اختلال تعادل یا سرگیجه

عده زیادی از عزیزان خواستار توضیحات جامعی درخصوص اختلال عدم تعادل بودند که در این مقاله به طور کامل آن را توضیح خواهیم داد. اختلال عدم تعادل همان احساس سرگیجه وعدم تعادل درایستادن است. در این شرایط فرد توانایی ایستادن به صورت عادی را ندارد و دچار یکی ازعلائم اختلال عدم تعادل می شود. در بسیاری از افراد دارای اختلال عدم تعادل حس چرخیدن محیط دور سرشان و یا حسی مشابه شناور شدن روی آب و سیاهی چشم اتفاق می افتد. این حالات در موارد بسیاری مربوط به گوش داخلی فرد می شود. عدم تعادل یا سرگیجه حالت تلو تلو خوردن هنگام راه رفتن است.

علائم اختلال عدم تعادل چیست؟

• تاری دید
• احساس گیجی
• احساس سبک شدن سر
• حس افتادن و عدم تشخیص ارتفاع
• سرگیجه یا حس چرخیدن محیط به دور سر
• احساس تهوع و تغییر در ضربان قلب و فشار خون

اختلال عدم تعادل به چه دلیل ایجاد می شود؟

عوامل محرکی برای این اختلال وجود دارد. اختلال عدم تعادل در برخی موارد پس از بیماری خاصی ایجاد می شود که یکی از شایع ترین آن ها سرماخوردگی است. بیمار پس از طی نمودن یک دوره سرماخوردگی دچار اختلال عدم تعادل می شود. همچنین در برخی موارد پس از یک دوره استفاده از داروهای خاص بیمار احساس عدم تعادل و سرگیجه می کند. در واقع عوارض مصرف برخی داروها اختلال عدم تعادل است که در موارد بسیاری با ترک مصرف آن بهبودی حاصل می گردد. یکی دیگر از عواملی که اختلال عدم تعادل را موجب می شود تنظیم نبودن فشار خون است. افت شدید فشار خون و قند خون موجب اختلال عدم تعادل است. عوامل دیگری همچون مشکلات چشمی و فشار چشم نیر ممکن است موجب اختلال عدم تعادل یا سرگیجه در فرد شود.

انواع اختلال تعادلی چیست؟

- اختلال تعادلی کاذب

در اختلال تعادلی کاذب فرد در هنگام برخواستن و تغییر وضعیت از نشسته به ایستاده و یا خوابیده به نشسته احساس عدم تعادل و سرگیجه می کند. این حالت در افرادی ایجاد می شود که دچار مشکلات قلبی عروقی بوده و یا فشار خون و قند خون آن ها در این تغییر حالت دچار افت می شود و نتیجه این افت احساس اختلال تعادل است.

- اختلال تعادلی واقعی

اختلال تعادلی واقعی به حالتی گفته می شود که فرد احساس عدم تعادل داشته و این حالت را با سیاهی چشم، چرخش محیط دور سر، عدم توانایی ایستادن و... تجربه می کنند. در این حالت فرد قادر به ایستادن نمی باشد و فورا لازم است نسبت به نشستن در محل مناسب اقدام نماید چرا که امکان زمین خوردن و برخورد سر با سطوح تیز وجود دارد.

چگونه تعادل در بدن انسان حفظ می شود؟

سوالی که برای بسیاری از عزیزان ایجاد شده این است که چگونه تعادل در بدن انسان حفظ می شود؟ در واقع تعادل بدن انسان در مغز تنظیم می گردد. بدین صورت که با ارسال پالس های مختلف مغز موفق به تنظیم این تعادل می شود. در گوش داخلی مجاری نیم دایره ای وجود دارد که مایع تعادلی گوش درون آن است. حلقه هایی نیز در این بخش وجود دارد که با حرکت انسان در موقعیت های مختلفی قرار می گیرند و مشخص کننده شرایط فیزیکی هستند بر همین اساس مغز تصمیم می گیرد شرایط بدن را تشیص داده و تعادل بدن را حفظ نماید. تمامی حرکات بدن و تکان های سر به وسیله همین ساختار به مغز مخابره می شود و مغز متعاقب آن تعادل را حفظ می نماید.

درمان اختلال تعادلی

جهت درمان اختلال عدم تعادل لازم است پس از مشاهده نشانه های این اختلال به پزشک متخصص گوش و حلق و بینی مراجعه نمایید تا پس از انجام معاینه نسبت به تجویز تست های گوش، سی تی اسکن و یا عکس برداری مورد نیاز جهت تشخیص بهتر اقدام نمایند. پزشک پس از بررسی های لازم از گوش داخلی در صورتی که تشخیص اختلال را در این قسمت بداند نسبت به درمان مقتضی آن اقدام می نمایند. اما در صورتی که در کلیه عکس ها، سیتی اسکن و معاینات چیزی در مورد اختلال در بخش تعادلی گوش داخلی مشاهده نشود جهت بررسی بخش های دیگر  به پزشکان متخصص همان رشته ارجاع داده خواهید شد.

درمان آبریزش بینی های عذاب آور

شاید برای شما هم پیش آمده باشد زمان هایی که از بینیتان مثل شیر آب قطره قطره آب بچکد و حسابی شمارا کلافه کند، اما شاید ندانید که این آبریزش بینی چرا ایجاد می شود و چقدر برای سلامتی شما میتواند مفید باشد. آبریزش بینی ترشحاتی است که توسط مخاط بینی ایجاد می شود و در حد معمول آن موجب مرطوب نگهداشتن محیط بینی می شود، اما در برخی موارد به دلیل محرک های گوناگون محیطی این ترشح افزایش یافته و در برخی موارد با ترشحات سینوسی همراه شده و موجب آزار فرد می شود. پرده های غشایی در بینی موجود است که مایعی لزج و بی رنگ تولید می کند که همچون فیلتری برای بینی عمل می کنند و باعث جلوگیری از ورود عوامل بیماری زا و گرد و غبار می شوند. جالب است بدانید بینی روزانه چیزی در حدود یک لیتر آب تولید میکند! برخی عوامل همچون سرما خوردگی و ویروس ها موجب افزایش آبریزش بینی خواهند شد اما عمده دلیل افزایش این آبریزش حساسیت، سرما خوردگی، ادویه، سرما از عمده دلایل افزایش تولید آب بینی می باشند.

علل ایجاد آبریزش بینی چیست؟

همان طور که گفته شد، آبریزش بینی با محرک های گوناگونی افزایش می یابد به طوری که فرد به فکر مراجعه به پزشک و درمان می افتد، در این بخش به معرفی علل ایجاد آبریزش بینی می پردازیم:
در زمان سرما خوردگی آبریزش بینی بیشتر می شود، این واکنش، سلاحی جهت مقابله با ویروس ها می باشد. آب و هوای سرد با اثر تخریبی که بر مژک های بینی دارد باعث میشود که آب بینی به جای انتقال به حلق بصورت خلط، از سوراخ های بینی خارج شود و آبریزش بینی ایجاد می شود. ادویه ها نیز با رقیق کردن آب بینی منجر به جاری شدن آن و آبریزش بینی می گردند. آلرژن ها در افراد مبتلا به آلرژی یکی از علل شایع ایجاد آبریزش بینی هستند.

فواید آبریزش بینی چیست؟

آبریزش بینی باعث میشود که بینی شست و شو یافته و ماده آلرژی زا یا ویروس سرماخوردگی از آن خارج شود. به همین علت در سرماخوردگی ها مصرف آنتی هیستامین جهت کاهش آبریزش بینی حتی المقدور توصیه نمی شود چرا که مانع از خروج ویروس ها از بدن شده و بیمار مدت طولانی تری با سرماخوردگی درگیر است. در واقع آبریزش بینی همچون یک سطح ایمنی بدن عمل می نماید و منجر به بهبود شرایط و وضعیت بیمار می شود.

در چه شرایطی آبریزش بینی زنگ خطر است؟

در شرایط خاص آبریزش بینی نشانه ی خوبی نیست و نیاز به مراجعه به پزشک دارد، لازم است بدانید در چه شرایطی آبریزش بینی زنگ خطر است؟

• اگر آبریزش بینی بیش از 10 روز ادامه داشت .
• اگر تب داشتید خصوصا بیش از 3 روز.
• ترشحات بینی سبزرنگ باشد و موجب درد و تب شود.
• داروهای خاصی مصرف کردیدکه باعث افزایش آبریزش بینی شده باشد.
•  اگر همراه آبریزش بینی خون ریزی از بینی هم داشتید.

آبریزش بینی چگونه درمان می شود؟

آبریزش بینی برای هر یک از ما کلافه کننده است، سوالات متعددی از دکتر نصیری پرسیده می شود مبنی بر این که آبریزش بینی چگونه درمان می شود؟ میتوانید از روش های خانگی استفاده کنید تا کمی به بهبود شرایط کمک کنید و سپس به پزشک مراجعه نمایید.
1. بینی خود را با سرم های شستشو مرتب شست و شو دهید, سعی کنید آب بینی را تخلیه کنید.
2. آب و مایعات زیاد بنوشید
3.از اسپری شست و شوی بینی استفاده کنید.
4.از دستگاه بخور در منزل استفاده کنید.
5.درصورتی که همراه با آبریزش بینی اشک ریزی هم دارید قطعا دچار حساسیت شده اید,دارو های ضد حساسیت مثل آنتی هیستامین ها میتوانند به بهبود شما کمک کنند.
6. محلول آب نمک رقیق را داخل بینی بریزید و سپس با فین کردن ترشحات را خارج کنید.
7.بینی خود را چرب نمایید تا از سوزش آن کم شده و مانع از صدمه به پوست ناحیه بینی شود.
8.در صورت ابتلا به آلرژی و حساسیت حتما در فصول گرده افشانی از ماسک استفاده نمایید.

ادیومتری یا شنوایی سنجی

دستگاه شنوایی ما در خطر کاهش میزان شنوایی و آسیب خواهد بود. مشاغل پر سر و صدا و دارای آلودگی های صوتی زیاد و یا آسیب فیزیکی به گوش از جمله عواملی است که می تواند باعث کاهش شنوایی شود. محاسبه میزان آسیب دیدگی شنوایی با استفاده از دستگاه ادیومتری یا شنوایی سنجی به ما کمک می کند که بتوانیم درمان و یا تقویت کننده ی صدا (سمعک) مناسب تدارک ببینیم. دستگاه ادیومتری با استفاده از سیگنال های صوتی با فرکانسهای خالص آستانه شنوایی فرد را بررسی می نماید. آستانه  شنوایی به کم ترین مقدار انرژی صوتی که فرد بشنود می گویند. کارگران کارگاه های پر سرو صدا نیاز دارند حداقل هر 6 ماه یک بار توسط دستگاه ادیومتری یا شنوایی سنجی بررسی شنوایی داشته باشند.

آزمایش های ادیومتری

آزمایش های ادیومتری یا شنوایی سنجی شامل دو دسته است:
1-  آزمایش انتقال راه هوایی
2-  آزمایش انتقال راه استخوانی

آزمایش انتقال راه هوایی چیست؟

در آزمایش انتقال راه هوایی تن های خالص صدا از طریق هدفون روی گوش قرار خواهدد گرفت و آستانه شنوایی بیمار در هر فرکانس بطور جداگانه به دست می آید. این آستانه ها میزان حساسیت گوش داخلی، عصب شنوایی و کانال و گوش خارجی و میانی را نشان میدهد. معمولاً در کودکان به جای هدفون از بلندگو استفاده می‌شود.

آزمایش انتقال راه استخوانی چیست؟

آزمایش انتقال راه استخوانی تن های خالص از طریق نقش کننده ی استخوانی روی زائدی ماستوئید استخوان گیج گاه توسط یک هدبند قرارداده میشود و در آن فرکانس های 250- 500- 1000- 2000- 4000 هرتز ارزیابی میشود که حساسیت گوش داخلی و عصب شنوایی را به ما نشان خواهد داد.

کاربردهای شنوایی سنجی

1-  ارزیابی میزان شنوایی برای افرادی که احساس میکنند کاهش شنوایی داشتند.
2-  مشخص نمودن نوع و میزان کاهش شنوایی
3-  غربال نوزادان و کودکانی که امکان دارد به دلیل کاهش شنوایی افت شدید یادگیری داشته باشند.
4-  غربال کم شنوایی در افراد دارای مشاغل پر صدا برای محافظت بیشتر یا مشخص کردن عوارش دارو های خاص مثل جنتامایسین.

اقدامات قبل از شنوایی سنجی

برای آن که نتیجه ی حاصله دقیق باشد شما باید اقدامات قبل از شنوایی سنجی را بدانید، به این منظور باید حتما توجه داشته باشید که گوش شما موم نداشته باشد و همچنین درگیر با سرماخوردگی یا عفونت های گوش نباشید. در این صورت امکان تداخل در نتایج وجود دارد.

روش شنوایی سنجی

• ابتدا دستگاه ادیومتر روشن می شود.
• گوشی بر روی گوش بیمار قرار داده می شود.
• دکمه خروجی بر وضعیتی تنظیم می شود که فرد بهتر صدا را می شنود.
• فرکانس های مختلف بر روی فرد تست می شود و واکنش از وی دریافت می گردد.
• صدا را تا حد 10 دسی بل کاهش می دهند تا جایی که فرد صدایی نشنود.
• پس از این مرحله 5 دسی بل صدا افزایش می یابد.
• آستانه شنوایی در این مرحله مشخص می شود.
• نتیجه شنوایی سنجی (اودیومتری) با علامت قرمز جهت گوش راست ثبت می شود و میزان آن ضرب در مقدار آبی برای گوش چپ ثبت می شود.
• آستانه ها را برای ترسیم منحنی ادیومتری به هم متصل می شود.

همین روش برای گوش دیگر نیز انجام می شود.

عوارض شنوایی سنجی

اگر توسط متخصص کلیه مراحل ادیومتری انجام شود می توان گفت چیزی به نام عوارض شنوایی سنجی وجود ندارد.

دلیل خس خس سینه نوزاد

حتماً شما نیز در اطرافیان خود کودک تازه متولد شده ای داشتید که والدین او از خس خس سینه نوزاد خود نگران بوده اند. خس خس سینه نوزاد یکی از نشانه های بیماری هایی است که می تواند برای او خطرناک باشد و توجه زیاد والدین را می طلبد. از این رو در این مقاله قصد به توضیح علت خس خس سینه نوزاد و همچنین اقدامات لازم جهت بهبودی خس خس سینه نوزاد ارائه خواهد. شد. این مشکل شایع تقریباً در نیمی از نوزادان دیده می شود و لازم است هر یک از شما عزیزان اطلاعاتی در این خصوص داشته باشید.

خس خس سینه نوزاد چیست؟

خس خس سینه نوزاد معمولاً پس از تولد مشاهده می شود. این خس خس در اکثر موارد در معاینات نوزاد توسط پزشک بوسیله استتوسکوپ قابل شنیدن می باشد. در برخی موارد نیز در صورت بیشتر بودن صدای خس خس سینه، والدین کودک متوجه آن خواهند شد. این مشکل شایع بدلیل باریک بودن مجاری تنفسی نوزاد است و در صورتی که علائم بیماری خاصی نباشد، پس از گذراندن مدت زمانی از تولد و رشد نوزاد رفع خواهد شد. در نظر داشته باشید معاینه پزشک طی این مدت الزامی است.

انواع خس خس سینه نوزاد

- خس خس سینه دائمی نوزاد
در خس خس سینه نوزاد دائمی نوزاد معمولاً در بدو تولد مشاهده می شود. این خس خس همیشه در نوزاد وجود داشته و در ابتدا توسط پزشک و بوسیله گوشی پزشکی تشخیص داده می شود و در مدت طولانی تو توسط مادر و والدین نیز شنیده می شود. خس خس سینه دائمی معمولاً بدلیل ابتلای کودک به آلرژی و بیماری های تنفسی ارثی ایجاد می شود و لازم است فوراً توسط پزشک تشخیص داده شده و درمان آغاز گردد.
- خس خس سینه موقتی نوزاد
در خس خس سینه موقتی نوزاد در بازه زمانی های خاصی دچار این مشکل می شود و پس از درمان و برطرف شدن مشکل خس خس سینه نوزاد از بین می رود. معمولاً تورم و اختلالات التهابی موجب خس خس سینه موقتی در نوزاد می شود.

خس خس سینه نوزاد در چه زمان خطرناک است؟

خس خس سینه نوزاد معمولاً با مشاهده علائم خاصی خطرناک می شود و در واقع یک عامل هشدار دهنده اورژانسی محسوب می شود و لازم است فوراً بدون فوت وقت به پزشک مراجعه شود. در ادامه به این علائم هشدار دهنده اشاره خواهیم کرد:

• شنیـدن صدای خس خس سینه نوزاد
• مشاهده تــب بالای 38 درجه در نــوزاد
• مشاهده فرو رفتگی قفسه ســینه نوزاد
• مشاهده تورم در دست و پاهای نوزاد
• سرفه های مـــکرر در نـوزاد
• مشاهده کهیر در پوست نوزاد

عوامل ایجاد کننده خس خس سینه نوزاد

• آلرژی عامل خس خس سینه نوزاد
• ذات الریه عامل خس خس سینه نوزاد
• برونشیت کودک عامل خس خس سینه نوزاد
• اختلالات ساختار تنفسی عامل خس خس سینه نوزاد

آیا گوش رشد می کند؟

احتمالا شما نیز شنیده اید با افزایش سن برخی اندام های بدن کوچک شده و برخی دیگر نظیر گوش و بینی بزرگ می شود و شاهد رشد گوش یا بینی هستیم. این باور کلی در ذهن عموم وجود دارد که غضروف های بینی و گوش تا پایان عمر در حال رشد است و عده ای نیز این امر را به سبب نیاز انسان به دریافت میزان بیشتری از صدا و یا اکسیژن از طریق ورودی سوراخ های بینی می دانند. در این مقاله قصد به بررسی علمی این امر و ساختمان گوش داریم.

ساختمان گوش را بشناسید

در گام نخست لازم است ساختمان گوش را بشناسید. گوش یکی از اندام های مهم در بدن است که در قسمت سر قرار گرفته. گوش با ساختمانی پیچیده به شنیدن صدا ها کمک می کند. گوش از بخش های مختلفی تشکیل شده که به اختصار آن را توضیح خواهیم داد.

- گوش داخلی
گوش داخلی یکی از مهم ترین بخش های شنوایی محسوب می شود.مجازی نیم حلقوی در این بخش گوش موجب شنوایی و حفظ تعادل می شود. حلزون گوش در گوش داخلی قرار دارد. گوش داخلی با دریافت امواج صدا از طریق گوش میانی و جذب آن از گوش خارجی، با تحلیل امواج و انتقال اطلاعات از طریق عصب گوش شنوایی را پدید می آورد.

- گوش میانی
گوش میانی امواج صوتی که به وسیله گوش خارجی دریافت می شوند را تقویت نموده و به گوش داخلی انتقال می دهد. گوش میانی در واقع گوش میانی واسطه دریافت و تحلیل صدا ها است. گوش میانی مایع گوشی را نیز شامل می شود که وظیفه آن حفظ تعادل در بدن است.

- گوش خارجی
گوش خارجی، خارجی ترین بخش گوش است که در کنار سر قرار گرفته است. گوش خارجی با حالتی خاص دریافت کننده امواج صدا است. اصوات از طریق گوش خارجی جذب و به گوش میانی منتقل می شوند. گوش خارجی متشکل از لاله گوشٰ، مجرای گوش و پرده سماخ است. گوش خارجی به جهت دارا بودن واکس گوش از ورود اجسام و حشرات به داخل گوش جلوگیری می کند.

آیا گوش رشد می کند؟

در باور عامه گوش با افزایش سن بزرگ می شود. این باور بر پایه این نظریه استوار است که با افزایش سن به دلیل ضعف شنوایی ابعاد گوش خارجی بزرگ تر می شود تا امکان دریافت اصوات بیشتری فراهم گردد. اما در حقیقت این نظریه نادرست است چرا که گوش پس از سن بلوغ رشد نمی کند. باور بزرگ شدن گوش و بینی در سنین کهنسالی به دلیل تغییر شکل گوش است. گوش به دلیل ساختار غضروفی با گذشت زمان تحت تاثیر نیروی جاذبه زمین قرار گرفته و دچار تغییر فرم و کشیدگی می شود. همین موضوع باور رشد گوش را ایجاد می کند.

جراحی لوزه

لوزه چیست و چه لوزه هایی را باید جراحی نمود؟

لوزه (Tonsil) بافت های لنفاوی هستند که در انتهای حلق و بالای گلو قرار دارند و با دارا بودن سلولهای ایمنی، از بدن در مقابل ویروس ها و باکتری ها دفاع می کنند. لوزه ها از بدو تولد وجود دارند و در قیاس با گلوی کودک، کمی بزرگتر از حدیکه باید هستند. اما به مرور، با افزایش سن، ابعاد گلو و حلق ،کم کم به میزان طبیعی خود میرسند. اندازه لوزه ها در سن بلوغ به بیشترین حد خود میرسد. لوزه ها و آدنوئید ها از بافت لنفوئیدی - لنفوسیت‌ها ساخته شده اند و در تولید آنتی بادی جهت حفاظت از بدن نقش مهمی دارند. لوزه ها همچنین به زنگ خطر در بدن شهرت دارند! چراکه درصورت بروز مشکلات و عفونت اولین واکنش را نشان داده و اکثراً هشدار دهنده ترین عضو جهت اطلاع والدین و اعلام مریضی کودکان، همین لوزه ها می باشند. در ادامه به بررسی دقیقتر لوزه ها و زمان جراحی لوزه و عوارض عدم جراحی لوزه ها میپردازیم.

عفونت لوزه چیست؟

عفونت لوزه ها معمولاً با سرماخوردگی و گلودرد بروز پیدا میکند، بطوریکه اولین نشانه های سرماخوردگی در گلو و مشکلات بلع مشخص میشود و گلو درد زنگ خطری برای شروع بیماریست. در کودکان بدلیل بزرگ بودن لوزه ها این حالت بیشتر پدید می آید که با سرماخوردگی و عفونت لوزه ها متورم شده و ایجاد درد،تب و اختلالات تنفسی میکند، لذا والدین لوزه ها را موجب دردسر دانسته و در بسیاری موارد مایلند هرچه سریعتر نسبت به جراحی کودک خود اقدام نمایند. اما باید در نظر داشت لوزه ها جزئی از سیستم ایمنی بدن میباشند و جراحی لوزه و خارج نمودن آنها میبایست با تشخیص پزشک انجام شود.

چه لوزه هایی باید جراحی شوند؟

با توجه به توضیحاتی که ارائه شد اهمیت لوزه ها را در سیستم ایمنی بدن دریافتید؛ از آنجا که لوزه ها در قسمتی قرار گرفته اند که محل ورود ویروسها و باکتریها از طریق تنفس و یا دهان میباشد، میتوان گفت در شناسایی عوامل مهاجم و همچنین تولید پادتن جهت مقابله با آنها نقش بسزایی دارند. حال با توجه به این سطح از اهمیت تشخیص جراحی و یا عدم جراحی لوزه ها را به پزشک خود بسپارید. لوزه هایی که دارای ابعاد بزرگ هستند و با عفونت و سرماخوردگی دچار تورم شده و تنفس و بلع بیمار را دچار اختلال میکنند،اکثراً در نوبت جراحی لوزه قرار میگیرند؛ همچنین کودکان و بزرگسالانی که بدلیل عفونت های مکرر لوزه مجبور به مصرف آنتی بیوتیک میشوند، بدلیل ضرر و زیان های ناشی از ایجاد مقاومت در بدن، بدلیل مصرف زیاد آنتی بیوتیک، پزشکان توصیه به جراحی و خارج نمودن لوزه سوم دارند. در زیر به موارد بیشتری اشاره خواهیم کرد.

این لوزه ها حتماً باید جراحی شوند

• لوزه های دارای آبسه
• عفونت های لوزه ای که زمینه ساز سینوزیت باشد
• عفونت گوش (رجوع به مقاله عفونت گوش کودکان) و کم شنوایی ناشی از عفونت لوزه ها
• بزرگی و تورم لوزه ها و اختلال در مجرای تنفسی و گوارشی
• لوزه هایی که به جهت ابعاد و عفونتهای لوزه ای، کودک را دچار مشکلات فک و دهانی میکند
• لوزه هایی که فرد را مجبور به تنفس دهانی میکند (در اینجا بدلیل ،عوارض ظاهری که در دراز مدت در فرد ایجاد میکند میبایست فوراً جراحی شود تا راه تنفسی بینی باز شود)
• عفونت مکرر لوزه و ایجاد تب که بیمار ناچار به مصرف مکرر آنتی بیوتیک باشد

عوارض عدم جراحی لوزه چیست؟

- از عوارض عدم جراحی به موقع لوزه‌ها می‌توان به، ایجاد مقاومت به دارو در بدن اشاره کرد. این مساله موجب میشود، در سنین بالاتر درصورت بروز عفونت در بدن، بدن توان مقابله با بیماری را از دست داده و دارو نیز پاسخگوی این جنگ با بیماری نباشد و در نتیجه احتمال ضعف شدید و حتی مرگ وجود خواهد داشت.
- بروز سینوزیت بدلیل عفونت های مکرر و ترشحات سینوسی, بدلیل عفونت و واکنش به مهاجمین (باکتریها و ویروسها) در بدن
- اختلالات شنوایی و حتی ضعف شنوایی بدلیل عفونتهای مکرر
- اختلال در تنفس از راه بینی بیمار را مجبور به تنفس دهانی میکند که این عمل خصوصاً در کودکان موجب تغییر فرم صورت و فک و دهان خواهد شد. همچنین در پی این تغییران مشکلات بهم ریختگی دندان ها نیز پدید می آید.
- عفونت ناشی از لوزه ها  در کودکان ایجاد تب میکند و در صورت عدم رسیدگی درست و بموقع همین تب میتواند موجب تشنج و آسیب های جدی به کودک شود، اکثر کودکان که دچار این بیماری هستند، از خوردن غذا فرار میکنند و اکثراً بدلیل اختلالات و کلافگی های ناشی از بیماری بد اخلاق و تند خو شده و درصد بسیار زیادی به پیش فعالی‌ دچار میشوند.
- در برخی موارد بدلیل حجم بزرگ لوزه ، احتمال ایجاد سنگ لوزه نیز زیاد میشود که این امر عوارض خاص خود را دارد که در مقاله ی سنگ لوزه و درمان به آن اشاره کرده ایم.

اختلال کلافه کننده پرشنوایی شنیده اید؟

شاید تا کنون در خصوص اختلال پرشنوایی چیزی به گوش شما نرسیده باشد اما بی شک در مقاطع مختلف زندگی با آن مواجه شده اید. صداهایی همچون تیک تیک ساعت، چکه آب و حتی جویدن غذا توسط دیگران و... به اصطلاح روی اعصاب شماست! فرد مبتلا به پرشنوایی نسبت به شنیدن صداها حساس شده و به هیچ وجه ظرفیت تحمل صدا ندارد. کلیه صداهای کم برای او عذاب آور شده و می توان اینطور تعبیر کرد که صداهای کم حتی برای او تقویت شده و چند برابر به گوشش میرسد. در این نوع اختلال فرد تحمل شنیدن صداهای حتی کم را نیز ندارد و صداهایی که برای ما کم است برای این فرد کلافه کننده است. چنین فردی به هیچ وجه تحمل مکان های پر سر و صدا را نداشته و از بودن در کنار افراد دیگر خودداری می نماید.

علت پرشنوایی چیست؟

در اینجا لازم است بررسی نماییم علت پرشنوایی چیست! تقریباً می توان گفت علت اصلی پرشنوایی معلوم نیست و تنها یافته ها حاکی از اختلال در گوش داخلی است که منجر به پرشنوایی می شود. عملکرد بخش های تشدید کننده صدا در گوش دچار اختلال می شوند و بدین ترتیب صداهایی مانند نویز و بی اهمیت به اشتباه در گوش تشدید شده و همچون صدایی مهم شنیده می شند. در واقع گوش به اشتباه صداهایی همچون چکه آب، صداهای خارج خانه و... را چندین برابر نموده و به مغز میرساند تا شنیده شود. در این اختلال فرد به مرور دچار مشکلات روحی و عصبی شده و تحمل شنیدن صداها را ندارد.
یکی دیگر از احتمالاتی که از علل ایجاد پرشنوایی مطرح است، ضربه به سر است. در هنگام ضربه به سر احتمال جابجایی استخوانچه های گوش نیز وجود دارد. این استخوانچه ها عامل تشدید صدا در گوش است که با اختلال آن امکان ایجاد پرشنوایی وجود دارد. علل مشابه همچون ضربه به ساقه مغز، آسیب های عصبی همچون ام اس و داروهای شیمیایی که منجر به این آسیب می شوند، فلج بلز و عفونت های گوش از علل و احتمالات افزایش ریسک ابتلا به پرشنوایی هستند.

اختلال پرشنوایی چطورتشخیص داده می شود؟

سوالی که در ذهن شما ایجاد می شود این است که اختلال پرشنوایی چطور تشخیص داده می شود؟ پاسخ بسیار روشن است، اولین اقدام فرد مشکوک به این اختلال مراجعه به پزشک است. با مراجعه به پزشک متخصص گوش حلق و بینی معاینات اولیه انجام شده و تست شنوایی سنجی اولین اقدام تشخیصی پر شنوایی است. پزشک با مشاهده نتیجه این تست قادر به تشخیص است اما در صورت نیاز به بررسی بیشتر انجام عکسبرداری های مختلف نیز رایج است.

اختلال پرشنوایی چطور درمان می شود؟

در بخش پرسش و پاسخ عده بسیاری سوال مبنی بر این ثبت نموده اند که اختلال پرشنوایی چطور درمان می شود؟ در پاسخ به این عزیزان باید گفت اختلال پر شنوایی متاسفانه درمان قطعی ندارد. درمان کنترلی که برای پرشنوایی تجویز می شود معمولاً دوره صوت درمانی است که در آن فرد به مرور قادر به تحمل صداهای مزاحم می شود. در این درمان از دستگاه های تولید کننده نویز استفاده می شود تا مرکز پردازش مغز به مرور قادر به تحلیل صداهای روزمره باشد.

عارضه اختلال پرشنوایی چیست؟

اختلال پر شنوایی همان طور که اشاره شد موجب می شود فرد صداهای غیر ضروری و مزاحم را نیز به وضوح و با صدای بلند بشنود. صداهایی همچون تیک تیک ساعت، چکه آب و حتی کار کردن یخچال در گوش این افراد بسیار بلند شنیده می شود. به همین دلیل اولین عارضه اختلال پر شنوایی دوری از جامعه، افراد و خانواده است. فرد مبتلا به پر شنوایی جهت محافظت از خود و عدم مواجه شدن با صداهای مزاحم و بلند از محیط های شلوغ و حتی دارای صدا دوری می کند که این امر در مدت زمانی کوتاه موجب افسردگی و انزوای اجتماعی وی می شود.

پولیپ تارهای صوتی به گره های کوچک بر روی تارهای صوتی گفته میشود که اکثراً در افرادی ایجاد میشود که به میزان بسیار زیاد از صدای خود استفاده میکنند. پولیپ تارهای صوتی با علائمی بروز میکند که در صورت مشاهده ی آن بیش از دو الی سه هفته بیمار می بایست فوراً به پزشک متخصص گوش و حلق و بینی مراجعه نماید تا بررسی و تشخیص و درمان بیماری پولیپ تارهای صوتی صورت گیرد.

کسانیکه در معرض ابتلا به پولیپ تارهای صوتی هستند

• سخنرانان
• اساتید
• معلمان
• خوانندگان
• مجریان

در مورد پولیپ تارهای صوتی بیشتر بدانیم

پولیپ تارهای صوتی خطر سرطان نخواهد داشت؛ اما با بزرگتر شدن پولیپ تارهای صوتی عملاً وضعیت صدای بیمار تغییر کرده و با حاد شدن گرفتگی شدید صدا پدید می آید. این ضایعه بر اثر استرس بر روی تارهای صوتی و تحریک مداوم آن ایجاد مشود، برخی پزشکان معتقدند که پولیپ تارهای صوتی بر اثر فشار زیاد به تارهای صوتی و خونریزی شریانهای خونی ایجاد میگردند.

• علائم پولیپ تارهای صوتی
• گرفتگی صدا بدون هیچ گونه علامت درد
• احساس جسم خارجی در گلو
• احساس نیاز به صاف کردن مداوم صدا
• درد گردن
• خستگی صوتی و بدنی
• کم شدن دامنه زیر و بمی صدا

نشانه های ظاهری پولیپ تارهای صوتی

• معمولا قرمز رنگ بوده
• دارای حواشی تیز میباشد
• از بافت مجاور مجزا است
• پولیپ تارهای صوتی در اندازه متفاوت هستند
• پولیپ هایی که به مدت طولانی باقی مانده اند معمولا از نظر ظاهر کمی عجیب و متفاوت تر هستند
• پولیپ تارهای صوتی معمولاً در وسط تار صوتی ایجاد میگردد و ممکن است دو یا چند پولیپ کنارهم باشد.

علل ایجاد پولیپ تارهای صوتی

• جیغ زدن
• استفاده طولانی از سیگار
• نوشیدن کافئین و الکل (بدلیل خشک نمودن گلو و تارهای صوتی)
• پرکاری تیروئید
• برگشت محتویات معده به مری
• استفاده بیش از اندازه و غلط از صدا به طور مزمن

درمان پولیپ تارهای صوتی

درمان پولیپ تارهای صوتی معمولاً در گام اولیه پس از مراجعه به متخصص گوش و حلق و بینی با تجویز  استراحت صوتی انجام میشود که تا حدی موجب بهبود صدای بیمار خواهد شد؛ چراکه موجب کاهش تورم و نرم شدن آن محدوده میشود. و همچنین پرهیز استفاده از دخانیات و عوامل محرک و استرس نیز جهت درمان پولیپ تارهای صوتی توسط پزشک توصیه میگردد. در گام  بعدی پزشک با استفاده از آندوسکوپ دهان وبینی بیمار را معاینه نموده تا دید بهتری نسبت به شرایط تارهای صوتی در حال حرکت و همچنین پولیپ تارهای صوتی وی یافته تا تشخیص و تجویز ادامه ی روند درمان صورت گیرد.

جراحی پولیپ تارهای صوتی

در جراحی پولیپ تارهای صوتی که توسط آندوسکوپی و لیزر انجام میشود ، پزشک نقش اساسی در نتیجه ی درمان دارد، چراکه تکنولوژی در نتیجه ی آن دخیل نبوده و مهارت جراح اهمیت فراوانی دارد چراکه با کوچکترین اشتباه یا کم دقتی آسیب جدی به تارهای صوتی و صدای بیمار وارد شده و مشکلاتی ماورای پولیپ تارهای صوتی در وی پدید می آید که در برخی موارد غیر قابل جبران میباشد، به شما توصیه میکنیم قبل از انجام این جراحی در مورد پزشک معالج تحقیقات لازم را به عمل آورید.
یکی از خطرات لیزر تخریب بیش از حد بافت های سالم اطراف ضایعه است.گرچه بعضی از مولفین به بی خطر بودن استفاده از لیزر اشاره کرده اند با اینحال چندین مطالعه نشان داده است که از نظر کلیه مسائل بعد از عمل برای کسانی که روش معمول و یا لیزر استفاده کرده اند... ارجحیت خاصی برای لیزر پیدا نشده است و اتفاقا علی رغم گسترش تکنولوژی گرایش به استفاده از روش معمول بیش ازلیزر از طرف جراحان وجود دارد.

اقدامات مراقبتی پس از جراحی پولیپ تارهای صوتی

• بیمار تا چند هفته باید سکوت نموده و در استراحت صوتی قرار گیرد تا بهترین نتیجه از جراحی حاصل گردد
• استفاده از داروهاییکه توسط پزشک تجویز شده همچون اسپری استنشاقی حاوی کورتن
• استفاده از صدا تا مدتها همراه با مراقبتهای خاص باشد
• استفاده از سیگار، مشروبات الکلی پس از این جراحی به شدت منع میشود

عوارض عمل جراحی پولیپ تارهای صوتی

در برخی بیماران پس از جراحی پولیپ تارهای صوتی نشانه های خاصی از این قبیل پدید می آید نظیر:

• صدمه به تارهای صوتی
• صدمه به حفره دهان
• صدمه به دندانها
• اختلال چشایی و حسی

لازم به ذکر است در اکثر جراحی های پولیپ تارهای صوتی نتایج خوبی حاصل گردیده؛ اما در برخی موارد بدلایل متعدد شاهد عود مجدد پولیپ بودیم.

شست و شوی بینی و سینوس

طبق تحقیقات انجام شده توسط دانشمندان، شست و شوی مرتب بینی و سینوس توسط سرم شست و شو و یا آب نمک رقیق می تواند ریسک ابتلا به سینوزیت را کاهش دهد. شست و شوی بینی و سینوسیکی از روش های خانگی و رایج است که مورد توصیه پزشکان قرار گرفته. استفاده از روش شست وشوی سینوس و بینی موجب ضدعفونی نمودن محیط بینی و سینوس می شود و ترشحات سینوسی را رقیق می کند. با استفاده از این روش ترشحات سینوسی براحتی امکان خروج از مجاری سینوس را پیدا می کنند و دیگر مشکلاتی مثل تورم در این نواحی و سردرد و... ایجاد نمی شود. شست و شوی بینی و سینوس درمانی خانگی و مفید جهت کنترل سینوزیت و ترشحات سینوسی است.

چرا شست و شوی بینی و سینوس مفید است؟

احتمالاً در هنگام سرماخوردگی و آنفولانزا به پزشک مراجعه نموده اید و در پایان توصیه های درمانی این را شنیده اید که حتما بوسیله سرم شست و شو بینی و سینوس خود را شست و شو نمائید. استفاده از سرم شست و شو جهت شست و شوی بینی و سینوس در زمان بیماری فواید متعددی دارد که همگی موجب کوتاه شدن دوره بیماری، بهبودی سریع تر و کاهش ریسک ابتلا به سینوزیت و مشکلات اینچنینی خواهند شد. با شست و شوی بینی و سینوس ترشحات سینوسی رقیق شده و امکان خروج از سینوس را پیدا می کند و همین امر موجب می شود عفونت در سینوس ها باقی نماند و بیماری با سرعت بیشتری بهبود یابد. شست و شوی بینی و سینوس معمولاً بوسیله سرم شست و شو و یا محلول بسیار بسیار رقیق آب نمک انجام می شود. دقت داشته باشید استفاده از محلول آب نمک به دلایلی که در ادامه توضیح خواهم داد توصیه نمی شود.

چرا باید حتماً از سرم شست و شو استفاده نمود؟

سرم شست و شو در شرایط استریل و با در نظر گیری کلیه فاکتور های لازم جهت شست و شوی بینی و سینوس تولید شده است. استفاده از سرم شست و شو هیچ آسیبی به بدن نخواهد زد و بدلیل استریل بودن هیچ‌گونه باکتری را وارد سینوس و بینی خواهد کرد. اما در صورتی که محلول آب نمک استفاده شود احتمال بروز مشکلات مختلفی وجود دارد، چرا که استفاده از آب آشامیدنی احتمال وجود باکتری در آب را افزایش می دهد و همچنین میزان مصرف نمک در آب جهت تهیه محلول دقیق نیست و در صورت بیش از حد بودن این میزان نه تنها به سلامتی شما کمکی نخواهد کرد بلکه صدمات بسیاری به سلامتی شما وارد خواهد کرد. پس توصیه میکنم حتماً از سرم شست و شو جهت شست و شوی بینی و سینوس استفاده نمائید.

فواید شست و شوی بینی و سینوس

سینوس ها در انسان معمولاً دارای ترشحات رقیقی هستند که به مرور از طریق حلق بلعیده می شوند و پس از مرطوب نمودن فضای داخلی سینوس ها و بینی از ظریق گوارش و اسید معده دقع می شوند. این پروسه نرمال یک فرد سلامت است، اما زمانی که فرد دچار بیماری سرماخوردگی، آنفولانزا و یا آلرژی می شود این پروسه با تغییراتی همراه است. ترشحات سینوسی به مرور غلیظ شده و میزان آن افزایش می یابد، با این تغییرات امکان خروج از سینوس ها فراهم نمی شود و بصورت آبریزش بینی و خلط در فرد بروز می کند. در صورت پیشرفت بیماری، ترشحات سینوسی بصورت خلط و آبریزش بینی نیز خارج نمی شوند و داخل حفره های سینوسی باقی می مانند. در این شرایط درد شدیدی در نواحی سینوس ایجاد می شود و فرد به مرور درگیر بیماری سینوزیت می شود.
در این شرایط مراجعه به پزشک و مصرف دارو اولین اقدام فرد بیمار است و پس از آن شست و شوی بینی با سرم شست و شو توصیه مهم پزشک به فرد بیمار خواهد بود. از فواید شست و شوی بینی و سینوس با سرم شست و شو این است که ترشحات سینوسی به مرور رقیق می شوند و امکان خروج از سینوس پیدا می کنند. در این شرایط فرد با سرعت بیشتری بهبود می یابد. چرا که این محلول با ضد و عفونی نمودن فضای داخلی سینوس و بینی و رقیق شدن ترشحات بهبودی با سرعت بیشتری حاصل می گردد.

چطور بینی و سینوس را شست و شو دهیم

یکی از راحت ترین روش های شست و شوی بینی با سرم شست و شو استفاده از ظروف مخصوص آن است. ظروف نتی یا Neti Pot را می توان از داروخانه ها تهیه نمود. این ظروف با شکل و فرم مناسب طراحی شده اند و براحتی قادر خواهید بود داخل آن را از محلول آب نمک (سرم شست و شو) پر نمائید و با خم نمودن سر خود به یک سمت، این ظرف را داخل بینی طرف مخالف کرده ظرف را خم نمائید . با این روش خواهید دید که محلول شست و شوی بینی از سوراخ دیگر بینی خارج می شود، دقت داشته باشید در این شرایط حتماً باید از طریق دهان تنفس نمائید. پس از چند ثانیه شست و شو همین کار را با حفره دیگر بینی کرده و پس از آن فین نمائید و بینی خود را تخلیه کنید.. این روش به شما کمک خواهد کرد که خیلی سریع تر از شر آلرژی و سرماخوردگی و سینوزیت رها شوید.

نکات مهم در شست و شوی بینی و سینوس

یکی از مهم ترین نکات که لازم است به آن تاکید شود این است که اگر از ظرف نتی برای شست و شوی بینی و سینوس استفاده می کنید لازم است حتماً نکات بهداشتی را در نگهداری از آن رعایت نمائید. چرا که این ظروف مستقیما با محلول در ارتباط هستند و هرگونه باکتری در صورت ماندگاری در این محیط رشد نموده و بیماری های گوناگونی در فرد ایجاد می کند. همان طور که بالاتر توضیح داده شد، استفاده از آب شیر جهت تهیه محلول شست و شوی بینی اصلا توصیه نمی شود. چرا که استفاده از این آب بدلیل استریل نبودن محیط مناسبی جهت رشد باکتری ها بوده و استفاده از آن جهت شست و شو اصلا توصیه نمی شود. در صورتی که به دفعات دچار خونریزی بینی می شوید حتماً با پزشک خود در خصوص شست و شوی بینی و سینوس با سرم شست و شو مشورت نمائید. پس از هر بار مصرف سرم شست و شو حتماً بینی خود را چرب نمائید تا از خشکی مخاط بینی و خونریزی آن جلوگیری شود.

یکی از مشکلاتی که موجب مراجعه افراد به پزشک می شود، گرفتگی گوش یا کاهش شنوایی بدلیل تجمع جرم گوش است. جرم گوش ترشحات طبیعی است که در گوش خارجی وظیفه محافظت از گوش را بر عهده دارد. گاهاً به علل مختلف جرم گوش یا وکس گوش افزایش می یابد و گاهاً با اشتباهاتی نظیر استفاده از گوش پاک کن و فشار این ماده در گوش و چسبندگی آن با پرده گوش موجب کاهش شنوایی می شود. در این شرایط پزشک توصیه به شستشوی گوش می نماید. در این مقاله قصد به بررسی مزایا و معایت شستشوی گوش داریم که در ادامه به آن خواهیم پرداخت.

چرا شستشوی گوش لازم است؟

گوش یکی از حساس ترین اعضای بدن می باشد که از بخش های مختلفی تشکیل شده است. پرده گوش معمولاً یکی از حساس ترین بخش های گوش می باشد که در صورت ورود جسم خارجی به داخل گوش و برخورد با پرده گوش، شنوایی دچار اختلال می شود. به همین دلیل جرم گوش یا وکس گوش در خارج محیط گوش خارجی با هدف محافظت از پرده گوش بطور طبیعی ایجاد می شود.  در برخی موارد بدلیل سفت شدن جرم گوش و یا ورود حشرات یا اجسام خارجی ریز به داخل گوش، نیاز به خروج فوری بوسیله شستشوی گوش ایجاد می شود. در این شرایط بهترین راه شستشوی گوش توسط پزشک است.

در چه مواردی شستشوی گوش توصیه می شود؟

شستشوی گوش در مواردی توصیه می شود که پزشک پس از معاینه متوجه ترشح بیش از اندازه گوش می شود. ترشح بیش از حد وکس گوش موجب کاهش شنوایی می شود و پزشک با شستشوی گوش اقدام به رفع این مشکل می نماید. همچنین گاهی فرد با مشکلاتی مثل سوت کشیدن گوش و کیپ شدن گوش به پزشک مراجعه مینماید که شستشوی گوش توصیه می شود. در برخی موارد نیز ترشح بد بو از گوش موجب می شود پزشک اقدام به شستشوی گوش بیمار نماید.

شستشوی گوش چگونه است؟

در اولین اقدام پزشک نسبت به معاینه گوش بیمار اقدام می نماید و با تائید اولیه اقدام به وارد نمودن اتوسکوپ Otoscope به داخل گوش بیمار می نماید. با استفاده از این وسیله که امکان روشن نمودن گوش خارجی بوسیله نور را دارند، پزشک را قادر می سازند که جرم اضافی و موقعیت آن را مشاهده نماید. در  مرحله بعدی پزشک با استفاده از چیزی شبیه به سرنگ اقدام به شستشوی گوش بیمار می نماید. ممکن است کمی احساس ناخوش آیند در فرد ایجاد شود چرا که آب کمی با فشار وارد گوش می شود  و از این طریق جرم گوش خارج می شود.

شستشوی گوش برای این افراد ممنوع است

همان طور که گفته شد، شستشوی گوش مزایای بسیاری دارد اما مانند سایر روش های درمانی استفاده از آن برای عده ای ممنوع است. افراد ممنوعه برای شستشوی گوش شامل کسانی است که دچار پارگی پرده گوش هستند. در این افراد به دلیل ریسک ابتلا به عفونت گوش و آسیب بیشتر به شنوایی انجام شستشوی گوش توصیه نمی شود. همچنین در صورتی که به دیابت و یا بیماری هایی که موجب ضعف سیستم ایمنی می شود مبتلا هستید، انجام شستشوی گوش توصیه نمی شود.

دکتر مجید نصیری |  متخصص گوش و حلق و بینی