عدم تعادل در راه رفتن و ایستادن نشانه چیست؟

اختلال تعادل در راه رفتن یکی از مشکلاتی است که برخی از افراد از آن رنج می‌برند. فرد مبتلا به این اختلال احساس عدم تعادل و سرگیجه می‌کند.

در مواقعی که ایستاده‌اید، نشسته‌اید یا دراز کشیده‌اید ممکن است احساسی به شما دست دهد که گویی در حال حرکت، چرخیدن‌ به دور خود یا معلق در هوا هستید. یا مثلا در حال قدم زدن هستید و ناگهان با سر به سمت جلو پرتاب می‌شوید و به‌طورکل تعادل خود را از دست می‌دهید.

بسیاری از اندا‌م‌های بدن مانند ماهیچه‌ها، استخوان، مفاصل، حس بینایی، اندام حفظ تعادل در گوش درونی، اعصاب، قلب و عروق خونی باید عملکرد نرمالی داشته باشند تا تعادل بدن‌تان حفظ شود.

زمانی‌که این سیستم‌ها به‌خوبی وظایف خود را انجام ندهند، احتمالا دچار مشکلات تعادلی خواهید شد. ممکن است تعدادی بیماری‌های بالینی سبب برهم خوردن تعادل بدن شوند. اما اکثر مشکلات تعادلی از اختلالات اندام حفظ تعادل در گوش درونی نشئت می‌گیرند (دستگاه دهلیزی).

عدم تعادل در راه رفتن و ایستادن

اختلال عدم تعادل در هنگام بلند شدن یا راه رفتن در چه افرادی دیده می‌شود؟

افرادی زیر، مستعد ابتلا به اختلال عدم تعادل در راه رفتن و ایستادن هستند:

• درصورتی‌که قرص مصرف می‌کنید، از عفونت ویروسی رنج می‌برید، دچار مشکلات گوش درونی هستید، یا دوران نقاهت ناشی از آسیب سر را پشت سرمی‌گذارید، ممکن است در معرض ریسک ابتلا به عدم تعادل در راه رفتن و ایستادن قرار بگیرید.
• اگر بالای ۶۵ سال هستید و دچار عارضه ورم مفصل هستید یا فشار خون‌تان بالا و پایین می‌شود، ریسک ابتلا به مشکلات تعادلی در شما زیاد است.
• احتمال دارد مسافرت با کشتی یا قایق موجب مشکلات تعادلی موقت شما شود.

احتمالا متخصص مغز و اعصاب با برطرف کردن بیماری اصلی، مشکلات حفظ تعادل را در شما درمان کند. این درمان‌ها عبارتند از مصرف دارو، جراحی، تغییر رژیم غذایی، فیزیوتراپی یا انجام حرکات تمرینی در منزل.

علت سرگیجه و عدم تعادل در راه رفتن و ایستادن

چندین بیماری مختلف می‌توانند علت مشکلات تعادلی باشند. معمولا نشانه‌ها و علائم خاصی با علت مشکلات تعادلی در ارتباط هستند. این علائم عبارتند از:

• احساس حرکت یا چرخش (سرگیجه)
• احساس غش کردن
• از دست دادن تعادل (بی‌ثباتی بدن)

احساس حرکت یا چرخش (سرگیجه)

ممکن است سرگیجه با بسیاری از اختلالات ارتباط داشته باشد، ازجمله:

• سرگیجه خوش‌خیم وضعیتی‌حمله‌ای (BPPV)
• بیماری منییر
• میگرن
• تومور گوش
• سندروم رامزی هانت
• ضربه به سر
• بیماری حرکت
• سرگیجه موقعیتی‌ادراکی پایدار

سرگیجه خوش‌خیم وضعیتی‌حمله‌ای (BPPV)

این نوع سرگیجه زمانی اتفاق می‌افتد که کریستال‌های کلسیم داخل گوش بیمار، که به حفظ تعادل بیمار کمک می‌کنند از محل اصلی خود جابجا می‌شوند و به جای دیگری در گوش داخلی انتقال می‌یابند.

این عارضه شایع‌ترین علت سرگیجه شناخته شده است. ممکن است بیمار حین غلط خوردن در تخت‌خواب یا کج کردن سر برای نگاه کردن به سمت بالا دچار سرگیجه شود.

بیماری منییر

علاوه بر سرگیجه ناگهانی و شدید، بیماری منییر می‌تواند کاهش شنوایی، وزوز گوش یا حس پر بودن گوش بیمار را به دنبال داشته باشد. علت بیماری منییر کاملا معلوم نیست. این بیماری به ندرت رخ می‌دهد و معمولا در افراد بین ۲۰ تا ۳۰ سال شایع است.

میگرن

سرگیجه و حساسیت به چرخش (میگرن دهلیزی) احتمالا براثر سردرد میگرنی بروز می‌کند. میگرن علت شایع سرگیجه است.

تومور گوش

توموری غیرسرطانی و خوش‌خیم است و روند رشد آهسته آن بر روی یک عصب صورت می‌گیرد طوری‌که بر حس شنوایی و حفظ تعادل بیمار تاثیرگذار است.

ممکن است بیمار دچار سرگیجه و از دست دادن تعادل خود شود، اما شایع‌ترین علائم آن افت شنوایی و وزوز کردن گوش است. تومور گوش یک عارضه نادر است.

سندروم رامزی هانت

این عارضه که با نام هریس زوستر اتیکوس هم شناخته شده است زمانی بروز می‌کند که عفونت زونا باعث آسیب عصب صورت نزدیک یکی از گوش‌های بیمار می‌شود. ممکن است بیمار دچار سرگیجه، گوش‌درد و افت شنوایی شود.

ضربه به سر

احتمال دارد بیمار به ‌علت ضربه مغزی یا سایر صدمات به سر، دچار سرگیجه شود.

بیماری حرکت

برخی بیماران حین سوارشدن بر قایق، ماشین و هواپیما یا حتی سوار شدن بر وسایل تفریحی شهربازی دچار سرگیجه می‌شوند.

سرگیجه موقعیتی‌ادراکی پایدار

این اختلال خیلی‌اوقات همراه با سایر سرگیجه‌ها اتفاق می‌افتد و علائمی همچون ناپایداری یا حس چرخیدن چیزهای اطراف به دور سر بیمار به همراه دارد. این علائم اغلب در حال حرکت و حین تماشای اشیاء، هنگام مطالعه، یا زمانی‌که بیمار قصد خرید از اماکنی همچون پاساژ داشته باشد، شدت می‌یابد.

احساس غش کردن

غش کردن با عوامل زیر در ارتباط است:

• فشار خون پایین درحالت صاف ایستادن.
• برخی افراد بعد از سرپا ایستادن یا نشستن به سرعت دچار افت شدید فشار خون می‌شوند و حالت غش‌کردن به آنها دست می‌دهد.
• بیماری‌های قلبی عروقی.
• ضربان قلب غیرطبیعی (بی‌نظمی در ضربان قلب)، تنگ یا انسداد عروق خونی، گرفتگی عضلات قلبی، یا کاهش حجم خون موجب کند شدن جریان خون و درنتیجه غش کردن بیمار می‌شود.

از دست دادن تعادل (بی‌ثباتی بدن)

عوامل زیر بر روی بی تعادلی حین راه رفتن یا احساس از دست دادن تعادل تاثیرگذار هستند:

• مشکلات وستیبولار
• آسیب عصبی به پاها (نوروپاتی محیطی)
• مشکلات مربوط به مفاصل، ماهیچه یا تاری‌چشم
• مشکلات بینایی
• عوارض جانبی داروها
• عارضه‌های عصبی خاص
• سرگیچه

مشکلات وستیبولار

ناهنجاری‌های گوش داخلی بیمار می‌توانند باعث معلق بودن یا سنگینی سر و زمین خوردن در تاریکی ‌شوند.

آسیب عصبی به پاها (نوروپاتی محیطی)

این آسیب می‌تواند مشکلاتی را در راه رفتن بیمار بوجود آورد.

مشکلات مربوط به مفاصل، ماهیچه یا تاری‌چشم

ضعف عضلانی و ناپایداری مفاصل نقش مهمی را در از دست رفتن تعادل بیمار می‌کند.

مشکلات بینایی

مشکلات بینایی می‌توانند باعث عدم تعادل در فرد شوند.

عوارض جانبی داروها

ممکن است عدم تعادل بر اثر عوارض جانبی مصرف داروها بروز کند.

عارضه‌های عصبی خاص

شامل آرتروز گردن و پارکینسون است.

سرگیجه

ممکن است احساس سرگیجه یا منگی بر اثر عوامل زیر بروز کند:

• مشکلات گوش داخلی
• اختلالات روانی
• تنفس سریع و غیرطبیعی (نفس نفس زدن)
• استفاده برخی از داروها

علت سرگیجه و عدم تعادل در راه رفتن و ایستادن

مشکلات گوش داخلی

ناهنجاری‌های سیستم وستیبولار منجر به حس معلق بودن در هوا یا دیگر چرخش‌های کاذب می‌شوند.

اختلالات روانی

افسردگی (اختلال افسرده‌ساز شدید)، استرس و سایر اختلالات روانی ممکن است از دلایل سرگیجه باشند.

تنفس سریع و غیرطبیعی (نفس نفس زدن)

این عارضه اغلب با اختلالات اضطراب‌آور همراه است و باعث منگی می‌شود.

استفاده برخی از داروها

ممکن است اثرات جانبی برخی داروها علت سرگیجه گرفتن باشند.

نحوه تشخیص اختلال عدم تعادل

پزشک درمان را با بررسی سوابق پزشکی و انجام معاینات فیزیکی و مغز و اعصاب بیمار آغاز خواهد کرد. برای اطمینان از اینکه علائم بیمار از مشکلات عملکرد تعادلی در گوش داخلی نشئت می‌گیرند، احتمالا پزشک معالج درخواست انجام یک سری آزمایشات را می‌دهد.

آزمایشاتی که پزشک به منظور تشخیص مشکل تعادل تجویز می‌کند شامل موارد زیر است:

• آزمایشات مربوط به شنوایی
• آزمایش بررسی حالت بدن
• الکترونیستاموگرافی و نیستاگموگرافی ویدئویی

آزمایشات مربوط به شنوایی

مشکلات شنوایی خیلی‌اوقات با مشکلات تعادلی در ارتباط هستند.

آزمایش بررسی حالت بدن

پس از اینکه تجهیزات ایمنی پزشکی به بیمار وصل شد، پزشک از او می‌خواهد در حالت ایستاده بر روی یک دستگاه متحرک قرار گیرد. این آزمایش مشخص می‌کند بیمار در کدام قسمت از سیستم تعادلی بدن خود بیشتر تکیه می‌کند.

الکترونیستاموگرافی و نیستاگموگرافی ویدئویی

هر دو آزمایش حرکات چشمی را ثبت می‌کنند، حرکاتی که در عملکرد و تعادل سیستم وستیبولار نقش دارند. در الکترونیستاموگرافی از الکترودها و در روش نیستاگموگرافی ویدئویی از دوربین‌های کوچک برای ثبت حرکات چشمی بهره‌گیری شده است.

آزمایش صندلی چرخشی

بیمار بر روی یک صندلی کنترلی می‌نشیند و حرکات چشمی بیمار همزمان با حرکت دایره‌ای صندلی تجزیه و تحلیل می‌شوند.

حرکت مانوری دیکس-هالپیک

پزشک بادقت سر بیمار را در جهات مختلف می‌چرخاند و همزمان حرکات چشمی او را تحت نظر می‌گیرد تا مشخص شود که آیا بیمار دچار احساس چرخش کاذب یا سرگیجه هست یا خیر.

تست پتانسیل عضلانی برانگیخته دهلیزی

در این روش یک سری پدهای سنسوری به گردن، پیشانی و زیر چشم‌های بیمار وصل می‌شود و بعد تغییرات جزئی انقبا‌ض‌های عضلانی در واکنش به صداها اندازه‌گیری و ارزیابی می‌شوند.

آزمایشات تصویربرداری

آزمایش ام‌آرآی و سی‌تی‌اسکن مشخص می‌کند آیا عوارض بالینی اولیه علت مشکل تعادلی بیمار هستند یا خیر.

آزمایشات ضربان قلب و فشار خون

فشار خون بیمار را می‌توان حین نشستن و یا بعد از ایستادن به مدت ۲ تا ۳ دقیقه ارزیابی کرد تا مشخص شود بیمار به افت قابل‌توجه فشار خون دچار هست یا خیر. ضربان قلب بیمار را نیز می‌توان حین ایستادن بررسی کرد تا به تصمیم‌گیری درباره تاثیر بیماری قلبی بر علائم بوجود آمده کمک کند.

درمان عدم تعادل در راه رفتن

روش درمانی بستگی به علت مشکلات تعادلی بیمار دارد.

برخی روش های درمان مشکل عدم تعادل در راه رفتن و ایستادن عبارتند از:

• درمان دارویی
• تغییرات سبک‌زندگی و رژیم‌غذایی
• حرکات حفظ تعادل (احیای سیستم وستیبولار)
• روش موقعیت‌یابی
• جراحی

درمان دارویی مشکل عدم تعادل و سرگیچه

درصورتی‌که سرگیجه شدید بیمار ساعت‌ها و روزها به طور بینجامد، احتمالا داروهای جلوگیری از سرگیجه و استفراغ برای او تجویز خواهند شد.

درمان عدم تعادل در راه رفتن از طریق تغییرات سبک‌زندگی و رژیم‌غذایی

درصورتی که بیمار به عارضه منییر یا سردردهای میگرن دچار شده باشد، غالبا برای رفع علائم بیماری تغییر رژیم‌غذایی پیشنهاد می‌شود. اگر بیمار به فشار خون پایین درحالت صاف ایستادن دچار شده باشد، ممکن است به نوشیدن مایعات بیشتر یا پوشیدن جوراب‌های ساق‌بلند نیاز داشته باشد.

درمان نداشتن تعادل

حرکات حفظ تعادل (احیای سیستم وستیبولار)

درمانگر مجرب در زمینه مشکلات تعادلی یک برنامه سفارشی حفظ تعادل و حرکات ورزشی را طراحی می‌کند. این نوع درمان به بیمار کمک می‌کند بر بی‌تعادلی غلبه کند، آن را خنثی کرده و به فعالیت بدنی خود ادامه دهد.

ممکن است درمانگر برای پیشگیری از زمین خوردن بیمار به او پیشنهاد استفاده از عصا را بدهد و روش‌های جلوگیری از زمین خوردن در منزل را به او آموزش دهد.

عدم تعادل

استفاده از روش موقعیت‌یابی برای درمان عدم تعادل بدن

اگر بیمار به سرگیجه خوش‌خیم وضعیتی‌حمله‌ای (BPPV) دچار باشد، احتمالا درمانگر از یک روش درمانی برای بیرون راندن ذرات از گوش داخلی و سوق دادن آنها به ناحیه دیگری از گوش بیمار بهره می‌گیرد. این روش مستلزم چرخاندن سر بیمار در جهات مختلف است.

درمان از مشکل دست دادن تعادل به کمک جراحی

در‌صورتی‌که بیمار به عارضه منییر یا تومورگوش دچار باشد، ممکن است جراحی به او پیشنهاد شود. احتمالا جراحی رادیواستروتاکتیک گزینه اصلی درمان برای افراد مبتلا به تومورگوش ‌باشد. طی این روش درمانی پرتوهایی دقیقا به سمت تومور بیمار فرستاده می‌شود و نیازی به ایجاد شکاف در بدن بیمار نیست.

:: بازدید از این مطلب : 67

|

امتیاز مطلب : 0

|

تعداد امتیازدهندگان : 0

|

مجموع امتیاز : 0

فلح مغزی یا cp گروهی از اختلالات حرکتی است که که به دلیل ناهنجاری‌های مادرزادی و یا آسیب‎های وارده بر مغز در مراحل اولیه تولد ایجاد می‌گردد.

فلج مغزی یا سی پی cp چیست؟

فلج مغزی یا cp عبارتی است که برای توصیف دسته‎ای از موقعیت‌های ناتوان‌کننده به کار می‌رود که بر تحرک و وضعیت فرد اثر می‌گذارند. این عارضه‌ها، به دلیل وارد شدن یک نقص یا آسیب به یک نقطه خاص یا نقاط بیشتری از مغز اتفاق می‌افتند.

این نقص یا آسیب، معمولا در طول رشد جنین، پیش از تولد، در حین یا کمی بعد از تولد و یا در طول دوره نوزادی وارد می‌شود. کلمه فلج به معنی ضعف عضلات یا کنترل ضعیف است. فلج مغزی به خودی خود پیش‌رونده نیست به این معنی که بدتر نمی‌شود. همچنین فلج مغزی یک بیماری مسری نیست. به طور کلی این عارضه یک بیماری نیست و نباید کلمه بیماری برای آن استفاده شود.

آیا فلج مغزی درمان دارد؟

با اینکه فلج مغزی یا سی پی به صورت کامل قابل درمان نیست، اما تمرین و تراپی‌ها می‌توانند به بهبود عملکرد فرد کمک کنند. بیشتر دلایل ایجاد کننده فلج مغزی، دارای درمان‌های خاص و علاج‌بخش نیستند. با این حال، افراد دارای فلج مغزی بسیاری از مشکلات را بروز می‌دهند که می‌توانند درمان شده یا پیش‌گیری شوند.

اگر نگران علائم فلج مغزی بوده و احتمال فلج مغزی می‌دهید، با یک متخصص صحبت کنید. فلج مغزی هر فرد را به صورت متفاوت تحت تاثیر قرار داده و پیش‌بینی وضعیت آن در افراد، می‌تواند بسیار دشوار باشد.

هرچه درباره‌ی علت های فلج مغزی بیشتر بدانید، فرآیند پیشگیری و درمان فلج مغزی بهتر انجام می‌شود.

انواع فلج مغزی

پزشکان فلج مغزی را بر اساس نوع اختلال حرکتی که ایجاد می‌کنند، طبقه‌بندی می‌نمایند. با توجه اینکه کدام نواحی مغز درگیر هستند، یک یا چند مورد از اختلالات حرکتی زیر ممکن است اتفاق بیفتند:

• عضلات سفت (اسپاستیسیتی)
• حرکات غیر قابل کنترل (دیسکینزی)
• تعادل و هماهنگی ضعیف (آتاکسیا)

انواع فلج مغزی

انواع فلج مغزی چهار نوع اصلی است که عبارتند از:

1. فلج مغزی اسپاستیک
2. فلج مغزی دیسکینتیک
3. فلج مغزی آتاکسیک
4. فلج مغزی ترکیبی

فلج مغزی اسپاستیک

شایع‌ترین نوع فلج مغزی، نوع اسپاستیک می‌باشد. فلج مغزی اسپاستیک بر بیشتر افراد درگیر این عارضه اثر می‌گذارد. افراد درگیر با این نوع فلج مغزی دارای تونوس ماهیچه‌ای فزاینده می‌باشند، به این معنا که عضلات آنها سفت بوده و در نتیجه، حرکات آنها ناخوشایند می‌شود. فلج مغزی اسپاستیک معمولا با بخش‌هایی از بدن که درگیر آن می‌شوند، توصیف می‌گردد.

فلج مغزی دیسکینتیک

افراد مبتلا به این نوع فلج مغزی در کنترل حرکات دست‌ها، بازوها، پاها و ران‌های خود دچار مشکل هستند که این مسئله نشستن و راه رفتن را برای آنها دشوار می‌سازد.

حرکات این عضلات غیر قابل کنترل بوده و ممکن است آرام و پیچ‌دار و یا سریع و تند و تیز باشد. گاهی اوقات صورت و زبان نیز تحت تاثیر قرار گرفته و فرد در مکیدن، قورت دادن و صحبت کردن دچار مشکل است.

فرد دچار فلج مغزی دیسکینتیک دارای تونوس ماهیچه‌ای است (در دامنه خیلی تنگ یا خیلی گشاد) که می‌تواند روزانه و حتی در طول یک روز متغیر باشد.

فلج مغزی آتاکسیک

افراد مبتلا به این نوع فلج مغزی، در ایجاد تعادل و هماهنگی دچار مشکل هستند. آنها ممکن است در زمان راه رفتن ناپایدار باشند. همچنین ممکن است در تحرکات سریع یا حرکت‌هایی که به کنترل زیاد نیاز دارند، مانند نوشتن، ضعیف باشند. زمانی که تلاش برای رسیدن به شی و برداشتن آن می‌کنند، این افراد ممکن است در کنترل دست‌ها و بازوهای خود دچار مشکل شوند.

فلج مغزی ترکیبی

برخی از افراد دارای علائم بیش از یک نوع فلج مغزی هستند. شایع‌ترین نوع فلج مغزی ترکیبی، فلج اسپاستیک دیسکینتیک می‌باشد.

علت اختلال سی پی چیست؟

فلج مغزی می‌تواند زمانی که کودک در رحم مادر است اتفاق بیافتد. در این زمان ممکن است مغز او به صورت طبیعی رشد نکند و یا اینکه در طول زایمان یا کمی پس از آن آسیب ببیند. دلایل فلج مغزی عبارتند از:

• خونریزی در مغز نوزاد و یا منابع کم خون و اکسیژن در مغز او
• عفونتی که در طول بارداری از مادر دریافت کرده باشد.
• اگر در طول یک زایمان دشوار، مغز به صورت موقت منابع کافی اکسیژن را دریافت نکرده باشد (خفگی)
• مننژیت
• یک آسیب جدی به سر

اما در بسیار از موارد علت اصلی سی پی آشکار نیست. عوامل خطر دیگر عبارتند از:

• بارداری چند قلویی (دو قلویی، سه قلویی و غیره)
• سن مادر (کمتر از بیست، بالاتر از چهل)
• سن پدر (کمتر از بیست)
• دهانه‌ی کوتاه رحم
• چاقی مادر
• نوزادانی که در خطر تولد زودرس هستند.

علائم فلج مغزی

علائم فلج مغزی کودکان همیشه پس از تولد کودکان آشکار نیست. این علائم به صورت طبیعی در طول دومین یا سومین سال زندگی کودک، قابل مشاهده می‌شوند.

علائم فلج مغزی شامل موارد زیر می‌باشند:

• تاخیر در رسیدن به مراحل اصلی رشد، برای مثال، ننشستن در هشت ماهگی و راه نرفتن در هجده ماهگی
• سفتی یا سستی بیش از حد کودک
• بازوها و پاهای ضعیف
• حرکات ناخوشایند و تند و زننده و دست و پا چلفتی بودن
• حرکات رندوم و غیر قابل کنترل
• راه رفتن بر روی نوک انگشتان پا
• دسته‌ای از مشکلات دیگر مانند مشکلات بلع، مشکلات صحبت کردن، مشکلات دیداری و توانایی‌های یادگیری

شدت علائم فلج مغزی می‌تواند به صورت چشم‌گیری متفاوت باشد. برخی از افراد دارای مشکلات خفیف هستند در حالی که برخی دیگر به شدت ناتوان می‌شوند.

چگونگی تشخیص فلج مغزی

آزمایشاتی که فلج مغزی را تایید می‌کنند شامل آزمایشات خون و سونوگرافی جمجمه هستند که به پزشک کمک می‌کنند تا تصویر بافت مغزی را ببیند، ام آر آی که به پزشکان اجازه می‌دهد تا رزونانس و تراکم مرتبط با بافت مغزی را مشاهده کنند و سی تی اسکن که یک اسکن عمقی و سه بعدی از مغز فرد فراهم می‌کند، می‌باشند.

برآوردهای شناختی و مشاهدات پزشکی نیز برای کمک به تایید این وضعیت، استفاده می‌شوند. به علاوه، ارزیابی حرکت فرد، گفتار و زبان، شنوایی، دیداری، گام‌ها و غذا خوردن و هضم در تعیین اختلال کمک کننده هستند.

در هر حال به خاطر داشته باشید، که تشخیص فلج مغزی روندی زمان‌بر بوده و ممکن است گاهی تا هفت سال بعد از رخ دادن آسیب به مغز، طول بکشد.

به علاوه، یک آزمایش تکی وجود ندارد تا بتواند به صورت کامل فلج مغزی را تایید یا رد کند. ترکیبی از مجموعه آزمایشات، مشاهدات، ارزیابی‌ها و برآوردها برای کمک به تشخیص این اختلال، استفاده می‌شوند.

تشخیص فلج مغزی

روشهای درمان فلج مغزی

پس از ارزیابی اولیه، برنامه‌های درمان فلج مغزی برای هر فرد طرح‌ریزی می‌شود. این برنامه‌های درمانی عبارتند از:

• دارو درمانی
• جراحی
• فیزیوتراپی
• گفتار درمانی
• گفتار درمانی

دارو های فلج مغزی

اگر فرد به تشنج مبتلاست، درمان بر اساس نوع و میزان تکرار تشنج می‌باشد. درمان قطعی فلج مغزی گاهی اوقات با استفاده از یک دارو امکان‌پذیر است اما برخی از افراد مبتلا به فلج مغزی دارای مشکلاتی در کنترل تشنج می‌باشند.

داروهای فلج مغزی دارای عوارضی جانبی هستند که بر مغز اثر گذاشته و از تسکین تا بیش فعالی را دربرمی‌گیرند.

درمان اسپاسیتی تی شامل استفاده از داروهایی برای کاهش اسپاسیتی، تسهیل حرکت و پیش‌گیری از انقباضات می‌باشد. در میان داروها رایج‌ترین داروها، دنترول سدیم (دانتریوم) و دیازپام (والیوم) می‌باشند. دیازپام هم سست‌کننده عضلات و هم آرام‌بخش است

باکوفن (لیورسال) هم می‌تواند به صورت خوراکی دریافت شود و هم به صورت پیوسته به وسیله یک پمپ که به صورت مستقیم در مایع مغزی نخاعی (مایعی که نخاع و مغز را شستشو می‌دهد) قرار می‌گیرد، تزریق شود (اینتراکتال). این درمان می‌تواند به صورت خاص برای افرادی که دارای اسپاسیتی در پاهای خود هستند، مفید باشد.

شایع‌ترین عوارض این داروها خواب‌آلودگی، بی‌خوابی و درجات مختلفی از ضعف می‌باشد.

درمان فلج مغزی با جراحی

در صورت وجود اسپاسیتی عضلانی شدید، عمل جراحی می‌تواند یک گزینه ارزشمند برای درمان بیماری فلج مغزی باشد. عمل‌های آزادسازی تاندون‌ها در برخی از موارد باعث بهبود بخشیدن به طیفی از حرکات می‌شوند. این عمل‌ها معمولا بر روی عضلات ساق پا یا داخل ران انجام می‌شوند.

عملی که کمتر استفاده می‌شود، ریزوتومی پشتی نام دارد. در طول این عمل، جراح برخی از ریشه‌های عصب را قطع می‌کند که اطلاعات حسی را از نخاع و مغز می‌فرستند. این عمل مقداری از اسپاسیتی را آزاد کرده و در نتیجه به فرد کمک می‌کند تا با گام‌های طبیعی‌تری راه برود.

جراحی فلج مغزی

بسیاری از جراحان مغز و اعصاب که ریزوتومی پشتی را انجام می‌دهند، با دقت بسیار تنها آن دسته از افرادی را انتخاب می‌کنند که احساس می‌کنند عمل جراحی به آنها کمک می‌کند.

هر‌ چند وقت یک بار، مداخلات جراحی دیگری برای افراد مبتلا به فلج مغزی مورد نیاز است. در موارد بسیار نادری از فلج مغزی، که در آن حرکات دارای پیچ به شدت توانایی عمل فرد را محدود می‌کند، روش‌های بسیار جالبی از جراحی‌های مغز و اعصاب، می‌توانند این حرکات را کم کنند بدون اینکه به بقیه‌ی عملکردها به صورت چشم‌گیر آسیبی وارد نمایند.

فلج مغزی و فیزیوتراپی

میزان درمان فیزیکی به درجه اسپاسیتی، هیپوتیونی و اختلال حرکتی بستگی دارد. اصلی‌ترین اثر درمان فیزیوتراپی، نگه داشتن محدوده‌ای از حرکات در مفاصل و بنابراین پیشگیری از انقباضات می‌باشد. برخی از دانشمندان و فیزیوتراپیست‌ها احساس می‌کنند که درمان فیزیکی واقعا به حفظ برخی اتصالات در مغز کمک می‌کند گرچه این موضوع بحث برانگیز می‌باشد.

مهارت‌های دیگری همچون گام‌های بهبود یافته، طرز ایستادن و تعادل می‌توانند با فیزیوتراپی بهتر شوند. یک برنامه‌ی فیزیکی قوی و فعالانه به شدت می‌تواند در زندگی فرد مبتلا به فلج مغزی مؤثر باشد.

درمان حرفه‌ای

این نوع درمان، به افراد در مهارت‌هایی که برای زندگی روزانه در مدرسه و خانه به آنها احتیاج دارند مانند خوردن، نوشتن و مهارت‌های کاری، کمک می‌کند. در زمان نوزادی، این درمان‌ها می‌توانند در غذا دادن به کودکی که دارای پاسخ مکیدن ضعیف یا ناهماهنگ است، یاری‌بخش باشد.

گفتار درمانی

آسیب‌شناسان گفتار و زبان در فرآیند رشد و بهبود تولید گفتار درگیر هستند. با استفاده از تکنیک‌های مختلف، یک آسیب‌شناس گفتار، کیفیت و کمیت تولید گفتار را بهبود می‌بخشد. نقش این متخصصان تنها به تولید گفتار محدود نمی‌شود، بلکه آنها همچنین برای تسهیل توانایی‌های ارتباطی، دیگر تکنیک‌های ارتباطی (زبان اشاره، استفاده از تابلوهای ارتباطی) را به بیماران آموزش می‌دهند.

اقدامات لازم جهت پیشگیری از cp

از آنجا که علت‌ فلج مغزی همیشه شناخته شده نیست، تمامی دستورات پزشک خود را در طول بارداری به دقت انجام دهید:

• به صورت مرتب پیاده‌روی کنید (اگر عملی است)
• از غذاهای مغذی بهره ببرید
• واکسن‌ها را به صورت مرتب دریافت کنید و از مواد مخدر و الکل دوری کنید.

دلایل فلج مغزی ممکن است موارد دیگری مانند آسیب زمان تولد به دلیل مراقبت‌های پزشکی سهل‌انگارانه باشد، بنابراین بهترین کاری که برای پیشگیری از فلج مغزی این وضعیت می‌توانید انجام دهید این است که در طول بارداری به دقت از خود مراقبت کنید.

:: بازدید از این مطلب : 77

|

امتیاز مطلب : 0

|

تعداد امتیازدهندگان : 0

|

مجموع امتیاز : 0

افراد ممکن است در شرایط مختلفی مانند ضربه به سر یا ابتلا به یک بیماری خاص، دچار کاهش سطح هوشیاری شوند. اختلال در هوشیاری در موارد شدید ممکن است باعث آسیب مغزی و کما شود.

کاهش سطح هوشیاری یعنی چه؟

کاهش سطح هوشیاری به حالتی گفته می‌شود که در آن، فرد فاقد آگاهی معمولی از خود و محیط پیرامونش است. در این حالت، بیمار به هیچ محرکی پاسخ نداده و نسبت به هر نوع فعالیت یا تحریکی واکنش نشان نمی‌دهد.

کم شدن سطح هوشیاری ممکن است از چند ثانیه تا مدت طولانی‌تری ادامه پیدا کند و به علت کمبود اکسیژن در مغز روی می‌دهد. این کمبود می‌تواند به علل مختلف اتفاق بیفتد.

برخی نشانه‌های هشدار دهنده حاکی از آن است که شخص ممکن است در شرف تجربه کاهش هوشیاری باشد. این نشانه ها عبارتند از:

• ناتوانی ناگهانی برای پاسخ به محرک‌های خارجی
• گفتار بریده بریده
• ضربان قلب سریع
• سرگیجه یا حس سبکی سر و گیجی

عوارض بالقوه خطرناکی در رابطه با کاهش سطح هوشیاری وجود دارد که از جمله آن می‌توان به کما یا آسیب مغزی در اثر کمبود اکسیژن اشاره کرد. خفگی نیز ممکن است در صورتی روی دهد که مسیر هوایی توسط غذا یا مایعات مسدود گردد.

آیا کاهش سطح هوشیاری خطرناک است؟

اگرچه کاهش سطح هوشیاری معمولا ارتباطی با مشکلات مرگبار ندارد اما توجه فوری پزشکی ضروری است. تمرکز اصلی مراقبت‌های اورژانس در افرادی که هوشیاری خود را از دست داده‌اند اطمینان از تداوم تنفس و حفظ ضربان قلب پایدار در آن‌ها است.

اگر بیمار فاقد تنفس،‌ سرفه یا تحرک باشد، این نشانه‌ها می‌تواند حاکی از عدم وجود گردش خون در بدن بیمار باشد. در چنین شرایطی باید احیاء قلبی ریوی انجام شود هرچه بیمار سریع‌تر مورد توجه متخصص قرار بگیرد، چشم‌انداز شرایط بیمار از نظر سلامت بهتر خواهد بود.

انواع کاهش سطح هوشیاری

سطوح غیر نرمال یا تغییریافته هوشیاری به حالت‌هایی اشاره می‌کند که بین هوشیاری کامل و بیهوشی، متغیر هستند.

سطوح تغییر یافته هوشیاری یا مراحل اختلال هوشیاری می‌تواند شامل موارد زیر باشند:

1. گیجی
2. هذیان گویی
3. بی‌حالی
4. کرختی
5. سستی
6. کما
7. مرگ مغزی

گیجی

پریشانی نسبت به شخص، محل یا زمان، که باعث می‌شود قدرت استدلال فرد یا توان وی برای دنبال کردن فرمان تضعیف و مختل شود، با عنوان احساس گیجی شناخته می‌شود. احساس گیجی بنا به عللی مانند محرومیت از خواب، یا بی‌خوابی، تب یا اعتیاد به مواد مخدر ایجاد می‌شود.

هذیان گویی

حالت نوسانی بین بیش هوشیاری و حالت پریشانی و تنش به نام هذیان شناخته می‌شود. علل آن می‌تواند شامل مسمومیت یا مصرف دارو باشد.

بی‌حالی

حالت خواب آلودگی شدید، بی‌توجهی، و بی‌احساسی در ترکیب با پایین آمدن سطح هوشیاری

ممکن است این عارضه را به عنوان حالت خواب و بیداری نیز بشناسند. علل می‌تواند شامل کم‌خونی، بیماری، کم‌کاری تیروئید و مواردی دیگر باشد.

کرختی

کاهش شدیدتر در هوشیاری در مقایسه با بی حالی، که همراه با آن، پاسخ آهسته به محرک‌ها، دوره‌های طولانی‌تر خواب و خواب‌آلودگی بین دوره‌ها ملاحظه می‌شود را به‌عنوان کرختی می‌شناسند.

علل این عارضه می‌تواند تشنج و مسمومیت و یا سایر عوامل باشد.

سستی

سطح شدید اختلال هوشیاری که در آن فرد فقط به محرک‌های شدید و منظمی پاسخ می‌دهد که باید تکرار شوند. علل این عارضه می‌تواند سکته مغزی، اوردوز داروئی، فقدان اکسیژن، تورم مغزی و موارد دیگر باشد.

کما

حالت عدم پاسخگویی حتی به محرک‌ها که ممکن است با فقدان رفلکس قی کردن یا پاسخ مردمک همراه باشد. شخصی که در وضعیت کما قرار دارد، در حالت دراز کشیده با چشمان بسته بوده و به محیط، صداها یا درد پاسخ نمی‌دهد.

معمولا کما از کمتر از ۲ تا ۴ هفته ادامه پیدا می‌کند و در این دوره، ممکن است شخص به‌هوش آمده یا برعکس به سمت حالت نباتی و یا حالت هوشیاری کمینه پیشرفت کند.

مرگ مغزی

مرگ مغزی زمانی روی می‌دهد که شخص دچار آسیب مغزی اسفبار بازگشت‌ناپذیر شده که باعث توقف کامل تمام فعالیت‌های مغزی می‌شود (ساختارهای مغز فوقانی و ساقه مغز) مرگ مغزی، کما یا حالت نباتی پایدار نیست.

مرگ مغزی ممکن است به علت آسیب‌های ناشی از تصادفات یا بیماری روی دهد. فشار خون بالا نیز می‌تواند باعث خونریزی مغزی و مرگ شود. عفونت مغز یا تومور مغز و یا آسیب تروماتیک نیز می‌تواند باعث تورم مغزی شده و مرگ مغزی را در پی داشته باشد.

عبارت‌های دیگری نیز وجود دارند که برای تشریح درجات و حالت‌های مختلف سطح هوشیاری فرد مورد استفاده قرار می‌گیرد. از جمله این عبارت‌ها می‌توان به سنکوب اشاره کرد که یک دوره کوتاه بی‌هوشی است و نمونه آن، در حالتی که فرد غش می‌کند ملاحظه می‌شود.

حالت‌های کما و سستی ممکن است به سطوح یا طبقات مختلف تقسیم شود که درجه عدم پاسخگویی فرد در هر کدام از این حالت‌ها را بهتر مشخص می‌کند.

دلایل پایین آمدن سطح هوشیاری چیست؟

علل مختلفی برای کم شدن سطح هوشیاری وجود دارد. فهرست شایع‌ترین علل کاهش سطح هوشیاری در زیر آورده شده‌ است. این فهرست، جامع نبوده و ترتیب ارائه عوامل نیز نشان‌دهنده احتمال بروز آنها نمی‌باشد.

• ضربه سر (معمولا تصادفات خودرویی)
• تومورهای مغزی
• انسفالیت
• تشنج
• هیدروسفالی
• هیپوگلیسمی
• نارسائی قلبی
• نارسائی کلیوی
• کتواسیدوز (ناشی از دیابت)
• مسمومیت داروئی
• مواد سمی

علائم کاهش سطح هوشیاری

علائم کاهش سطح هوشیاری بر اساس علت آن متفاوت است. برخی از مهمترین نشانه های پایین آمدن سطح هوشیاری عبارتند از:

• اختلالات چشم
• اختلال عملکرد اتونومیک
• اختلال حرکتی

اختلالات چشم

مردمک‌ها ممکن است گشاد، کوچک یا نابرابر باشند. یک یا هر دو مردمک ممکن است در وضعیت میانه ثابت شده باشند.

حرکت چشم می‌تواند ناهماهنگ باشد یا اصلا ملاحظه نشود (فلج اکولوموتور) و یا دربردارنده الگوهای غیرعادی باشد (مثلا بیرون زدگی کره چشم، فرورفتگی کره چشم، حرکات غیرارادی چشم). ممکن است حذف میدان بینائی نیز ملاحظه شود.

سایر اختلالات عبارتند از فقدان توانایی برای پلک زدن در پاسخ به تهدید بصری (تقریبا تا حدی لمس کردن چشم) و همچنین ازبین رفتن انعکاس یا رفلکس اکولوسفالیک (چشم ها در پاسخ به چرخاندن سر حرکت نمی کنند)، رفلکس اکولو وستیبولار (چشم ها در پاسخ به محرک گرمائی حرکت نمی‌کنند) و رفلکس‌های قرنیه.

اختلال عملکرد اتونومیک

ممکن است در برخورد با بیمار دارای اختلال سطح هوشیاری، بیمار الگوهای تنفسی غیرنرمال داشته باشد (تنفس چیِن، استوکس یا پایوت). گاهی اوقات این عارضه با فشار خون بالا و کند شدن ضربان قلب (رفلکس کوشینگ) همراه می شود. ممکن است توقف ناگهانی قلب یا تنفس نیز روی دهد.

اختلال حرکتی

از علائم پایین آمدن سطح هوشیاری اختلالات حرکتی است که عبارتند از شل‌شدگی، همی پارزی یا نیمه فلج شدن، آستریکسی، پرش عضلانی در چند کانون، وضعیت دکورتیکه (خم شدن آرنج‌ها و نزدیک شدن شانه‌ها با صاف شدن پاها) و وضعیت جسمانی دسربریت (صاف شدن اندام‌ها و چرخیدن شانه به داخل)

علاوه بر موارد فوق، اگر ساقه مغز مختل شده باشد تهوع، استفراغ، مننژیسم، سردرد ناحیه پس سری، آتاکسی و افزایش خواب آلودگی ممکن است روی دهد.

چگونگی تشخیص کاهش سطح هوشیاری

اختلال سطح هوشیاری فقط بعد از انجام تست‌های گسترده برای تعیین سطح هوشیاری و آگاهی فرد، مورد تایید قرار می‌گیرد. این معاینات باید توسط فرد باتجربه‌ای که تخصص لازم در مورد اختلالات هوشیاری دارد انجام شود. اگرچه در نظر گرفتن دیدگاه سایر متخصصین سلامت و بهداشت و اعضای خانواده نیز ممکن است مفید بوده و اهمیت داشته باشد.

تست‌های تشخیصی که ممکن است برای اختلال در هشیاری توصیه شوند عبارتند از:

• شمارش کامل خون یا کانت کامل خونی
• آنالیز شیمیائی سرم
• آنالیز ادرار
• رادیوگرافی ناحیه سر، قفسه سینه و شکم
• EKG
• سی تی اسکن یا ام ار آی سر
• نمونه گیری نخاعی

درمان کاهش سطح هوشیاری

درمان به درجات کاهش سطح هوشیاری و علت پایه آن بستگی دارد. درمان اختلالات هوشیاری اولیه در اغلب اوقات شامل تجویز دکستروز است. این تجویز در صورتی است که قند خون پایین باشد و تجویز اکسیژن، نالوکسون و تیامین نیز درصورت نیاز انجام می‌شود.

باید مسیر هوایی،‌ وضعیت تنفسی و گردش خون بیمار بلافاصله مورد بررسی قرار گرفته و نسبت به نرمال بودن آنها اطمینان حاصل شود و افت فشار خون باید اصلاح شود. بیماران به ICU ارجاع داده می شوند تا وضعیت تنفسی و عصبی آنها زیر نظر گرفته شود.

اگر بیمار دچار حادثه یا تروما شده باشد، گردن تا زمانی که آسیب دیدگی ستون فقرات گردنی افتراق داده شود ثابت نگه داشته می‌شود.

گرفتن کمک پزشکی در هر مقطعی که تقلیل سطح هوشیاری روی می‌دهد. حتی زمانی که علت آن، بی‌حالی یا غش کردن یا اختلال تشنجی است، که قبلا تشخیص آن قطعی شده ضرورت دارد.

اشخاصی که به بیماری صرع و تشنج مبتلا هستند و یا به اختلالات دیگر تشنجی مبتلا می‌باشند، باید از دستبندهای هشداردهنده استفاده کنند یا گردن آویزهایی به همراه داشته باشند که عارضه آنها را توضیح داده باشد. چنین افرادی نباید در موقعیت هایی قرار بگیرند که در آن موقعیت‌ها ممکن است دچار تشنج شوند و در گذشته در چنین موقعیت‌هایی تشنج کرده‌اند.

پیشگیری از کم شدن هوشیاری

به منظور پیشگیری از کاهش سطح هوشیاری افراد باید از موقعیت‌هایی که در آنجا ممکن است فشار خون به شدت پایین بیاید اجتناب کنند. نباید برای دوره‌های طولانی بی‌حرکت بایستند و همواره باید در وضعیت کاملا هیدراته باشند؛ یعنی مایعات زیادی مصرف کنند. سایر اقدامات احتیاطی براساس سابقه پزشکی آنها اتخاذ می‌شود.

:: بازدید از این مطلب : 85

|

امتیاز مطلب : 0

|

تعداد امتیازدهندگان : 0

|

مجموع امتیاز : 0

تومور بینی و سینوس تومورهای خوش خیم و یا بدخیمی هستند که در بینی و سینوس ها ایجاد می‌شوند. این تومورها می‌توانند باعث بروز سرطان بینی شوند.

تومور بینی و سینوس چیست؟

سینوس‌های پارانازال (نزدیک بینی) حفره‌هایی در اطراف بینی هستند که داخل آن‌ها با لایه‌ای سلولی که تولید مخاط می‌کند پوشیده شده است. تولید مخاط از خشک شدن بینی جلوگیری می‌کند. بخش داخلی یا حفره بینی درست در پشت بینی قرار دارد و در هنگان نفس کشیدن، هوا از طریق آن به سمت گلو و ریه‌ها می‌رود.

تومور بینی و سینوس که به‌ ندرت رخ می‌دهد، جزء سرطان‌های سر و گردن محسوب می‌شود. این تومورها در داخل سینوس یا داخل حفره بینی ایجاد می‌شوند. علت اصلی بروز این توده سرطانی مشخص نیست.

اقدامات لازم در صورت مشاهده علائم تومور بینی و سینوسی

تومور بینی در ابتدا هیچ علائمی ندارد و در ادامه، علائم آن مشابه با عفونت بینی است. پزشکان می‌توانند با دیدن بینی با وسیله‌ای چراغ قوه مانند، عکسبرداری از بینی و نمونه‌برداری از بافت داخل بینی، وجود تومور را تشخیص دهند.

تومور بینی

اگر علائمی مشابه با سرطان سینوسی و بینی را دارید، بهتر است در اولین فرصت ممکن به متخصص مغز و اعصاب مراجعه کنید. اصلی‌ترین روش درمان تومور‌های بینی و سینوسی، انجام جراحی است. ممکن است برای کوچک کردن تومور قبل از جراحی، از روش‌های پرتو درمانی و شیمی‌ درمانی استفاده شود. همچنین بعد از انجام جراحی نیز، این درمان‌ها برای پیشگیری از تشکیل مجدد تومور انجام می‌شوند.

ترکیبی از شیمی‌ درمانی و پرتو درمانی (با نام کمورادیو تراپی) نیز برای کوچک کردن تومورهای بزرگ یا کاهش خطر بازگشت تومور استفاده می‌شود. بعد از اتمام درمان، لازم است که به طور منظم به پزشک مراجعه کنید.

عکسبرداری اشعه ایکس از بینی یا آندوسکوپی بینی نیز باید تا چند سال پس از درمان به طور منظم انجام شوند. در بین جلسات دوره‌ای، هر زمان که با مشکلی مواجه شدید یا علائمی داشتید نیز باید در اولین فرصت ممکن به متخصص مراجعه کنید.

انواع تومورهای بینی و سینوسی

شایع‌ترین نوع سرطان حفره بینی و سینوس‌های بینی، سرطان کارسینوم سلول‌های سنگفرشی است. این نوع از سرطان در سلول‌های سنگفرشی (سلول‌های پهن و باریک) که در غشای سطحی سینوس و حفره بینی قرار دارند ایجاد می‌شود. سایر انواع سرطان های بینی و سینوسی عبارتند از:

• ملانوما
• ساکوما
• پاپیلومای دگرگون شده
• گرانولوم میانی

ملانوما

این سرطان از سلول‌هایی به نام ملانوسیت آغاز می‌شود. این سلول‌ها در واقع سلول‌هایی هستند که به پوست بدن، رنگ طبیعی آن را می‌بخشند.

ساکوما

سرطان در بافت عضلانی یا بافت‌های همبند ایجاد می‌شود.

پاپیلومای دگرگون شده

تومور‌های خوش‌خیمی که در داخل بینی تشکیل می‌شوند. در موارد بسیار کمی این توده‌ها سرطانی می‌شوند.

گرانولوم میانی

سرطان بافت‌هایی که در قسمت میانی صورت قرار دارند.

عوامل سرطان بینی و سینوسی

عواملی که موجب افزایش احتمال ابتلا به سرطان بینی و سینوسی می‌شوند عبارتند از:

• قرارگیری در معرض مواد شیمیایی و گرد و غبار مانند شرایط ایجاد شده در شغل‌هایی مثل ساخت مبلمان، کارخانجات چوب، نجاری، کفاشی، فلزکاری و نانوایی.
• ابتلا به ویروس پاپیلومای انسانی (ویروس تبخال)
• مذکر بودن و داشتن سن بالای ۴۰ سال
• سیگار کشیدن

علائم تومورهای بینی و سینوسی

ممکن است سرطان بینی یا سینوس‌های پشت بینی در ابتدا هیچ علائم و نشانه‌ای نداشته باشد اما با رشد تومور به تدریج علائم بروز می‌کنند. علائمی که در ادامه آمده‌اند می‌توانند نشان دهنده سرطان حفره بینی و سینوس‌های نزدیک بینی باشند. برخی از این علائم بر اثر مشکلات و بیماری‌های دیگری نیز ممکن است بروز کند.

در صورت دیدن این علائم و نشانه‌ها به پزشک مراجعه کنید:

• انسداد سینوسی که باز نمی‌شود و یا احساس فشار بر سینوس
• سردرد یا درد ناحیه سینوس‌های پشت بینی
• آبریزش بینی
• خونریزی از بینی
• برآمدگی یا زخم در داخل بینی که خوب نمی‌شود
• برآمدگی در صورت یا سقف دهان
• بی‌حسی و گزگز در صورت
• تورم یا مشکلات دیگر چشم مانند دوبینی یا ناهماهنگ شدن حرکات چشم‌ها
• درد دندان‌های بالایی و یا فیکس نشدن دندان‌های مصنوعی در فک که قبلاً به خوبی در دهان جا می‌گرفتند.
• احساس درد و فشار در گوش

نحوه تشخیص تومورهای بینی

ممکن است پزشک تست‌ها و آزمایشات زیر را برای تشخیص توده داخل بینی تجویز کند:

• شرح‌ حال و معاینه فیزیکی کامل
• معاینه فیزیکی گردن، صورت و بینی
• عکسبرداری اشعه ایکس از سر و گردن
• ام آر آی
• نمونه گیری
• آندوسکوپی بینی
• آندوسکوپی حنجره

تشخیص تومورهای بینی

شرح‌ حال و معاینه فیزیکی کامل

در ابتدا پزشک بیمار را معاینه می‌کند تا شرایط کلی سلامت او را بسنجد و به دنبال علائم بیماری مانند برآمدگی یا التهاب یا هر چیز دیگری است که به نظر غیر عادی بیاید. همچنین پزشک به شرح حال بیمار گوش می‌دهد و سپس سوالاتی در مورد علائم او، عادات مربوط به سلامتی و بیماری‌ها و درمان‌های سابق از او می‌پرسد.

معاینه فیزیکی گردن، صورت و بینی

پزشک با استفاده از یک وسیله مخصوص که دارای دسته بلند و آینه است به داخل بینی نگاه می‌کند تا وجود هر چیز غیرعادی را بررسی کند. پزشک همچنین صورت و گردن بیمار را معاینه و ارزیابی می‌کند و به دنبال برآمدگی و غده لنفاوی متورم می‌گردد.

عکسبرداری اشعه ایکس از سر و گردن

اشعه ایکس یک پرتوی انرژی است که می‌تواند به بدن و همچنین به پرده‌ی فیلم نفوذ کند و به کمک آن می‌توان از داخل بدن عکسبرداری کرد.

ام آر آی

در اسکن ام آر آی از آهنریاهای بزرگ، امواج رادیویی و تکنولوژی کامپیوتری برای تولید یک سری تصاویر از قسمت‌های مختلف داخل بدن استفاده می‌شود. اسکن ام آر آی تصاویر بسیار دقیق‌تری با جزئیات بیشتر ارائه می‌کند.

نمونه گیری

در روش نمونه‌ گیری، مقداری از بافت یا سلول‌های ناحیه مورد نظر پزشک، برداشته می‌شود و سپس این بافت برای بررسی وجود سلول‌های سرطانی به آزمایشگاه فرستاده شده و توسط پاتولوژیست در زیر میکروسکوپ ارزیابی می‌شود.

نمونه‌گیری به سه روش انجام می‌شود:

• بیرون کشیدن نمونه با سوزن باریک
• نمونه‌ گیری با برش جزیی
• نمونه‌ گیری و استخراج کامل بافت

بیرون کشیدن نمونه با سوزن باریک

در این روش بافت یا مایع مورد نظر با استفاده از یک سوزن باریک بیرون کشیده می‌شود.

نمونه‌ گیری با برش جزیی

در این روش بخشی از بافتی که غیرعادی به نظر می‌رسد برش داده می‌شود.

نمونه‌ گیری و استخراج کامل بافت

در این روش بافتی که به نظر غیرعادی می‌رسد به طور کامل برداشته می‌شود.

آندوسکوپی بینی

در نازوسکوپی (آندوسکوپی بینی) پزشک فضای داخل بینی را معاینه می‌کند تا نواحی غیرعادی را شناسایی کند. یک وسیله باریک و بلند به نام نازوسکوپ (آندوسکوپ مخصوص بینی) وارد سوراخ بینی می‌شود. نازوسکوپ دارای منبع نوری و یک لنز دوربین کوچک برای دیدن فضای داخل بینی است.

می‌توان با استفاده از وسیله مخصوصی که روی نازوسکوپ قرار دارد از هر بافتی نمونه‌ برداری کرد. نمونه گرفته شده توسط پاتولوژیست در زیر میکروسکوپ ارزیابی می‌شود تا علائم وجود سرطان بررسی شوند.

آندوسکوپی حنجره

در لارنگوسکوپی (آندوسکوپی حنجره)، حنجره بیمار معاینه می‌شود تا بافت‌های غیرعادی این ناحیه شناسایی شوند. یک وسیله لوله مانند و باریک که دارای منبع نوری و دوربین است از طریق دهان به سمت حنجره هدایت می‌شود، به این وسیله لارنگوسکوپ گفته می‌شود.

این وسیله دارای ابزار مخصوصی برای نمونه‌ برداری از بافت نیز هست و پزشک در صورت نیاز از بافت این ناحیه نیز نمونه‌ برداری می‌کند. نمونه بافت در زیر میکروسکوپ بررسی می‌شود تا علائم وجود سرطان بررسی شوند.

درمان تومورهای بینی و سینوسی چگونه است؟

روشهای درمان سرطان بینی عبارتند از:

• جراحی
• پرتو درمانی
• شیمی درمانی

جراحی تومور بینی

جراحی برداشتن تومور، پرکاربردترین روش درمانی برای تمامی انواع تومورهای حفره بینی و سینوس در تمامی مراحل است. جراح تمامی تومور، احتمالا بخشی از بافت سالم و استخوان را برمی‌دارد. در صورتی که تومور سینوسی و بینی به بافت‌های مجاور و غدد لنفاوی نفوذ کرده باشد، جراح غدد لنفاوی و سایر بافت‌های سرطانی را نیز برمی‌دارد. این جراحی ممکن است به یکی دو روش جراحی بسته تومور بینی یا جراحی باز انجام شود.

حتی در صورتی که جراح تمامی بافت سرطانی را خارج کند، باز هم برخی از بیماران بعد از جراحی تحت شیمی‌ درمانی و پرتو درمانی قرار می‌گیرند تا هر سلول سرطانی که احتمالا باقی‌ مانده است، از بین برود. درمان‌های انجام شده بعد از جراحی در واقع برای کم کردن ریسک بازگشت دوباره سرطان است و به آن‌ها درمان کمکی گفته می‌شود.

پرتو درمانی تومور بینی و سینوس

پرتودرمانی یکی از روش‌های درمان سرطان بینی است که در آن از پرتوهای اشعه ایکس یا سایر پرتوهای پر قدرت برای از بین بردن سلول‌های سرطانی و متوقف کردن پیشرفت سرطان استفاده می‌شود. پرتو درمانی به دو روش انجام می‌شود:

1. پرتو درمانی خارجی
2. پرتو درمانی داخلی

پرتو درمانی خارجی

پرتو درمانی خارجی که در آن از دستگاه مخصوصی برای ارسال پرتوهایی پرقدرت به سلول‌های سرطانی استفاده می‌شود. دوز کلی پرتو درمانی گاهی به چند دوز کوچک‌تر و مساوی تقسیم می‌شود که یک دوره درمانی چند روزه اعمال می‌شود. به این روش پرتودرمانی جزء به‌ جزء گفته می‌شود.

پرتو درمانی داخلی

در روش پرتو درمانی داخلی از سرنگ، کپسول، سیم یا کاتتر (لوله‌های باریک) استفاده می‌شود که حاوی مواد رادیواکتیو هستند و از طریق آن‌ها ماده‌ی رادیواکتیو مستقیما در نزدیکی سلول‌های سرطانی آزادسازی می‌شود.

نحوه انجام پرتو درمانی به نوع سرطان و مرحله پیشرفت آن بستگی دارد. پرتو درمانی داخلی و خارجی هر دو در درمان تومور‌های حفره بینی و سینوس‌های نزدیک بینی کاربرد دارند. انجام پرتو درمانی خارجی در ناحیه نزدیک به غده‌ی هیپوفیز در سر می‌تواند بر عملکرد غده تیروئید اثر بگذارد. بنابراین قبل و بعد از پرتودرمانی، عملکرد غده تیروئید بیمار ارزیابی می‌شود.

درمان سرطان بینی از طریق شیمی‌ درمانی

در روش شیمی‌ درمانی برای درمان سرطان بینی از داروهایی قوی برای متوقف کردن رشد سلول‌های سرطانی استفاده می‌شود. این داروها می‌توانند سلول‌های سرطانی را از بین ببرند یا از تکثیر آن‌ها جلوگیری کنند.

زمانی که داروی شیمی‌ درمانی تزریق می‌شود و یا از طریق قرص خورده می‌شود، وارد خون شده و می‌تواند به تمامی سلول‌های سرطانی موجود در بدن برسد (شیمی‌ درمانی سیستمی).

در روش دیگری، داروی شیمی‌ درمانی در مایع مغزی نخاعی یا یک عضو خاص یا در یکی از حفره‌های بدنی مانند شکم تزریق می‌شود. در این روش، داروی شیمی‌ درمانی بیش از همه بر روی همان ناحیه مورد نظر تاثیر می‌گذارد. به این روش شیمی‌ درمانی موضعی گفته می‌شود.

در شیمی‌ درمانی ترکیبی بیش از یک نوع داروی شیمی‌ درمانی برای مقابله با سرطان استفاده می‌شود. روش انجام شیمی‌ درمانی به نوع سرطان، مرحله پیشرفت آن و شرایط بیمار بستگی دارد.

:: بازدید از این مطلب : 82

|

امتیاز مطلب : 0

|

تعداد امتیازدهندگان : 0

|

مجموع امتیاز : 0

هیدروسفالی یا آب اوردن مغز در کودکان و بزرگسالان

هیدروسفالی به معنای تولید مایع در حفره‌های (بطن‌های) مغز است. وجود مایع زیاد در مغز باعث افزایش اندازه و بزرگ شدن ‌بطن‌ها شده و به مغز فشار وارد می‌کند.

معمولا مایع مغزی نخاعی در بطن‌ها جریان یافته و مغز و ستون فقرات را در بر می‌گیرد. اما فشار حاصل از افزایش مایع مغزی نخاعی ناشی از بیماری هیدروسفالی به بافت‌های مغز آسیب رسانده و باعث اختلالات بسیاری در عملکرد مغز می‌شود.

هرچند افراد در هر سنی ممکن است به بیماری هیدروسفالی مبتلا شوند، اما نوزادان و افراد مسن‌تر بیشتر به هیدروسفالی مبتلا می‌شوند. پزشک می‌تواند با انجام جراحی، سطح مایع مغزی نخاعی موجود در مغز را به حالت طبیعی برگرداند. برای کنترل علائم و اختلالات عملکردی ناشی از هیدروسفالی روش‌های مختلفی وجود دارد.

هیدروسفالی یا آب آوردن مغز

عوارض افزایش مایع مغزی نخاعی

عوارض طولانی مدت هیدروسفالی بسیار زیاد هستند و معمولا پیش‌بینی عوارض کار دشواری است. اگر هیدروسفالی تا زمان تولد پیشرفت کرده باشد، باعث اختلالات ذهنی و رشدی و معلولیت‌های فیزیکی خواهد شد. در مواردی که فرد به هیدروسفالی خفیف مبتلا باشد، پس از درمان مناسب، عوارض بسیار کمی باقی خواهند ماند.

معمولا بیمارانی که حافظه یا قدرت تفکر خود را از دست می‌دهند، به راحتی بهبود پیدا نمی‌کنند و پس از درمان نیز برخی از علائم برای همیشه باقی می‌ماند. بسیاری از بیماران مبتلا به هیدروسفالی با کمک متخصص می‌توانند زندگی بهتر و محدودیت‌های کمتری داشته باشند.

هیدروسفالی چگونه ایجاد می‌شود؟

هیدروسفالی در اثر عدم تعال بین مقدار مایع مغزی نخاعی تولید شده و مقدار مایع مغزی نخاعی جذب شده توسط جریان خون ایجاد می‌شود. مایع مغزی نخاعی توسط بافت‌های داخلی بطن‌های مغز تولید می‌شود.

مایع مغزی نخاعی از طریق کانال‌های اتصال، بین بطن‌ها جریان یافته و در نهایت به اطراف مغز و نخاع می‌رود. مایع مغزی نخاعی توسط رگ‌های خونی بافت‌های نزدیک به پایه مغز جذب می‌شود.

مایع مغزی نخاعی با انجام موارد زیر نقش مهمی در عملکرد مغز دارد:

• شناور نگه داشتن مغز؛ وجود مایع مغزی نخاعی باعث می‌شود مغز، که نسبتا سنگین است، در درون جمجمه شناور بماند.
• جلوگیری از آسیب به مغز
• حذف مواد زائد ناشی از متابولیسم مغز
• حرکت به عقب و جلو بین حفره مغز و ستون فقرات به منظور حفظ فشار ثابت در مغز و جبران تغییرات فشار خون در مغز

علت آب آوردن مغز چیست؟

علت اب آوردن مغز یکی از موارد زیر است:

• انسداد
• جذب نامناسب
• تولید بیش از حد مایع مغزی نخاعی

انسداد

رایج‌ترین علت زیاد شدن مایع مغز وجود یک انسداد در جریان طبیعی مایع مغزی نخاعی، از یک بطن به بطن دیگر یا از بطن‌ها به فضای اطراف مغز، می‌باشد.

جذب نامناسب

مورد دیگری که زیاد رایج نیست وجود مشکل در مکانیسم‌های جذب مایع مغزی نخاعی توسط رگ‌های خونی است. این مشکل معمولا در اثر التهاب بافت‌های مغز به علت ضربه یا بیماری است.

تولید بیش از حد مایع مغزی نخاعی

در موارد نادر، مکانیسم‌های تولید مایع مغزی نخاعی بیش از حد طبیعی و بیش از مقدار قابل جذب، مایع تولید می‌کنند.

در بسیاری از موارد، علت اصلی ایجاد هیدروسفالی مشخص نیست. اما برخی از مشکلات رشدی و پزشکی در ایجاد و یا تحریک هیدروسفالی موثر هستند.

علت هیدروسفالی در جنین و بزرگسالان

علت هیدروسفالی جنین شامل موارد زیر است:

• رشد غیر طبیعی سیستم اعصاب مرکزی که مانع جریان مایع مغزی نخاعی می‌شود.
• خونریزی در یکی از بطن‌ها که در اثر تولد نوزاد نارس اتفاق می‌افتد.
• عفونت‌های رحم در دوران بارداری، مانند سفلیس یا سرخچه، که باعث التهاب بافت‌های مغز جنین می‌شد.

موارد دیگر که باعث ابتلا به هیدروسفالی در هر سنی می‌شوند عبارتند از:

• آسیب یا تومور مغزی یا نخاعی
• عفونت سیستم اعصاب مرکزی، مانند مننژیت یا اوریون باکتریایی
• خونریزی مغز در اثر سکته مغزی یا ضربه به سر
• وارد شدن آسیب‌های دیگر به مغز

علائم هیدروسفالی چیست؟

شایع‌ترین علائم هیدروسفالی در کودکان عبارت است از:

• بزرگی غیر طبیعی سر
• افزایش ناگهانی اندازه‌ی سر
• برآمدگی یا نقاط نرمی روی ملاج
• استفراغ
• خواب آلودگی
• بد خلقی، حساسیت و زودرنجی
• تغذیه نامناسب
• تشنج
• ثابت شدن چشم‌ها به طرف پایین
• کاهش رشد، کاهش قدرت و تون عضلانی و کاهش حساسیت به لمس
• اختلال در مهارت‌های کسب شده مانند راه رفتن یا صحبت کردن

علائم هیدروسفالی در بزرگسالان (افراد بالای ۶۰ سال) شامل موارد زیر است:

• بی اختیاری یا تکرر ادرار
• از دست دادن حافظه
• از دست رفتن مداوم قدرت تفکر و استدلال
• اختلال در راه رفتن، که معمولا با احساس گیر کردن پا یا کشیدن پا روی زمین همراه است.
• عدم تعادل و هماهنگی
• انجام حرکات به صورت آرام‌تر از حد طبیعی

روش تشخیص هیدروسفالی چگونه است؟

تشخیص بیماری هیدروسفالی معمولا بر اساس موارد زیر انجام می‌شود:

1. معاینه عصبی
2. تصویربرداری از مغز

تشخیص هیدروسفالی

تشخیص آب آوردن مغز از طریق معاینه عصبی

نوع معاینه عصبی به سن بیمار بستگی دارد. متخصص مغز و اعصاب سوالاتی از بیمار پرسیده و معاینات نسبتا ساده‌ای انجام می‌دهد تا موارد زیر را بررسی کند. این معاینات عبارتند از:

• وضعیت عضلانی
• وضعیت حسی
• وضعیت حرکتی
• وضعیت روانی

معاینه وضعیت عضلانی

مواردی که در طی معاینه وضعیت عضلانی بررسی می‌شوند شامل موارد زیر است:

1. عکس العمل‌ها
2. قدرت عضلانی
3. تنوس ماهیچه‌ای یا تون عضلانی

معاینه وضعیت حسی

مواردی که در طی معاینه وضعیت حسی بررسی می‌شوند شامل موارد زیر است:

1. حس لامسه
2. حرکات چشم و بینایی
3. شنوایی

معاینه وضعیت حرکتی

مواردی که در طی معاینه وضعیت حرکتی بررسی می‌شوند شامل موارد زیر است:

1. هماهنگی
2. تعادل

معاینه وضعیت روانی

مواردی که در طی معاینه وضعیت روانی بررسی می‌شوند شامل موارد زیر است:

1. وضعیت ذهنی
2. وضعیت روانی

تشخیص افزایش مایع مغزی از طریق تصویربرداری از مغز

تصویربرداری از مغز می‌تواند بزرگی ناشی از ازدیاد مایع مغزی نخاعی را نشان دهد. همچنین از تصویربرداری مغز برای تعیین علل هیدروسفالی یا دیگر علل ایجاد علائم نیز استفاده می‌شود. روش‌هایی که برای تصویربرداری از مغز استفاده می‌شوند عبارتند از:

• اولتراسوند
• ام آر آی
• سی تی اسکن

اولتراسوند

تصویربرداری اولتراسوند، که از امواج صوتی با فرکانس بالا برای تهیه تصویر استفاده می‌کند، برای ارزیابی اولیه در نوزادان استفاده می‌شود زیرا روشی نسبتا ساده و کم خطر است. دستگاه اولتراسوند روی ملاج نوزاد قرار داده می‌شود. از اولتراسوند برای تشخیص هیدروسفالی قبل از تولد و در حین انجام معاینات منظم بارداری نیز استفاده می‌شود.

ام آر آی

در ام آر آی با استفاده از امواج رادیویی و میدان مغناطیسی، تصاویر مقطعی یا سه بعدی از مغز تهیه می‌شود. ام آر آی روشی بدون درد اما پر سر و صدا است و در حین انجام آن بیمار باید آرام دراز بکشد.

برخی مواقع ام آر آی تا یک ساعت نیز طول می‌کشد و باید برای کودکان از یک داروی آرامبخش ضعیف استفاده شود. اما در برخی از بیمارستان‌ها از ام آر آی سریع استفاده می‌شود که حدود پنج دقیقه طول می‌کشد و نیاز به داروی آرامبخش ندارد.

سی تی اسکن

سی تی اسکن یک روش خاص با استفاده از اشعه ایکس است که تصاویر مقطعی از مغز تهیه می‌کند. تصویربرداری به روش سی تی اسکن بدون درد بوده و ۲۰ دقیقه طول می‌کشد. در سی تی اسکن نیز کودکان باید آرام دراز بکشند، بنابراین از داروی آرامبخش ضعیفی برای کودکان استفاده می‌شود. معمولا فقط در موارد اورژانسی از سی تی اسکن برای هیدروسفالی استفاده می‌شود.

روشهای درمان هیدروسفالی

برای درمان هیدروسفالی یکی از دو روش جراحی که در زیر آمده استفاده می‌شود:

1. شانت
2. ونتریکولوستومی اندوسکوپیک بطن سوم

درمان هیدروسفالی با استفاده از شانت

رایج‌ترین روش درمان هیدروسفالی در نوزادان و بزرگسالان انجام جراحی و گذاشتن یک دستگاه جاذب مایع اضافی به نام شانت، است. در این جراحی از یک لوله بلند و انعطاف‌پذیر که دریچه‌ای نیز دارد برای تنظیم مقدار و جهت جریان مایع مغزی نخاعی استفاده می‌شود.

یک سر شانت در یکی از بطن‌های مغز قرار داده می‌شود. سپس سر دیگر لوله در قسمت دیگری از بدن که می‌تواند مایع اضافی را جذب کند، مانند شکم یا یکی از حفره‌های قلب، گذاشته می‌شود. معمولا افراد مبتلا به هیدروسفالی باید تمام عمرشان از شانت استفاده کنند و شانت نیز باید به طور منظم کنترل و بررسی شود.

جراحی ونتریکولوستومی اندوسکوپیک بطن سوم

ونتریکولوستومی اندوسکوپیک بطن سوم یک روش جراحی است که برای برخی از افراد مورد استفاده قرار می‌گیرد. در حین انجام جراحی ونتریکولوستومی اندوسکوپیک بطن سوم، جراح از یک دوربین ویدئویی کوچک برای مشاهده‌ی کامل مغز استفاده کرده و شکافی در پایین یکی از بطن‌ها یا بین دو بطن ایجاد می‌کند تا بتواند مایع مغزی نخاعی را به بیرون از مغز هدایت کند.

عوارض جراحی هیدروسفالی

هر دو روش جراحی که در بالا توضیح داده شد عوارضی نیز دارند. استفاده از شانت به دلیل عفونت، انسداد یا اختلال در عملکرد شانت باعث عدم جذب مایع مغزی نخاعی یا جذب نامنظم مایع مغزی نخاعی می‌شود.

عوارض روش ونتریکولوستومی اندوسکوپیک بطن سوم شامل خونریزی و عفونت است. هر گونه مشکلی که به وجود آید نیاز به توجه سریع، جراحی مجدد و یا سایر اقدامات درمانی دارد.

:: بازدید از این مطلب : 68

|

امتیاز مطلب : 0

|

تعداد امتیازدهندگان : 0

|

مجموع امتیاز : 0

شاید فکر کنید سر درد فقط برای بزرگسالان است، اما در کودکان نیز این عارضه رخ می‌دهد.

آنچه باید در مورد سردرد در کودکان بدانید

اکثر کودکان و نوجوانان حداقل یک‌بار در سال دچار سردرد می‌شوند. این سردردها اغلب با سردردهایی که بزرگسالان تجربه می کنند متفاوت است، بنابراین والدین و پزشکان ممکن است در پی بردن به علت مشکل شکست بخورند.

سردردها از جمله میگرن در کودکان بسیار کوتاه است. سردرد در کودکان به صورت ناگهانی شروع می‌شود، به‌طوری که کودک به سرعت رنگ پریده و رنجور می‌شود و اغلب احساس بیماری و استفراغ می‌کند.

همچنین به‌طور کلی کودکان بسیار سریع بهبود می‌یابند. سردرد در کودکان ممکن است در عرض ۳۰ دقیقه بهبود یابد، به طوری که کودک احساس می‌کند خوب شده و در اطراف بازی می‌کند، به طوری که گویی هیچ اتفاقی رخ نداده است.

سردرد کودکان همچنین می‌تواند بر معده او تاثیر بگذارد، بنابراین درد شکم شکایت مشترک کودکان مبتلا به سردرد است. اکثر سردردها خوش خیم هستند، اما جدی بودن علل برخی سردرد‌ها، به علائم وجهه ترسناکی می‌بخشد. برخی از سردردها  نیز می‌تواند درد و ناتوانی قابل توجهی در کودکان  ایجاد کند. 

سردرد همراه با تب، خواب‌آلودگی یا سایر علائم ممکن است نشانه بیماری جدی باشد و در این موارد باید به پزشک مراجعه شود. اکثر سردردهای کودکان مشابه بزرگسالان، یک مشکل سلامتی جدی نیستند.

کودکان می‌توانند در خانه با استفاده از دارو درمان شوند و با اطمینان حاصل کردن از این‌که اطفال غذا، نوشیدنی و خواب کافی را دریافت می‌کنند، از ابتلا به سردردهای بعدی جلوگیری می‌شود. اما اگر در مورد سردردهای فرزندتان نگران هستید، مشاوره با یک متخصص مغز و اعصاب را به تاخیر نیندازید.

سردرد در کودکان

علل سردرد در کودکان چیست؟

عوامل متعددی می‌توانند موجب ایجاد سردرد در کودکان شود.

این عوامل عبارتند از:

1. بیماری و عفونت
2. ضربه به سر
3. عوامل هیجانی
4. برخی غذاها و نوشیدنی‌ها
5. مشکلات مغزی

بیماری و عفونت

بیماری‌های متداول مانند سرماخوردگی، آنفلوآنزا و عفونت گوش و سینوس بعضی از علل شایع سردرد در کودکان هستند. عفونت‌های جدی مانند مننژیت یا انسفالیت نیز می‌توانند باعث سردرد در کودکان شوند، اما معمولا علائم و نشانه‌های دیگر مانند تب و سفتی گردن به همراه دارند.

ضربه به سر

ضربه و کبودی می‌تواند باعث سردرد در کودکان شود. اگر چه بیشتر آسیب‌های سر جزئی هستند، اگر کودک شما به سختی روی سر خود سقوط کرد یا به سختی به سر او ضربه وارد شد، فورا مراقبت‌های پزشکی را دنبال کنید.

همچنین اگر سردرد کودک شما پس از وارد شدن آسیبی به سر به طور مداوم بدتر شد، با پزشک تماس بگیرید.

عوامل هیجانی

استرس و اضطراب (شاید ناشی از مشکلات با همسالان، معلمان و والدین باشد) می‌تواند در سردرد کودکان نقش داشته باشد. کودکان مبتلا به افسردگی ممکن است از سردرد شکایت داشته باشند، به ویژه اگر آنها دچار احساس غم و اندوه و تنهایی باشند.

علت سردرد در کودکان

برخی غذاها و نوشیدنی‌ها

مصرف مواد خوراکی شامل موارد زیر می‎تواند باث ایجاد سردرد در کودکان شود:

• نیترات (نوعی نگهدارنده مواد غذایی موجود در گوشت‌های فرآوری شده مانند کالباس و هات‌داگ) می‌تواند باعث شود کودک دچار سردرد شود.
• افزودنی‌های مواد غذایی MSG نیز می‌توانند چنین اثری ایجاد کنند.
•  همچنین کافئین بیش از حد موجود در نوشابه، شکلات، قهوه و چای می‌تواند باعث سردرد در کودکان شود.

مشکلات مغزی

به ندرت، وجود یک تومور مغزی یا آبسه یا خونریزی در مغز می‌تواند در ناحیه مغز فشار وارد کرده و موجب سردرد مزمن در کودکان شود که به مرور شدیدتر می‌شود. به طور معمول در این موارد، علائم دیگری مانند مشکلات بینایی، سرگیجه و عدم هماهنگی نیز وجود دارد.

انواع سردرد های کودکان 

تفاوت در علائم ممکن است اشاره دقیق به نوع  سردرد در کودکان مبتلا را دشوار سازد، به ویژه در یک کودک خردسال که نمی‌تواند علائم را توصیف کند. به طور کلی، به هر حال، علائم خاصی در هر گروه خاص به طور متناوب تکرار می‌شوند.

انواع سردرد در کودکان عبارتند از:

1. سردرد میگرنی
2. سردرد تنشی
3. سردرد خوشه‌ای
4. سردرد مزمن روزانه

سردرد میگرن در کودکان

سردرد میگرن در کودکان می‌تواند سبب بروز علائم زیر شود  :

•  سر درد ضربان‌دار، کوبنده و خفقان آور
•  دردی که با بالا رفتن فعالیت بدنی شدیدتر می‌شود
•  حالت تهوع و استفراغ
•  درد در ناحیه شکم 
• حساسیت شدید به نور و صدا

حتی نوزادان می‌توانند میگرن داشته باشند. یک کودک که خیلی کوچک‌تر از آن است که به شما بگوید چه شده است، ممکن است گریه کند و برای نشان دادن درد شدید سرش را نگه دارد.

سردرد تنشی در کودکان

سر درد تنشی در کودکان می‌تواند باعث بروز علائم زیر شود:

•  درد خفیف همراه با ایجاد احساس فشار در ناحیه سر و گردن
•  درد خفیف تا متوسط، غیر ضربانی در هر دو طرف سر
•  دردی که با فعالیت فیزیکی بدتر نمی‌شود.
•  سردردی که مانند موارد سردرد میگرنی، با تهوع و استفراغ همراه نیست.

کودکان خردسال ممکن است در هنگام سردرد روند عادی بازی خود را ادامه دهند و بیشتر بخوابند. سردرد تنشی در کودکان می‌تواند از ۳۰ دقیقه تا چند روز طول بکشد.

سردرد خوشه‌ای در کودکان 

سردرد خوشه‌ای در کودکان زیر ۱۰ سال نامطلوب است. این سردردها معمولا با علائم زیر همراه است:

•  در گروه‌های پنج یا چند قسمتی اتفاق می‌افتد، که شامل یک تا هشت سردرد در روز است.
•  دربرگیرنده درد شدید، سوزنده و رسوخ کننده در یک طرف سر است که کمتر از سه ساعت طول می‌کشد.
•  با ریزش اشک از چشم مبتلا، گرفتگی و آبریزش بینی، بی‌قراری و بی‌تابی همراه است.

سردرد مزمن روزانه

پزشکان از عبارت سردرد روزانه مزمن برای سردرد میگرنی و سردرد تنشی که بیش از ۱۵ روز در ماه رخ می‌دهد استفاده می‌کنند.

سردرد روزانه مزمن در کودکان ممکن است در اثر عوامل زیر رخ دهد:

• عفونت
• صدمه تروماتیک خفیف سر
• یا مصرف بیش از حد داروهای ضد درد (حتی داروهای ضد درد بدون نسخه)

انواع سردرد در کودکان

تشخیص نوع سردرد کودک 

برای پی بردن به طبیعت سردرد در کودکان، پزشک احتمالا موارد زیر را بررسی خواهد کرد:

1. بررسی سوابق سردرد کودک
2. معاینه فیزیکی
3. معاینه عصبی

بررسی سوابق سردرد کودک

پزشک از والدین و کودک می‌خواهد که سردرد را به طور دقیق توصیف کنند تا ببیند آیا یک الگوی یا یک مسیر معمول وجود دارد یا خیر.

پزشک همچنین ممکن است از والدین بخواهد برای مدتی تاریخچه سر درد را مکتوب کنند تا والدین بتوانند اطلاعات بیشتری در مورد سردرد‌های کودک خود ثبت کنند، مانند فرکانس، شدت درد و راه‌های ممکن.

معاینه فیزیکی

پزشک یک سری معاینات فیزیکی انجام می‌دهد، از جمله اندازه گیری قد، وزن، دور سر، فشار خون و ضربان قلب کودک و بررسی چشم‌های کودک، گردن، سر، شانه‌ها و ستون.

معاینه عصبی

دکتر وجود هر گونه مشکل حرکتی، هماهنگی یا احساس را در بیمار چک می‌کند. در غیر این صورت اگر کودک سالم باشد، سردردها تنها یک علامت هستند و نیازی به آزمایش بیشتر نیست. هرچند در موارد کمی اسکن‌های تصویربرداری و سایر ارزیابی‌ها می‌توانند به تشخیص دقیق یا رفع سایر شرایط پزشکی که موجب سر درد می‌شوند، کمک کنند.

این آزمون‌ها ممکن است شامل موارد زیر باشند:

1. توموگرافی کامپیوتری (CT) اسکن
2. ام آر آی
3. کشیدن مایع نخاعی (پونکسیون کمری)

توموگرافی کامپیوتری (CT) اسکن

این روش تصویربرداری از یک سری از اشعه ایکس کامپیوتری استفاده می‌کند که یک نمایش مقطعی از مغز کودک را فراهم می‌کنند. این تصاویر به پزشکان متخصص مغز و اعصاب در تشخیص تومورها، عفونت‌ها و دیگر مشکلات پزشکی که می‌تواند باعث سر درد در کودکان شود، کمک می‌کنند.

ام آر آی

تصویربرداری ام آر آی (تصویربرداری رزونانس مغناطیسی)، از یک آهن‌ربا قوی برای تولید تصاویر دقیق از مغز استفاده می‌کند. اسکن ام آر آی به پزشکان کمک می‌کند تا تومورها، سکته مغزی، آنوریسم، بیماری‌های عصبی و سایر اختلالات مغزی را تشخیص دهند.

اسکن ام آر آی همچنین می‌تواند برای بررسی رگ‌های خونی که مغز را تغذیه می‌کنند، مورد استفاده قرار گیرد.

کشیدن مایع نخاعی (پونکسیون کمری)

اگر پزشک مشکوک شود که یک بیماری مانند مننژیت باکتریایی یا ویروسی در پس زمینه سردرد‌ در کودکان قرار دارد، ممکن است انجام یک تست کشیدن مایع نخاعی (پونکسیون کمری) را توصیه کند.

در این روش یک سوزن نازک بین دو مهره در قسمت پایین کمر تزریق می‌شود تا یک نمونه از مایع مغزی نخاعی برای تجزیه و تحلیل آزمایشگاهی استخراج شود.

راه های درمان سردرد در کودکان

معمولا والدین می‌توانند با استراحت، کاهش سرو صدا، مقدار زیادی مایعات، وعده‌های غذایی متعادل و داروهای ضد درد بدون نسخه، سردرد کودک را در خانه درمان کنند. اگر کودک بزرگتر باشد و سردرد‌های مکرر داشته باشد، یادگیری مدیریت استراحت و استرس از طریق روش‌های مختلف درمانی نیز ممکن است مفید باشد.

داروهای سردرد

داروهای سردرد شامل موارد زیر است:

1. داروهای تسکین‌دهنده درد
2. داروهای تجویزی

داروهای تسکین دهنده درد 

استامینوفن (تایلنول، و دیگر گونه‌ها) یا ایبوپروفن (ادویل، موترین و دیگر گونه‌ها) معمولا می‌تواند سردرد در کودکان را تسکین دهد. این داروها باید در هنگام مشاهده اولین نشانه سردرد مصرف شوند.

هنگام دادن آسپرین به کودکان یا نوجوانان، احتیاط کنید. اگر چه آسپرین برای مصرف در کودکان بالای ۲ سال تایید شده است، کودکان و نوجوانانی که در دوران بهبودی بیماری‌های ویروس یا آنفولانزا قرار دارند، هرگز نباید آسپرین مصرف کنند.

آسپرین با ابتلا به سندرم ری (که یک وضعیت نادر اما به صورت بالقوه تهدیدکننده زندگی است) در چنین کودکانی مرتبط است.

درمان سردرد در کودکان

داروهای تجویزی

تریفن‌ها، داروهای تجویزی مورد استفاده برای درمان میگرن هستند و می‌توانند به طور موثر برای درمان سردرد کودکان بالای ۶ سال مورد استفاده قرار گیرند.

اگر کودک تهوع و استفراغ را نیز همراه با میگرن تجربه کند، ممکن است یک داروی ضد تهوع تجویز شود، با این وجود استراتژی تجویز دارو از کودکی به کودک دیگر متفاوت است.

مصرف بیش از حد این داروها خود عامل مهمی برای تشدید سردرد در کودکان است (سر درد ناگهانی). با گذشت زمان، داروهای ضددرد و داروهای دیگر ممکن است اثربخشی خود را از دست بدهند. علاوه بر این، تمام داروها دارای عوارض جانبی هستند.

سایر روش های درمان سردرد کوکان 

به نظر می‌رسد که استرس باعث ایجاد سردرد در کودکان می‌شود، استرس می‌تواند برای ایجاد سردرد یا تشدید آن به عنوان یک عامل عمل کند. افسردگی و سایر اختلالات روانی نیز می‌توانند نقش مهمی ایفا کنند.

در این شرایط، پزشک ممکن است یک یا چند روش رفتار درمانی را از قبیل موارد زیر را توصیه کند:

1. تمرین آرامش
2. آموزش بیوفیدبک
3. مکمل‌های غذایی
4. طب سوزنی
5. ماساژ درمانی

تمرین آرامش

تکنیک‌های ریلکسیشن عبارتند از تنفس عمیق، یوگا، مدیتیشن و آرامش عضلانی پیشرفته که همراه با کشیدن یک عضله در یک زمان انجام می‌شوند و سپس به طور کامل کشش را آزاد می‌کنند تا هر عضله در بدن آرام شود.

کودکان بزرگ‌تر می‌توانند تکنیک‌های آرامش را در کلاس و یا خانه با استفاده از کتاب یا نوار یاد بگیرند.

آموزش بیوفیدبک

بیوفیدبک به کودک آموزش می‌دهد که برخی از واکنش‌های خاص بدن را کنترل کند که به کاهش سردرد کمک می‌کند. در طی یک جلسه بیوفیدبک، کودک به دستگاه‌هایی متصل است که بر عملکرد توابع بدن مانند تنش عضلانی، ضربان قلب و فشار خون نظارت می‌کند و و به آنها بازخورد نشان می‌دهد.

کودک پس از آن می‌آموزد که چگونه تنش عضلانی و ضربان قلب خود را کاهش دهد و چگونه نفس بکشد.

مکمل‌های غذایی

در ادامه به تعدادی از مکمل‌های غذایی که به درمان سردرد در کودکان کمک می‌کند، اشاره شده است:

•  منیزیم
•  کوآنزیم Q10
•  ویتامین دی
•  ملاتونین

قبل از امتحان هرگونه داروی گیاهی یا مکمل‌های غذایی حتما  با پزشک کودک مشورت کنید تا از عدم تداخل دارو‌های کودک با دیگر داروها و همچنین عدم بروز عوارض جانبی مضر اطمینان حاصل کنید.

طب سوزنی

افرادی که طب سوزنی انجام می‌دهند، از سوزن‌های بسیار نازک و یک‌بار مصرف استفاده می‌کنند که به طور کلی باعث کاهش درد و یا ناراحتی می‌شوند. برخی تحقیقات نشان داده‌اند که این درمان ممکن است به کاهش علائم سردرد در کودکان کمک کند.

ماساژ درمانی

ماساژ می‌تواند به کاهش استرس و تنش کمک کند و ممکن است باعث کاهش سردرد در کودکان شود.

:: بازدید از این مطلب : 83

|

امتیاز مطلب : 0

|

تعداد امتیازدهندگان : 0

|

مجموع امتیاز : 0

انسان‌ها یک سوم از عمر خود را خواب هستند، بنابراین کیفیت خواب یک مساله بسیار مهم است که باید به آن توجه کرد. با استفاده از اقدامات مختلفی می‌توان خواب آرام و راحتی داشت و انرژی کافی از خواب کسب کرد.

بهداشت خواب چیست؟

بهداشت خواب به معنای رعایت عادت‌هایی است که کمک می‌کنند تا کیفیت خواب افزایش یابد و شما خواب آرامی را در طول شب داشته باشید. اختلالات رایج خواب مانند بی‌خوابی معمولا به دلیل تکرار و تقویت عادت‌های بد خوابیدن در طی چندین سال یا چندین دهه رخ می‌دهند.

چگونه کیفیت خواب را بالا ببریم؟

شما با انجام چند تغییر در سبک زندگی و رفتار خود می‌توانید کیفیت خواب خود را به طرز فوق‌العاده‌ای بهبود ببخشید. برای داشتن خواب بهتر نکات کوچکی مانند داشتن برنامه برای خواب و انجام فعالیت‌های ورزشی به‌ صورت روزانه را در برنامه خود قرار دهید.

آیا پایین بودن کیفیت خواب شبانه نشانه اختلال خواب است؟

با انجام دادن تمرینات بهداشت خواب به‌ صورت شبانه شما می‌توانید کیفیت خواب شبانه را افزایش دهید و در طول شب خواب کافی و آرامی داشته باشید و در طول روز سرحال‌تر و هوشیارتر بمانید. اگر با وجود رعایت کردن موارد بهداشت خواب باز هم در طول روز خسته و کسل بودید احتمال می‌رود که شما دچار اختلال خواب باشید.

اگر باور دارید که مشکلات خواب شما ناشی از اختلال خواب است برای مشاوره به یک متخصص مراجعه نمایید. خواب با کیفیت ارتباط مستقیمی با سلامت کلی بدن دارد و اگر شما خواب کافی نداشته باشید. متخصص مغز و اعصاب کمک می‌کند تا علت آن را متوجه شوید.

راهکارهای افزایش کیفیت خواب

داشتن یا نداشتن خواب عمیق و کافی در طول شب معمولا به دو عامل مهم بستگی دارد، عادت‌های شخص و محیطی که فرد در آن می‌خوابد.

فعالیت‌هایی که فرد در طول روز انجام می‌دهد که معمولا تا زمان خواب فرد در شب ادامه‌ دارند به‌ اندازه محیطی که فرد در آن می‌خوابد در خواب او تاثیر می‌گذارد.

به‌ طور خلاصه هر دو عامل عادت‌های شخصی و محیط خواب در داشتن خواب با کیفیت اهمیت بسیار زیادی دارند. از جمله عواملی که منجر به داشتن خواب با کیفیت می‌شود، می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• عادت به خوابیدن در ساعتی مشخص
• ورزش کردن به‌ طور منظم
• خوردن غذاهای سالم
• در ساعات نزدیک به خواب خود غذا نخورید
• در ساعات نزدیک به خواب از مصرف نیکوتین و کافئین خودداری کنید
• دریافت نور در زمان مناسب
• تمرین تکنیک‌های ریلکسیشن قبل از خواب
• اتاق‌ خواب خود را فقط به خواب اختصاص دهید
• وسایل الکترونیکی را بیرون از اتاق‌ خواب نگه‌ دارید
• اتاق‌ خواب خود را تاریک نگه‌ دارید
• اتاق‌ خواب خود را آرام و ساکت نگه‌ دارید
• اتاق‌ خواب خود را خنک نگه‌ دارید
• تا جایی که ممکن است از تخت راحت‌تری استفاده کنید
• برای خود زنگ هشدار ساعت قرار دهید و آن را دور از تخت بگذارید

بهداشت خواب و افزایش کیفیت خواب

عادت به خوابیدن در ساعتی مشخص

عادت به رفتن به تخت‌خواب و خوابیدن در ساعتی مشخص و بیدار شدن در ساعتی مشخص به‌ صورت روزانه یکی از تمرین‌هایی است که به فرد کمک می‌کند تا خواب مناسبی داشته باشد.

یکی از مهم‌ترین بخش‌های داشتن عادت‌های خواب سالم این است که حتی در تعطیلات هم با خوابیدن به‌ موقع و بیدار نماندن در طول شب این عادت‌ها را حفظ نماییم.

جلوگیری از خوابیدن فرد در طول هفته و خوابیدن زیاد در تعطیلات آخر هفته بیشتر از سود به چرخه خواب فرد آسیب می‌زند.

ورزش کردن به‌ طور منظم

ورزش کردن انرژی فرد را تنظیم می‌نماید و از استرس، اضطراب و حس افسردگی او می‌کاهد. ورزش کردن در هنگام عصر به داشتن خواب راحت در شب کمک زیادی می‌کند چرا که فعالیت‌های فیزیکی فرد را خسته می‌نمایند و فعالیت‌های بعد از ورزش از درجه حرارت بدن می‌کاهند و باعث می‌شوند تا فرد راحت‌تر بخوابد.

اما ورزش کردن در ساعاتی که به خواب فرد نزدیک است باعث بی‌خوابی فرد می‌شود چرا که بدن فرصت کافی برای سرد شدن را ندارد.

خوردن غذاهای سالم

این‌ یک حقیقت است که خوردن بعضی از غذاها به داشتن خواب آرام کمک می‌کند و برخی دیگر باعث بی‌خوابی فرد می‌شوند. غذاهای چرب، غذاهایی با کربوهیدرات‌های فراوری‌شده و غذاهای تند بیشترین ضرر را به چرخه خواب فرد می‌رسانند.

غذاهایی با چربی زیاد و دارای کربوهیدرات‌های فرآوری‌شده مواد مغزی و ویتامین‌های موردنیاز بدن برای تامین انرژی را در خود ندارند و باعث می‌شوند تا فرد در طول روز کسل باشد.

غذاهای تند مخصوصا هنگامی‌ که در ساعات نزدیک به خواب خورده شوند با ایجاد رفلکس اسیدی در خواب فرد اختلال ایجاد می‌کنند. غذاهایی که به داشتن خواب مناسب کمک می‌کنند آن‌هایی هستند که از ویتامین‌ها، آمینواسید، پروتئین‌ها و آنتی‌اکسیدان‌ها غنی می‌باشند.

در ساعات نزدیک به خواب خود غذا نخورید

غذا خوردن در ساعات نزدیک به خواب باعث اختلال در خواب فرد می‌شود چرا که غذا، اسید معده را فعال می‌نماید و در هنگامی‌ که فرد دراز کشیده است این اسید معده بالا آمده و وارد گلوی وی می‌شود.

اگر فرد در هنگام خواب بسیار گرسنه بود می‌تواند از خوراکی‌های مختصری مانند شیر و دانه‌های غلات یا پنیر و بیسکویت‌های کوچک استفاده کند. این خوراکی‌ها سرشار از مواد معدنی مانند کلسیم و تریپتوفان هستند که به افزایش کیفیت خواب فرد کمک می‌کنند.

در ساعات نزدیک به خواب از مصرف نیکوتین و کافئین خودداری کنید

موادی مانند کافئین و نیکوتین مواد محرک محسوب می‌شوند و هنگامیکه سه ساعت قبل از خواب مصرف شوند تا زمانی که اثر شیمیایی آن‌ها از بدن خارج نشده از خوابیدن فرد جلوگیری می‌کنند.

بسیاری از افراد از وجود کافیین در چایی، قهوه و نوشابه آگاه‌اند اما گاهی نمی‌دانند که شکلات‌ها و کاکائو نیز حاوی کافیین می‌باشند.

دریافت نور در زمان مناسب

چرخه شبانه‌ روز یا ساعت درونی هر فرد که زمان خواب‌ و بیداری فرد را مشخص می‌کند با روشنایی و تاریکی راه‌اندازی می‌شود. دریافت مقدار کافی نور طبیعی در طول روز و مقدار کمی نور در طول شب چرخه شبانه‌ روز داخل بدن با دنیای بیرون هماهنگ می‌شود.

تمرین تکنیک‌های ریلکسیشن قبل از خواب

برای اینکه بدن و ذهن برای خواب آماده شوند باید چند تمرین ریلکسیشن را قبل از خواب انجام داد تا فرد برای خوابیدن آماده شود. فکر کردن به مشکلات و یا آوردن آن‌ها به تخت باعث بی‌خوابی و استرس فرد می‌شوند.

فعالیت‌هایی مانند مدیتیشن، دعا کردن و تمرینات کششی به کاهش استرس بدن و ذهن قبل از خواب کمک می‌کنند. نوشتن در خصوص نگرانی‌ها و مشکلات در یک دفتر نیز از دیگر تمریناتی است که باعث کاهش استرس فرد می‌شود.

اتاق‌ خواب خود را فقط به خواب اختصاص دهید

اتاق‌ خواب باید فقط برای خواب طراحی شود. انجام دادن فعالیت‌های دیگر در اتاق‌ خواب باعث می‌شود تا ذهن درگیر دیگر افکار محرک شود. هنگامی‌ که به تخت می‌روید تلویزیون تماشا نکنید و به رادیو گوش ندهید. همچین در هنگام خواب در خصوص اتفاق‌های مهم زندگی صحبت ننماید.

آوردن مسائل و بحث‌های محرک به تخت باعث نگرانی و تنش فرد شده و او را بیدار نگه می‌دارد.

وسایل الکترونیکی را بیرون از اتاق‌ خواب نگه‌ دارید

تمامی وسایل الکترونیکی مانند تلویزیون، لپ‌تاپ، تبلت، گوشی همراه و دستگاه‌های بازی باید قبل از خواب کنار گذاشته شوند؛ چرا که نوری که از این دستگاه‌ها ساطع می‌شود با طول‌ موج نور طبیعی که در روز ساطع می‌شود یکسان است و باعث می‌شود چرخه طبیعی بدن دچار اشتباه شده و فکر کند که در روز قرار دارد و ترشح هورمون ملاتونین را که باعث خواب‌ آلودگی فرد می‌شود به تاخیر بیندازد.

اتاق‌ خواب خود را تاریک نگه‌ دارید

وجود نور برای خواب مضر است چرا که باعث اختلال در چرخه شبانه‌ روزی بدن می‌شود. با استفاده از پرده‌های ضخیم اتاق‌ خواب خود را تاریک نگه‌ دارید، در هنگام خواب از چشم‌بندهای مخصوص استفاده کنید و از خیره شدن به وسایل الکتریکی درخشان خودداری کنید.

اتاق‌ خواب خود را آرام و ساکت نگه‌ دارید

سر و صدا از خوابیدن فرد جلوگیری می‌کند. بنابراین تا جایی که ممکن است اتاق را از صداهای اضافه دور نگه‌ دارید. اگر فرد به دلیل صدای زیاد همسایه‌ها و یا دیگر افراد داخل خانه برای خوابیدن با مشکل مواجه شد می‌تواند از گوش بند و یا نویز سفید استفاده نماید.

فن‌ها و دستگاه‌های صوتی که صدای ریتم دار منظم و پیوسته‌ای ایجاد می‌نمایند باعث آرام شدن فرد می‌شوند و همچنین کمک می‌کنند تا صداهای ناگهانی و پریشان کننده از بین بروند.

اتاق‌ خواب خود را خنک نگه‌ دارید

هنگامی‌ که فرد به خواب می‌رود بدن با کاهش حرارت خود را برای خواب آماده می‌کند. خنک نگه‌ داشتن اتاق (بین ۶۰ تا ۶۷ درجه) به کاهش حرارت بدن کمک می‌کند.

تا جایی که ممکن است از تخت راحت‌تری استفاده کنید

بیشتر تشک‌ها برای ۹ سال قابل‌ استفاده‌اند. عوض کردن تشک‌هایی که از تاریخ انقضای آن‌ها گذشته و خوابیدن بر روی آن‌ها راحت نیست کمک بسیار زیادی به داشتن خواب خوب و راحت می‌کنند.

داشتن بالش و ملافه ناراحت باعث می‌شوند تا فرد خواب راحتی نداشته باشد. اگر فرد قبل از خواب چندین بار بالش خود را مرتب نماید به این معنا است که زمان عوض کردن آن فرا رسیده است.

برای خود زنگ هشدار ساعت قرار دهید و آن را دور از تخت بگذارید

در بیشتر مواقع بیشتر افراد از زنگ هشدار تلفن همراه خود برای بیدار شدن استفاده می‌کنند. گذاشتن تلفن همراه در نزدیکی تخت باعث می‌شود تا فرد به‌ طور مداوم آن را برای چک کردن پیام‌ها یا ایمیل‌های جدید و یا چک کردن زمان بررسی کند.

چک کردن زمان به‌ صورت مداوم باعث اضطراب فرد شده و خوابیدن را برای او سخت می‌کند. همچنین دور نگه‌ داشتن ساعت از تخت از خاموش کردن پی‌درپی زنگ هشدار جلوگیری می‌کند و باعث می‌شود تا فرد برای خاموش کردن آن از تخت بیرون بیاید.

:: بازدید از این مطلب : 81

|

امتیاز مطلب : 0

|

تعداد امتیازدهندگان : 0

|

مجموع امتیاز : 0

به التهابی که توسط عفونت مایع اطراف مغزی و نحاعی بوجود می آید مننژیت گفته می‌شود. شایع‌ترین علل مننژیت مغزی، عفونت‌های ویروسی و باکتریایی است.

مننژیت مغزی چیست؟

مننژیت مغزی عفونتی نادر است که بر غشاهای ظریف که مغز و نخاع را پوشش می‌دهند تاثیر می‌گذارد. مننژیت عفونتی است که هم کودکان و هم بزرگسالان را می‌تواند درگیر کند.

انواع مختلفی از این بیماری از جمله مننژیت باکتریایی، ویروسی و قارچی وجود دارد که توسط بسیاری از ارگانیسم‌های مختلف از جمله باکتری‌ها و ویروس‌ها ایجاد می‌شود. تشخیص علت اصلی بیماری مننژیت مهم است زیرا درمان بسته به علت آن متفاوت است.

مننژیت می‌تواند به‌ سرعت باعث آسیب شود اما تاثیر آن می‌تواند یک عمر باقی بماند. مننژیت می‌تواند زندگی افراد را دگرگون کند و قربانیان بسیاری را با اثرات پس از این بیماری باقی بگذارد. شما می‌توانید از بیماری مننژیت از طریق واکسیناسیون و حفظ شیوه زندگی سالم جلوگیری کنید.

در صورت مشاهده علائم مننژیت باید سریعا به اورژانس مراجعه کنید. مننژیت باکتریایی می‌تواند کشنده باشد. هیچ راهی برای تشخیص مننژیت باکتریایی از ویروسی، غیر از تشخیص حسی شما وجود ندارد.

متخصص نیاز به انجام آزمایشاتی برای تعیین نوع بیماری مننژیت دارد و سپس پزشک متخصص مغز و اعصاب با توجه به علائم می‌تواند درمان مناسب را توصیه کند.

انواع مننژیت مغزی

عفونت‌های ویروسی و باکتریایی شایع‌ترین علت‌های مننژیت هستند. اگر چه چندین شکل دیگر از مننژیت نیز وجود دارد از جمله کریتوکوک که به‌ وسیله عفونت قارچی ایجاد می‌شود و کارسینوماتوس که مربوط به سرطان است اما این نوع‌ها نادر هستند.

به طور کلی انواع مننژیت شامل موارد زیر است:

• مننژیت باکتریایی
• مننژیت ویروسی
• مننژیت قارچی

مننژیت باکتریایی

مننژیت باکتریایی بیماری بسیار جدی است که در صورت ابتلای والدین یا فرزندانشان حتما دریافت کمک پزشکی نیاز است. مننژیت باکتریایی اگر سریعا درمان نشود می‌تواند مرگبار باشد و یا منجر به آسیب مغزی شود.

مننژیت باکتریایی با چندین باکتری متفاوت ایجاد می‌شود و در بسیاری از موارد زمانی شروع می‌شود که باکتری‌ها از سینوس‌ها، گوش‌ها یا گلو به جریان خون منتقل شوند و سپس باکتری‌ها از طریق جریان خون به مغز منتقل می‌شوند. باکتری‌هایی که مننژیت را ایجاد می‌کنند می‌توانند در زمانی که افراد مبتلا، سرفه یا عطسه می‌کنند گسترش یابند.

مننژیت ویروسی

مننژیت ویروسی شایع‌تر از فرم باکتریایی آن است و معمولا (اما نه همیشه) خطر کمتری دارد. تعدادی از ویروس‌ها از جمله چندین ویروس ایجاد کننده اسهال می‌توانند بیماری مننژیت ویروسی را ایجاد کنند. مننژیت ویروسی معمولا بدون درمان نیز رفع می‌شود.

مننژیت قارچی

شیوع مننژیت قارچی بسیار کمتر از دو نوع دیگر بیماری است و افراد سالم به‌ ندرت به آن مبتلا می‌شوند. کسی که مشکل سیستم ایمنی بدن (به‌ عنوان مثال ایدز) دارد بیشتر احتمال دارد که به این نوع مننژیت آلوده شود.

علت مننژیت مغزی چیست؟

مننژیت مغزی تقریبا همیشه ناشی از عفونت باکتریایی یا ویروسی است که در جایی از بدن غیر از مغز، مانند گوش، سینوس یا گلو ایجاد می‌شود.

علت بروز مننژیت مغزی می‌تواند موارد زیر باشد:

• عفونت قارچی
• سیفلیس
• بیماری سل

عوامل خطرساز برای افراد مبتلا به مننژیت

بعضی از عوامل خطر ابتلا به مننژیت موارد زیر هستند:

• ایمنی نامناسب بدن
• زندگی اجتماعی
• بارداری
• سن
• کار با حیوانات

ایمنی نامناسب بدن

افراد مبتلا به نقص سیستم ایمنی بیشتر به عفونت دچار می‌شوند که شامل عفونت‌هایی است که مننژیت را ایجاد می‌کنند. برخی بیماری‌ها و درمان‌ها می‌توانند سیستم ایمنی بدن بیمار را تضعیف کنند. این موارد عبارتند از:

• اچ آی وی یا ایدز
• اختلالات خود ایمنی
• شیمی‌ درمانی
• پیوند عضو یا مغز استخوان

مننژیت کریپتوکوکی که توسط قارچ ایجاد می‌شود، شایع‌ترین نوع مننژیت در افراد مبتلا به اچ آی وی یا ایدز است.

زندگی اجتماعی

زمانی که افراد در محدوده نزدیک به هم زندگی می‌کنند مننژیت به‌ آسانی گسترش می‌یابد. بودن در فضاهای کوچک باعث افزایش احتمال قرار گرفتن در معرض مننژیت می‌شود. نمونه‌هایی از این مکان‌ها عبارتند از: خوابگاه‌های دانشگاه، سربازخانه‌ها، مدارس شبانه‌‌روزی و مراکز نگهداری روزانه.

بارداری

زنان باردار در معرض خطر افزایش لیستریوزیس هستند که عفونت ناشی از باکتری لیستریا است. عفونت ممکن است به فرزند در شکم مادر نیز انتقال یابد.

سن

همه سنین در معرض خطر ابتلا به مننژیت هستند. با این حال گروه‌های سنی خاص دارای خطر بالاتری هستند. کودکان زیر ۵ سال در معرض خطر ابتلا به مننژیت ویروسی هستند و نوزادان در معرض خطر ابتلا به مننژیت باکتریایی هستند.

کار با حیوانات

کارگران مزرعه و سایر افرادی که با حیوانات کار می‌کنند بیشتر در خطر ابتلا به لیستریا هستند.

مننژیت مغزی چه علائمی دارد؟

شایع‌ترین علائم مننژیت در بزرگسالان عبارتند از:

• خشکی و درد گردن به‌ خصوص هنگامی که فرد سعی می‌کند چانه‌اش را به قفسه سینه‌اش نزدیک کند.
• تب
• سردرد
• استفراغ
• بی خوابی
• تشنج

علائم مننژیت

علائم مننژیت در کودکان و افراد مسن و افراد با سایر مشکلات پزشکی ممکن موارد زیر باشد:

• نوزادان ممکن است بدخلق باشند و از خوردن اجتناب کنند. آن‌ها ممکن است خارش داشته باشند و زمانی که در بغل گرفته می‌شوند گریه کنند.
• کودکان ممکن است رفتاری همانند زمان ابتلا به آنفولانزا از خود بروز دهند. آن‌ها ممکن است سرفه کنند و یا مشکل تنفس داشته باشند.
• سالمندان و افراد با مشکلات دیگر پزشکی ممکن است فقط سردرد و تب جزیی داشته باشند.

عوارض مننژیت چیست؟

عوارض مننژیت عبارتند از:

• از دست دادن شنوایی
• آسیب مغزی
• هیدروسفالی
• افیوژن ساب دورال یا ایجاد مایع بین مغز و جمجمه

نحوه تشخیص مننژیت

تشخیص مننژیت با بررسی سابقه پزشکی بیمار و معاینه او آغاز می‌شود. سن، سکونت در خوابگاه و حضور در مرکز مراقبت روزانه می‌تواند سرنخ‌های مهم برای تشخیص مننژیت باشند. در طول معاینه فیزیکی، پزشک به دنبال یافتن علائم زیر خواهد بود:

• تب
• افزایش ضربان قلب
• خشکی گردن
• کاهش هوشیاری

تشخیص مننژیت

پزشک همچنین پونکسیون کمری را تجویز می‌کند. این تست نمونه‌برداری از سی اس اف یا مایع مغزی نخاعی ستون فقرات کمری جهت بررسی است و به پزشک اجازه می‌دهد تا افزایش فشار بر سیستم عصبی مرکزی را بررسی کند و همچنین می‌تواند التهاب یا باکتری در مایع نخاعی را پیدا کند.

این آزمایش همچنین می‌تواند برای تعیین بهترین آنتی‌بیوتیک جهت درمان مفید باشد. سایر تست‌ها نیز ممکن است برای تشخیص مننژیت تجویز شود. تست‌های رایج عبارتند از:

• کشت خون
• شمارش خون
• اشعه ایکس
• سی‌ تی‌ اسکن

کشت خون

آزمایش کشت خون، باکتری‌های خون را شناسایی می‌کند. این باکتری‌ها می‌توانند از خون به مغز منتقل شوند. باکتری‌های نایسریا مننژیتیدی (N. meningitidi) و اس.پنومونیا (S. pneumoniae ) می‌تواند سپسیس و مننژیت را ایجاد کنند.

شمارش خون

شمارش کامل خون شاخص کلی سلامت است که تعداد سلول‌های قرمز و سفید در خون را بررسی می‌کند. سلول‌های سفید خون در برابر عفونت مبارزه می‌کنند. شمارش معمولاً در مننژیت افزایش می‌یابد.

اشعه ایکس

اشعه ایکس قفسه سینه می‌تواند وجود پنومونی، سل و یا عفونت‌های قارچی را نشان دهد. مننژیت ممکن است پس از پنومونی رخ دهد.

سی‌ تی‌ اسکن

سی‌ تی‌ اسکن سر می‌تواند مشکلی مانند آبسه مغزی یا سینوزیت را نشان دهد. باکتری‌ها می‌توانند از سینوس‌ها به مننژها پخش شوند.

روشهای درمان مننژیت مغزی

مننژیت باکتریایی با مصرف آنتی‌بیوتیک در بیمارستان درمان می‌شود. بیمار همچنین دگزامتازون، که نوعی داروی استروئیدی است، دریافت می‌کند. بیمار با دقت تحت بررسی و مراقبت قرار می‌گیرد تا از مشکلات جدی مانند کاهش شنوایی، تشنج و آسیب مغزی جلوگیری شود.

مننژیت ویروسی شایع‌تر است و بیشتر افراد مبتلا به این نوع بیماری تقریبا ۲ هفته بعد بهبود می‌یابند. در موارد خفیف، بیمار تنها به درمان خانگی نیاز دارد. درمان خانگی مننژیت شامل مصرف دارو برای کاهش و رفع تب و درد و نوشیدن مایعات کافی برای رسیدن آب کافی به بدن است.

اقدامات لازم جهت پیشگیری از مننژیت

داشتن شیوه سالم زندگی، به‌ ویژه اگر بیمار در معرض خطر قرار گیرد، مهم است. سبک سالم زندگی شامل موارد زیر می‌شود:

• استراحت کافی و مناسب
• ترک دخانیات
• اجتناب از تماس با افراد بیمار

اگر کسی در تماس نزدیک با یک یا چند فرد مبتلا به عفونت مننژیت باکتریایی بوده است پزشک می‌تواند آنتی‌بیوتیک‌هایی را برای پیشگیری به او بدهد تا احتمال ابتلا به بیماری را کاهش دهد. واکسیناسیون همچنین می‌تواند در برابر انواع مختلف مننژیت از بدن محافظت کند. واکسن‌هایی که می‌توانند از مننژیت جلوگیری کنند عبارتند از:

• واکسن اکسن، هموفیلوس، آنفلوانزای نوع ب
• واکسن کونژوگه پنوموکوک
• واکسن مننژاکوک

دو دوز واکسن مننگوکوک برای همه نوجوانان و حداقل یک دوز برای همه‌ی نوزادان ۶ هفته و بالاتر و یا افراد با مشکلات سیستم ایمنی یا طحال آسیب‌ دیده یا از دست‌ رفته توصیه می‌شود. این واکسن برای سفر به کشورهایی که در آن مننژیت شیوع دارد نیز مورد نیاز است.

:: بازدید از این مطلب : 94

|

امتیاز مطلب : 0

|

تعداد امتیازدهندگان : 0

|

مجموع امتیاز : 0

سردرد پیشانی یکی از شایع‌ترین شکایاتی است که بیماران دارند. سردرد پیشانی معمولا به همراه درد چشم یا درد شقیقه ها در فرد ایجاد می‌شود و باعث آزار بیمار می‌شود.

علت سردرد پیشانی و شقیقه ها چیست؟

اکثر اوقات افراد از سردرد خود شکایت می‌کنند طور‌ی‌ که درد آن تمام پیشانی را دربرمی‌گیرد. درد پیشانی و شقیقه ممکن است تمام پیشانی یا نقطه ‌خاصی را درگیر کند. سردرد پیشانی ممکن است به سمت پایین و چشم‌ها هم کشیده شود و منجر به ایجاد درد چشم ها شود. همچنین احتمال دارد این درد تمام صورت را احاطه کند و شاید تا زمان برطرف شدن سردرد همراه با بیمار باشد.

درد شقیقه و چشم معمولا برای یک مدت کوتاه شاید چند ساعت طول بکشد اما احتمال شروع دوباره آن وجود دارد. به‌ندرت دیده می‌شود سردرد بی‌وفقه و برای چند روز ادامه داشته باشد.

در صورتی‌ که علائم سردرد شقیقه ها باعث آزار فرد شود، بهتر است جهت تشخیص و درمان زود هنگام به یک دکتر مغز و اعصاب مراجعه کنید.

به طور کلی سردرد شقیقه نشانه یک بیماری حاد پزشکی نیست اما اگر فرد دچار سردرد شدید و حالت تهوع و یا سردرد غیر قابل تحمل باشد، به آزمایشات خاصی به منظور تشخیص علت سردرد پیشـانی نیاز است.

علاوه بر این، این احتمال دارد علت درد پیشانی و شقیقه ها ناشی از وجود عوامل دیگری نظیر قرار گرفتن طولانی مدت در معرض تابش آفتاب باشد. استفاده از عینک‌ آفتابی و کرم ضد آفتاب می‌تواند از بروز چنین سردردهایی پیشگیری کند.

سردرد پیشانی و شقیقه ها

دلایل سردرد پیشانی و شقیقه ها

برخی از شایع‌ترین دلایل سردرد پیشانی عبارتند از:

• کشیدگی عضلانی
• کشیدگی چشم
• سردرد سینوس‌
• سردرد میگرنی

درد پیشانی ناشی از کشیدگی عضلانی

کشیدگی عضلانی یکی از دلایل اصلی سردرد پیشانی محسوب می‌شود. این حالت زمانی اتفاق می‌افتد که ماهیچه‌های اطراف ناحیه قدامی سر تحت فشار قرار گیرند یا دچار گرفتگی عضلانی شوند.

دلایل شایع کشیدگی عضلانی عبارتند، از فشار بیش‌ از‌ اندازه، خستگی زیاد بعد از یک روز کاری دشوار و طرز قرارگیری نادرست سر حین نگاه کردن طولانی به صفحه کامپیوتر.

علاوه بر این ممکن است از دست رفتن آب بدن، سپری کردن زمان زیاد در هوای گرم بدون مصرف مایعات و یا استراحت در سایه، علت درد پیشانی شما باشند.

سردرد پیشانی و چشم ناشی از کشیدگی چشم

فعالیت بیش‌ از اندازه چشم‌ها نیز می‌توانند موجب سردرد شقیقه ای شود. در دنیای امروزی جا‌یی‌ که کامپیوتر و تلویزیون جزئی از زندگی ما شده است، بعد از اینکه چشم‌ها برای مدت طولانی به صفحه نمایش کامپیوتر یا تلویزیون خیره می‌شوند، فرد دچار سرد چشمی می‌شود.

همچنین امکان دارد مطالعه زیر نور کم هم باعث تحت فشار قرارگرفتن چشم‌ها و در نهایت سردرد شقیقه و چشم شود.

سردرد سینوسی

ممکن است سینوس‌های پارانازال علت درد شقیقه ای باشند. علاوه بر این بیماری‌هایی مانند سینوزیت، عفونت سینوس‌ها یا گرفتگی سینوس از دلایل درد سینوسی هستند و ممکن است باعث درد شدید پیشانی شوند.

سردرد میگرنی

اختلال میگرنی یک نوع بیماری بالینی است که در اثر آن افراد در معرض سردردهای پیاپی قرار می‌گیرند و به‌ همین‌ دلیل ممکن است دچار سردرد غیرقابل تحمل در تمام قسمت پیشانی و شقیقه های خود شوند.

هنوز علت سردرد میگرنی مشخص نیست، اما مدارک حاکی از آن است که تغییرات خاص در سطح هورمون‌ها‌ مغزی بر اثر عوامل ژنتیکی و زیست‌محیطی، علت سردردهای میگرنی می‌باشند. سردرد پیشانی بر اثر میگرن معمولا با علائمی دیگری مانند تاری دید، تهوع، استفراغ یا سرگیجه همراه است. این نوع علائم را می‌توان با دراز کشیدن در یک اتاق تاریک برطرف کرد.

علائم سردرد پیشانی چیست؟

سردرد پیشانی یک بیماری به حساب نمی‌آید اما نشانه‌ای از یک شرایط بالینی دیگر است. ممکن است محل درد، شدت و تعداد دفعات تکرار آن بسته به علت سردرد پیشانی در هر شخصی متفاوت باشد.

یک دلیل آن می‌تواند مطالعه زیاد، مکان و تعداد دفعات یک سردرد باشد، هرچند این نتایج همیشه هم درست نیستند.

برخی از علانم سردرد در پیشانی عبارتند از:

• سوختگی با پارگی چشم‌ها
• دوبینی
• آب‌ریزش بینی
• عطسه‌های متوالی
• درد در ناحیه فک
• حالت تهوع یا بدون استفراغ
• سرگیجه

نحوه تشخیص سردرد پیشانی

در صورتی‌ که فردی مرتب از سردرد در ناحیه پیشانی رنج می‌برد، پیدا کردن علت درد کاملا ضروری است. در این وضعیت پزشک به منظور تشخیص علت سردرد پیشانی و شقیقه ها شروع به بررسی سوابق قبلی بیمار می‌کند، مثلا زمان دقیق آغاز سردرد را جویا می‌شود، یا اینکه توضیحاتی درباره حالت و روحیه بیمار پیش از شروع سردرد می‌خواهد.

تشخیص سردرد پیشانی

بیشتر اوقات علائمی که بیمار به آن دچار می‌شود سرنخ‌هایی از علت سردرد پیشانی و چشم ها می‌دهد. اما در صورت قانع‌نشدن ممکن است پزشک از بیمار درخواست عکس‌برداری ام‌ آر آی یا سی‌ تی‌ اسکن از مغز و سینوس ها جهت تشخیص علت اصلی سردرد پیشانی کند.

درمان سردرد پیشانی

از جمله روش های درمان سردرد پیشانی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• تغییرات در سبک زندگی
• درمان دارویی
• نوروفیدبک

درمان سردرد شقیقه‌ای با تغییر سبک‌ زندگی

در صورتی‌ که ارتباط سردرد پیشانی به نوعی بیماری وخیم دیگر غیرمحتمل پنداشته شود، ممکن است پزشک معالج کار را با برخی روش‌های درمانی محافظه‌کارانه آغاز کند.

این روش‌ها معمولا شامل تغییرات در سبک‌ زندگی می‌شوند. مثلا بیمار باید عوامل بروز سردرد را شناسایی کرده و سپس از انجام آنها پرهیز کند. بگذارید با یک مثال توضیح دهیم:

اگر علت سردرد پیشانی به‌ خاطر صرف کردن زمان زیاد جلوی رایانه باشد، پزشک از بیمار می‌خواهد در هر ساعت یک استراحت ۵ تا ۱۰ دقیقه‌ای به چشمان خود بدهد و از تحت فشار قرار دادن آنها جلوگیری کند.

این امکان وجود دارد که پزشک معالج انجام برخی حرکات جهت بهبود درد چشم ها را به بیمار توصیه کند و همچنین درمان سردرد با دستگاه را پیشنهاد دهد.

دارو برای سردرد پیشانی

در صورتی‌ که تغییر سبک‌ زندگی به تنهایی کمکی به بهبود سردرد پیشانی نکند، به منظور بهتر شدن حال بیمار احتمالا پزشک مصرف برخی داروها را در کنار تغییر سبک‌ زندگی توصیه کند.

قرص‌های مسکن همانند ایبوپروفن یا تیلنول از این دسته هستند. داروهای آرام‌بخش عضلانی و بلسان هم به بهبود سردرد شقیقه ای کمک می‌کنند.

در برخی موارد ممکن است داروهای اپیوئید هم به میزان محدود تجویز شوند. همچنین در موارد نادری هم داروهای ضد افسردگی یا ضد‌ تشنج جهت تسکین سردرد پیشانی تجویز می‌شوند.

در صورتی‌ که کشیدگی چشم علت سردرد پیشانی و چشم باشد، علاوه بر تغییر سبک‌ زندگی به هیچ داروی خاصی جهت تسکین درد نیاز نیست و اگر سینوزیت علت سردرد باشد، گزینه‌های دیگری جهت درمان سردرد به بیمار توصیه می‌شود:

• داروهای استروئیدی دهانی
• قرص‌های دردکش
• آنتی‌بیوتیک

در شرایطی که علت سردرد پیشانی به اختلال میگرنی مربوط شود، روش درمانی به دو صورت انجام می‌گیرد. یکی پیشگیری و دیگری درمان در مراحل ابتدایی. تعدادی دارو برای هر شیوه وجود دارد.

برای پیشگیری از بیماری، هر زمان که علائم هشدار دهنده سردرد مانند احساس سرگیجه، حالت تهوع یا تاری دید بروز کرد، باید به بیمار دارو تجویز شود. در مورد درمان در آغاز کار، داروها بعد از شروع سردرد به بیمار داده ‌می‌شوند. داروهای تریپان بیشترین مصرف را جهت برطرف کردن سردرد پیشانی ناشی از اختلال میگرن دارند.

برای سردرد چه دکتری بریم؟

پزشکان متخصص مغز و اعصاب به صورت کاملا تخصصی در زمینه درمان انواع سردرد شامل سردرد خوشه‌ای، سینوسی، میگرنی، عصبی و … فعالیت می‌نمایند. این پزشکان با در نظر گرفتن شرایط بیمار، بهترین روش درمان را پیشنهاد می‌دهند.

:: بازدید از این مطلب : 107

|

امتیاز مطلب : 0

|

تعداد امتیازدهندگان : 0

|

مجموع امتیاز : 0

کجی گردن یا دیستونی گردن یک عارضه عضلانی است که باعث چرخیدن گردن و یا کج شدن آن به طرفین می‌شود.

کجی گردن یا تورتیکولی (دیستونی گردن) چیست؟

کجی گردن یا تورتیکولی، به پیچ خوردگی و کج شدگی دردناک گردن اشاره دارد. قسمت بالای سر، عموما به یک سمت شیب پیدا می‌کند در حالی که چانه به سمت دیگر زاویه پیدا کرده است. این عارضه ممکن است مادرزادی (در هنگام تولد وجود داشته باشد) یا اکتسابی باشد. همچنین می‌تواند به علت آسیب دیدگی عضلات گردن یا منبع خونی ایجاد شود.

کجی گردن گاهی اوقات بدون هیچ درمانی بهبود پیدا می‌کند اما احتمال عود این عارضه وجود دارد. خوشبختانه داروها و روش‌های درمانی برای کاهش درد و سفتی در این ناحیه وجود دارند. جراحی همچنین ممکن است گاهی اوقات این عارضه را اصلاح نماید. در حالی که هیچ روش شناخته شده‌ای برای پیشگیری از این عارضه وجود ندارد، درمان اولیه ممکن است مانع تشدید آن شود.

موارد شدید دیستونی گردن ممکن است در موقعیت‌های اجتماعی برایتان ناخوشایند باشد یا حتی باعث محدودیت توانایی‌های شما برای انجام فعالیت‌های روزمره مانند رانندگی شود. بسیاری از افرادی که دچار دیستونی گردن می‌شوند حس انزوا و افسردگی دارند.

آیا دیستونی گردن قابل درمان است؟

این عارضه ممکن است در نوزادان و کودکان راحت‌تر درمان شود. اگر کجی گردن مزمن شود، بی‌حسی و حس گزگز کردن ممکن است به علت فشار وارده روی ریشه‌های عصبی در گردن ایجاد گردد. انقباضات دائمی عضله گردن ممکن است نیاز به ارجاع به متخصص مغز و اعصاب داشته باشد.

درمان کجی گردن با هدف کاستن از تعداد عضلات منقبض شده گردن انجام می‌شود. درمانی که پیشنهاد می‌کند شامل تجویز دارو، استفاده از دستگاه‌های فیزیکی، استفاده از بوتاکس، فیزیوتراپی و انجام ورزش‌های کششی و همچنین جراحی می‌باشد. در اغلب افراد تورتیکولی ظرف چند روز تا چند هفته برطرف می‌شود.

انواع کجی گردن

انواع عارضه کجی گردن شامل موارد زیر است:

• کجی گردن موقت
• کجی گردن ثابت
• کجی گردن عضلانی
• سندرم کلیپل فیل
• دیستونی گردن

کجی گردن موقت

این نوع کجی گردن معمولا بعد از یک یا ۲ روز برطرف می‌شود و می‌تواند بنا به یکی از دلایل زیر ایجاد شده باشد:

• تورم گره‌های لنفاوی
• عفونت گوش
• سرماخوردگی
• آسیب دیدگی سر و گردن که باعث تورم شده باشد.

کجی گردن ثابت

کجی گردن ثابت با عنوان کجی گردن حاد یا کجی گردن دائمی نیز شناخته می‌شود و معمولا علت آن مشکلات ساختار استخوان یا عضلانی می‌باشد.

کجی گردن عضلانی

این شکل از کجی گردن ثابت، بالاترین شیوع را دارد و به علت اسکار یا سفت شدن عضلات در یک سمت گردن اتفاق می‌افتد.

سندرم کلیپل فیل

این شکل مادرزادی نادر از کجی گردن نیز ملاحظه می‌شود. این عارضه کجی گردن نوزاد زمانی روی می‌دهد که استخوان‌های گردن نوزاد به شکل نادرست تشکیل می‌شود و مهمتر از همه به علت جوش خوردگی ۲ مهره گردن اتفاق می‌افتد. کودکانی که با این عارضه به دنیا می‌آیند ممکن است مشکلاتی در شنوایی و بینایی داشته باشند.

دیستونی گردن

این عارضه نادر گاهی اوقات با عنوان تورتیکولی اسپاسمی شناخته می‌شود و باعث انقباض عضلات گردن در وضعیت اسپاسم می‌شود. اگر بیمار دچار دیستونی گردن شده باشد چرخاندن سر یا پیچاندن آن، به یک سمت دشوار خواهد بود. همچنین ممکن است خمیدگی رو به جلو یا رو به عقب داشته باشد.

دیستونی گردن گاهی اوقات بدون درمان برطرف می‌شود اما خطر عود آن وجود دارد. دیستونی گردن ممکن است برای هر کسی روی دهد اما بیشتر در افرادی تشخیص داده می‌شود که سن تقریبی ۴۰ تا ۶۰ سال دارند. همچنین بر زنان بیش از مردان تاثیر می گذارد.

علل دیستونی گردن

دلیل کجی گردن ممکن است به یکی از موارد باشد:

• به علت تغییرات در ژن‌ها که غالبا در خانواده منتقل می‌شود.
• به علت مشکلات در دستگاه عصبی، بخش فوقانی ستون فقرات یا عضلات

این عارضه همچنین ممکن است بدون علت مشخصی اتفاق بیفتد. وقتی تورتیکولی در هنگام تولد وجود دارد، ممکن است بنا به یکی از دلایل زیر روی دهد:

• سر نوزاد در موقعیت نادرستی در هنگام رشد در داخل رحم باشد.
• عضلات یا منبع خونی گردن آسیب ببینند.

علائم کجی گردن چیست؟

علائم تورتیکولی ممکن است به آهستگی آشکار شوند همچنین ممکن است با گذشت زمان تشدید شوند. شایع‌ترین علائم عارضه گردن کج عبارتند از:

• ناتوانی برای حرکت دادن عادی سر
• درد گردن یا سفتی گردن
• سردرد گردنی
• بالاتر بودن یک شانه نسبت به دیگری
• تورم عضلات گردن
• زاویه پیدا کردن چانه به یک سمت

صورت کودکانی که دچار کجی مادرزادی گردن هستند ممکن است مسطح و نامتعادل به نظر برسد. ممکن است آنها با تاخیر در کسب مهارت‌های حرکتی یا مشکلاتی در بینایی یا شنوایی روبرو باشند.

کجی گردن چه عوارضی دارد؟

عوارض کجی گردن در کودکان می‌تواند شامل یکی از موارد زیر باشد:

• سندرم سر صاف
• دیفورمگی صورت به علت فقدان حرکت عضله استرنوماستوئید

عوارض کجی گردن در بزرگسالان ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• تورم عضله به علت تنش دائمی
• علائم دستگاه عصبی به علت وارد شدن فشار روی ریشه‌های عصب

تشخیص عارضه دیستونی گردن

برای تشخیص کجی گردن پزشک موارد زیر را پیشنهاد می‌دهد:

• معاینه فیزیکی
• تست‌های آزمایشگاهی

معاینه فیزیکی

پزشک معاینه فیزیکی را انجام می‌دهد. معاینه ممکن است موارد زیر را نشان دهد:

• سر، چرخیده و خمیدگی پیدا کرده یا به سمت جلو یا عقب زاویه پیدا کرده است.
• در موارد شدید، تمام سر کشیده شده و به یک سمت می‌چرخد.
• عضلات گردن بزرگتر یا کوتاه‌تر شده‌اند.

تست‌های آزمایشگاهی

برای تشخی دقیق‌تر تست ‌هایی که ممکن است انجام شوند عبارتند از:

• رادیوگرافی گردن
• سی تی اسکن گردن
• الکترومایوگرافی یا گرفتن نوار عصب (EMG) برای مشخص کردن عضلاتی که بیش از سایرین تحت تاثیر قرار گرفته‌اند.
• ام آر آی مغز
• تست‌های خونی برای شرایط پزشکی‌ای که با کجی گردن ارتباط دارند.

درمان کجی چردن چگونه است؟

هیچ علاجی برای دیستونی گردن وجود ندارد. در برخی افراد، نشانه‌ها و علائم ممکن است بدون درمان برطرف شوند اما عود آن، شایع است. درمان انحراف گردن با تمرکز بر برطرف کردن نشانه‌ها و علائم انجام می‌شود.

روشهای درمان دیستونی گردن شامل موارد زیر است:

• دارو درمانی
• بوتاکس
• جراحی
• فیزیوتراپی
• درمان خانگی

دارو درمانی دیستونی گردن

برخی داروها ممکن است مفید واقع شوند از جمله داروهای زیر:

• شل کننده‌های عضلانی
• داروهایی که برای درمان لرز بیماری پارکینسون استفاده می‌شوند.
• داروهای ضد درد

درمان کجی گردن به کمک بوتاکس

بوتاکس یک عامل فلج کننده است در اغلب اوقات برای صاف کردن چین‌های صورت به کار می‌رود و می‌توان آن را مستقیما داخل عضلات گردنی که تحت تاثیر دیستونی گردن قرار گرفته‌اند، تزریق نمود.

اغلب افرادی که دیستونی گردن دارند با این تزریقات بهبودی پیدا می‌کنند و معمولا باید این تزریقات را هر ۳ تا ۴ ماه تکرار کرد. جهت بهبود نتایج یا کمک به کاهش دوز و دفعات تزریق سم بوتولونیوم (بوتاکس)، پزشک ممکن است داروهای خوراکی را پیشنهاد کند که اثرات شل کنندگی عضلانی دارند.

جراحی کجی گردن

اگر درمان‌های کمتر تهاجمی موثر نباشد ممکن است پزشک جراحی دیستونی گردن را پیشنهاد کند. عمل‌ها ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• تحریک عمیق مغز
• بریدن اعصاب

تحریک عمیق مغز

در این عمل یک سیم نازک به داخل مغز از طریق سوراخ کوچکی که در جمجمه ایجاد شده فرستاده می‌شود. نوک این سیم در قسمتی از مغز قرار می‌گیرد که کنترل حرکات را به عهده دارد. پالس‌های الکتریکی از طریق سیم برای مختل کردن سیگنال‌های عصبی که باعث کج شدن سر شده‌اند ارسال می‌شوند.

بریدن اعصاب

یکی دیگر از گزینه‌های جراحی، قطع کردن اعصابی است که سیگنال‌های انقباض را به عضلات متاثر می‌فرستد.

فیزیوتراپی کجی گردن

برای نوزادان، حرکات کششی غیرفعال (حرکات کششی‌ای که با کمک والدین یا پرستار اعمال می‌شوند) ممکن است به کار گرفته شوند. در نوزادان سنین بالاتر، ممکن است تسهیل حرکت فعال مثلا با استفاده از ایجاد صدا یا جلب توجه کودک جهت چرخاندن سر در یک جهت خاص، مفید واقع شود.

فیزیوتراپیست حرکات کششی و سایر ورزش‌ها را توصیه کرده و نشان می‌دهد که چگونه باید آنها را به درستی انجام داد. تمرین‌های فیزیوتراپی برای بزرگسالان مبتلا به کجی گردن ممکن است شامل تمرین‌های مرحله‌بندی شده گردن باشد (گام به گام).

فیزیوتراپی کجی گردن

ممکن است ابتدا بیماران تلاش کنند به تدریج سر خود را اندکی بیشتر در هر جهت، هر بار حرکت دهند. سپس تلاش کنند سر را در موقعیت نهایی برای مدتی طولانی‌تر نگه دارند. اگر امکان اجرای این ورزش‌ها را نداشته باشند ممکن است از شخص دیگری بخواهند که حرکات ملایم غیرفعال را برای آنها انجام دهند.

ورزش‌هایتان را چند بار در روز انجام دهید. این کار را در صورت امکان جلوی آینه انجام دهید تا مشخص شود آیا می‌توانید سرتان را بیشتر حرکت دهید یا خیر. از فیزیوتراپیست برای یادگیری نحوه انجام حرکات و تمرین‌ها به شکل درست کمک بگیرید.

درمان خانگی

به محض اینکه عارضه کجی گردن در بیمار تشخیص داده شد، می‌توان از برخی روش‌های درمان خانگی که به بهبود علائم کمک می‌کنند استفاده کرد. این روش‌ها عبارتند از:

• به پشت بخوابید
• سمت مخالف صورت، چانه یا گردن را لمس کنید
• از کمپرس گرم استفاده کنید
• تکنیک‌های کاهش استرس

به پشت بخوابید

علائم غالبا در هنگام خواب محو می‌شوند، بنابراین استراحت کردن با خوابیدن روی پشت ممکن است باعث کاهش علائم شوند.

سمت مخالف صورت، چانه یا گردن را لمس کنید

با این کار، ممکن است اسپاسم‌ها موقتا متوقف شوند.

از کمپرس گرم استفاده کنید

پک‌های گرمایی یا بطری‌های آب داغ را روی گردن قرار دهید. با این کار ممکن است عضلات گرفته اندکی شل شوند.

تکنیک‌های کاهش استرس

عوامل استرس یا اضطراب را شناسایی کنید چون این عوامل می‌توانند باعث تنش و تشدید علائم شوند. نشانه‌ها و علائم دیستونی گردن زمانی تشدید می‌شوند که فرد در وضعیت پراسترس قرار می‌گیرد بنابراین یادگیری تکنیک‌های مدیریت استرس نیز اهمیت دارد.

:: بازدید از این مطلب : 62

|

امتیاز مطلب : 0

|

تعداد امتیازدهندگان : 0

|

مجموع امتیاز : 0