصرف دارو با هدف تغییر فرآیند بیماری

    استفاده از داروی استروئید به منظور کاهش موارد عود بیماری

    مصرف سایر داروها به منظور کاهش علائم بیماری

    فیزیوتراپی به منظور حداقل کردن نتایج ناشی از بیماری

    روش های درمانی جدید برای تحریک سلول های مغزی همچون مگنت تراپی و تحریک مغناطیسی مغز

دارو درمانی

داروهای مورد استفاده برای این بیماری داروهای تعدیل کننده سیستم ایمنی نامیده می شوند. این داروها به دو شکل اینترفرون بتا 1a (آونکس و ربیف) و اینترفرون بتا 1b (بتافرون)، گلاتیرامر (کوپاکسون)، ناتالیزوماب (تیسابری) و فینگولیمود (جیلنیا) موجود هستند. این داروها نمی توانند بیماری را درمان کنند و نیز برای همه افراد مبتلا به این بیماری مناسب نیستند. ناتالیزوماب درمان جدید تر برای بیمارانی است که علائم بیماری آنها پیشرفته تر و بیماری آنها فعال تر است. فینگولیمود و دیمتیل فومارات تنها قرص هایی هستند که برای این بیماری مصرف می شوند. تمام داروهای دیگر این بیماری می بایست به بیمار تزریق شوند.
استروئیدها ( کورتیکواستروئید)

داروی استروئید اغلب در مواردی که عود بیماری باعث ناتوانی فرد می شود، برای بیمار تجویز می گردد. دوز بالای این دارو معمولاً در چند روز اول برای بیمار استفاده می شود. گاهی اوقات برای این کار از قرص های استروئید و گاهی مواقع از تزریق دارو داخل رگ می توان بهره گرفت. این دارو می تواند التهاب ایجاد شده در سیستم عصبی را کاهش دهد. یک دوره درمان با استروئید معمولاً می تواند دوره عود بیماری را کوتاه نماید. این شرایط به معنی اینست که در صورت عدم استفاده از این دارو، علائم بیماری با سرعت بیشتر در هنگام حمله ایجاد می شوند.
سایر درمان ها

با توجه به علائم ایجاد شده در بیمار، می توان از سایر روش های درمانی تجویز شده توسط پزشک برای بهبود این علائم استفاده کرد. برای مثال این درمان ها به شرح زیر هستند:

    داروهای ضد اسپاسم برای کاهش اسپاسم عضلانی
    داروهای مسکن که گاهی اوقات بیمار نیاز به مصرف آنها پیدا می کند. این داروها شامل انواع خاص داروهای مسکن هستند که می توانند درد نوروپاتیک بیمار را بهبود بخشند.
    داروهایی که می تواند به درمان برخی مشکلات دفع ادرار در افراد مبتلا به این بیماری کمک نمایند.
    داروهای ضد افسردگی که گاهی اوقات در صورت ابتلا به افسردگی برای بیمار تجویز می شوند.
    داروهایی که می تواند به مشکل آمیزش جنسی در مردان کمک موثر نماید.

فیزیوتراپی
 فیزیوتراپی می تواند برای طراحی تمرین های حرکتی جهت رفع نیازهای خاص بیمار و باز گرداندن توانایی وی موثر باشد. در این حالت متخصص فیزیوتراپی می تواند انجام ورزش هایی را به بیمار توصیه نماید که در آنها تمرکز بر نواحی خاص بدن و کمک به بیمار جهت کنترل عوارض خاص بیماری می باشد.

فیزیوتراپی می تواند بسیاری از علائم این بیماری را کاهش داده و به بهبود بیمار کمک موثر نماید. این روش ها می توانند نقش موثر در موارد زیر داشته باشند:

    مشکلات حفظ تعادل بدن
    مشکلات حرکتی بدن
    احساس خستگی
    انتخاب تمرین های روزمره مناسب برای بهبود وضعیت بیمار
    تسکین درد
    بهبود ضعف
    آموزش روش های ذخیره کردن انرژی
    یادگیری روش های بهتر حرکت و انجام فعالیت های روزمره

در این حالت بیمار ممکن است فیزیوتراپی را بلافاصله پس از تشخیص بیماری شروع کرده و سپس جلسات فیزیوتراپی را در مواقع لازم دنبال کند. در اولین ملاقات، فیزیوتراپ با بیمار درباره علائم وی صحبت کرده و وضعیت انجام فعالیت های مختلف توسط وی را بررسی می نماید. در ادامه فیزیوتراپ می تواند با توجه به شرایط بیمار تمرین های مناسب را برای وی تجویز کرده و نحوه انجام این تمرین ها در خانه را به بیمار آموزش دهد.

در جلسات بعدی فیزیوتراپی موارد زیر به بیمار آموزش داده می شود:

    تمرین های کششی به منظور پیش گیری یا کاهش اسپاسم عضلات
    انجام حرکت های تقویت عضلات
    تمرین های دامنه حرکتی همچون تقویت و خم کردن دست ها و پاها
    نکات لازم توجه به منظور جلوگیری از زمین خوردن

فیزیوتراپ همچنین می تواند برای بیمار یک برنامه بدن سازی تجویز کند که برای تقویت عضلات و اهداف درمانی وی مناسب باشد. اکثر متخصصان فیزیوتراپی می توانند از جلسات درمانی بیشتر به منظور کمک به بیمار در راستای دستیابی به اهداف مورد نظر همچون غلبه بر مشکل کشیده شدن پا بر روی زمین که می تواند قدم زدن بیمار را آهسته و دشوار نماید، استفاده نمایند.
مگنت تراپی

مگنت تراپی یک روش درمان بی خطر و غیر تهاجمی است که در آن از میدان های مغناطیسی برای اهداف درمانی استفاده می شود. در مگنت تراپی از سیگنال های مغناطیسی برای تاثیرگذاری بر سلول های آسیب دیده و تحریک ترمیم مجدد آنها استفاده می شود.

با توجه به اینکه همه مولکول ها، سلول ها و اندام ها از خود امواج مغناطیسی آزاد می کنند و به همین خاطر به میدان های مغناطیسی حساس هستند، این روش درمانی می تواند بر ماهیت الکترو مغناطیسی اجزای بدن تاثیر گذارد. به این ترتیب میدان های مغناطیسی می توانند بر بسیاری از فرآیندهای شیمیایی و فیزیولوژیک بدن تاثیر گذاشته و آنها را بهبود بخشند.

قدرت میدان مغناطیسی بطور معمول با اصطلاح «گوس» یا «تسلا» توصیف می شود. یک تسلا برابر با 10،000 گوس است. مگنت تراپی در اکثر مواقع در دامنه 200 تا 10،000 گوس بر روی بیمار انجام می شود. مطالعات انجام شده در این حوزه نشان می دهند پالس های میدان الکترو مغناطیسی می توانند برخی از علائم بیماری ام اس همچون خستگی، مشکلات ادراکی، مشکلات دفع ادرار، درد، مشکلات راه رفتن، و بطور خاص تشنج را بهبود بخشند.

 
 مطالعات انجام شده نشان می دهند پالس های حوزه الکترو مغناطیسی هر چند بیماری ام اس را درمان نمی کنند، با این وجود می توانند برخی از علائم بیماری ام اس را بهبود بخشند. به این ترتیب، مگنت تراپی می تواند کیفیت زندگی فرد را بدون عوارض جانبی معمول در سایر روش های درمانی همچون مصرف دارو، بهبود بخشد..
تحریک مغناطیسی مغز

تحریک مغناطیسی مغز در ام اس

تحریک مغناطیسی مغز  یک شکل از روش های درمانی تحریک مغزی است. در این روش از پالس های مغناطیسی به جای الکتریسیته به منظور فعال کردن بخش های مختلف مغز استفاده می شود. این روش درمانی عمدتاً برای بیمارانی استفاده می شود که در نتیجه بیماری دچار افسردگی حاد شده و به داروهای ضد افسردگی واکنش مناسب نشان نمی دهند. این روش بطور بالقوه می تواند باعث کاهش خستگی و افسردگی در بیماران مبتلا به ام اس شود. در طول درمان، پزشک یک ابزار الکترو مغناطیسی در برابر پیشانی بیمار قرار می دهد. این ابزار می تواند پالس های مغناطیسی را به نواحی هدف در مغز هدایت کند. انجام این کار می تواند تحریک الکتریکی در سلول های عصبی خاص را به همراه داشته باشد. بطور معمول یک جلسه تحریک مغناطیسی مغز به کمتر از یک ساعت زمان نیاز دارد.

نشانه های اولیه و معمولی بیماری ام اس


افراد مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس (ام اس) معمولاً اولین علائم خود را بین 20 تا 40 سالگی نشان می دهند. علائم معمولا بهبود می یابند، اما دوباره عود می کنند. برخی علائم می آیند و می روند، در حالی که برخی دیگر باقی می مانند.

هیچ دو نفری دقیقاً علائم مشابهی ندارند. ممکن است تنها یک علامت خاص داشته باشید و ماه ها یا سال ها علامت دیگری نداشته باشید. همچنین یک مشکل می تواند فقط یک بار اتفاق بیفتد، از بین برود و هرگز برنگردد. برای برخی افراد، علائم در عرض چند هفته یا چند ماه بدتر می شوند.

آنچه را که برای شما اتفاق می افتد به دقت پیگیری کنید. این کار به پزشک شما کمک می کند تا بیماری شما را کنترل کند و به او کمک می کند تا بفهمد درمان شما چقدر موثر بوده است.
علائم اولیه ام اس

برای بسیاری از افراد، مدت زمان بین اولین علائم با آنچه که بعداً به عنوان ام اس تشخیص داده می شود، چیزی است که پزشکان آن را سندرم جدا شده بالینی (CIS) می نامند. این دوره از علائم عصبی معمولاً 24 ساعت طول می کشد. این حالت زمانی اتفاق می افتد که سیستم ایمنی شما به اشتباه به بدن شما می گوید که به میلین، غلاف محافظ سلول های عصبی در مغز و ستون فقرات شما حمله کند. ممکن است پزشکتان از آن با عنوان دمیلیناسیون نام ببرد. این حالت باعث ایجاد اسکار یا ضایعاتی می شود که انتقال سیگنال ها بین مغز و بدن را دشوارتر می کند.

دو نوع CIS وجود دارد:

    نوع تک کانونی: شما تنها یک علامت دارید.
    نوع چند کانونی: شما بیش از یک علامت دارید.

شایع ترین علائم در CIS عبارتند از:

نوریت بینایی: این بیماری به عصبی که چشم شما را به مغز متصل می کند آسیب می رساند. معمولاً فقط یک چشم را درگیر می کند، اما در موارد نادر، هر دو را نیز درگیر می کند. ممکن است متوجه علائم زیر بشوید:

    تاری دید
    کدر به نظر رسیدن رنگ ها
    درد در چشم، به خصوص زمانی که آن را حرکت می دهید


بی حسی و سوزن سوزن شدن: معمولا پاهای شما را تحت تاثیر قرار می دهد. ممکن است موارد زیر را احساس کنید:

    چیزی شبیه شوک الکتریکی وقتی سر یا گردن خود را حرکت می دهید. ممکن است به سمت ستون فقرات یا به سمت بازوها یا پاهای شما پیشروی کند.
    بی حسی، اغلب در صورت شما
    مور مور شدن


همه کسانی که CIS دارند به ام اس مبتلا نمی شوند. اگر مغز شما به دلیل از دست دادن میلین آسیب هایی دیده باشد، احتمال بیشتری وجود دارد. اگر باز هم علائم دیگری از CIS یا سایر علائم ام اس را داشتید، پزشک تستی به نام MRI انجام می دهد که از مغز شما عکس می گیرد تا وجود این بیماری ها را بررسی کند.

علائم اولیه ام اس چی هستند
نشانه های اولیه ام اس

این علائم از آسیب مداوم میلین شما ناشی می شوند. آنها خوشایند نیستند، اما تیم درمان ام اس می تواند به شما کمک کند تا بیشتر آنها را با دارو، توانبخشی و سایر روش ها تحت کنترل داشته باشید. شایع ترین این علائم عبارتند از:

مشکلات مثانه و روده: ممکن است مجبور باشید بیشتر ادرار کنید، نیاز به دستشویی رفتن در شب داشته باشید یا در تخلیه کامل مثانه مشکل داشته باشید. مشکلات روده مانند یبوست نیز رایج است.

دست و پا چلفتی بودن یا عدم هماهنگی: ام اس می تواند راه رفتن را سخت کند. ممکن است مشکلات زیر داشته باشید:

    مشکل در راه رفتن
    سخت بودن حفظ تعادل
    تغییر در راه رفتن شما

گیجی: ممکن است احساس سبکی در سرتان داشته باشید. احتمالاً سرگیجه نخواهید داشت (این که احساس کنید اتاق در حال چرخش است).

تغییرات عاطفی و افسردگی: سازگاری با این شرایط که شما یک بیماری مزمن دارید دشوار است، چه رسد به نوعی از بیماری که پیش‌بینی آن سخت است و عوارض جسمی به همراه خواهد داشت. ترس از ناشناخته ها می تواند شما را مضطرب کند. به علاوه این بیماری به رشته های عصبی مغز شما آسیب می رساند و این می تواند بر احساسات شما تأثیر بگذارد. همچنین داروهایی مانند کورتیکواستروئیدها که برای درمان ام اس استفاده می شوند نیز می توانند چنین حالتی ایجاد کنند.

مشکلات چشمی: علاوه بر نوریت اپتیک که با CIS همراه است، ام اس می تواند باعث موارد زیر شود:

    نیستاگموس: حرکات غیر ارادی چشم
    دیپلوپیا: دوبینی

خستگی: ممکن است خیلی احساس خستگی کنید. این حالت اغلب در بعدازظهرها ظاهر می شود و باعث ضعف عضلات، کندی تفکر یا خواب آلودگی می شود. معمولاً به میزان کاری که انجام می دهید مربوط نمی شود. برخی از افراد مبتلا به ام اس می گویند که حتی پس از یک خواب خوب نیز ممکن است احساس خستگی کنند.

مشکلات مربوط به گرما: ممکن است در حین گرم کردن در ورزش متوجه آنها شوید. ممکن است احساس خستگی و ضعف کنید یا در کنترل برخی از قسمت‌های بدن مانند پاهای خود مشکل داشته باشید. با استراحت و خنک شدن، این علائم احتمالاً از بین می روند.


اسپاسم های عضلانی: معمولاً بر عضلات پای شما تأثیر می گذارد. آنها تقریباً برای نیمی از افراد مبتلا به ام اس یک علامت اولیه هستند. این اسپاسم ها همچنین بر افراد مبتلا به ام اس پیشرونده نیز تأثیر می گذارند. ممکن است سفتی خفیف یا اسپاسم های دردناک و قوی داشته باشید.

مشکلات جنسی: این مشکلات شامل خشکی واژن در زنان و مشکلات نعوظ در مردان است. هم مردان و هم زنان ممکن است کمتر به لمس واکنش نشان دهند، میل جنسی کمتری داشته باشند یا در رسیدن به ارگاسم مشکل داشته باشند.

مشکلات گفتاری: ام اس می تواند باعث مکث طولانی بین کلمات و گفتار نامفهوم یا صدای تو دماغی شود. با پیشرفت بیماری ممکن است مشکلات بلع نیز داشته باشید.

مشکلات فکر کردن: ممکن است گاهی اوقات تمرکز کردن برایتان سخت باشد. این احتمالاً به معنای کند شدن تفکر، توجه ضعیف یا حافظه مبهم است. برخی از افراد مشکلات شدیدی دارند که انجام کارهای روزانه را برای آنها سخت می کند، اما این حالت کم اتفاق می افتد. ام اس معمولاً هوش یا توانایی شما برای خواندن و درک مکالمه را تغییر نمی دهد.

لرزش: حدود نیمی از افراد مبتلا به ام اس با این مشکل روبرو هستند. لرزش ها می توانند جزئی یا آنقدر شدید باشند که انجام فعالیت های روزمره را سخت کنند.


مشکل در راه رفتن: ام اس می تواند باعث ضعف یا اسپاسم های عضلانی شود که راه رفتن را سخت می کند. مشکلات تعادل، بی حسی پاها و خستگی نیز ممکن است رخ دهد.

احساسات غیرمعمول: علاوه بر احساس سوزن و سوزن شدن که بخشی از CIS است، ممکن است خارش شدید، سوزش، درد های عمقی یا سطحی نیز داشته باشید. ممکن است احساس سفتی در اطراف دنده ها یا بالای شکم خود داشته باشید که به عنوان آغوش ام اس شناخته می شود. پزشکان این علائم ناراحت کننده را دیس استزی می نامند.


علائم ثانویه ام اس

مشکلاتی هستند که توسط علائم اولیه ام اس ایجاد می شوند، نه توسط میلین آسیب دیده.

    عدم توانایی در تخلیه مثانه می تواند منجر به عفونت مثانه شود.
    اگر در راه رفتن مشکل دارید و اغلب خسته هستید، احتمالاً تحرک کمتری دارید. این می تواند بر تون عضلانی شما تأثیر بگذارد، تنفس شما را کم عمق کند و حتی بر تراکم استخوان شما نیز تأثیر بگذارد.
    پزشکان می توانند علائم ثانویه را درمان کنند، اما هدف این است که با درمان علائم اولیه از آنها اجتناب شود.

علائم ثالثیه ام اس

مشکلات اجتماعی، روانی و مشکلات شغلی زندگی با ام اس هستند.

    اگر ام اس راه رفتن یا رانندگی را برای شما سخت کند، ممکن است نتوانید کار خود را به خوبی انجام دهید.
    از آنجایی که بیرون رفتن و صحبت کردن با مردم در مورد چگونگی زندگی با یک بیماری مزمن سخت است، ممکن است مانند گذشته اجتماعی نباشید.
    ممکن است افسرده شوید. این محصول فرعی تغییرات ام اس در مغز و زندگی شما است.

از آنجایی که ام اس بسیار متفاوت است، بهتر است خود را با سایر افراد مبتلا به آن مقایسه نکنید. تجربه شما احتمالا متفاوت است. بیشتر مردم یاد می گیرند که علائم خود را مدیریت کنند و می توانند به زندگی کامل و فعال ادامه دهند.

 عوارض و درمان بیماری ام اس

این روزها ممکن است نام بیماری ام اس را زیاد بشنویم، اما همه ما با این بیماری آشنایی نداریم و تنها اطلاعاتی پراکنده از آن داریم. در این مطلب از غفاری دایت، می‌خواهیم به شما بگوییم علت بوجود آمدن بیماری ام اس چیست؟! نام دیگر بیماری ام اس مالتیپل اسکلروزیس است که مخفف شده و به آن ام اس می‌گویند. شاید برای شما جالب باشد بدانید ارتباطی بین بیماری ام اس و ازدواج وجود دارد؟! ویا اینکه تشخیص بیماری ام اس به چه صورت است. به همین دلیل تا پایان این مطلب با ما همراه باشید تا بفهمیم آیا بیماری ام اس کشنده است؟! بیماری ام اس چیست و آیا کشنده است؟!
علت بوجود آمدن بیماری ام اس چیست ؟!

مالتیپل اسکلروزیس یا ام اس یک بیماری عصبی فلج کننده مغز و نخاع است. در بیماری ام اس سیستم ایمنی بدن به غلاف محافظ (میلین)  بافت عصبی حمله کرده و موجب اختلال در ارتباط بین مغز و دیگر مناطق بدن می‌شود؛ در نهایت این بیماری منجر به تخریب موقت ویا آسیب دائمی به اعصاب می‌شود. دامنه بروز اختلالات بیماری ام اس وسیع بوده و از خستگی و احساس ضعف تا عدم تحرک و یا مشکل دید و اختلالات حرکتی می‌توان نام برد. با توجه به منطقه درگیر در مغز و سیستم عصبی، نوع و شدت علائم و تظاهرات آن ممکن است متفاوت باشد.

علت بوجود آمدن بیماری ام اس چیست

علت بوجود آمدن بیماری ام اس چیست؟! علت قاطع و خاصی برای بروز بیماری ام اس در حال حاضر به‌دست نیامده است؛ اما می‌توان از علل مختلفی که می‌تواند در به وجود آمدن آن نقش داشته باشد، مثل: زمینه‌های ژنتیکی، منطقه جغرافیایی تولد و زندگی، استرس یا خستگی بیش از حد جسمی و روحی، مواجهه با بعضی از میکروب‌ها و ویروس‌ها در زمان کودکی،  پایین بودن سطح ویتامین D خون، مصرف دخانیات، مصرف بیش از حد نمک و... نام برد. بنابراین تنها با داشتن یک سبک زندگی بدون استرس اضافی و با رعایت نکات غذایی و تحرک، شاید بتوان از بروز این بیماری پیشگیری کرد.

درمان
تشخیص بیماری ام اس و درمان آن

تشخیص بیماری ام اس توسط علائم اولیه آن انجام می‌شود که عبارت‌اند از: تاری دید و دوبینی، سرگیجه و عدم تعادل و اختلال در راه رفتن، اسپاسم عضلانی یا دردهای شدید و بی‌دلیل عضله، بی حسی و خواب‌رفتگی و ضعف عضلات، احساس خستگی، تشنج، سردرد، ریزش مو و خارش، اختلالات کارکرد جنسی، دستگاه گوارش و مثانه، اختلالات احساسی و شناختی و حافظه، افسردگی و با شیوع کمتر اختلالات تنفسی و اختلال در صحبت کردن. چنانچه هر کدام از این علایم ۲۴ ساعت یا بیشتر ادامه پیدا کرد، باید به پزشک متخصص نورولوژی یا متخصص مغز و اعصاب مراجعه کرد و با توجه به تشخیص پزشک می‌توان به درمان بیماری پرداخت.

تشخیص بیماری احتیاج به آزمایش‌های مختلفی دارد. گاهی اوقات تشخیص قطعی ممکن است ماه‌ها طول بکشد که در این صورت باید با شکیبایی به انجام آزمایشات و دستورات پزشکی عمل کرد. در تشخیص بیماری ام اس و درمان آن باید به پزشک اعتماد کنید و روند مستمر درمان را پیگیری فرمایید.
درمان

در سال‌های اخیر در زمینه داروهای درمان بیماری ام اس پیشرفت‌های چشمگیری رخ داده است؛ از انواع داروهای تزریقی و خوراکی می‌توان نام برد که بسته به شرایط و میل بیمار می‌توان از آن‌ها استفاده کرد؛ اما آنچه مسلم است تغییر در سبک زندگی در روند بهبودی بیماری موثر است. این تغییر شامل دوری از استرس و کار زیاد، پرهیز از دخانیات، انجام ورزش سبک و منظم که باعث خستگی نشود، داشتن یک رژیم متعادل که حاوی چربی، پروتئین و کربوهیدرات به میزان مناسب باشد، خوردن بیشتر مواد دارای آنتی‌اکسیدان مانند میوه و سبزیجات تازه، حفظ متعادل سطح ویتامین D خون و داشتن روحیه شاد و اعتماد به پزشک از مهم‌ترین نکات تغییر سبک زندگی است.

باید در نظر داشت از آنجا که روند درمان بیماری ام اس طولانی‌مدت است، این بیماری می‌تواند تا حدودی توانایی ما را در داشتن یک زندگی طبیعی محدود کند؛ اما این به معنی نداشتن یک زندگی طبیعی و معمولی نیست.

آیا بیماری ام اس کشنده است ؟

با توجه به اینکه بیماری ام اس یک بیماری اختلال بین سیستم عصبی مغز و اندام‌ها است؛ یعنی اندام‌ها به طور دقیق از مغز فرمان نمی‌گیرند، پس اگر به‌موقع و به‌صورت مداوم مورد معالجه قرار نگیرد، می‌تواند باعث بروز بعضی اختلالات منجر به مرگ گردد؛ اما بیماران زیادی هستند که دارای ام اس بوده و طولانی‌مدت زندگی کرده‌اند. بیماران اس ام اس با توجه به سیر این بیماری به چهار دسته تقسیم می‌شوند:

نوع ۱: RR که به صورت فازهای پیشرفت‌کننده و پسرفت‌کننده تازه تظاهر می‌کند.

نوع ۲: PP که از ابتدا دارای علائم پیشرونده بوده و فاز بهبودی ندارد.

نوع ۳: SP در این نوع ابتدا به صورت پیش‌رونده و پسرفت‌کننده بوده، اما مدتی پیشرفت‌کننده می‌شود.

نوع ۴: RP که در آن بیماری سیر پیشرفت و بهبود داشته، اما در نهایت سیر پیشرونده دارد.

بیماری ام اس در مردان
بیماری ام اس در مردان و زنان

سن بروز بیماری ام اس بین ۲۵ تا ۴۰ سال است. شیوع این بیماری در زنان دو برابر مردان است و سن شروع آن در زنان حدود ۵ سال زودتر از مردان اتفاق می‌افتد. بنابراین بیماری ام اس در مردان شیوع پایین‌تری دارد ولی ممکن است شدت آن بیشتر باشد. بنابراین باید بیشتر توجه افراد به پیشگیری از این بیماری به‌خصوص در سنین جوانی باشد؛ زیرا در اثر ابتلا، ممکن است فرد توانایی کنترل عوارض آن را نداشته باشد و زندگی وی تحت تاثیر آن قرار بگیرد.

بیماری ام اس و ازدواج
چرا زنان بیشتر در معرض خطر هستند؟
هورمون ها و سایر عوامل زنانه
هنگامی که یک بیماری زنان را بیشتر از مردان تحت تأثیر قرار می دهد، دانشمندان احتمالاً نقش هورمون های جنسی مانند تستوسترون و استروژن را بررسی می کنند.بین پسران و دختران تفاوت کمتری در میزان ام اس در بین کودکان قبل از بلوغ وجود دارد، اما در کودکان بزرگتر و بزرگسالان این روند تغییر می کند و زنان بیشتری را در نوجوانی و بزرگسالی تحت تاثیر قرار می دهد.
 
نگرانی های بارداری
بارداری همچنین بر بهبودی و عود بیماری ام اس تأثیر می گذارد. در دوران بارداری، برخی از زنان مبتلا به ام اس متوجه کاهش علائم می شوند. این می تواند پس از به دنیا آمدن نوزاد شعله ور شود. عود پس از زایمان یک پدیده شناخته شده در میان محققان و بیماران ام اس است.برسی‌‌ها نشان داده زنانی که به تازگی تشخیص داده شده اند باید شرکت در کارآزمایی های بالینی را در نظر داشته باشند که در آن درمان های جدید و مدیریت بهتر علائم در دوران باروری انجام می شود.مووری می گوید: «زنان مبتلا به ام اس می توانند نوزادان سالمی به دنیا بیاورند، اما باید نگرانی ها و خطرات آن را به دقت با پزشک خود در میان بگذارند. پس از به دنیا آمدن کودکان، ما به مادران تازه وارد بر اهمیت فعال نگه داشتن کودکان و داشتن وزن مناسب برای کاهش خطر ابتلا به ام اس تاکید می کنیم.
 
کمبود ویتامین D

 به طور کلی، ام اس افراد بیشتری را تحت تاثیر قرار می دهد که دورتر از خط استوا زندگی می کنند. پوست ویتامین D را از نور خورشید جذب می کند. محققان به دنبال رابطه بین سطوح پایین ویتامین D و خطر بیشتر ابتلا به ام اس، افزایش دفعات عود و تأثیر منفی بیشتر این بیماری بر زندگی بیماران هستند.مووری اشاره می کند که سطوح بالاتر ویتامین D در بیمارانی که عود کمتری دارند نیز ممکن است با عامل دیگری مانند ورزش مرتبط باشد. ممکن است بیمارانی که در فضای باز ورزش می کنند ویتامین D بیشتری جذب کنند، اما خود ورزش می تواند علائم ام اس را کاهش دهد. برعکس، مووری می‌گوید، بیمارانی که به دلیل ام‌اس ناتوان هستند، ممکن است زمان بیشتری را در داخل خانه سپری کنند، که می‌تواند منجر به قرار گرفتن در معرض نور خورشید و ذخیره کمتر ویتامین D شود. آیا مصرف مکمل‌های ویتامین D می‌تواند به کاهش تعداد عود در بیماران مبتلا به نوع عودکننده- فروکش کننده این بیماری کمک کند.

چرا زنان بیشتر در معرض خطر هستند؟
بیماری ام اس و ازدواج

با توجه به منطقه درگیر در بیماری می‌توان تعیین کرد که این بیماری ام اس در ازدواج فرد تاثیر می‌گذارد یا خیر؛ اما آنچه مسلم است با توجه به پیگیری‌های مستمر و دقت در رعایت دستورات پزشک و سبک سالم زندگی، می‌توان از ازدواج راحت و کامل برخوردار بود. در بیماری ام اس برای انجام فعالیت‌های جنسی، مردان بیشتر از زنان دچار افت و یا عدم توانایی می‌شوند. از آن جایی که ام اس باعث خستگی و افسردگی می‌شود، حفظ روحیه و داشتن محیط شاد و دوری از خستگی در بهبود زندگی این افراد نقش مهمی را ایفا می‌کند و همراهان بیمار باید به این مسئله توجه دقیقی داشته باشند. با این وجود ازدواج کردن یا نکردن، مسئله‌ای است که افراد باید خود درباره آن تصمیم بگیرند و با درنظر گرفتن شرایط جسمی و روحی و همچنین تاثیری که ازدواج روی آن‌ها می‌گذارد، انتخاب نمایند.

سبک زندگی با بیماری ام اس
سبک زندگی و بیماری ام اس

همان‌طور که گفته شد، سبک زندگی یعنی دوری از دخانیات، غذای رژیمی سالم، تحرک و مبتلا نبودن به اضافه وزن می‌تواند در پیشگیری از بیماری ام اس موثر باشد. بنابراین باید برای تناسب اندام از یک رژیم لاغری مناسب استفاده کنید که مواد مغذی کافی به بدن شما برساند و به شما در پیشگیری از انواع بیماری‌ها و ارتقای سلامت کمک کند. به همین دلیل پیشنهاد ما به شما برای داشتن یک رژیم غذایی اصولی، رژیم‌های بهاره غفاری است. بهاره غفاری یک مشاور تغذیه حرفه‌ای و مورد تایید وزارت بهداشت است که به شما در داشتن سبک زندگی سالم کمک می نماید. با کلیک بر روی رژیم غذایی من همین حالا رژیم لاغری خود را دریافت نمایید.

شناخت و علائم بیماری ام اس MS
اِم‌اِس Multiple Sclerosis  که با نام اختصاریِ MS شناخته می‌شود،

در سال ۱۸۶۸ توسط ژان-مارتن شارکو یک عصب‌شناس و استاد آسیب‌شناسی آناتومی اهل فرانسه  توصیف شد.

بیماری التهابی که در آن غلاف‌های میلین سلول‌های عصبی در مغز و نخاع آسیب می‌بینند.

غلاف میلین یک لایه پروتئینی روی رشته های عصبی است که این امر باعث افزایش سرعت هدایت پیام‌های الکتریکی در طول تار عصبی می‌شود.

میلین افزون بر افزایش سرعت انتقال پیام‌های عصبی ، وظیفه نگهداری از سلول‌های عصبی را نیز به عهده دارد.این آسیب‌دیدگی می‌تواند در توانایی بخش‌هایی از سیستم عصبی که مسئول ارتباط هستند اختلال ایجاد کند و باعث به وجود آمدنِ علائم و نشانه‌های زیادِ جسمی شود.

ام‌اس به چند شکل ظاهر می‌شود و علائم جدید آن یا به صورت عودِ مرحله‌ای (به شکل برگشتی) یا در طولِ زمان (به شکل متناوب) اتفاق می‌افتد.

اگرچه علت بیماری مشخص نیست اما مکانیزمِ اصلیِ آن آسیب زدن توسط سیستم ایمنی بدن یا اختلال در سلول‌های تولیدکنندهٔ غلافِ میلین است) بیماری خودایمنی هنگامی رخ می‌دهد که دستگاه ایمنی بدن به اشتباه حمله به خود بدن را آغاز می‌کند ( دلایل ارائه شده در مورد این مکانیزم‌ها شامل عوامل ژنتیکی ( وراثت)، عوامل محیطی( عفونت ) ، نژاد و عوامل جغرافیایی و سایر بیماری ها است.

معمولاً ام‌اس بر اساس نشانه‌ها و علائم و نتایج آزمایش‌های پزشکی تشخیص داده می‌شود. پیشترها درمانِ مشخصی برای ام‌اس وجود نداشت تا اینکه محققانِ کانادایی موفق به درمانِ آن شدند.

درمان‌های موجود به منظور بهبود عملکرد بدن پس از هر حمله و جلوگیری از حملات جدید صورت می گیرد این بیماری به‌طور معمول در سنین ۲۰ تا ۵۰ سالگی و در زنان حدود 2 برابر مردان اتفاق می‌افتد .

وراثت- ریسک ام.اس در افراد دارای سابقه خانوداگی این بیماری بیشتر است.

علائم ام اس:

آسیب میلین در سیستم عصبی مرکزی باعث اختلال در انتقال پیام‌های عصبی بین مغز و نخاع و سایر قسمت‌های بدن می‌شود. این اختلال در انتقال پیام باعث ایجاد علائم اولیه ام اس می‌شود که نوع آنها به محل وقوع آسیب، بستگی دارد.

1-خستگی یکی از شایعترین علائم ام اس است که در حدود 80% بیماران روی می‌دهد. خستگی بر توانایی فرد در انجام امور روزمره در منزل و محل کار تاثیر بسزایی دارد و ممکن است برجسته‌ترین علامت بیماری در فردی باشد که محدودیت فعالیتی دیگری ندارد.

2-خواب رفتگی صورت، بدن یا اندام‌ها (دست‌ها و پاها) یکی از علائم شایع ام اس است و اغلب، اولین علامتی است که در بیماران دیده می‌شود. مشکلات راه رفتن، حفظ تعادل و هماهنگی اعضای بدن مشکلات راه رفتن، جزء شایع‌ترین محدودیت‌های حرکتی در بیماران مبتلا به ام اس هستند.

3- اختلال عملکرد مثانه که حداقل در 80% بیماران مبتلا به ام اس روی می‌دهد .

4- اختلال عملکرد روده‌ای یکی دیگر از نگرانی‌های عمده در مبتلایان به ام اس است.

5- مشکلات بینایی، در بسیاری از مبتلایان نخستین علامت بیماری است. شروع ناگهانی دوبینی، درد چشم یا تاری شدید بسیار نگران کننده است

6-سرگیجه و احساس منگی یکی از مشکلات متداول در بیماران ام اس است. این بیماران احساس سبکی سر و عدم تعادل دارند و ممکن است بیماران احساس کنند که اشیاء به دور سر آنها می‌چرخد

7- درد نیز جزء علائم شایع ام اس است.

8- تغییرات شناختی در مبتلایان به ام اس، شایع است و حدود 50% از بیماران مبتلا تا حدی در این زمینه دچار مشکل می‌شوند.

9- تغییرات احساسی مبتلایان به ام اس در پاسخ به استرس‌های ناشی از زندگی با یک بیماری مزمن و غیرقابل پیش‌بینی و به دلیل تغییرات ایمنی و عصبی حاصل از بیماری صورت می گیرد.

10. اختلال در صحبت کردن ، اختلالات در کلام و صدا در حدود 25 تا 40 درصد از مبتلایان به ام اس

11- اختلال در بلع غذا، به علت آسیب اعصابی که عضلات کوچک دهان و حلق را کنترل می‌کنند، ‌ایجاد می‌شود

12- کاهش شنوایی یک علامت ناشایع در ام اس است و فقط حدود 6 درصد از بیماران مبتلا به ام اس دچار اختلال شنوایی می‌شوند.

13- بسیاری از مبتلایان به ام اس تا حدی دچار لرزش غیرقابل کنترل می‌شوند. این لرزش ممکن است در قسمت‌های مختلف بدن روی دهد
مراجعه به متخصص مغز و اعصاب ، انجام تست های تشخیصی مثل MRI ، آزمایش خون و... به منظور تشخیص قطعی بیماری و شروع درمان