نوشته شده توسط : heydaribookboj

آناتومی شامل ساختارهایی است که هم با چشم غیر مسلح و بدون بزرگنمایی و هم با بزرگنمایی (با میکروسکوپ) مشاهده می شوند. اما زمانی که اصطلاح آناتومی (anatomy) را به کار می بریم، آناتومی ماکروسکوپیک و بدون بزرگنمایی مد نظر می باشد، که همان مطالعه و بررسی ساختارها بدون استفاده از میکروسکوپ است. آناتومی میکروسکوپیک، بافت شناسی (histology) نیز نامیده می شود. در علم بافت شناسی سلول ها و بافت ها با استفاده از میکروسکوپ مطالعه می شوند. در ادامه به توصیه هایی جهت نحوه مطالعه آناتومی و توضیح اصطلاحات آناتومی و لغات و نیز موقعیت آناتومی بدن می پردازیم.

آناتومی چیست و چرا اهمیت دارد؟

آناتومی پایه علم طب است. علم آناتومی، پزشک را در شناخت بیماری یاری می رساند. پزشک با علم به آناتومی تصمیم می گیرد که معاینات فیزیکی انجام دهد یا از تکنیک های پیشرفته تصویر برداری استفاده کند. آناتومی برای دندانپزشکان، متخصصین کایروپراکتیک (chiropractors)، کاردرمان هاو تمامی افرادی که به نحوی در درمان بیمار نقش دارند نیز علمی حیاتی محسوب می شود. توانایی تفسیر صحیح از یک مشاهدات بالینی، حاصل فهم دقیق آناتومی است.

مشاهده (observation) و تجسم (visualization) تکنیک های اولیه برای آموختن علم آناتومی به شمار می روند. آناتومی، دانشی فراتر از به خاطرسپاری فهرستی از اسامی است. اگر چه زبان آناتومی مهم است، اما اطلاعات مورد نیاز برای تجسم موقعیت ساختارهای فیزیکی بدن بیمار تنها با حفظ کردن میسر نمی شود.

مثلا شاخه های مختلف شریان کاروتید خارجی با تجسم مسیر شریان لینگوال (زبانی) از گردن تا زبان (tongue) متفاوت است. یا به عنوان مثال، درک سازماندهی کام نرم، نحوه ارتباط آن با حفرات بینی و دهان و حرکت کام نرم در طی عمل بلع بسیار متفاوت از حفظ کردن نام عضلات و اعصاب آن می باشد. برای یادگیری آناتومی باید مفهوم آن را دریابیم تا بتوانیم اصطلاحات (terminology) مربوطه را به خاطر بسپاریم.

چگونه آناتومی را مطالعه کنیم؟

کلمه آناتومی (Anatomy) برگرفته از لغت یونانی تمنین (temnein) به معنی “بریدن” است. بنابراین علم آناتومی قرابت بسیاری به ریشه خود دارد.

امروزه یکی از روش های آموختن آناتومی تشریح جسد توسط دانشجویان است. روش های دیگر شامل مشاهده ساختارهای آناتومیک تشریح شده و مدل های پلاستیکی یا استفاده از مدل های کامپیوتری و سایر تجهیزات کمک آموزشی می باشد.

مطالعه آناتومی به دو روش آناتومی موضعی و آناتومی دستگاهی انجام می شود:

نگرش موضعی (regional approach) برای آموختن آناتومی

در نگرش موضعی (regional approach) هر ناحیه ای از بدن بطور مجزا مطالعه می شود و تمام ساختارهای مربوط به آن ناحیه در یک زمان مورد بررسی قرار می گیرد.

به عنوان مثال هنگام مطالعه قفسه سینه همه ساختارهای آن مورد توجه قرار می گیرد. این ساختارها شامل دستگاه عروقی، اعصاب، استخوان ها، عضلات و تمامی ساختارها و اندام های دیگر است که در ناحیه قفسه سینه قرار گرفته اند. پس از مطالعه این ناحیه، نواحی دیگر بدن یعنی شکم، لگن، اندام فوقانی، اندام تحتانی، پشت، سر و گردن نیز به همین ترتیب بررسی می شود.

نگرش دستگاهی (Systematic approach) برای آموختن آناتومی

در نگرش دستگاهی (Systematic approach) هر دستگاه بدن بطور مورد مطالعه قرار می گیرد. به عنوان مثال در مطالعه دستگاه عصبی (مغز، نخاع و همه اعصاب) با تمام جزئیات و به دقت بررسی می گردند. در این روش تمام دستگاه های بدن نظیر دستگاه های عصبی، اسکلتی، عضلانی، گوارشی، تنفسی، لنفاوی و تولید مثل مطالعه می شوند.

هر یک از این دو روش مزایا و کاستی هایی دارد. نگرش موضعی همراه با تشریح جسد روش سودمندی است، اما اگر بخواهیم یک دستگاه را در برابر بدن مطالعه کنیم این روش کار آمد نخواهد بود. بطور مشابهی، نگرش دستگاهی برای بررسی کامل یک دستگاه روشی کاربردی اما تطبیق آن با تشریح جسد مشکل است. در این نگرش جزئیات به قدر کافی مورد مطالعه قرار نمی گیرند.

اصطلاحات و لغات مهم آناتومی

موقعیت آناتومیک (وضعیت یا حالت آناتومی)

موقعیت آناتومیک (anatomical position) وضعیت استانداردی از بدن است که با توجه به آن وضعیت، شکل و محل ساختارهای بدن توضیح داده می شود. در موقعیت آناتومیک، فرد بر روی پاها ایستاده، دست ها در کنار بدن و صورت رو به جلو قرار می گیرد.

دهان بسته و حالت چهره نیز خنثی است. کنار تحتانی کاسه چشم با قسمت فوقانی سوراخ گوش در یک صفحه افقی قرار می گیرد و چشم ها باز و به اشیاء دور خیره می مانند. کف دست رو به جلو و انگشتان باز و در کنار هم قرار می گیرند.

بالشتک (pad) انگشت شست دست نیز با نوک سایر انگشتان زاویه ۹۰ درجه می سازد. انگشتان پا نیز رو به جلو قرار می گیرند.

صفحات آناتومیک

سه صفحه (plane) اصلی در موقعیت آناتومیک از بدن عبور می کند که عبارتند از:

صفحات کرونال (coronal planes)

دارای جهت عمودی بوده و بدن را به دو بخش قدامی و خلفی تقسیم می کنند. پیشنهاد می کنیم برای درک بهتر موضوع، مطلب صفحه کرونال را مطالعه فرمائید.

صفحات ساژیتال یا ساجیتال (sagittal planes)

این صفحات با جهتی عمودی از بدن عبور می کنند اما با سطح کرونال یک زاویه ۹۰ درجه تشکیل می دهند و بدن را به بخش های راست و چپ تقسیم می کنند. صفحه عبوری از مرکز بدن که آن را به دو نیمه مساوی راست و چپ تقسیم می کند، صفحه ساژیتال میانی (median sagittal plane) نام دارد.

صفحات عرضی یا افقی (transverse , horizontal or axial planes)

این صفحات بدن را به بخش های فوقانی و تحتانی تقسیم می کنند.

اصطلاحات آناتومی مربوط به موقعیت ها

اصطلاحات مدیال، لترال، انتریور و پوستریور

قدامی (شکمی) و خلفی (پشتی)، داخلی و طرفی، فوقانی و تحتانی سه جفت اصطلاح برای توصیف موقعیت ساختارها در نمای کلی بدن یا نسبت به سایر ساختارها به کار می روند.

اصطلاحات قدامی (anterior) یا شکمی (ventral) و خلفی (posterior) یا پشتی (dorsal) موقعیت ساختارها را نسبت به جلو و پشت بدن توصیف می کنند. به عنوان مثال، بینی ساختاری قدامی (شکمی) بوده در حالیکه ستون مهره ها ساختاری خلفی (پشتی) است. همچنین بینی در قدام گوش و ستون مهره در خلف جناغ یا استرنوم قرار دارد.

اصطلاحات داخلی (medial) و طرفی (lateral) موقعیت ساختارها را نسبت به صفحه ساژیتال میانی و کناره های بدن توصیف می کند. به عنوان مثال، شست در سمت خارج (طرفی) انگشت کوچک قرار دارد. بینی در صفحه ساژینال میانی و داخل به چشم قرار دارد. چشم نیز در سمت داخل گوش است.

اصطلاحات فوقانی (superior) و تحتانی (inferior) ساختارها را نسبت به محور عمودی بدن توصیف می کنند. به عنوان مثال، سر نسبت به شانه ها فوقانی و مفصل زانو نسبت به مفصل لگن تحتانی است.

اصطلاحات پروگزیمال و دیستال، سری و دمی و روسترال در آناتومی

سایر اصطلاحاتی که برای توصیف موقعیت ها به کار می روند شامل پروگزیمال و دیستال، سری و دمی و روسترال است.

اصطلاحات پروگزیمال (proximal) و دیستال (distal) برای نزدیک تر یا دورتر بودن از تنه به کار می روند و بویژه در اندام ها کاربرد شایع تری دارند. برای مثال، دست (hand) نسبت به مفصل آرنج دیستال است. این اصطلاحات برای توصیف موقعیت نسبی انشعابات ساختارهای خطی نیز به کار می رود مانند مجاری هوایی، عروق و اعصاب. برای مثال شاخه های دیستال به س ت انتهای هر دستگاه منشعب می شود در حالیکه شاخه های پروگزیمال نزدیک تر به مبدأ هر دستگاه منشعب می شوند.

اصطلاحات سری (cranial) (به سمت سر) و دمی (caudal) (به سمت دم) اغلب به جای اصطلاحات فوقانی و تحتانی به کار می روند. و اصطلاحات روسترال (rostral) بطور ویژه در سر برای توصیف موقعیت ساختارها نسبت به بینی به کار می رود. برای مثال مغز قدامی نسبت به مغز خلفی در موقعیت روسترال قرار دارد.

اصطلاحات سطحی و عمقی در آناتومی

دو اصطلاح دیگری که برای توصیف موقعیت ساختارها در بدن به کار می رود سطحی (superficial) و عمقی (deep) است. از این اصطلاحات برای توصیف موقعیت نسبی دو ساختار نسبت به سطح بدن استفاده می شود. برای مثال، جناغ یا استرنوم نسبت به قلب سطحی بوده و معده در عمق دیواره شکم قرار دارد. اصطلاح سطحی و عمقی را نیز می توان در حالت کلی تری به کار برد تا دو ناحیه اصلی بدن را تعریف کرد.

ناحیه سطحی بدن در خارج لایه بیرونی فاسیای عمقی قرار دارد. ساختارهای عمقی توسط این لایه محصور شده اند. ساختارهای موجود در ناحیه سطحی بدن شامل پوست، فاسیای سطحی و غدد پستانی هستند. ساختارهای عمقی شامل عضلات اسکلتی و احشا می باشند. زخم های سطحی در خارج لایه بیرونی فاسیای عمقی اتفاق می افتند، در حالی که زخم های عمقی از آن عبور می کنند.



:: بازدید از این مطلب : 98
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : یکشنبه 29 خرداد 1401 | نظرات (0)
نوشته شده توسط : heydaribookboj

غده تیروئید

بررسی آناتومی تیروئيد: لوب‌ها، ایسموس، خون‌رسانی و عصب‌دهی

غده‌ تیروئید (Thyroid Gland)‌ یکی از غدد درون‌ریز مهم در انسان است که با هورمون‌هایی که تولید می‌کند میزان متابولیسم بدن را تنظیم می‌کند. در این مقاله به بررسی ساختار و آناتومی غده تیروئید و ایسموس (تنگه) در انسان، نحوه خون‌رسانی و عصب‌گیری و ارگان‌ها و بافت‌های اطراف آن پرداخته‌ایم.

محل موضعی تیروئید

غده تیروئید (Thyroid Gland) در لاتین به معنی سپر است و در قدام گردن و در زیر و طرفین غضروف تیروئید قرار دارد. غده تیروئید دارای دو لوب طرفی (Lateral Lobe) است که سطوح قدامی – طرفی نای، غضروف کریکوئید و بخش تحتانی غضروف تیروئید را پوشانده است. در بین دو لوب، ایسموس یا تنگه (Isthmus) وجود دارد که آن‌ها را به یکدیگر متصل کرده و در سطح قدامیِ دومین و سومین غضروف نای قرار می‌گیرد.

غده تیروئید در کمپارتمان احشایی گردن و در عمق عضلات استرنوهیوئید، استرنوتیروئید و اوموهیوئید قرار دارد. کمپارتمان احشایی حاوی حلق، نای و مری نیز بوده و توسط لایه پره‌تراکئال فاسيا احاطه شده است.

عملکرد این غده توسط هورمون TSH که از هیپوفیز ترشح می‌شود تنظیم می‌گردد و در صورتی که اختلالی در تولید هورمون‌های تیروئیدی رخ دهد، فرد ممکن است به کم‌کاری تیروئید یا پرکاری تیروئید مبتلا شود.

خون‌رسانی

خونرسانی به غده تیروئید توسط دو شریان اصلی انجام می‌شود:

  1. شریان تیروئیدی فوقانی (Superior Thyroid Artery): اولین شاخه شریان کاروتید خارجی (External Carotid Artery) است. این شریان در طول کناره‌ی خارجی عضله تیروهيوئيد نزول کرده تا به بخش فوقانی لوب طرفی غده تیروئید برسد. این شریان در کنار فوقانی غده به دو شاخه قدامی و خلفی تقسیم می‌شود که عبارتند از:
    • شریان غده‌ای قدامی (Anterior Glandular Branch): این شریان در کنار فوقانی غده تیروئید و ایسموس تیروئید طی مسیر کرده و با شریان هم‌نام سمت مقابل آناستوموز می دهد.
    • شریان غده‌ای خلفی (Posterior Glandular Branch): این شریان به خلف غده می‌رود و ممکن است با شریان تیروئیدی تحتانی آناستوموز دهد.
  2. شریان تیروئیدی تحتانی (Inferior Thyroid Artery): شاخه‌ای از تنه تیروسرویکال (Thyrocervical Trunk) از بخش اول شریان ساب‌کلاوين است. این شریان از کنار داخلی عضله‌ی اسکالن قدامی صعود کرده و از خلف غلاف کاروتید عبور می‌کند تا به بخش تحتانی لوب طرفی غده تیروئید برسد. شریان تیروئیدی تحتانی در غده تیروئید به شاخه های زیر تقسیم می شود:
    • شاخه نزولی: بخش تحتانی غده تیروئید را خون‌رسانی کرده و با شاخه خلفی شریان تیروئیدی فوقانی آناستوموز می‌دهد.
    • شاخه صعودی: غدد پاراتیروئید را خون‌رسانی می‌کند.
    • شریان تیروئیدی ایما (منفرد – Thyroid Ima Artery): گاهی اوقات شاخه کوچکی به نام شریان تیروئیدی ایما از تنه‌ی براکیوسفالیک یا قوس آئورت جدا می‌شود و با صعود در سطح قدامی نای غده تیروئید را خون‌رسانی می‌کند.
خون‌رسانی شریانی به غده تیروئید

تخلیه وریدی

خون غده تیروئید توسط سه ورید تخلیه می شود که عبارتند از:

  • ورید تیروئیدی فوقانی (Superior Thyroid Vein): عمدتاً خون ناحیه خون‌رسانی شده توسط شریان تیروئید فوقانی را تخلیه می‌کند.
  • وریدهای تیروئیدی میانی و تحتانی (Middle and Inferior Thyroid Veins): خون سایر نواحی غده تیروئید را تخلیه می‌کنند. وریدهای تیروئیدی فوقانی و میانی به ورید جوگولار داخلی و ورید تیروئیدی تحتانی به وریدهای براکیوسفالیک راست و چپ تخلیه می‌شوند.

تخلیه لنفاوی

تخلیه لنف غده تیروئید به گره‌های پاراتراكئال و گره‌های گردنی عمقی (در پایین عضله اوموهیوئید و طول ورید جوگولار داخلی) تخلیه می‌شود.

تخلیه وریدی و عصب‌دهی به غده تیروئید

عصب‌دهی غده تیروئید

اعصاب حنجره‌ای راجعه (Recurrent Laryngeal Nerves) در مجاورت غده تیروئید طی مسیر می‌کنند. این اعصاب بعد از جدا شدن از عصب واگ در طرف راست، شریان ساب کلاوين و در سمت چپ، قوس آئورت را دور زده و تحت عنوان اعصاب حنجره‌ای راجعه در ناودان بین مری و نای به سمت بالا صعود می‌کنند.

سپس این اعصاب وارد عمق سطح خلفي – داخلی لوب‌های طرفی غده تیروئید شده و با عبور از کناره‌ی تحتانی عضله تنگ‌کننده تحتانی حلق وارد حنجره می‌شوند.

اعصاب راجعه حنجره ای در مسیر خود همراه شریان های تیروئیدی تحتانی هستند و ممکن است از درون رباط‌هایی که غده تیروئید را در هر دو طرف به نای و غضروف کریکوئید حنجره متصل می‌کنند، عبور کنند. این مجاورت نزدیک رباط با عروق و اعصاب، در هنگام برداشتن و یا دست‌کاری غده تیروئید باید در نظر گرفته شود.



:: بازدید از این مطلب : 78
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : یکشنبه 29 خرداد 1401 | نظرات (0)
نوشته شده توسط : heydaribookboj

معرفی رشته پاتولوژی در پزشکی

حتما تا بحال اسم پاتولوژی به گوشتان خورده است و از خود پرسیده اید که پاتولوژی یعنی چه؟ آزمایشات پاتولوژی چه هستند و رشته پاتولوژی در پزشکی چه کاربرداری دارد و تفاوت آن با فیزیولوژی در چیست. در ادامه ما به عنوان پزشک به شما توضیح می دهیم که این رشته چیست و چه کاربردی دارد.

معنی لغوی پاتولوژی چیست؟

واژه پاتولوژی یا آسیب شناسی به معنای مطالعه درد و رنج است (در یونانی pathos به معنی درد و رنج و logos به معنی مطالعه است). اما هنگامی که این واژه را در پزشکی مدرن به کار می بریم، منظور مطالعه بیماری است.

نظر ویرشو مبنی بر اینکه بیماری در سطح سلولی آغاز می شود قطعا صحیح بوده است، ولی امروزه می دانیم که اختلالات سلولی ریشه در تغییرات مولکولی (ژن ها، پروتئین ها و غیره) دارند و آنها هستند که بقا و رفتار سلول ها را تحت تأثیر قرار می دهند. بنابراین اساس آسیب شناسی مدرن (علم پاتولوژی)، فهم اختلالات سلولی و مولکولی است که باعث ایجاد بیماری ها می شوند. ذکر این اختلالات در زمینه عملکرد و ساختار طبیعی سلول کمک کننده خواهد بود که مضمون علم را تشکیل می دهد.

تفاوت پاتولوژی با فیزیولوژی

هدف علم پاتولوژی یا آسیب شناسی مطالعه بیماری و اختلالات بدن است. پاتولوژی به اختلالات در سطح سلولی و مشکلات و بیماری هایی که بدن با آن ها رو به رو می شود می پردازد. درصورتی که فیزیولوژی به بررسی مکانیسم عملکرد طبیعی و سالم سلول های بدن و بطور کلی بدن انسان می پرداز.

آزمایشات پاتولوژی چه هستند؟

آزمایشات پاتولوژی به هر آزمایشی که به بررسی اختلال عملکرد بدن بپردازد آزمایش پاتولوژی گفته می شود. همه آزمایش ها در آزمایشگاهی که تحت نظارت یک پزشک پاتولوژیست است انجام می شود.

آزمایشات از آزمایش معمول خون گرفته تا نمونه برداری از بافت های سرطانی (بیوپسی ها) و مشاهده نمونه ها در زیر میکروسکوپ توسط پاتولوژیست را شامل می شوند. تشخیص بیشتر سرطان ها و بیماری ها با مشاهده سلول های نمونه برداری از بافت درگیر در زیر میکروسکوپ انجام می شود.

بنابراین پاتولوژیست، تشخیص دهنده قطعی بسیاری از بیماری هاست.



:: بازدید از این مطلب : 97
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : یکشنبه 29 خرداد 1401 | نظرات (0)
نوشته شده توسط : heydaribookboj

تحریک مغناطیسی مغز یک روش غیر تهاجمی است که از میدان‌های مغناطیسی برای تحریک سلول‌های عصبی در مغز برای درمان اختلال افسردگی، وسواس فکری عملی استفاده نموده و جزو جدیدترین درمان میگرن است.

تحریک مغناطیسی مغز یا TMS چیست؟

تحریک مغناطیسی ترانس کرانیال یا Transcranial Magnetic Stimulation که با اختصار به آن  TMS گفته می‌شود، یک روش درمان غیر دارویی و غیر تهاجمی، بدون درد با اثربخشی سریع جهت تحریک مغز است که می‌توان برای بهبود علائم و درمان طیف وسیعی از بیماری‌های مغز و اعصاب مورد استفاده قرار گیرد.

روش TMS معمولا زمانی استفاده می‌شود که سایر روش‌های درمانی موثر نبوده باشند. این روش که دارای تاییده FDA می‌باشد می‌تواند برای درمان اختلال افسردگی، وسواس فکری عملی، میگرن و آلزایمر استفاده شود. علاوه بر این، روش تحریک مغناطیسی مغز ابزاری موثر برای بازتوانی و توانبخشی در اختلال‌هایی مانند سکته مغزی، پارکینسون، دردهای نوروپاتیک، تقویت حافظه، کنترل استرس و  اضطراب و فلج بلز به شمار می‌رود.

تحریک مغناطیسی مغز برای درمان اختلالاتی همچون افسردگی شدید تا متوسط، اختلال دو قطبی در فاز افسردگی ، سردردهای میگرنی و اضطراب فراگیر شامل ارسال پالس‌های مغناطیسی تکراری است که با نام تحریک مکرر مغناطیسی فراجمجمه ای (rTMS) شناخته می‌شود.

نحوه انجام تحریک مغناطیسی مغز (TMS/rTMS)

در طول جلسه TMS، یک سیم پیچ الکترومغناطیسی روی پوست سر فرد نزدیک پیشانی او قرار می‌گیرد. الکترومغناطیس بدون درد یک پالس مغناطیسی ارسال می‌کند که سلول‌های عصبی را در ناحیه‌ای از مغز که در کنترل خلق و خو و افسردگی نقش دارند تحریک می‌کند. درواقع می‌توان گفت که این پالس مغناطیسی، نواحی از مغز را فعال می‌کند که در اثر بیماری، فعالیتشان کاهش یافته است.

اگرچه چرایی عملکرد TMS به طور کامل درک نشده است، اما به نظر می‌رسد این تحریک مغناطیسی عملکرد مغز را تحت تاثیر قرار می‌دهد و به نوبه خود علائم بیماری را کاهش می‌دهد و خلق و خو را بهبود می‌بخشد.

دستگاه تحریک مقناطیسی مغز به دلیل استفاده از یک سیستم خنک‌کننده مبتنی بر مکش هوا و همچنین تولید جریان الکتریکی در کویلی که بر روی سر قرار گرفته صداهایی را ایجاد می‌نماید. این صداها آسیبی به آستانه شنیداری مراجع وارد نمی‌کند اما در صورتی که باعث آزار وی شود می‌توان از گوش‌گیر استفاده کرد.

تحریک مغناطیسی مغز TMS

عوارض جانبی تحریک مغناطیسی مغز

عوارض جانبی روش درمانی تحریک مغناطیسی (TMS/rTMS) معمولا خفیف تا متوسط هستند و مدت کوتاهی پس از یک جلسه بهبود می‌یابند و به مرور زمان با جلسات اضافی کاهش می‌یابند.

یکی از شایع ترین عوارض درمان TMS، سردرد است. این عارضه جانبی ناشی از پاسخ پوست سر به میدان مغناطیسی دستگاه است. معمولا در طی جلسات ۱ الی ۳ درمانی TMS وقوع این عارضه جانبی محتمل است.

درمان با TMS باعث تشدید میگرن نمی‌شود. سردرد ناشی از عوارض TMS صرفا بر اساس واکنش پوست سر به میدان مغناطیسی دستگاه است. بنابراین اتفاقی در سطح قشر مغز روی نمی‌دهد که باعث سردرد شود. در صورت وقوع سردرد می‌توانید از مسکن‌های معمول (ژلوفن) استفاده کنید. معمولا این سردردها استمرار پیدا نمی‌کنند و بعد از مدتی برطرف می‌شوند.

به طور کلی عوارض تحریک مغناطیسی مغز شامل موارد زیر است:

  • سردرد
  • ناراحتی پوست سر در محل تحریک
  • سوزن سوزن شدن، اسپاسم یا انقباض عضلات صورت
  • سبکی سر
  • تشنج (در افراد با سابقه تشنج و یا سابقه فامیلی تشنج)

برای جلوگیری از تشنج چه اقداماتی باید انجام شود؟

یکی از عارضه‌های جانبی احتمالی TMS تشنج مخصوصا در افراد با سابقه صرع است. تا قبل از سال ۱۹۹۵ هیچ چارچوب بالینی مشخصی برای مسائل ایمنی کار با دستگاه وجود نداشت برای همین هم بیشترین تشنج‌ها که حدودا نزدیک به ۱۰ مورد است تا آن زمان گزارش شد. از آن زمان تاکنون با به کار بردن راهبردهایی در جهت ارتقاء ایمنی، میزان تشنج ناشی از TMS به حداقل رسیده است.

افزایش میزان خطر وقوع تشنج به مواردی نظیر مصرف الکل، وابستگی به داروهای بنزودیازپین، استفاده از داروهای روانپزشکی که بر روی آستانه تشنج اثر میگذارند بستگی دارد. به همین دلیل قبل از شروع درمان تمامی موارد احتمالی موثر بر تنشج توسط پزشک چک می‌گردد.

نحوه آمادگی برای درمان با تحریک مغناطیسی ترانس کرانیال

قبل از درمان با روش TMS ممکن است به موارد زیر نیاز داشته باشید:

  • معاینه فیزیکی و احتمالا انجام برخی آزمایشات
  • ارزیابی برای بحث در مورد اختلال بیمار

آمادگی برای درمان تحریک مغناطیسی مغز

این بررسی‌ها به پزشک کمک می‌کند تا مطمئن شود که TMS ایمن است و گزینه خوبی برای شماست. همچنین اگر باردار هستید یا در فکر باردار شدن هستید و یا هر گونه فلز یا وسایل پزشکی کاشته شده در بدن خود دارید، حتما پزشک خود را در جریان قرار دهید.

در برخی موارد، افرادی که دارای ایمپلنت یا دستگاه‌های فلزی هستند می توانند TMS داشته باشند. با این حال، به دلیل میدان مغناطیسی قوی تولید شده در طول درمان تحریک ترانس کرانیال، این روش برای برخی از افرادی که دارای دستگاه‌های زیر هستند توصیه نمی‌شود:

  • گیره یا سیم پیچ آنوریسم
  • استنت‌ها
  • محرک‌های کاشته شده
  • کاشت عصب واگ یا محرک‌های عمقی مغز
  • وسایل الکتریکی کاشته شده، مانند ضربان ساز یا پمپ‌های دارویی
  • الکترودهایی برای نظارت بر فعالیت مغز
  • کاشت حلزون شنوایی
  • هر گونه ایمپلنت مغناطیسی
  • قطعات گلوله
  • هر وسیله فلزی یا شی دیگری که در بدن شما کاشته شود

سایر مواردی که پیش از انجام TMS لازم است به اطلاع پزشک برسانید عبارتند از:

  • اگر در حال مصرف داروی خاصی هستید، از جمله داروهای با نسخه یا بدون نسخه، مکمل‌های گیاهی، ویتامین‌ها و سایر مکمل‌ها
  • سابقه تشنج یا سابقه خانوادگی صرع
  • اگر دارای سایر اختلالات سلامت روان (غیر از اختلالی که برای درمان آن قصد انجام TMS دارید) هستید مانند سوء مصرف مواد، اختلال دوقطبی یا روان‌پریشی
  • آسیب مغزی ناشی از بیماری یا آسیب، مانند تومور مغزی، سکته مغزی یا ضربه مغزی
  • سردردهای مکرر یا شدید
  • اگر قبلا تحت درمان TMS قرار گرفته‌اید

در اولین جلسه درمان تحریک مغناطیسی مغز چه کارهایی انجام می‌شود؟

TMS معمولا در مطب یا کلینیک پزشک متخصص مغز و اعصاب انجام می‌شود. برای موثر بودن درمان، نیاز است یک سری جلسات درمانی به صورت مداوم انجام شود. به طور کلی، جلسات به صورت روزانه و پنج بار در هفته به مدت چهار تا شش هفته انجام می‌شود.

قبل از شروع درمان، پزشک باید بهترین مکان برای قرار دادن آهنرباها روی سر و بهترین دوز انرژی مغناطیسی را برای شما شناسایی کند. اولین جلسه درمانی معمولا حدود ۲۰ دقیقه طول می‌کشد.

تحریک مغناطیسی ترانس کرانیال

به احتمال زیاد در اولین جلسه درمانی TMS اقدامات زیر انجام می‌شود:

  • شما به اتاق مخصوص می‌روید و از شما می‌خواهند که روی یک صندلی دراز بکشید و گوش گیرهایی به شما می‌دهند تا در طول درمان استفاده کنید.
  • یک سیم پیچ الکترومغناطیسی روی سر شما قرار می‌گیرد و به طور مکرر خاموش و روشن می‌شود تا پالس‌های تحریک کننده تولید کند. این عمل منجر به تولید صدای ضربه زدن یا کلیک می‌شود که معمولا چند ثانیه طول می‌کشد و پس از آن یک مکث ایجاد می‌شود
  • پزشک مقدار انرژی مغناطیسی مورد نیاز را با افزایش دوز مغناطیسی تعیین می‌کند تا زمانی که انگشتان یا دستان شما منقبض شوند. که به عنوان آستانه حرکتی شما شناخته می‌شود و به عنوان یک نقطه مرجع در تعیین دوز مناسب برای شما استفاده می‌شود. در طول دوره درمان، بسته به علائم و عوارض جانبی، میزان تحریک را می‌توان تغییر داد.

پس از پایان هر جلسه درمانی می‌توانید به فعالیت‌های عادی روزانه خود بازگردید.

اثر بخشی تحریک عصبی مغز به چه میزان است؟

اگر TMS برای شما موثر باشد، علائم اختلال شما بهبود می‌یابند و یا به طور کامل از بین می‌رود. کاهش علائم ممکن است چند هفته طول بکشد. اثربخشی روش تحرثک مغناطیسی مغز ممکن است با کسب اطلاعات بیشتر در مورد تکنیک‌ها، تعداد تحریکات مورد نیاز و بهترین محل‌های قرارگیری روی مغز برای تحریک بهبود یابد.

پس از تکمیل یک سری درمان TMS، مراقبت‌های استاندارد مانند دارو درمانی و روان درمانی ممکن است به عنوان درمان مداوم توصیه شود. با این حال، اگر اختلال فرد با استفاده از تحریک عصبی مغز بهبود یافت اما بعدا علائمی را تجربه کرد، درمان TMS شما می تواند تکرار شود. این سری درمان را القای مجدد می‌نامند.



:: بازدید از این مطلب : 112
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : یکشنبه 22 خرداد 1401 | نظرات (0)
نوشته شده توسط : heydaribookboj

نوروفیدبک در واقع یک فرآیند یادگیری است و بر اساس شرطی‌سازی امواج مغزی عمل می‌کند. هدف نوروفیدبک در اصل آموزش خود تنظیمی به مغز است.

نوروفیدبک چیست؟

نوروفیدبک یک روش نوروتراپی است که با اعمال بازخورد یا فیدبک بر اساس سیگنال‌های قشر مغز، که از سطح سر دریافت می‌شود به بهبود اختلالات روانی کمک می‌کند. این فیدبک به صورت صوتی یا تصویری از طریق یک سیستم کامپیوتری در قالب انیمیشن به فرد داده می‌شود.

نوروفیدبک مانند آیینه‌ای برای مغز عمل می‌کند. مغز دائما به دنبال دیدن تاثیر خود بر روی محیط است. نوروفیدبک درمانی به مغز کمک می‌کند که ایرادات خود را ببیند و به تدریج آن‌ها را درمان کند.

نحوه انجام نوروفیدبک درمانی

مراحل انجام نوروفیدبک به شرح زیر است:

  • در ابتدا طی یک جلسه ارزیابی، علایم یا سیمپتوم‌های آزاردهنده فرد شناسایی و پایه اختلال تشخیص داده می‌شود. بر این اساس پلن درمان و پروتکل مخصوص هر فرد توسط درمانگر تعیین می‌شود.
  • با شروع جلسات درمانی مراجع روی صندلی مخصوص نشسته و انیمیشن انتخابی خود را مشاهده می‌کند و درمانگر با قرارادادن پنج الکترود بر روی پوست سر بیمار امواج مغزی فرد را دریافت می‌کند (موجی به سر وارد نمی‌شود).
  • تا پنج جلسه اول درمانگر به وسیله تعامل با درمانجو، فرکانس بهینه مغز مراجع را به صورت اختصاصی پیدا می‌کند و تا جلسه بیستم فرد تحت تمرین با این فرکانس قرار می‌گیرد.
  • انتظار می‌رود بعد از ۱۰ الی ۲۰ جلسه درمانی علائم آزاردهنده فرد بهبود یابد.

نوروفیدبک درمانی

انواع نوروفیدبک تراپی

نوروفیدبک انواع مختلفی دارد که با توجه به تشخیص درمانگر مناسب‌ترین روش برای اختلال فرد انتخاب می‌شود.

انواع روش های نوروفیدبک شامل موارد زیر است:

  • نوروفیدبک کلاسیک
  • لورتا نوروفیدبک
  • نوروفیدبک ILF

نوروفیدبک کلاسیک

در روش نوروفیدبک کلاسیک، پس از انجام مصاحبه و ارزیابی بالینی فرد، نقشه مغزی و پروتکل‌نویسی توسط درمانگر آغاز می‌شود. طول درمان در این روش معمولا سی و پنج تا چهل جلسه به طول می‌انجامد.

لورتا نوروفیدبک

این نوع از نوروفیدبک مربوط به قسمت‌های عمیق‌تر مغز است. لورتا نوروفیدبک برای افرادی که همزمان از چندین اختلال رنج می‌برند پیشنهاد می‌شود زیرا می‌تواند چندین اختلال را همزمان درمان کند. همچنین طول درمان با این دستگاه کمتر از نوروفیدبک کلاسیک می‌باشد ولی هزینه آن از نوروفیدبک کلاسیک بیشتر است.

نوروفیدبک ILF

نوروفیدبک ILF آخرین دستاورد پروفسور اوتمر می‌باشد و در حال حاظر موثرترین روش نوروفیدبک درمانی در دنیاست. ILF مخفف عبارت Infra-Low frequency می‌باشد به معنای انجام نوروفیدبک در فرکانس‌های بسیار پایین. دستگاه NeuroAmp به عنوان تنها دستگاه که قادر به انجام نوروفیدبک ILF می‌باشد، حاصل ۳۵ سال تحقیق و توسعه نهاد بین‌المللی EEGINFO است.

بهترین روش نوروفیدبک کدام است؟

همانگونه که بالاتر اشاره شد در حال حاضر جدیدترین و پیشرفته‌ترین نسل نوروفیدبک در دنیا ILF می‌باشد. دستگاه نوروفیدبک ILF به دلایلی مانند کمتر شدن طول دوره درمان، شدت و قدرت بالاتر، ماندگاری بیشتر و وسعت عملکرد بالاتر، اکنون به بهترین دستگاه نوروفیدبک در جهان تبدیل شده است.

نوروفیدبک ILF چیست؟

دستگاه نوروفیدبک ILF به علت اینکه روشی مبتنی بر علائم و فردی است، بسیار موثر‌تر از سایر روش های نوروفیدبک عمل می‌کند. نوروفیدبک ILF مانند آینه‌ای برای مغز عمل می‌کند و با نشان دادن عملکرد مغز به خودش، باعث بهبود و درمان فرد می‌شود که به این فرآیند خود تنظیمی می‌گویند.

نوروفیدبک ILF چیست؟

مغز دائما در جستجوی تاثیراتی است که خود باعث آن‌ها شده است و می‌خواهد خود را با توجه به فیدبک‌های دریافتی اصلاح کند. آنچه مغز از خود درک می‌کند وابسته به موقعیت الکترودها و پارامترهای فیدبک می‌باشد.

تفاوت نوروفیدبک ILF با سایر روش های نوروفیدبک

نوروفیدبک ILF به عنوان جدیدترین روش نوروفیدبک تفاوت‌های فراوانی با روش‌های قدیمی دارد. مهم‌ترین تفاوت‌های نوروفیدبک ILF و سایر روش های نوروفیدبک عبارتند از:

  • مدت زمان درمان کمتر
  • قدرت عملکرد بالاتر و ماندگاری بیشتر
  • وسعت عملکرد بیشتر
  • تصاویر با کیفیت بیشتر از نظر گرافیکی
  • از نظر هزینه به صرفه‌تر

مدت زمان کمتر درمان

از آنجاییکه شدت عملکرد نوروفیدبک ILF نسبت به سایر روش های نوروفیدبک بیشتر است، طول درمان در این روش نیز کمتر است و فرد می‌تواند نتیجه درمان خود را در بازه زمانی کوتاه‌تری مشاهده کند.

قدرت عملکرد بالاتر و ماندگاری بیشتر

دستگاه نوروفیدبک ILF بدلیل کار کردن بر روی امواج پایه مغز، قدرت عملکرد به مراتب بالاتری نسبت به سایر روش‌ها دارد. درنتیجه می‌توان انتظار داشت که درمان ماندگاری بیشتری داشته باشد.

وسعت عملکرد بیشتر

نوروفیدبک ILF نسبت به سایر روش های نوروفیدبک قابل استفاده برای درمان طیف وسیع‌تری از اختلالات است.

تصاویر با کیفیت بیشتر از نظر گرافیکی

بازی‌ها، فیلم‌ها و تصاویر گرافیکی که در نوروفیدبک ILF استفاده می‌شود بسیار جذاب‌تر از سایر روش‌ها است. بنابراین جلسات نوروفیدبک ILF برای مراجعین از جمله کودکان بسیار جذاب‌تر است.

از نظر هزینه به صرفه‌تر

دستگاه نوروفیدبک ILF بدلیل اینکه اختلال را در دوره زمانی کوتاه‌تری درمان می‌کند، از نظر هزینه بسیار مقرون به صرفه‌تر است. برای نمونه اختلالی که با ۴۰ جلسه نوروفیدبک کلاسیک درمان می‌شود را می‌توان در ۲۰ جلسه نوروفیدبک ILF درمان کرد.

مزایای نوروفیدبک ILF چیست؟

همان‌گونه که گفته شد، در این روش نوروفیدبک ILF بر روی فرکانس‌های بسیار پایین سیگنال‌های مغزی کار می‌شود و به بهبودی خود تنظیمی مغز در فرکانس‌های بسیار پایین منجر می‌شود؛ در نتیجه اثر بخشی سریع‌تر، ماندگا‌تر و بهینه‌تری دارد.

مهمترین مزایای نوروفیدبک ILF شامل موارد زیر است:

  • تاثیرگذاری زودهنگام
  • عدم وجود عوارض جانبی
  • ماندگاری بالای درمان
  • بالا بردن کیفیت کلی زندگی
  • قابل اجرا برای افراد سالم برای داشتن عملکرد بهتر
  • امکان کاهش دز دارو بعد از چند جلسه

کاربرد نوروفیدبک ILF

اختلالات قابل درمان با نوروفیدبک ILF شامل موارد زیر است:

  • عدم تمرکز در بزرگسالان (ADHD)
  • اختلال خلقی دو قطبی
  • اختلالات اضطرابی
  • افسردگی
  • بیماری صرع
  • میگرن
  • بی خوابی
  • PTSD
  • مدیریت استرس
  • آموزش عملکرد بهینه مغزی
  • ترک سیگار

البته باید در نظر داشت که درمان نوروفیدبک به عنوان روش درمانی مکمل در کنار سایر درمان‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد و با همراهی سایر مداخلات نتایج بهینه‌تری مورد انتظار می‌باشد.

نوروفیدبک تراپی

برخی از اختلالات با نوروفیدبک ILF خیلی بهتر درمان می‌شوند. یکی از آن‌ها اختلال دو قطبی است. همچنین بسیاری از افرادی که به اختلال افسردگی و یا اضطراب شدید مبتلا بودند با این روش به درمان کامل و ماندگار دست یافته‌اند و نتایجی که با ILF گرفتند بسیار بهتر از دیگر انواع نوروفیدبک بوده است.

سوالات رایج درباره نوروفیدبک

در ادامه برخی از سوالات رایج درباره درمان با نوروفیدبک پاسخ خواهیم داد.

آیا پس از اتمام درمان نوروفیدبک ممکن است علائم فرد بازگردد؟

یکی از نکات مهمی که در درمان نوروفیدبک باید مورد توجه قرار گیرد، تکمیل دوره درمان است. روش درمان نوروفیدبک یک روش خود تنظیمی است که به مغز این مهارت را می‌دهد تا یاد بگیرد چگونه می‌تواند خود را اصلاح کند. از آنجاییکه مهارت‌ها فراموش نمی‌شوند، این روش درمانی تاثیر دائمی بر روی مغز خواهد داشت و در صورت تکمیل دوره درمان رعایت ترتیب جلسات علائم فرد باز نمی‌گردد.

آیا نوروفیدبک عوارض جانبی دارد؟

نوروفیدبک عوارض جانبی خاصی ندارد. در موارد محدودی در جلسات ابتدایی ممکن است فرد دچار سردرد و سرگیجه شود.

آیا مصرف دارو در هنگام درمان نوروفیدبک باید قطع شود؟

به طور کلی قطع دارو باید با نظر دکتر انجام شود اما انتظار می‌رود برای افرادی که از قبل دارو مصرف می‌کردند، درمان نوروفیدبک می‌تواند منجر به کاهش مصرف دارو شود.

احتمال موفقیت درمان نوروفیدبک چقدر است؟

در مورد برخی از اختلالات مانند درمان نوروفیدبک در اضطراب و استرس و کنترل میگرن می‌توان انتظار داشت که درمان ۸۰ درصد با موفقیت انجام شود ولی در سایر اختلالات این درصد کمتر گزارش شده است. پیشنهاد می‌شود نوروفیدبک به عنوان یک روش مکمل درمانی درنظر گرفته شود و در کنار سایر درمان‌ها می‌توان احتمال بهبودی فرد را افزایش داد.

روش درمان نوروفیدبک برای چه سنی مناسب است؟

از سنین ۵ یا ۶ سالگی به بالا می‌توان از نوروفیدبک استفاده کرد.



:: بازدید از این مطلب : 63
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : یکشنبه 22 خرداد 1401 | نظرات (0)
نوشته شده توسط : heydaribookboj

فهرست کتب سال اول پزشکی

ترتیب ارائه سر فصل‌ها بسته به برنامه درسی دانشگاه‌ها و همچنین منابع ارائه‌شده از طرف اساتید رشته پزشکی ممکن است متفاوت باشد؛ اما تمامی کتاب‌های معرفی‌شده از سمت اساتید بر اساس منابع اصلی هر درس هستند.

در ادامه به معرفی برخی از مهم ترین کتابها برای دروسی که معمولاً در سال اول پزشکی ارائه می‌شوند می‌پردازیم:
آسیب‌شناسی: آسیب‌شناسی رابینز – ۲۰۱۸ – پایه عمومی ( میر ماه )  – ترجمه دکتر مسلم بهادری و همکاران
آناتومی: Gray’s Anatomy for Students – Gray 2020 آناتومی گری
فیزیولوژی پزشکی:  کتاب‌های فیزیولوژی پزشکی گایتون
ایمنی‌شناسی: ایمونولوژی – وجگانی ( چاپ سیزدهم – ویرایش ۱۳۹۷ )
انگل‌شناسی: انگل‌شناسی پزشکی مارکل ۲۰۰۶
بافت‌شناسی: کتاب بافت‌شناسی جان کوئیرا ۲۰۲۱ – ترجمه اساتید دانشگاه تهران
جنین‌شناسی: جنین‌شناسی پزشکی لانگمن – مهدی زاده ( ۲۰۱۹ )
بیوشیمی: بیوشیمی دولین با کاربرد بالینی – دوره ۲ جلدی
میکروب‌شناسی: ترجمه کامل میکروب‌شناسی پزشکی جاوتز ۲۰۱۹ – ۲ جلدی
ویروس‌شناسی: میکروب‌شناسی پزشکی جاوتز ۲۰۱۹ – جلد دوم ( ویروس )
ژنتیک:  اصول ژنتیک پزشکی امری ۲۰۲۲
فیزیک پزشکی: فیزیک پزشکی – عقابیان
بهداشت عمومی: کتاب جامع بهداشت عمومی (سه جلدی)
تغذیه: اصول تعذیه کراوس
قارچ‌شناسی: قارچ‌شناسی ABS
زبان تخصصی پزشکی: Medical Terminology : An Illustrated Guide – Cohen –۲۰۲۰



:: بازدید از این مطلب : 105
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : یکشنبه 22 خرداد 1401 | نظرات (0)
نوشته شده توسط : heydaribookboj

دانشمندان بر این باورند که نوعی از سردردهای مکرر وجود دارد که فرد در یک طرف دچار سردرد تنشی و در طرف دیگر دچار سردرد میگرنی می‌شود.

میگرن تنشی مختلط چیست؟

میگرن تنشی مختلط سردردی است که هم ویژگی‌های سردرد عصبی و هم ویژگی‌های سردرد میگرنی را دارد. میلیون‌ها نفر در سراسر جهان سردردهای میگرنی منظم را تجربه می‌کنند. این نوع سردرد در زنان بیشتر از مردان رخ می‌دهد. به عقیده بسیاری از پزشکان، دلیل ایجاد میگرن مواد التهابی تولیدکننده درد اطراف عروق خونی و اعصاب مغز می‌باشد.

سردرد تنشی ناشی از تنش عضلانی است و طبق اعلام سازمان بهداشت جهانی، این نوع سردرد، شایع‌ترین نوع سردرد به شمار می‌رود. از آنجایی که میگرن تنشی دارای علائم سردرد میگرنی و سردرد تنشی است، در جایی در میان زنجیره سردرد قرار می‌گیرد.

روند ایجاد میگرن عصبی مختلط بدین صورت است که در ابتدا فرد دچار سردرد میگرنی می‌شود و پس از آن تنش‌هایی در سر ایجاد می‌شود که در نهایت منجر به ایجاد سردرد عصبی در فرد خواهد شد. در اکثر افراد، این نوع سردرد با دارو و اجتناب از محرک‌های سردرد قابل کنترل است.

علائم میگرن عصبی مختلط چیست؟

میگرن عصبی مختلط هم علائم سردرد تنشی و هم علائم میگرن را دارد. با این حال، علائم میگرن عصبی ممکن است از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد. به عبارت دیگر، ممکن است علائم مرتبط با میگرن بیشتر از علائم سردرد عصبی باشد و یا برعکس.

سردرد ناشی از میگرن تنشی مختلط می‌تواند از مبهم تا ضربان‌دار و همچنین از خفیف تا شدید متفاوت باشد. میگرن تنشی مختلط معمولا بین ۴ تا ۷۲ ساعت طول می‌کشد.

علائم میگرن عصبی مختلط

به طور کلی علائم میگرن عصبی شامل موارد زیر است:

  • درد در یک یا هر دو طرف سر که ممکن است با فعالیت بدنی بدتر شود
  • حالت تهوع یا استفراغ
  • حساسیت به نور، صدا یا هر دو
  • گردن درد
  • خستگی
  • تحریک‌پذیری
  • افسردگی
  • بی‌حسی، گزگز یا ضعف در اندام های خود

نحوه تشخیص میگرن عصبی مختلط

هیچ تست آزمایشگاهی برای تشخیص قطعی میگرن تنشی مختلط وجود ندارد. پزشک شما می‌تواند بر اساس علائم شما و با رد سایر علل، تشخیص میگرن عصبی را انجام دهد.

مراحل تشخیص میگرن عصبی مختلط به شرح زیر است:

  • دریافت شرح حال از بیمار
  • بررسی سابقه سردرد در خانواده
  • انجام معاینات عصبی
  • سی تی اسکن و ام آر آی از سر
  • آزمایش خون
  • بررسی مایع مغزی نخاعی

دریافت شرح حال از بیمار

برای تشخیص میگرن تنشی مختلط، پزشک از شما می‌خواهد در ابتدا شرحی از سابقه سردردهایتان ارائه دهید. همچنین از شما درباره محل سردرد، احساسی که در زمان سردرد دارید و دوره‌های تکرار سردرد سوال می‌پرسد.

بررسی سابقه سردرد در خانواده

پزشک شما همچنین از شما در مورد سابقه سردرد در خانواده‌تان سوال می‌پرسد. دلیل این سوالات این است که میگرن ممکن است ریشه ژنتیکی داشته باشد. اکثر افرادی که میگرن را تجربه می‌کنند، یکی از اعضای خانواده آن‌ها نیز دارای میگرن است.

انجام معاینات عصبی

پزشک شما ممکن است یک معاینه عصبی برای رد نوروپاتی و اختلالات عصبی که می‌توانند علائم مشابه‌ای با میگرن ایجاد کنند، انجام دهد. در طول این معاینه، پزشک رفلکس‌ها و تون عضلانی شما را آزمایش می‌کند. پزشک همچنین پاسخ شما را به انواع مختلف محرک‌ها مانند لمس سطحی، دما و لرزش آزمایش می‌کند. نتایج این آزمایشات به پزشک کمک می‌کند تا تشخیص دهد که آیا سیستم عصبی شما به طور طبیعی کار می کند یا خیر.

سی تی اسکن و ام آر آی از مغز

پزشک ممکن است سی تی اسکن یا اسکن ام آر آی از سر و گردن شما را تجویز کند. این آزمایشات تصویری از مغز و ساقه مغز به پزشک ارائه می‌کند تا ببیند آیا علائم شما ناشی از مشکلی در مغز شماست یا خیر.

آزمایش خون

پزشک شما همچنین ممکن است برای تعیین اینکه آیا شرایط زمینه‌ای باعث سردرد شما شده است، آزمایش خون تجویز کند.

بررسی مایع مغزی نخاعی

اگر پزشک شما مشکوک به مشکل جدی‌تری مانند مننژیت باکتریایی یا خونریزی باشد، ممکن است یک ال پی (LUMBAR PUNCTURE) تجویز کند. در این آزمایش از یک سوزن برای جمع آوری مایعات از ستون فقرات شما استفاده می‌شود. سپس مایعی را که مایع مغزی نخاعی نامیده می‌شود برای شواهدی از مشکلات تجزیه و تحلیل می‌شود.

روش‌های درمان میگرن عصبی مختلط

گزینه‌های درمانی برای میگرن تنشی مختلط می‌تواند شامل روش‌های درمان برای سردردهای تنشی و میگرن به صورت مجزا است. این درمان‌ها به علائم بیمار بستگی دارد.

درمان میگرن عصبی مختلط

به طور کلی روشهای درمان میگرن عصبی شامل موارد زیر است:

    • دارو درمانی
  • تغذیه و درمان‌های مکمل
  • CBT و بیوفیدبک
  • RTMS
  • بوتاکس

دارو درمانی

داروهای درمان میگرن تنش مختلط شامل موارد زیر است:

  • تریپتان‌ها
  • مسکن‌ها
  • مسکن‌های ترکیبی
  • داروهای مشتق از ارگوت
  • داروهای ضد انعقادی غیراستروئیدی
  • داروهای ضد تهوع

تریپتان‌ها

تریپتان‌ها باعث انقباض عروق خونی و کاهش درد میگرنی می‌شوند.

مسکن‌ها

مسکن‌ها باعث کاهش درد ناشی از میگرن خفیف و سردردهای تنشی می‌شوند. از جمله این مسکن‌ها می‌توان به استامینوفن (تیلنول) اشاره کرد.

مسکن‌های ترکیبی

مسکن‌های ترکیبی اغلب حاوی کافئین برای کاهش درد میگرن و سردرد تنشی هستند.

داروهای مشتق از ارگوت

داروهای مشتق از ارگوت به کاهش سیگنال‌های درد منتقل شده در طول اعصاب کمک می‌کنند.

داروهای ضد انعقادی غیراستروئیدی

داروهای ضد انعقادی غیراستروئیدی به کاهش درد و التهاب کمک می‌کنند. این داروها شامل ایبوپروفن (Advil) و آسپرین (Bufferin) می‌شوند که همچنین جزو مسکن‌ها به شمار می‌روند.

داروهای ضد تهوع

داروهای ضد تهوع باعث کاهش حالت تهوع و استفراغ ناشی از میگرن تنش مختلط می‌شوند.

برای پیشگیری از میگرن تنش مختلط می‌توان از داروهای زیر استفاده کرد:

  • مسدود کننده‌های بتا
  • مسدود کننده های کانال کلسیم
  • داروهای ضد افسردگی

مسدود کننده‌های بتا ( مانند پروپرانولول)

این داروها برای درمان فشار خون بالا مورد استفاده قرار می‌گیرند اما می‌توانند از میگرن نیز جلوگیری کنند.

مسدود کننده های کانال کلسیم

این داروها کمک می‌کنند اندازه رگ‌های خونی ثابت باقی بمانند و جریان خون را افزایش می‌دهند.

داروهای ضد افسردگی

این داروها روی انتقال دهنده‌های عصبی در مغز کار می‌کنند و می‌تواند از سردرد جلوگیری کنند.

تغذیه و درمان‌های مکمل

در کنار داروها، چندین روش دیگر وجود دارد که می‌توانند به تسکین میگرن تنشی مختلط کمک کنند. کمبود منیزیم و ویتامین B12 در افراد مبتلا به میگرن مشاهده شده است. افزایش مصرف این ویتامین‌ها ممکن است به پیشگیری از میگرن شما کمک کند.

وعده‌های غذایی منظم در طول روز، هیدراته ماندن (مصرف مایعات کافی) ، ورزش منظم و خواب کافی نیز ممکن است مفید باشد. تمرین تمدد اعصاب، مدیتیشن، ماساژ یا فیزیوتراپی، و گرمای مرطوب که در پشت گردن شما اعمال می‌شود ممکن است تسکین دهنده باشد.

CBT و بیوفیدبک

برای برخی از افراد درمان شناختی رفتاری (CBT) و بیوفیدبک مفید است. هر دو روش درمانی به شما می‌آموزند که چگونه از عوامل ایجاد استرس پرهیز کنید و نحوه پاسخ شما به آن عوامل استرس‌زا باید چگونه باشد.

در روش CBT، درمانگر به شما کمک می‌کند تا افکاری را که باعث استرس شما می‌شود را درک کنید. آنها راه‌هایی را به شما آموزش می‌دهند که این افکار را تغییر دهید و استرس خود را کاهش دهید.

در روش بیوفیدبک ILF از تجهیزات ویژه‌ای استفاده می‌شود تا به شما یاد دهد که پاسخ‌های استرس مانند تنش عضلانی را کنترل و نظارت کنید.

آیا راه‌هایی برای پیشگیری از میگرن تنشی مختلط وجود دارد؟

اگرچه علت دقیق میگرن شناخته نشده است، اما واضح است که برخی چیزها می‌توانند باعث ایجاد میگرن شوند. اجتناب از محرک‌های سردرد می‌تواند به پیشگیری از میگرن تنشی مختلط کمک کند.

سعی کنید قبل از احساس سردردهای میگرن عصبی مختلط آنچه خوردید یا نوشیدید و شرایط محیط اطراف خود را ثبت کنید. از این اطلاعات استفاده کنید تا بفهمید چه چیزی باعث سردرد شما می‌شود.

محرک‌های رایج سردرد عبارتند از:

  • نوشیدن الکل
  • چراغ‌های روشن یا چشمک‌زن
  • حذف وعده‌های غذایی
  • بوهای خاص (بوی عطر، عود، اسفند، سیرداغ، پیازداغ و …)
  • غذاهای خاص یا افزودنی‌های غذایی مانند نیترات (سوسیس و کالباس)
  • خواب کم یا خواب زیاد
  • قاعدگی و سایر تغییرات در سطح هورمون
  • استفاده بیش از حد یا ترک برخی داروها
  • استعمال سیگار و قلیون
  • مصرف انواع پنیر به دلیل داشتن تیرامین


:: بازدید از این مطلب : 122
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : شنبه 21 خرداد 1401 | نظرات (0)
نوشته شده توسط : heydaribookboj

دکتر مغز و اعصاب از بهترین گزینه‌ها برای درمان انواع سردرد و میگرن است که می‌توانید به آن مراجعه کنید.

دکتر متخصص سردرد کیست؟

در خصوص سردرد تنها رشته‌ای که به صورت تخصصی روی سردرد کار می‌کند، متخصص مغز و اعصاب است. دکتر مغز و اعصاب باید دو تشخیص مهم را انجام دهد:

  1. دکتر متخصص سردرد باید تشخیص دهد که سردرد اصطلاحا از نوع سردرد اولیه است یا خیر. سردردهای اولیه شامل سردرد میگرنی، سردرد تنشی و سردرد کلاستر هستند که به صورت ساختاری ایجاد شده و فرد هیچ بیماری زمینه‌ای ندارد. در این صورت فرد به صورت ژینتیکی سردرد دارد. هر کدام از این انواع سردرد درمان خاص خود را دارند.
  2. ممکن است سردرد به صورت ثانویه ایجاد شده باشد؛ یعنی اینکه فرد دچار یک بیماری است و یکی از نشانه‌های این بیماری سردرد است. مثلا تومور مغزی، تومورهای ساقه مغزی، دیسک گردن یا آرتوروز مفاصل گردن که منجر به سردردهای گردنی می‌شود ولی درد آن در ناحیه سر احساس می‌شود. حتی ممکن است سردرد ثانویه ناشی از آبسه دندان و یا سینوزیت باشد که به صورت سردرد بروز کند.

فهمیدن اینکه سردرد خودبه‌خودی ایجاد شده و یا اینکه در اثر یک بیماری زمینه‌ای شکل گرفته است، کار اصلی متخصص سردرد است که همیشه این کار باید توسط متخصص مغز و اعصاب یا نورولوژیست انجام شود.

چه زمانی باید به دکتر متخصص سردرد مراجعه کنیم؟

زمانی که فرد دچار سردردی شود که مشخصات زیر را دارد باید به دکتر متخصص سردرد در تهران مراجعه کند:

  1. اولین سردرد بعد از سن ۴۰ سالگی؛ یعنی اینکه فرد تا قبل از ۴۰ سالگی هیچ سردردی را تجربه نکرده است و اولین بار بعد از این سن دچار سردرد شده است.
  2. سردردی که با یک علامت مغز و اعصاب همراه باشد؛ مثل تاری دید، دوبینی، ضعف و خواب‌رفتگی یک سمت بدن یا ضعف و خواب‌رفتگی یک اندام یا دوتا پا یا دو دست.
  3. سردردی که همراه با تب و تشنج باشد.
  4. سردردی که با کاهش سطح هوشیاری و از بین رفتن هوشیاری باشد.
  5. سردرد در بیمارانی که بیماری زمینه‌ای دارند؛ مثل سرطان، ایدز، هپاتیت و بیماری‌های عفونی یا بیماری‌های واسکولیتی و روماتولوژیک مثل لوپوس و سایر بیماری‌های التهابی مثل روماتیسم.
  6. سردردی که قبلا فرد میگرن داشته است و تعداد حملات میگرنی او مثلا دو یا سه بار در ماه بوده ولی الان تعداد دفعات و شدت سردرد بیشتر شده است و یا اینکه قبلا تنها یک نقطه از سر مثلا نیمه راست سر درد می‌گرفته ولی حالا همه جای سر درد می‌گیرد.
  7. سردردی که هم از نظر تعداد بیشتر شده، هم از نظر شدت تغییر کرده و هم اینکه مکانش در محل سر جابجا شده یا تغییر پیدا کرده است.
  8. سردردهایی که به مسکن جواب نمی‌دهند.
  9. سردردی که بیمار را از خواب بیدار می‌کند. مثلا ساعت ۲ یا ۳ نیمه شب فرد از خواب بیدار می‌شود.
  10. اگر فرد وقتی که صبح از خواب بیدار می‌شود سردرد داشته باشد.
  11. سردردهای پوزیشنال، بدین صورت که وقتی که پوزیشن فرد در حالت دراز کش است سردرد ندارد ولی در حالت نشسته یا ایستاده دچار سردرد می‌شود.

انواع سردرد و نحوه تشخیص آن

عمدتا برای تشخیص سردرد دو نوع ارزیابی وجود دارد:

  1. عکس‌برداری از ته چشم بیمار
  2. براساس شرح حال بیمار و نوع سردرد

عکس‌برداری از ته چشم بیمار

از ته چشم بیمار عکس‌برداری انجام می‌شود، بدین منظور که مشخص شود آیا سرِ عصب ورم دارد و فشار مغز بالا است یا خیر. اگر فشار مغز بالا بود، مسیر تشخیصی شامل ام آر آی، lp و اندازه‌گیری فشار مغز است.

تشخیص سردرد براساس شرح حال بیمار و نوع سردرد

اگر سردرد ناشی از افزایش فشار مغز نیست، یعنی پس از معاینه فرد مشخص می‌شود که فشار مغز طبیعی است، در این صورت سردرد باید بر اساس شرح حال بیمار و مدل سردردی که بیمار تجربه می‌کند تشخیص داده شود. در این حالت از بیمار یک سری سوالات پرسیده می‌شود و بر اساس الگوی سردرد و ماهیت سردرد، نوع سرد تشخیص داده می‌شود.

در این حالت دکتر متخصص سردرد بررسی می‌کند که تیپ سردرد به کدام یک از انواع سردرد مانند سردرد میگرنی، کلاستر، عصبی، نورالژی و یا سایر انواع سردرد نزدیک است. بر اساس تیپ سردردی که تشخیص داده می‌شود، ممکن است ام آر آی از سر، گردن و ساقه مغز و یا ام آر آی تخصصی‌تر لازم باشد.

در عین حال باید موارد خطری که در بالا به آنها اشاره شد را بررسی کرد. مثلا بررسی می‌شود که علت سردرد ناشی از بیماری زمینه‌ای نباشد. به عنوان مثال ممکن است فرد سرطان داشته باشد و سردرد فرد ناشی از پیشرفت سرطان در ناحیه مغز است. این موارد باید توسط متخصص مغز و اعصاب مورد بررسی قرار گیرد.

بهترین دکتر سردرد چه کسی است؟

بهترین دکتر سردرد کسی است که در ابتدا به حرف‌های بیمار گوش دهد و شرح حال بیمار را بپرسد و سپس بر اساس شرح حال بیمار سوالاتی بپرسد که تکمیل‌کننده تشخیص باشد و در نهایت مشخص کند که نوع سردردی که بیمار تجربه کرده است مربوط به چه تیپ سردردی است.

بیمار پس از اینکه به پزشک متخصص مغز و اعصاب مراجعه می‌کند باید ماهیت سردرد را به‌طور کامل و به زبان خیلی ساده توضیح دهد تا تیپ سردرد به درستی تشخیص داده شود. اگر علائم خطری که در بالا به آنها اشاره شد در فرد وجود داشته باشد، پزشک متخصص اقدامات لازم را انجام می‌دهد، در غیر این صورت بر اساس تیپ سردرد، فرآیند تشخیص و درمان انجام خواهد شد.

بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که مهم‌ترین کارهایی که یک دکتر خوب برای سردرد و میگرن می‌تواند انجام دهد، عبارتند از:

  1. گوش دادن به حرف بیمار و شنیدن نحوه درد.
  2. بررسی ته چشم و بررسی فشار مغز که بر اساس آن راهکارهای تشخیصی و درمانی را انجام دهد.

بهترین دکتر سردرد در تهران

دکتر متخصص میگرن و سردرد بر اساس شرح حالی که بیمار ارائه می‌دهد و معاینه و گفتگویی که با او انجام می‌دهد، تشخیص می‌دهد که نوع سردرد بیمار به چه صورت است و مشابه به کدام یک از انواع سردرد است.

بررسی‌هایی که برای این منظور صورت می‌پذیرد شامل موارد زیر است:

  1. نوار مغز
  2. سونوگرافی عروق گردن
  3. سونوگرافی ساقه مغز
  4. سونوگرافی مغز برای ارزیابی میزان خون‌رسانی به مغز
  5. روش‌های QEEG ،EEG
  6. عکس انتهای چشم برای بررسی سرِ عصب چشم به منظور بررسی میزان فشار مغز بیمار. در موارد مشکوک می‌توان از برخی از دستگاه‌ها مانند پریمتریو او سی تی استفاده کرد.
  7. بررسی نیاز به ام آر آی مغز با تزریق یا بدون تزریق و همچنین ام آر آی گردن

بنابراین به طور کلی روش‌های تشخیص سردرد عبارتند از:

  1. نوار مغز یا QEEG
  2. معاینه ته چشم
  3. سونوگرافی عروق ساقه مغز و عروق گردن
  4. تصویربرداری ام آر آی و سی تی اسکن

فرم‌های ارزیابی شناختی به منظور اینکه تشخیص داده شود که فرد دچار بیماری‌ها و اختلالات روان‌پزشکی یا روانشناسی، کمبودهای شخصیتی یا کمبودهای توانایی شناختی ذهن است. این موارد می‌توانند باعث ایجاد استرس و اضطراب و در نهایت باعث تشدید میگرن شوند.

راههای درمان قطعی سردرد

برای بعضی از سردردها روش درمان قطعی وجود دارد، یعنی فرد به طور کامل تا آخر عمر از سردرد رها خواهد شد. اما بعضی از سردردها که ماهیت ژنتیکی دارند، درمان قطعی ندارند. این نوع از سردردها را می‌توان با استفاده از بعضی از روش‌ها و تکنیک‌ها کنترل کرد.

سردرد گردنی و سردرد تنشی را می‌توان به صورت قطعی درمان کرد. به عنوان مثال در خصوص سردرد گردنی، ممکن است سردرد ناشی از دیسک گردن باشد و در این حالت می‌توان با فیزیوتراپی، دارو و یا عمل جراحی (چه به صورت بسته و چه باز) سردرد را درمان کرد. برای سردرد تنشی نیز اگر عامل عصبی و فشار روحی درمان شود، سردرد نیز به طور کامل خواهد شد.

در خصوص سردردهایی مانند میگرن، کلاستر و سردردهایی که علت قطعی آن مشخص نیست و اصطلاحا به آن‌ها سردردهای اولیه گفته می‌شود که در ابتدا در ژنتیک و ساختار بدن فرد وجود دارند، روش قطعی درمان و ریشه‌کنی وجود ندارد.

این سردردها را تنها می‌توان کنترل کرد. نحوه کنترل این نوع از سردردها بدین صورت است که اگر فرد هر روز یا یک روز در میان دچار سردرد می‌شود، به وسیله یک سری تکنیک‌ها می‌توان تعداد دفعات سردرد را به ماهی یک‌بار یا دوبار و یا دو ماه یک‌بار برسانیم که عمده جامعه نیز آن را تجربه می‌کنند و چندان عذاب‌دهنده و نگران‌کننده نیست.

چه اقداماتی می‌توان برای کنترل سردرد انجام داد؟

بعد از اینکه تشخیص سردرد انجام شد و تیپ سردرد مشخص گردید، می‌توان یک سری اقدامات غیر دارویی برای درمان سردرد انجام شود.

برای سردردهای گردنی می‌توان از لیزر، مگنت و تکنیک‌های تمرین درمانی و اصلاح ساختار حرکتی یا به اصلاح پوسچر استفاده کرد. مثلا فرد گردن جلو افتاده دارد و یا شانه‌هایش حالت قوز دارد و پس از اصلاح این موارد با استفاده از تمرین، ورزش و فیزیوتراپی و تجویز یک سری داروها مانند منیزیم و غضروف‌ساز و ویتامین B1-300 سردرد بیمار اگر به صورت خفیف باشد طی سه تا پنج جلسه به طور کامل درمان می‌شود.

اگر سردرد بیمار مزمن و کهنه باشد ممکن است لازم باشد با تزریق و بلاک ریشه‌های عصبی، درمان سردرد انجام شود.

در خصوص سردردهای میگرنی تکنیک‌های متفاوتی وجود دارد که شامل موارد زیر است:

  1. بوتاکس؛ تزریق سیصد واحد بوتاکس در ناحیه سر، صورت و گردن.
  2. استفاده از دستگاه RTMS که می‌تواند باعث درمان میگرن شود. به کمک ۱۰ تا ۲۰ جلسه RTMS درمان، سردرد میگرنی می‌توان تا میزان زیادی کاهش یابد.
  3. استفاده از تکنیک نوروفیدبک که می‌تواند تا میزان زیادی با کاهش اضطراب و استرس، سردرد میگرنی را کاهش دهد. این تکنیک همچنین برای درمان سردرد تنشی و عصبی نیز می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد. به طور کلی، کلیه افرادی که به دلیل اضطراب، استرس و محرک در زندگی دچار سردرد می‌شوند، اگر از تکنیک نوروفیدبک استفاده کنند، به میزان زیادی (نزدیک به نود درصد) سردرد آنها درمان خواهد شد و دیگر سردردی را تجربه نخواهند کرد.

استفاده از مکمل‌هایی که دارو نیستند اما به صورت مکمل هستند و ثابت شده است که روی سردرد موثر هستند. مهمترین مکمل‌های دارویی که به میزان زیادی برای کاهش سردرد استفاده می‌شوند شامل موارد زیر است:

  1. منیزیم
  2. ترکیبات ب کمپلکس
  3. کو کیو ۱۰

بسیاری از بیماران با استفاده از مصرف مکمل‌ها و کاهش اضطراب و استرس و بدون استفاده از داروهای شیمیایی، سردردشان به صورت کامل درمان شده است.

به طور خلاصه تکنیک‌هایی که برای کنترل سردرد وجود دارند عبارتند از:

  1. دارو
  2. تکنیک‌های غیر دارویی که شامل موارد زیر است:
    • بوتاکس
    • بلوک عصبی
    • RTMS
    • نوروفیدبک
    • تکنیک‌های فیزیوتراپی برای سردردهای گردنی مانند مگنت، لیزر و تمرین درمانی و کاردرمانی

نکته مهم در مورد بیماری سردرد

لازم است به این نکته اشاره شود که اکثر اوقات فرد یک نوع سردرد را تجربه نمی‌کند، بلکه دچار ترکیبی از انواع سردرد می‌شود. مثلا هم سردرد میگرنی دارد و هم سردرد گردنی و یا هم میگرن دارد و هم سردرد عصبی و یا ترکیبی از سه سردرد میگرن، عصبی و گردنی دارد. بنابراین پس از دریافت شرح حال بیمار نمی‌توان به صورت دقیق گفت که فرد تنها یک نوع سردرد را دارد.

در بسیاری از مواقع، فرد ممکن است میگرن داشته باشد و در کنار آن سردرد گردنی نیز دارد و درنتیجه سردرد گردنی عاملی برای تشدید میگرن شده است. در این موارد تا زمانی که سردرد گردنی از بین نرود، نمی‌توان تشخیص داد که چه میزان از سردرد فرد ناشی از گردن بوده است و چه میزان ناشی از میگرن بوده است. بنابراین تشخیص اینکه علت تشدید سردرد میگرنی چیست و منشا آن کجاست، بسیار مهم است.

در نتیجه در بسیاری از مواقع (شاید بیش از ۶۰ تا ۷۰ درصد مواقع) سردرد خالص میگرنی یا عصبی وجود ندارند، بلکه عمدتا سردرد ترکیبی است، یعنی ترکیبی از دو یا سه نوع سردرد و در خیلی از مواقع دکتر فوق تخصص سردرد و میگرن مجبور است ترکیب سردرد را به صورت همزمان درمان کند.

درمان میگرن با بوتاکس

افرادی که دچار میگرن هستند و می‌خواهند که برای زیبایی بیشتر از تزریق بوتاکس استفاده نمایند، می‌توانند با تزریق بوتاکس هم سردرد میگرنی خود را کنترل و درمان نمایند و هم به اهداف زیبایی خود برسند. برای مطالعه بیشتر در این زمینه مقاله درمان سردرد میگرنی با بوتاکس را بخوانید.

درمان خانگی سر درد

در افرادی که سردرد یا میگرن دارند، می‌توان درمان خانگی برای آن‌ها تجویز کرد که بدون مراجعه به پزشک بتوانند انجام دهند. فردی که از سردرد رنج می‌برد در صورتی که خط قرمزها و علائم خطر که در ابتدا توضیح داده شد را نداشته باشد، می‌توانند اقدامات زیر را انجام دهند.

یکی از مکمل‌ها مانند منیزیم، ب کمپلکس و کو کیو ۱۰ را استفاده کنند.

اگر دردهایی در ناحیه سرشانه و گردن دارد، تمرینات گردن که در سایت موجود است و یا سایر تمرینات گردنی را استفاده کند. مثلا تمریناتی که برای افراد در هنگام استفاده از موبایل یا لپ‌تاپ پیشنهاد می‌شود و یا تمریناتی که برای افرادی که شغل‌های خاصی مانند خیاطی، آرایشگری و شغل‌هایی که فرد دائما سر و گردنش رو به جلو است و با دستانش کار می‌کند، پیشنهاد می‌شود.

فرد باید این تمرینات را روزی دو تا سه بار انجام دهد تا به میزان زیادی دردها و فشار روی گردن، ناحیه شانه‌ها و سر کاهش پیدا کند. این افراد می‌توانند این کارها را به صورت آزمایشی در خانه انجام دهند که کاملا بی‌ضرر و بی‌خطر هستند.

در صورتی که سردرد فرد با این اقدامات درمان شد، نیازی به مراجعه به متخصص سردرد در تهران نیست. اما اگر با انجام این اقدامات همچنان سردرد ادامه داشت، فرد حتما باید به پزشک مراجعه کند.



:: بازدید از این مطلب : 97
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : شنبه 21 خرداد 1401 | نظرات (0)
نوشته شده توسط : heydaribookboj

متخصص مغز و اعصاب کیست؟ و چه کاری انجام می‌دهد؟

دکتر متخصص مغز و اعصاب پزشکی است که ابتدا هفت سال دوره پزشکی عمومی را گذرانده باشد و بعد از اینکه در آزمون تخصصی قبول می‌شود، چهار سال دوره مغز و اعصاب یا نورولوژی را می‌گذراند. در این دوره فرد در مورد بیماری‌هایی که به هر نحوی آسیبی به سیستم مغز، نخاع و اعصاب محیطی انسان و یا محل اتصال عصب به عضله و یا عضلات انسان وارد شود را آموزش می‌بیند.

برخی از بیماری‌هایی که در اثر آسیب به مغز ایجاد می‌شوند شامل موارد زیر است:

  1. بیماری‌هایی مانند سکته مغزی
  2. بیماری‌هایی که باعث کوچک شدن مغز می‌شوند مانند آلزایمر، بیماری‌های لوی‌بادی، بیماری پارکینسون
  3. بیماری‌های التهابی مغز مانند ام اس، نورولومیت اپتیکا (NMO)، بیماری دویک
  4. بیماری‌هایی که در اثر التهاب سایر قسمت‌های بدن مغز را درگیر می‌کند مانند واسکولیت‌ها
  5. سرگیجه
  6. انواع سردردها
  7. بیماری‌هایی که نخاع و بصل‌النخاع درگیر بشوند مانند als
  8. بیماری‌های درگیری اعصاب محیطی مانند گیلن‌باره، cidp و میوپاتی‌ها

در این بین بیماری‌هایی مانند تومورهای مغزی و یا تومورهای نخاع چون علائمی شبیه به علائم سایر درگیری‌های مغزی دارند، باید به بهترین متخصص مغز و اعصاب مراجعه نمود تا پس از بررسی به درستی تشخیص داده شوند.

چه زمانی باید به پزشک مغز و اعصاب مراجعه کنیم؟

هر زمان علائم زیر دیده شود باید به بهترین متخصص مغز و اعصاب مراجعه شود:

  1. سردرد
  2. سرگیجه، تاری دید و دو بینی
  3. تهوع و استفراغ‌های مداوم که هیچ علت گوارشی و عفونی ندارند
  4. تشنج
  5. لرزش دست
  6. کندی حرکات
  7. سفتی اندام‌ها
  8. کوچک شدن عضلات
  9. دردهای عضلانی ناگهانی
  10. خواب رفتگی، لمس شدن و گز گز و مور مور یک طرف بدن
  11. کاهش قدرت یک یا دو اندام تحتانی یا دو اندام فوقانی
  12. قدرت عضلانی یک طرف بدن غیر قرینه بشود.
  13. اختلال عدم تعادل وجود داشته باشد.
  14. احساس کند که یک اندامش را حس نمی‌کند و کنترل آن از دستش خارج شده است و یا یک نیمه بدن را نمی‌تواند کنترل کند.
  15. تکلم دچار اختلال شده و لغات یادش نمی‌آید.
  16. حافظه دچار اختلال شود.
  17. یک چشم نابینا شده و سپس خوب شده
  18. تاری دید گذرا

بهترین متخصص مغز و اعصاب در تهران

بهترین دکتر مغز و اعصاب کیست؟ چه ویژگی‌هایی دارد؟

بهترین دکتر مغز و اعصاب کسی است که در ابتدا علائم مریض را گوش بدهد و آن‌ها را لیست کند و سپس بر اساس علائم مریض مشاهدات بالینی را انجام دهد.

پس از آن از طریق علائمی که بیمار می‌گوید و معاینه‌ای که انجام می‌دهد تشخیص دهد که کدام قسمت از سیستم اعصاب مرکزی درگیر است. مثلا مغز یا ساقه مغز درگیر است و یا مخچه یا نخاع درگیر است.

اگر نخاع درگیر بود تشخیص دهد کدام قسمت از نخاع درگیر است مثلا گردن، نخاع پشتی و یا نخاع کمری. تشخیص دهد که آیا بیماری اعصاب محیطی وجود دارد و بر اساس آن تشخیص اولیه که می‌دهد برای اثبات فرضیه درخواست پاراکلنیک می‌کند.

برخی از پاراکلینیک‌هایی که در نورولوژی وجود دارد و توسط متخصص مغز و اعصاب به بیمار پیشنهاد داده می‌شود، عبارتند از:

  1. نوار مغز
  2. سونوگرافی عروق گردن و مغز
  3. نوار چشم
  4. نوار عصب و عضله
  5. ام آر آی از نواحی مختلف مغز با تکنیک‌های مختلف؛ یعنی اینکه با توجه به اینکه به دنبال چه بیماری هستید، بر اساس آن درخواست ام آر آی مخصوص آن کار را کند.

در نهایت بر اساس ام آر آی تشخیص صحیح داده می‌شود و بر اساس آن تشخیص، اقدام درمانی مناسب انجام می‌شود تا مریض در کوتاهترین زمان درمان شود. در این بین ممکن است آزمایشات خون خاصی نیز لازم باشد.

دکتر خوب مغز و اعصاب در تهران

تفاوت متخصص مغز و اعصاب با جراح مغز و اعصاب

دو رشته که از نظر اسمی شبیه به هم هستند و با یکدیگر نیز همپوشانی دارند، جراح مغز و اعصاب و داخلی مغز و اعصاب می‌باشد. داخلی مغز و اعصاب یا نورولوژی در زمینه بیماری‌هایی است که سیستم اعصاب مرکزی را دچار آسیب می‌کنند.

برخی از این موارد عبارتند از:

  1. انواع تومور
  2. سکته که خون‌رسانی به مغز را مختل می‌کند.
  3. اختلالات عملکرد مغزی مانند آلزایمر و بیماری پارکینسون
  4. التهابات و عفونت

در صورتی که بیمار مشکلاتی مانند تومورهای مغزی، تومورهای نخاعی، آنومالی مغزی، دیسک کمر و دیسک گردن داشته باشد، نیاز به نمونه‌برداری و جراحی خواهد داشت و باید زیر نظر جراح مغز و اعصاب باشد.

در سایر مواردی که در بالا اشاره شد و در موارد تشخیصی (مثلا فردی با سرگیجه به پزشک مراجعه می‌کند و پس از انجام بررسی‌ها مشخص می‌شود که فرد دارای تومور شوانومای گوش است)، فرد باید به متخصص مغز و اعصاب داخلی مراجعه کند.

بنابراین مرحله تشخیص زیر نظر پزشک مغز و اعصاب داخلی انجام می‌شود و پس از اینکه مشخص شد که فرد تومور دارد و یا برای برطرف کردن این مشکل نیاز به نمونه‌برداری یا عمل جراحی است، فرد به جراح مغز و اعصاب ارجاع داده می‌شود.

به طور کلی موارد زیر نمونه‌هایی از بیماری‌هایی هستند که در زمینه داخلی مغز و اعصاب یا نورولوژی هستند:

  1. پارکینسون
  2. ام اس
  3. سردرد
  4. سرگیجه
  5. دو بینی و تاری دید

اگر عاملی پیدا شود که نیاز به نمونه‌برداری یا جراحی داشته باشد، فرد به جراح مغز و اعصاب ارجاع داده می‌شود.

تفاوت دکتر مغز و اعصاب و جراح مغز و اعصاب

تفاوت متخصص مغز و اعصاب و روانپزشک چیست؟

رشته دیگری که با مغز و اعصاب همپوشانی دارد، روانپزشکی است. خیلی از اوقات و در بسیاری از بیماری‌های روانپزشکی مانند افسردگی، روان‌پریشی، اسکیزوفرنی و بیماری‌های اضطرابی، علائم بیماری شبیه به علائم بیماری‌های مغز و اعصاب است.

در واقع می‌توان گفت که این بیماری‌های روان‌پزشکی می‌توانند علائم بیماری‌های مغز و اعصاب را تقلید کنند.

وظیفه دکتر متخصص مغز و اعصاب در این وضعیت این است که اثبات کند سیستم مغزی سالم است و پس از اثبات سلامت سیستم مغز و اعصاب شامل مغز، مخچه، نخاع، بصل‌النخاع و اعصاب محیطی، درمان فرد باید تحت اقدامات روان‌پزشکی و روان‌کاوی زیر نظر متخصص روان‌پزشک یا روان‌کاو انجام شود تا علائم بیمار کاهش پیدا کند.

در مشاهدات اولیه و در مراجعه اول هم می‌توان متوجه شد که چه علائمی بیشتر به سمت بیماری‌های روان‌پزشکی است. این علائم عبارتند از:

  1. افرادی که به هر طریق افکار خودکشی و یا اقدام به خودکشی کرده‌اند. این افراد حتما باید به روان‌پزشک مراجعه کنند.
  2. کسانی که به هر نحوی صدای اضافه می‌شنوند و تصاویر اضافه می‌بینند. اصطلاحا توهم بینایی و یا توهم شنوایی، درواقع illusion و delusion دارند.
  3. وسواس‌های خیلی شدید مثلا افرادی که ساعت‌ها در حمام هستند یا ساعت‌ها ظرف می‌شویند.
  4. افرادی که به هر دلیلی عملکرد زندگیشان به دلیل اختلالات رفتاری مشکل پیدا کرده است.

اما به طور کلی در سایر موارد، مثلا اگر فردی دچار خواب‌رفتگی یک طرف بدن است، باید به بهترین دکتر مغز و اعصاب تهران مراجعه کند تا بیماری‌های مختلف مانند ام اس، تومور، سکته و سایر علل بررسی شود.

تفاوت فوق متخصص مغز و اعصاب و روانپزشک

خدماتی که توسط دکتر مغز و اعصاب ارائه می‌شود

برخی از خدماتی که توسط دکتر مغز و اعصاب پیشنهاد و ارائه می‌شود عبارتند از:

  1. نوروفیدبک
  2. تحریک مغناطیسی مغز (TMS/rTMS)
  3. نوار مغز
  4. نوار عصب و عضله
  5. سونوگرافی داپلر عروق مغزی

بهترین کلینیک مغز و اعصاب در تهران کجاست؟

یکی از دیگر از سوالاتی که خیلی از بیماران به دنبال آن هستند این است که بهترین کلینیک مغز و اعصاب در تهران کجاست و چه ویژگی‌هایی باید داشته باشد؟! بهترین کلینیک داخلی مغز و اعصاب تهران علاوه بر این که باید محیطی آرام را در اختیار مراجعه‌کنندگان قرار دهد، نیازمند ویژگی‌هایی است که در ادامه بیان شده است:

  1. استفاده از کادر مجرب
  2. حضور بهترین متخصصین و درمانگران در کلینیک
  3. تجهیزات پیشرفته و مدرن روز دنیا جهت انواع تست‌های پاراکلینیک و درمان و بهبود بیماران مانند نوروفیدبک ILF، تحریک مغناطیسی مغز (rTMS)، نوار مغز، نوار عصب و عضله و سونوگرافی داپلر عروق مغزی

تجهیزات پیشرفته در کلینیک داخلی مغز و اعصاب

برخی از تجهیزات و دستگاه‌های پیشرفته که در کلینیک مغز و اعصاب دکتر حمیدرضا رخصت‌یزدی استفاده می‌شود شامل موارد زیر است:

  1. نوروفیدبک ILF
  2. تحریک مغناطیسی مغز (rTMS)
  3. نوار مغز (EEG)
  4. نوار عصب و عضله
  5. سونوگرافی داپلر عروق مغزی

نوروفیدبک ILF

نوروفیدبک در واقع یک فرآیند یادگیری است و بر اساس شرطی‌سازی امواج مغزی عمل می‌کند. نوروفیدبک ILF جدیدترین روش درمان با نوروفیدبک است و مانند آینه‌ای برای مغز عمل می‌کند و با نشان دادن عملکرد مغز به خودش، باعث بهبود و درمان فرد می‌شود که به این فرآیند خود تنظیمی می‌گویند.

تحریک مغناطیسی مغز (rTMS)

تحریک مغناطیسی مغز یک روش درمان غیر دارویی و غیر تهاجمی، بدون درد با اثربخشی سریع جهت تحریک مغز است که می‌توان برای بهبود علائم و درمان طیف وسیعی از بیماری‌های مغز و اعصاب مورد استفاده قرار گیرد.

نوار مغز (EEG)

تست نوار مغزی برای تشخیص فعالیت الکتریکی مغز انجام می‌شود. در این تست، از صفحه‌های فلزی کوچکی به نام الکترود استفاده می‌شود که به سر متصل می‌شوند.

نوار عصب و عضله

تست نوار عصب و عضله (EMG) یک روش تشخیصی برای ارزیابی سلامت عضلات و سلول‌های عصبی که آن‌ها را کنترل می‌کنند (نورون‌های حرکتی) می‌باشد.

سونوگرافی داپلر عروق مغزی

سونوگرافی داپلر مغز و کاروتید گردن روشی ساده و بی‌خطر می‌باشد که متخصص مغز و اعصاب توسط آن خونرسانی مغز را بررسی و عروق اصلی مغز را از نظر میزان جریان خون و باز بودن رگها ارزیابی می‌کند.

برای کدام بیماری‌ها به کلینیک مغز و اعصاب مراجعه کنیم؟

برخی از بیماری‌هایی که برای درمان آن باید به کلینیک مغز و اعصاب در تهران مراجعه نمایید شامل موارد زیر است:

  1. انواع سردرد و میگرن
  2. پارکینسون
  3. سکته مغزی
  4. ام اس
  5. پارکینسون
  6. آلزایمر
  7. تشنج و صرع
  8. سرگیجه
  9. اختلالات خواب
  10. و …

کلینیک داخلی مغز و اعصاب تهران

سردرد چیست؟

به دردی که از سر یا بخش بالایی گردن شروع می‌شود، سردرد می‌گویند. منشا درد بافت‌ها و ساختارهایی است که جمجمه یا مغز را دربر می‌گیرد؛ چرا که خود مغز هیچ عصبی ندارد تا باعث ایجاد حس درد شود. سردرد می‌تواند سنگین، تیز، ضربان‌دار، مداوم، دوره‌ای، خفیف یا شدید باشد.

میگرن چیست؟

میگرن به مجموعه‌ای از علائم عصبی ناتوان کننده می‌گویند که اغلب باعث درد شدید تکرارشونده در یک طرف سر می‌شود. در یک سوم از حملات و سردردهای میگرنی، درد در هر دو طرف سر ایجاد می‌شود.

سکته مغزی چگونه رخ می‌دهد؟

معمولا سکته مغزی از مشکلات ایجاد شده در رگ‌های خونی داخل یا خارج مغز ناشی می‌شود. پلاک‌هایی که از کلسترول، کلسیم، چربی و مواد دیگر تشکیل شده‌اند در دیواره رگ تجمع می‌کنند و موجب تصلب شرایین می‌شوند.

بیماری ام اس

بیماری ام اس (MS) یک بیماری طولانی مدت است که می‌تواند بر مغز، نخاع و اعصاب بینایی چشم‌ها تاثیر بگذارد. بیماری ام اس باعث مشکلاتی در بینایی، تعادل، کنترل عضلات و سایر عملکردهای بدن می‌گردد.

پارکینسون

بیماری پارکینسون یک اختلال عصبی پیش‌رونده است که بر نحوه حرکت، صحبت و نوشتن فرد تاثیر می‌گذارد. علائم بیماری پارکینسون به تدریج ظاهر می‌شوند و ممکن است بیماری با لرزش خفیف دست شروع شود.

بیماری آلزایمر

بیماری آلزایمر در دسته بیماری‌های دمانس یا زوال عقل جای می‌گیرد. بیماری دمانس یا زوال عقل یک بیماری تحلیل برنده بافت مغز است. آلزایمر معمولا در افراد سالمند رخ می‌دهد و موجب شکل‌گیری علائمی مثل کاهش عملکرد شناختی، حافظه، تکلم و در نهایت مشکلات حسی و حرکتی در فرد می‌شود.

تشنج و صرع

صرع یا اپی‌لپسی جزو بیماری‌های شایع مغز و اعصاب به شمار می‌رود. صرع یک اختلال مزمن است که علامت اصلی آن تشنج‌های پی در پی است.

منظور از تشنج های تکرار شونده این است که با یک بار تشنج در فرد، تشخیص صرع داده نمی‌شود و همچنین اگر عوامل محرک ایجادکننده خاصی برای تشنج وجود داشته باشد (مانند قند خون یا کلسیم پائین) در این صورت نیز به آن بیماری صرع گفته نمی‌شود.

سرگیجه

علائمی مانند احساس مشکل عدم تعادل یا چرخیدن محیط به دور سر با نام سرگیجه شناخته می‌شوند. این مشکل شیوع بالایی دارد ولی در صورتی‌که علت سرگیجه عواملی مانند فشار پایین خون و یا بیماری پارکینسون باشند می‌تواند به عارضه‌ای جدی تبدیل شود.

اختلالات خواب

هر چیزی که در قابلیت خوابیدن اختلال ایجاد کند به عنوان اختلال خواب شناخته می‌شود. اگر اقدامات زیادی مانند اختصاص دادن زمان کافی برای خواب و تبدیل کردن اتاق خواب به محلی مناسب برای استراحت را امتحان کرده‌اید اما تاثیری نداشته است، پیشنهاد می‌کنیم که به دکتر مغز و اعصاب در زمینه اختلالات خواب مراجعه نمایید.



:: بازدید از این مطلب : 107
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : شنبه 21 خرداد 1401 | نظرات (0)
نوشته شده توسط : heydaribookboj

درباره بوتاکس شنیده‌ایم که مسئول نسل‌ها، پیشانی صاف در هالیوود است. اما بوتاکس برای بسیاری از افرادی که از بیماری‌های مزمن پزشکی رنج می‌برند نیز تسکین بخش است. در سال ۲۰۱۰، بوتاکس برای درمان میگرن مزمن تایید شد و بسیاری از بیماران نتایج موفقیت‌آمیزی گزارش کرده‌اند.

چه نوع سردردی به بوتاکس بهتر پاسخ می دهد؟

درمان میگرن مزمن با استفاده از بوتاکس مورد تایید FDA است. میگرن مزمن به معنی سردرد در ۱۵ روز یا بیشتر در ماه است. دکتر اندرو بلومنفلد، مدیر مرکز سردرد کالیفرنیای جنوبی می‌گوید: «هرچه سردردها بیشتر باشد، بوتاکس بهتر عمل می‌کند».

بوتاکس چیست؟

بوتاکس نوعی سم بوتولینوم است، یک نوروتوکسین تولید شده توسط باکتری که باعث بوتولیسم می‌شود. هنگامی که سم بوتولینوم بوتاکس تصفیه می‌شود و در دوزهای کوچک در نواحی خاص تزریق می‌شود، به طور موقت انقباضات عضلانی را برای تقریبا ۳ ماه کاهش می‌دهد.

بوتاکس چگونه کار میکند؟

بوتاکس در اطراف رشته‌های درد که باعث سردرد می‌شوند، تزریق می‌شود. بوتاکس وارد انتهای عصبی اطراف محل تزریق می‌شود و از انتشار مواد شیمیایی دخیل در انتقال درد جلوگیری می‌کند. این اقدام از فعال شدن شبکه‌های درد در مغز جلوگیری می‌کند.

بوتاکس از سردردهای میگرنی قبل از شروع جلوگیری می‌کند، اما اثربخشی آن به زمان نیاز دارد. دکتر اندرو بلومنفلد می گوید: «من برای به حداکثر رساندن تاثیرات به درمان دوم و سوم نگاه می‌کنم.» بیماران تاثیرپذیری درمان را با افزایش تعداد چرخه‌های درمانی متوجه می‌شوند.

از زمان شروع تزریق ۱ تا ۲ هفته طول می‌کشد تا درمان اثر کند و باعث کاهش دفعات و تعداد سردردها شود و حداقل اثر آن به مدت ۴ ماه پایداری دارد. البته در این بین بیمارانی هستند که تزریق بوتاکس تا ۱ سال هم اثر درمانی برای کنترل میگرن داشته باشد.

بوتاکس برای چه افرادی مناسب است؟

FDA استفاده از بوتاکس برای درمان میگرن مزمن را در بزرگسالان ۱۸ ساله یا بالاتر تایید می‌کند. اگر بوتاکس برای کودکان یا نوجوانان استفاده شود، به عنوان یک درمان “Off-label” در نظر گرفته می‌شود.

چگونه دکتر خوب برای بوتاکس میگرن پیدا کنیم؟

دکتر لورا بنکس، متخصص مغز و اعصاب در مرکز پزشکی Natividad، پیشنهاد می کند که از پزشکان بپرسید که در کجا یاد گرفته‌اند که بوتاکس انجام بدهند و چند بار آن را تزریق کرده‌اند. او می گوید: «شما باید به دنبال تجربه زیاد باشید.» دکتر اندرو بلومنفلد پیشنهاد می‌کند که از پزشکان بپرسید که چه تعداد آمپول تزریق خواهند کرد و کجا تزریق خواهند کرد.

درمان میگرن با بوتاکس چگونه است؟

زمانی که اولین درمان بوتاکس خود را دریافت کردید، انتظار داشته باشید که قرار ملاقات حدود ۲۰ دقیقه طول بکشد. پزشک از یک سوزن بسیار کوچک سر سوزن سرنگ انسولین استفاده می‌کند که احساس سوزن سوزن می‌کنید. او مقدار کمی بوتاکس را به عضلات کم عمق پوست تزریق می‌کند. هر درمان معمولا شامل ۳۱ تزریق در هفت ناحیه کلیدی سر و گردن است.

شایع‌ترین عارضه جانبی تزریق بوتاکس، درد گردن است و توصیه می‌کنیم از کیسه یخ برای کاهش ناراحتی استفاده کنید.

ممکن است تا ۲ هفته طول بکشد تا حداکثر نتیجه بوتاکس را مشاهده کنید. در عین حال، می‌توانید داروهای معمولی خود را بدون خطر تداخل دارویی ادامه دهید.

درمان میگرن با بوتاکس

آیا بوتاکس میگرن مزمن را درمان میکند؟

در تلاش برای یافتن تسکین میگرن مزمن، ممکن است تقریبا هر چیزی را امتحان کنید. از این گذشته، حملات میگرن می‌توانند دردناک و ناتوان‌کننده باشند و می‌توانند کیفیت زندگی شما را به شدت تحت تاثیر قرار دهند.

اگر هر ماه ۱۵ روز یا بیشتر علائم میگرن را تجربه می‌کنید، میگرن مزمن دارید. داروهای میگرن برای رفع علائم حاد یا جلوگیری از بروز حملات وجود دارد.

یک روش درمانی، درمان‌های پیشگیرانه بوتاکس است، یک داروی تزریقی که از پروتئین خالص شده‌ای به نام کلستریدیوم بوتولینوم ساخته شده است. هنگامی که به بدن شما تزریق می‌شود، سیگنال‌های شیمیایی خاصی را از اعصاب شما مسدود می‌کند و باعث فلج موقت عضلات شما می‌شود.

اگرچه بوتاکس به عنوان یک کاهش دهنده چین و چروک محبوبیت پیدا کرده است، اما محققان پتانسیل بوتاکس را برای درمان در شرایط پزشکی نیز تشخیص دادند. امروزه از آن برای درمان مشکلاتی مانند اسپاسم مکرر گردن، پرش چشم و مثانه بیش‌فعال استفاده می‌شود. همچنین برای جلوگیری از میگرن مزمن استفاده می‌شود.

بوتاکس برای کمک به جلوگیری از حملات میگرنی مورد تایید FDA است

در سال ۲۰۱۰، سازمان غذا و دارو (FDA) منبع مورد اعتماد، استفاده از onabotulinumtoxinA را به عنوان روشی برای درمان میگرن مزمن تایید کرد. اگر گزینه‌های درمانی دیگر برای شما کارساز نبوده است، زمان آن رسیده است که درمان میگرن با بوتاکس را با پزشک خود در میان بگذارید.

بوتاکس چگونه برای درمان میگرن استفاده می‌شود؟

درمان بوتاکس می‌تواند به کاهش علائم حملات میگرن کمک کند، از جمله این علائم عبارتند از:

  • حالت تهوع
  • استفراغ
  • حساسیت به نور، صدا و بو

بوتاکس در نواحی درگیر سردرد و دردهای میگرنی تزریق می‌شود. پایانه‌های عصبی را تحت تاثیر قرار می‌دهد و از انتشار مواد شیمیایی دخیل در انتقال درد جلوگیری می‌کند.

پس از تزریق بوتاکس، ممکن است ۱۰ تا ۱۴ روز یا بیشتر طول بکشد تا شما تسکین پیدا کنید. در برخی موارد، ممکن است پس از اولین سری از تزریق‌ها، هیچ تسکینی از علائم خود نداشته باشید. درمان‌های اضافی ممکن است موثرتر باشند.

بررسی مطالعات انجام شده در سال ۲۰۱۸ نشان داد که بوتاکس برای درمان میگرن مزمن قابل استفاده، موثر، ایمن و به خوبی در طی یک دوره ۳ ساله قابل تحمل است. این مطالعه کاهش قابل توجهی را در میانگین روزهای سردرد ماهانه نشان داد.

بررسی مقالات سال ۲۰۱۹ همچنین نشان داد که تزریق بوتاکس در کمک به پیشگیری از میگرن مزمن پس از ۳ ماه درمان موثر است.

درمان سردرد میگرنی با بوتاکس

محل تزریق بوتاکس برای میگرن

درمان برای پیشگیری از میگرن مزمن معمولا شامل ۳۱ تزریق با ۵ واحد در هر تزریق است. محل تزریق بوتاکس برای درمان میگرن احتمالا شامل موارد زیر است:

    • پل بالای بینی و خط اخم
    • پیشانی
    • شقیقه‌ها
    • پشت سر
    • گردن
    • قسمت بالایی پشت و سر شامه‌ها

عوارض جانبی تزریق بوتاکس برای دردهای میگرنی

عوارض جانبی درمان بوتاکس معمولا نادر است. شایع‌ترین عوارض تزریق بوتاکس شامل گردن درد و سفتی در محل تزریق است.

ممکن است پس از آن دچار سردرد شوید. همچنین ممکن است ضعف عضلانی موقت در گردن و بالای شانه‌های خود تجربه کنید. این مشکل می‌تواند نگه داشتن سر را سخت کند. هنگامی که این عوارض جانبی رخ می‌دهند، معمولا طی چند روز خود به خود برطرف می‌شوند.

برای کاهش خطر عوارض جانبی و عوارض جدی تزریق بوتاکس، همیشه مطمئن شوید که بوتاکس توسط یک متخصص مراقبت‌های بهداشتی آموزش دیده تجویز و اجرا می‌شود. به دنبال بهترین متخصص مغز و اعصاب و با تجربه‌ترین پزشک در استفاده از بوتاکس برای میگرن مزمن باشید.

از تزریق بوتاکس چه انتظاری باید داشت؟

خود تزریق بوتاکس تقریبا بدون درد است. ممکن است با هر تزریق یک سوزش بسیار کوچک یا احساس سوزش خفیف را تجربه کنید.

هر جلسه بین ۱۰ تا ۱۵ دقیقه طول خواهد کشید. در طول جلسات، پزشک چندین دوز بوتاکس را به نقاط خاصی در سر و شانه‌های شما تزریق می‌کند.

پس از درمان، اکثر بیماران می توانند بدون هیچ مشکلی روز خود را به طور معمول ادامه دهند.

هر چند وقت یک بار برای پیشگیری از میگرن بوتاکس دریافت کنیم؟

اگر تحت درمان‌های بوتاکس برای میگرن قرار می‌گیرید، پزشک معمولا هر ۳ ماه یک بار آنها را تجویز می‌کند. تزریق بوتاکس به طور مکرر به خوبی مطالعه نشده است، بنابراین خطرات آن در حال حاضر ناشناخته است.

پس از درمان، برخی از افراد ممکن است بهبود قابل توجه‌ای داشته باشند و بتوانند بدون عود درمان را قطع کنند. بسته به پاسخ شما به بوتاکس، پزشک شما مدت زمانی را برای برنامه درمانی شما توصیه می‌کند.

اگر به میگرن مزمن مبتلا هستید، بوتاکس یکی از گزینه‌های درمانی مناسب است که در دسترس شماست. ممکن است پزشک شما تزریق بوتاکس برای میگرن را زمانی توصیه کند که سایر روش‌های درمانی ناموفق باشند.  همچنین اگر داروهای میگرن را به خوبی تحمل نمی‌کنید، ممکن است بوتاکس را پیشنهاد کنند.

اگر سایر درمان های پیشگیرانه، علائم میگرن مزمن شما را کاهش نداده است، ممکن است زمان آن رسیده باشد که در مورد بوتاکس با پزشک خود صحبت کنید. این فرآیند سریع و کم خطر است و ممکن است بلیط شما برای روزهای بدون علائم بیشتر باشد.

برای درمان میگرن به چه دکتری مراجعه کنیم؟

متخصصین مغز و اعصاب، پزشکانی هستند که به طور تخصصی بر روی درمان انواع سردرد و میگرن فعالیت می‌کنند. این پزشکان با معاینه بیمار و بررسی علائم او، بهترین راهکار درمانی را ارائه می‌نمایند.



:: بازدید از این مطلب : 110
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : شنبه 21 خرداد 1401 | نظرات (0)

💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران