کمر درد یک عارضه شایع در میان مردم به شمار می‌رود. علت کمر درد معمولا نشستن به مدت طولانی به شیوه نادرست است که در صورت تداوم آن می‌تواند منجر به کمر درد شدید در فرد شود.

کمرد درد و پیشگیری از آن

کمر درد یکی از شایع‌ترین عللی است که افراد به خاطر آن به پزشک مراجعه می‌کنند و یا از کار خود مرخصی می‌گیرند. کمر درد همچنین بیشترین علت ناتوانی افراد در سراسر جهان است. اغلب افراد حداقل یکبار در زندگی خود دچار کمر درد شده‌اند.

خوشبختانه شما می‌توانید با بهبود شرایط فیزیکی خود و همچنین یادگیری چگونگی انجام حرکات بدن به شکل صحیح، از بروز کمر درد و عود کردن آن جلوگیری کنید.

در صورتی که به‌ کارگیری روش‌های پیشگیری موثر نباشد و دچار کمر درد شوید، با به‌کار‌گیری برخی روش‌های درمان خانگی که بسیار ساده هستند می‌توانید درد کمر خود را ظرف چند هفته درمان کنید.

تنها در موارد نادری برای درمان کمر درد شدید به جراحی نیاز می‌شود. در اغلب موارد، درد کمر به تدریج و با انجام درمان‌های خانگی و مراقبت از خود، ظرف دو هفته بهبود پیدا می‌کند.

برای درمان کمر درد شدید چه کنیم؟

در صورتی که با گذشت دو هفته درد کمر شما هیچ بهبودی نداشته، لازم است به پزشک متخصص مراجعه کنید. در موارد نادری، کمر درد شدید نشان‌دهنده یک مشکل بسیار جدی و خطرناک است. در صورتی که برای درد کمر به بهترین دکتر مغز و اعصاب تهران مراجعه کنید، او در ابتدا کمر شما را معاینه کرده و توانایی شما در نشستن، ایستادن، راه رفتن و بالا آوردن پاها را ارزیابی می‌کند.

ممکن است پزشک از شما بخواهد که درد خود را از یک تا ۱۰ درجه بدهید و از شما در مورد چگونگی کنار آمدن با درد سوال‌هایی بپرسد. این ارزیابی‌ها به پزشک کمک می‌کند که تشخیص دهد منشا درد چیست، شما چه مقدار می‌توانید حرکت کنید و این که دچار اسپاسم عضلانی شده‌اید یا نه. علاوه بر این ممکن است پزشک احتمال وجود برخی علل جدی‌تر درد کمر را نیز بررسی کند.

علت کمردرد شدید چیست؟

درد کمر ممکن است به طور ناگهانی ایجاد شود و کمتر از شش هفته طول بکشد. علت کمردرد می‌تواند ناشی از بلند کردن جسمی سنگین یا زمین خوردن باشد.

در صورتی که کمر درد بیش از سه ماه طول بکشد به آن کمر درد مزمن گفته می‌شود. درد کمر اغلب بدون هیچ دلیل مشخصی که پزشک بتواند آن را در حین معاینه یا عکسبرداری تشخیص دهد، آغاز می‌شود.

عواملی که معمولا باعث درد کمر می‌شوند عبارتند از:

• کشیدگی عضله یا رباط
• برآمدگی یا بیرون‌زدگی دیسک کمر
• آرتروز
• نقص‌های اسکلتی
• پوکی استخوان

کشیدگی عضله یا رباط

انجام یک حرکت ناگهانی و یا بلند کردن اجسام سنگین به طور مکرر موجب کشیدگی رباط‌ها و عضلات کمر می‌شود. اگر توان و سلامت فیزیکی فرد ضعیف باشد، کشیدگی و فشار مکرر عضلات و رباط‌ها موجب اسپاسم‌های دردناک عضلانی می‌شود.

برآمدگی یا بیرون‌زدگی دیسک کمر

دیسک‌های بین مهره‌ای وظیفه دارند که فشارهای وارد شده به ستون فقرات و مهره‌ها را جذب کنند. دیسک دارای یک پوسته ضخیم خارجی است و درون این پوسته، ماده نرم ژله مانندی قرار دارد.

ممکن است بر اثر فشار زیاد، دیسک حالت برآمده پیدا کند و یا حتی پاره شده و ماده ژله مانند درون آن بیرون بریزد و درنتیجه بر روی عصب‌های مجاور آن فشار وارد می‌شود.

البته ممکن است دیسک کمر برآمده یا بیرون زده باشد اما به این خاطر که روی هیچ عصبی فشار وارد نکرده است، شخص هیچ علائمی ندارد. در این موارد، بیرون‌زدگی دیسک کمر به طور اتفاقی و زمانی که شخص به دلایل دیگر عکسبرداری از ستون فقرات انجام می‌دهد، تشخیص داده می‌شود.

آرتروز

ممکن است قسمت پایینی ستون فقرات دچار آرتروز مفصلی شود. در برخی از موارد، آرتروز ستون فقرات موجب تنگی کانال نخاعی می‌شود و در نتیجه به طناب نخاعی فشار وارد می‌شود.

نقص‌های اسکلتی

در صورتی که ستون فقرات بیمار دارای قوس‌های غیر طبیعی باشد، می‌تواند منجر به کمر درد شود. اسکولیوز به وضعیتی گفته می‌شود که ستون فقرات فرد به سمت چپ یا راست منحرف شده است. اسکولیوز در صورتی که شدید باشد موجب درد کمر می‌شود.

پوکی استخوان

در صورتی که شخص به پوکی استخوان دچار باشد و استخوان‌های او بسیار ضعیف و شکننده شده باشند، مهره‌های ستون فقرات او دچار شکستگی‌های فشاری می‌شوند.

عوامل خطر ایجاد کمر درد

هر شخصی ممکن است دچار کمر درد شود، حتی کودکان و نوجوانان. همچنان باید تحقیقات زیادی در زمینه دلایل کمر درد انجام شوند. اما عوامل زیر می‌توانند موجب شوند که احتمال بروز کمر درد بیشتر شود:

• سن
• کم‌تحرکی و ورزش نکردن
• وزن اضافه
• بیماری
• بلند کردن اجسام به شیوه غلط
• سیگار کشیدن
• سیگار کشیدن

سن

با بالا رفتن سن از حدود سی و چهل‌سالگی، احتمال بروز کمر درد نیز بیشتر می‌شود.

کم‌تحرکی و ورزش نکردن

ضعیف بودن عضلات کمر می‌تواند موجب افزایش احتمال بروز کمردرد شود.

وزن اضافه

حمل کردن وزن اضافه موجب وارد شدن فشار بیش از حد به کمر می‌شود.

بیماری

برخی از انواع آرتروز و سرطان می‌توانند در ابتلا به کمر درد مردان و زنان تاثیر داشته باشند.

بلند کردن اجسام به شیوه‌ی غلط

در صورتی که در هنگام بلند کردن چیزی به جای زانو از کمر خود استفاده کنید، این کار موجب فشار زیاد به کمر می‌شود.

سیگار کشیدن

سیگار کشیدن موجب کاهش خونرسانی و تغذیه‌ی دیسک‌ها در کمر می‌شود.

بیماری‌های روحی و روانی

افرادی که به اضطراب و افسردگی مبتلا هستند، بیش از دیگران در معرض ابتلا به کمردرد هستند.

علائم کمر درد شدید چیست؟

علائم و نشانه های درد کمر عبارتند از:

• درد عضلانی
• درد تیر کشنده و تیز (مانند حس فرو رفتن چاقو در کمر)
• دردی که تا پایین پاها منتشر می‌شود.
• کاهش انعطاف‌پذیری و دامنه حرکتی کمر

چه زمان برای درمان کمر درد باید به پزشک مراجعه کرد؟

در صورت بروز شرایط زیر برای درمان درد کمر باید به پزشک مراجعه کنید:

• بروز مشکلاتی در کنترل ادرار و مدفوع
• بروز تب
• بروز کمر درد به دنبال زمین خوردن یا ضربه شدید به کمر
• شدید بودن کمر درد و عدم بهبودی آن با استراحت
• انتشار درد در هر دو پا، خصوصا اگر درد تا زیر زانو منتشر می‌شود.
• بروز ضعف عضلانی، بی‌حسی یا گزگز در یک یا هر دو پا
• کاهش وزن بدون دلیل مشخص

روش های تشخیص کمر درد

اگر پزشک به هر دلیلی حدس بزند که بیمار بر اثر مشکل مهمی دچار کمر درد شده است، برای بررسی وضعیت ستون فقرات و کمر، انجام یک یا چند تست زیر را تجویز می‌کند:

• عکسبرداری اشعه ایکس
• اسکن ام آر آی یا سی تی اسکن
• آزمایش خون
• اسکن استخوانی
• نوار عصب و عضله

روش های تشخیص کمر درد

عکسبرداری اشعه ایکس

در این تصاویر راستای قرارگیری استخوان‌ها دیده می‌شود. می‌توان ابتلا به آرتروز و خارهای استخوانی، شکستگی یا دررفتگی را در این تصاویر دید. این تصاویر به تنهایی نمی‌توانند مشکلات طناب نخاعی، عضلات، عصب‌ها و دیسک‌ها را نشان دهند.

اسکن ام آر آی یا سی تی اسکن

با کمک تصاویر به دست آمده از اسکن ام آر آی یا سی تی اسکن می‌توان به بیرون‌زدگی دیسک کمر، مشکلات استخوانی، مشکلات عضلانی، تاندون‌ها، عصب‌ها، رباطها و یا رگ‌های خونی پی برد.

آزمایش خون

با کمک آزمایش خون بررسی می‌شود که بیمار به عفونت یا سایر بیماری‌ها که می‌توانند به درد کمر مبتلا شوند، دچار شده است یا خیر.

اسکن استخوانی

در موارد نادری، ممکن است از اسکن استخوانی برای بررسی تومورهای استخوانی یا شکستگی فشاری ناشی از پوکی استخوان، استفاده شود.

نوار عصب و عضله

نوار عصب و عضله پالس‌های الکتریکی تولید شده توسط عصب‌ها و پاسخگویی عضلات به این پالس‌ها را اندازه‌گیری می‌کند. با کمک این تست می‌توان گیرافتادگی عصب ناشی از بیرون‌زدگی دیسک کمر یا تنگی کانال نخاعی را تشخیص داد.

درمان کمر درد در زنان و مردان

در اغلب موارد، درد کمر با گذشت چند هفته استراحت کردن بهبود پیدا می‌کند. داروهای مسکن غیر تجویزی و کمپرس گرم و سرد ممکن است تنها چیزی باشد که بیمار به آن نیاز دارد.

استراحت مطلق در تخت توصیه نمی‌شود. شما باید تا جایی که می‌توانید به انجام فعالیت ادامه دهید. سعی کنید فعالیت‌های سبکی مانند راه رفتن یا کارهای ساده روزمره را انجام دهید. از انجام دادن کارهایی که موجب تشدید درد می‌شوند خودداری کنید.

اگر درمان‌های خانگی با گذشت چند هفته، موثر نبودند، ممکن است پزشکتان داروی قوی‌تر یا درمان دیگری را برای شما تجویز کند. بسته به نوع کمر درد پزشک ممکن است درمان‌های زیر را تجویز کند:

• دارو درمانی
• فیزیوتراپی و ورزش
• جراحی

دارو درمانی

پزشک می‌تواند داروهای زیر را برای درمان کمر درد تجویز کند:

• داروهای مسکن غیر تجویزی
• داروهای شل کننده عضلات
• مسکن‌های موضعی
• قر‌ص‌های مسکن‌ها
• داروهای ضدافسردگی
• تزریق

درمان دارویی کمر درد

داروهای مسکن غیر تجویزی

داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی مانند ایبوبروفن و ناپروکسن ممکن است بتوانند درد حاد کمر را تسکین دهند. این داروها را طبق دستور پزشک مصرف کنید چرا که مصرف بیش از حد آن عوارض جانبی بسیار جدی دارد.

داروهای شل کننده عضلات

در صورتی که درد خفیف تا متوسط کمر با کمک داروهای غیرتجویزی بهبود پیدا نکرد، ممکن است پزشک داروهای شل کننده عضلات را نیز تجویز کند. این داروها موجب خواب‌آلودگی و سرگیجه می‌شوند.

مسکن‌های موضعی

که شامل پماد، کرم و لوسیون‌های ضد درد می‌شود.

قرص‌های مسکن‌ها

داروهایی مانند کدئین یا هیدروکودون ممکن است برای مدت زمان کوتاه تجویز شوند.

داروهای ضدافسردگی

دوز پایین از داروهای ضدافسردگی خصوصا داروهای سه فازی مانند آمی تریپتیلین می‌تواند در درمان برخی از انواع کمر درد موثر باشد. تاثیر این داروها بر کمر درد مستقل از اثر آن‌ها بر افسردگی است.

تزریق

در صورتی که سایر داروها در تسکین درد موثر نباشند و در صورتی که درد تا پایین پاها منتشر شود، ممکن است پزشک داروی کورتیزون یا داروی بی‌حس کننده دیگری را در فضای اطراف طناب نخاعی (فضای اپیدورال) تزریق کند. کورتیزون موجب کاهش التهاب در اطراف عصب‌ها می‌شود اما تاثرات تسکین‌دهنده دارو معمولا کمتر از چند ماه ادامه دارد.

درمان کمر درد با فیزیوتراپی و ورزش

فیزیوتراپی اصلی‌ترین و موثرترین درمان کمردرد شدید است. فیزیوتراپیست از روش‌های مختلفی مانند گرما درمانی، اولتراسوند، تحریک الکتریکی و تکنیک‌های آزادسازی عضله برای درمان کمردرد شدید استفاده می‌کند.

درمان کمر درد با فیزیوتراپی

با بهبود تدریجی درد، فیزیوتراپیست به بیمار ورزش‌هایی را آموزش می‌دهد که موجب افزایش انعطاف‌پذیری و قدرت عضلات کمر و شکم او می‌شود و نحوه قرارگیری صحیح بدن در حالات مختلف را نیز به بیمار آموزش می‌دهد. استفاده منظم از این روش‌های درمانی از بازگشت مجدد درد جلوگیری می‌کند.

جراحی کمر درد

عده بسیار کمی از بیماران به جراحی کمر نیاز دارند. اگر درد بیمار در پاهای او منتشر می‌شود و عضلات او به طور پیش‌رونده‌ای دچار ضعف و بی‌حسی شده‌اند که این حالت ناشی از تحت فشار بودن عصب‌هاست، لازم است جراحی انجام شود.

عمل جراحی کمر درد

در سایر موارد معمولا روش جراحی در مراحل اولیه برای بیماران تجویز نمی‌شود مگر این که درد بیمار با به‌کارگیری روش‌های درمانی دیگر بهبود پیدا نکند.

سکته مغزی بر اثر گرفتگی عروق مغز یکی از شایع‌ترین بیماری‌ها و مشکلات مغز و اعصاب به‌شمار می‌رود.

عروق کاروتید گردن چیست؟

عروق کاروتیدی، دو رگ بزرگ هستند که به قسمت‌های بزرگی که در جلوی مغز قرار دارند خون‌رسانی می‌کنند. این قسمت از مغز مسئول فکر کردن، گفتار، شخصیت، عملکردهای حسی و حرکتی انسان است. شما می‌توانید نبض رگ‌های کاروتیدی را در دو طرف گردن خود حس کنید. این نبض درست در زیر زاویه استخوان فکی قرار دارد.

گرفتگی و انسداد عروق کاروتید مغزی

بیماری گرفتگی عروق کاروتید یا تنگی عروق کاروتیدی مغز بدین معناست که این رگ‌ها به دلیلی دچار گرفتگی شده‌اند. دلیل گرفتگی عروق مغز اغلب تجمع رسوبات چربی و کلسترول است که به آنها پلاک گفته می‌شود.

انسداد عروق کاروتیدی نیز به حالتی گفته می‌شود که رگ کاروتید کاملا مسدود و بسته شده است. در صورت مسدود شدن عروق کاروتیدی در فرد، ریسک بروز سکته مغزی بسیار بالا است.

کنترل کردن دیابت (درمان نوروپاتی دیابتی) و سایر بیماری‌ها می‌تواند خطر بروز عوارض بلند مدت مانند گرفتگی رگهای مغز و سکته مغزی را تا حدود زیادی کاهش دهد.

در مورد یافتن بهترین راه برای حفظ سلامت مغز و عروق مغزی خود می‌توانید با بهترین دکتر مغز و اعصاب تهران مشورت کنید.

علائم انسداد عروق مغزی

بیماری عروق کاروتید معمولا هیچ علائمی ندارد تا این که نهایتا منجر به سکته مغری ایسکمیک می‌شود. به همین دلیل، بسیار مهم است که اگر دچار گرفتگی رگهای مغزی هستید به صورت مرتب به پزشک مراجعه کنید تا وضعیت شما را ارزیابی کند.

پزشک با توجه به علائم فعلی شما و سوابق پزشکی، از جمله سابقه سکته مغزی در گذشته، بهترین برنامه درمانی را برای شما تدوین می‌کند.

تغییر در سبک زندگی، دارو درمانی و انجام برخی عمل‌های جراحی از جمله روش‌های پیشگیری و درمان بیماری عروق کاروتیدی به شمار می‌رود که به کمک آن‌ها می‌توان خطر بروز سکته مغزی را کاهش داد. نتایج بلند مدت درمان شما به شدت بیماری بستگی دارد.

علت تنگی عروق مغز چیست؟

بیماری تنگی عروق مغزی معمولا بر اثر تصلب شرایین ایجاد می‌شود که در آن، پلاک‌ها (رسوبات چربی) به دیواره رگ می‌چسبند و موجب تنگی رگ می‌شوند. مشابه همین اتفاق در عروق قلبی نیز می‌افتد که موجب بیماری عروق کرونری می‌شود.

پلاک‌هایی که در دیواره رگ تجمع پیدا می‌کنند عموما از مواد زیر تشکیل شده‌اند:

• کلسترول
• چربی
• ضایعات سلولی
• پروتئین
• کلسیم

تصلب شرایین موجب تنگی و نهایتا مسدود شدن عروق مغزی می‌شود و دیواره رگ نیز به مرور زمان انعطاف‌پذیری خود را از دست می‌دهد. به همین خاطر میزان خونی که از شریان عبور می‌کند محدود می‌شود.

لازم به ذکر است که بیماری تنگی عروق مغز خود می‌تواند بر اثر بیماری دیگری در بدن ایجاد شده باشد.

عوامل گرفتگی عروق مغزی

برخی از بیماری‌ها و مشکلات می‌تواند به عروق بدن آسیب برسانند و در نتیجه شخص را در معرض خطر ابتلا به اسپاسم عروق مغزی و تنگی رگهای کاروتیدی گردن قرار دهد.

عوامل گرفتگی رگهای مغز عبارتند از:

• فشار خون بالا موجب تضعیف دیواره رگ‌ها و آسیب‌پذیری آنها می‌شود.
• کلسترول بالا اصلی‌ترین عامل خطر برای ابتلا به گرفتگی رگ سر است.
• دیابت بر توانایی بدن در جذب قند خون تاثیر می‌گذارد و خطر بروز گرفتگی رگ های مغزی و فشار خون را بالا می‌برد.
• چاقی، خطر ابتلا به دیابت، انسداد عروق مغزی و فشار خون را بالا می‌برد.
• کم‌تحرکی و نداشتن فعالیت فیزیکی نیز احتمال بروز فشار خون بالا، دیابت و چاقی را افزایش می‌دهد.
• سیگار کشیدن موجب حساسیت و تحریک جداره داخلی رگ‌ها می‌شود و همچنین ضربان قلب و فشار خون را بالا می‌برد.
• با بالا رفتن سن، دیواره‌های رگ انعطاف‌پذیری کمتری دارند و بیشتر آسیب‌پذیر می‌شوند.
• سابقه ابتلای سایر اعضای خانواده به تصلب شرایین و بیماری‌های عروقی، ریسک بروز بیماری عروق کاروتیدی در شما را نیز افزایش می‌دهد.

علائم تنگی عروق کاروتید مغزی

بیماری عروق کاروتیدی و انسداد عروق مغز در مراحل اولیه خود، به ندرت موجب بروز علائم می‌شود. معمولا علائم بسته شدن رگهای مغزی تنها زمانی بروز می‌کنند که یکی از عروق به طور کامل یا تقریبا کامل، مسدود می‌شود.

در صورتی که رگ کاروتیدی بیش از ۸۰ درصد گرفتگی داشته باشد، تحت عنوان انسداد رگ شناخته می‌شود. در این مرحله، ریسک بروز سکته مغزی ایسکمیک گذرا بسیار زیاد است.

سکته مغزی ایسکمیک گذرا با نام سکته مغزی جزئی نیز شناخته می‌شود چرا که موجب بروز علائم سکته مغزی بین چند دقیقه تا چند ساعت می‌شود.

علائم سکته مغزی جزئی عبارتند از:

• احساس ضعف یا بی‌حسی ناگهانی در صورت، بازوها، یا پاها (معمولا در یک طرف بدن)
• اختلال تکلم یا مشکل در فهمیدن صحبت دیگران
• تاری دید ناگهانی در یک یا هر دو چشم
• سرگیجه
• سردرد شدید و ناگهانی
• افتادگی یک طرف صورت

روش های تشخیص گرفتگی رگهای کاروتیدی

اگر بیمار به هر دلیل در معرض خطر ابتلا به بیماری تنگی عروق کاروتیدی باشد، لازم است که توسط پزشک معاینه شود تا علائم ابتدایی این بیماری در او ارزیابی شده و تشخیص داده شود.

در حین معاینه فیزیکی، پزشک به صدای عروق کاروتیدی گردن گوش می‌دهد. شنیدن صدای غیرعادی از این رگ‌ها می‌توان نشان‌ دهنده احتمال گرفتگی عروق باشد. پزشک همچنین قدرت عضلانی، حافظه و توانایی گفتاری بیمار را می‌سنجد. برای تشخیص قطعی بیماری عروق کاروتیدی تست‌های دیگری نیز انجام می‌شوند.

برای تشخیص انسداد رگهای کاروتیدی می‌توان تست‌های زیر را انجام داد:

• اولتراسوند کاروتیدی
• سی تی آنژیوگرافی
• سی تی اسکن مغزی
• آنژیوگرافی رزونانس مغناطیسی
• اسکن ام آر آی
• آنژیوگرافی مغزی

تشخیص گرفتگی و انسداد عروق مغزی

اولتراسوند کاروتیدی و تشخیص گرفتگی رگهای مغزی

اولتراسوند کاروتیدی یک تست غیرتهاجمی است که از امواج صوتی برای اندازه‌گیری جریان و فشار خون در رگ‌ها استفاده می‌شود.

سی تی آنژیوگرافی برای تشخیص تنگی رگ مغز

در آنژیوگرافی به روش خاصی از رگ‌های بیماری عکسبرداری اشعه ایکس انجام می‌شود. یک ماده کنتراست رنگی در رگ بیمار تزریق می‌شود و سپس با کمک دستگاه سی تی اسکن از زوایای مختلفی از بیمار عکسبرداری می‌شود.

سی تی اسکن مغزی جهت تشخیص بسته بودن رگ مغز

سی تی اسکن مغزی تصاویری دقیق از مغز بیمار می‌گیرد که در آن می‌توان خونریزی مغزی را تشخیص داد.

آنژیوگرافی رزونانس مغناطیسی و تشخیص گرفتگی عروق مغزی

در این روش از ماده کنتراست رنگی برای متمایز کردن رگ‌های موجود در مغز و گردن استفاده می‌شود و سپس با استفاده از آهنرباهای بزرگ، تصاویر سه‌بعدی دقیق از سر و گردن گرفته می‌شود.

اسکن ام آر آی برای تشخیص گرفتگی رگهای مغزی

در روش ام آر آی مغزی بدون استفاده از ماده کنتراست رنگی، تصاویر دقیقی از بافت مغز تهیه می‌شود.

آنژیوگرافی مغزی برای تشخیص تنگی عروق مغزی

در آنژیوگرافی مغزی، پزشک یک لوله باریک و منعطف را وارد شریان کاروتیدی می‌کند. ماده کنتراست رنگی در رگ تزریق می‌شود و سپس تصاویر اشعه ایکس گرفته می‌شود تا وجود هرگونه چیز غیرعادی در شریان تشخیص داده شود. این تست نسبت به سایر تست‌ها تهاجمی‌تر است و ریسک بالاتری دارد.

درمان تنگی عروق مغزی

روش های درمان تنگی رگهای مغز عبارتند از:

• دارو درمانی
• جراحی
• تغییر در سبک زندگی

درمان گرفتگی رگهای سر با استفاده از دارو درمانی

ممکن است پزشک برای کاهش خطر بروز سکته مغزی بر اثر لخته‌های خون، داروهای آسپرین یا کلوپیدورگل را تجویز کند. پزشک همچنین در صورت نیاز، داروهایی برای کاهش کلسترول و فشار خون تجویز می‌کند. در برخی از موارد داروی وارفارین که نوعی رقیق‌کننده خون است، تجویز می‌شود.

قرص برای گرفتگی عروق مغزی

درمان تنگی عروق سر از طریق جراحی

در صورتی که گرفتگی یا انسداد رگ مغز بسیار شدید باشد عمل جراحی برای باز کردن رگ انجام می‌شود. با باز کردن گرفتگی و انسداد عروق، جریان خون به مغز افزایش پیدا می‌کند و از بروز سکته مغزی جلوگیری می‌شود.

پزشک ممکن است یکی از روش‌های زیر را برای جراحی بسته شدن رگهای سر تجویز کند:

• اندآرترکتومی کاروتید (CEA)
• استنت گذاری کاروتید(CAS)

جراحی گرفتگی عروق مغز

اندآرترکتومی کاروتید (CEA)

این عمل اغلب برای بیمارانی انجام می‌شود که به گرفتگی شریان کاروتیدی و سکته مغزی گذرا مبتلا شده‌اند. در حالی که بیمار تحت بیهوشی عمومی است، برش کوچکی در گردن او و در محل گرفتگی رگ، ایجاد می‌شود.

پزشک در ابتدا جریان خون رگ را متوقف می‌کند و سپس پلاک‌های موجود در رگ و یا قسمت آسیب‌دیده از رگ را جدا می‌کند و سپس دو قسمت رگ را به هم متصل می‌کند تا جریان خون به مغز بهبود پیدا کند.

مزایا و معایب این عمل جراحی به سن بیمار و میزان انسداد رگ و سابقه بروز سکته در بیمار، بستگی دارد.

استنت گذاری کاروتید (CAS)

استنت گذاری کاروتید روش جدیدتری است که از روش قبلی کم تهاجمی‌تر است. در این روش برش کوچکی در کشاله ران ایجاد می‌شود و سپس یک لوله‌ی باریک مخصوص از طریق رگ موجود در کشاله ران به سمت رگ کاروتیدی هدایت می‌شود.

زمانی‌که لوله به محل انسداد رگ رسید، از سر آن، بالون کوچکی در رگ شروع به بزرگ‌شدن می‌کند و برای چند ثانیه به دیواره‌های رگ فشار وارد می‌کند تا رگ را باز کند و سپس یک لوله بسیار کوچکی به نام استنت در دیواره رگ قرار داده می‌شود تا رگ را باز نگه دارد.

استنت معمولا از جنس فلزی است و به طور دائمی در این محل از رگ باقی می‌ماند. البته در مواردی ممکن است استنت از موادی ساخته شده باشد که به مرور زمان جذب بافت بدن می‌شوند.

برخی از استنت‌ها نیز دارای دارویی هستند که از انسداد مجدد رگ جلوگیری می‌کند. این روش نسبتا جدید است و در مورد تاثیر آن در پیشگیری از سکته مغزی هنوز بحث‌هایی وجود دارد.

پیشگیری از گرفتگی رگهای مغز با تغییر در سبک زندگی

برای پیشگیری از پیشروی بیماری گرفتگی رگ مغز لازم است تغییرات زیر را در عادات زندگی خود اعمال کنید:

• کشیدن سیگار را ترک کنید.
• فشار خون خود را کنترل کنید.
• دیابت خود را کنترل کنید.
• به صورت منظم به پزشک مراجعه کنید.
• رژیم غذایی سالم داشته باشید که به‌خصوص به سلامت قلب کمک می‌کند.
• از پزشک بخواهید کلسترول خون شما را چک کند و در صورت نیاز اقدام به درمان کنید.
• وزن خود را در محدوده سالم نگه دارید.
• در اغلب روزهای هفته حداقل ۳۰ دقیقه ورزش کنید.

تجربه سردرد بعد از خواب بسیار خسته کننده است! چرا که این درد مانع از استراحت کافی می‌شود و بر کیفیت روزی که پیش رو دارید تاثیر منفی خواهد داشت. شایعترین نوع سردرد که در خواب خصوصا خواب شبانه روی می‌دهد سردرد خوشه‌ای و میگرن است.

همچنین سردردهای هیپنیک (یا هشدار ساعت) هستند که فرد را در ساعات مقرری از شب به خاطر درد بیدار می‌کنند.

علت و درمان سردرد بعد از خواب (سردرد صبحگاهی)

درمان سردرد های بعد از خواب به تکرار و شدت آن ها بستگی دارد و ممکن است داروهای درمان سردرد به خودی خود مانع از بروز سردردهای آتی شود. سردرد حین خواب آسیب زننده است و مانع از دریافت استراحت کافی و مورد نیاز شما می‌شود.

بهتر است که ارتباط بین خواب و سردرد و همچنین دلایل ایجادکننده‌ سردرد در خواب را یاد بگیریم و اینکه چگونه درد آن را کاهش دهیم و خواب بهتری در طول شب داشته باشیم. در حالی که دلایل زیادی برای سردردهای شبانه وجود دارند (مثل شرایط پزشکی، استرس و حتی موقعیت خواب)، راه‌هایی نیز برای پیشگیری از دلایل زمینه‌ای و اصلی وجود دارد.

اگر شما تجربه سردرد حین خواب دارید با بهترین متخصص مغز و اعصاب در مورد گزینه‌های درمانی و کاهش درد و تسکین برای خود صحبت کنید. درمان سردردهای شبانه متنوع هستند و به نوع سر درد و دلایل زمینه‌ای آن بستگی دارند.

دلایل سردرد صبحگاهی چیست؟

دلایل سردردهای صبحگاهی یا به عبارتی سردردهایی که حین خواب اتفاق می‌افتند احتمالا به علت مشکلات متنوعی ایجاد می‌شوند، مثل بیماری‌های زمینه‌ای، اختلالات خواب و حتی موقعیت فرد هنگام خواب.

بعضی از معمول‌ترین دلایل سردرد در خواب شامل موارد زیر می‌شود که در ادامه بررسی می‌نماییم:

1. آپنه تنفسی حین خواب
2. هیپوگلیسمی
3. موقعیت خواب
4. استرس و سردرد تنشی
5. سردردهای سینوسی
6. میگرن
7. سردرد هیپنیک

سردرد بعد از بیدار شدن از خواب

آپنه تنفسی حین خواب

آپنه تنفسی حین خواب زمانی روی می‌دهد که راه‌های هوایی در طول خواب تغییر می‌کنند و به طور نسبی جریان هوا به درون یا بیرون بدن را مسدود کرده و الگوی تنفس طبیعی را مختل می‌کنند. این اختلال خواب باعث ایجاد سردرد در خواب می‌شوند که در طول شب یا حین بیداری فرد آن را احساس می‌کند.

هیپوگلیسمی

هیپوگلیسمی در خواب شرایطی است که قند خون از سطح طبیعی پایین‌تر است. این مشکل باعث ایجاد سردرد و همچنین تعریق شبانه می‌شود و ممکن است با مصرف یک میان وعده سبک قبل از خواب باعث تنظیم سطح گلوکز خون شود.

موقعیت خواب

اگر فرد در موقعیت نامناسبی بخوابد و یا از بالشی استفاده کند که حمایت کافی را به دنبال نداشته باشد ممکن است احساس سردرد در خواب یا بلافاصله بعد از بیدار شدن داشته باشد.

استرس و سردرد تنشی

اگر استرس زیادی را در طول روز متحمل می‌شوید و به بدن خود اجازه‌ استراحت قبل از خوابیدن را نمی‌دهید، ممکن است که سردردهای تنشی را تجربه کنید. این نوع از سردرد هنگام تلاش فرد برای خوابیدن احساس می‌شود. برای پیشگیری از سردردهای تنشی در حین خواب، سعی کنید استرس های روزانه خود را کاهش دهید و یا برنامه‌ای برای مدیریت آن داشته باشید.

سردردهای سینوسی

یک عفونت سینوسی ممکن است باعث تجربه سردرد‎‎‎ در شب برای بیمار شود. افراد سردرد سینوسی را زمانی تجربه می‌کنند که سر به پایین خم شده است و فشار به سمت سینوس‌ها شیفت پیدا می‌کند. بیمار ممکن است که این سردردها را نیز در صورت ابتلا به آلرژی به مایت‌های گرد و غبار موجود در بالش و ملحفه تجربه کند.

میگرن

علت تجربه میگرن توسط خانم‌ها در طول شب، نیازمند آگاهی از عوامل محرک آن است. سعی کنید که گزارشی از هر چه که در شب می‌نوشید یا می‌خورید را تهیه کنید. در چه اتاقی بیشتر وقت می‌گذرانید و آیا بوی عطر خاصی باعث سردرد‌های میگرنی شما می‌شود یا محرک‌های دیگری با محرک اصلی ایجاد میگرن‌های شبانه شما هستند؟

یافتن این الگوها و محرک‌ها که باعث ایجاد میگرن می‌شوند اولین قدم در پیشگیری از آن و بهبود استراحت شبانه است.

سردرد هیپنیک

سردرد هیپنیک که به آنها سردردهای هشداری نیز گفته می‌شود همیشه در یک زمان مشخص و تکراری از شب ایجاد می‌شوند و فرد را از خواب بیدار می‌کنند. این اختلال ممکن است به دلیل تغییرات سیستم عروقی مغزی یا آسیب‌های قبلی در سر ایجاد شوند و در بالغین پنجاه سال یا بیشتر، بیشتر شایع است.

درمان سردرد بعد از خواب

اگر بیمار از سردرد حین خواب رنج می‌برد، احتمالا بیشتر از هر چیز مایل است که چگونگی خلاص شدن از شر آن که باعث بی‌خوابی او شده و کیفیت اجرای کارهای روزانه را کم کرده را بداند. بسته به نوع سر دردی که بیمار تجربه می‌کند راه‌هایی برای پیشگیری از وقوع و درمان سردرد های بعد از خواب آنها وجود دارند.

درمان سردردهای هیپنیک

دلیل اصلی و دقیق سردرد هیپنیک شناخته شده نیست اما انواع روش‌های درمان سردرد هیپنیک که باعث تسکین و بهبود می‌شوند شامل موارد زیر هستند:

• لیتیوم (لیتوبید): دارویی است که در درمان اختلالات شخصیتی دوقطبی استفاده می‌شود.
• ایندومتاسین (ایندوسین): یک داروی ضدالتهابی غیراستروئیدی.
• کافئین: قرصی است که قبل از خواب مصرف می‌شود.

گزارش‌هایی هم از استفاده داروهای دیگر در افراد میگرنی شده که موثر بوده‌اند.

درمان سردردهای سینوسی

سردرد سینوسی نیز باید توسط پزشک مورد ارزیابی قرار گیرد و مشخص شود که آیا علت اصلی ایجاد آن ابتلای فرد به عفونت است یا دلیل دیگری باعث بروز این سردرد شده است. در صورت تشخیص عفونت توسط پزشک متخصص، بیمار با مصرف دارو بهبود می‌یابد.

به طور مشابه اگر سردردهای سینوسی بیمار به علت آلرژی است، ممکن است که نیازمند بالش یا ملحفه جدید باشد تا از عود و بدتر شدن جلوگیری به عمل آید. همچنین اگر سر درد بیمار به علت موقعیت بد هنگام خواب است، تعویض بالش و خرید یک سری جدید مفید خواهد بود.

درمان سردردهای استرسی یا تنشی

در نهایت سردردهای تنشی از طریق مدیریت استرس‌های بیمار برای پیشگیری طی ساعات روز و فعالیت‌های روزانه مثل ورزش، یوگا و مدیتیشن امکان پذیر است.

نکات مهم برای بهبود کیفیت خواب شبانه

برای پیشگیری از سردردهای شبانه و سردرد صبحگاهی و داشتن خواب بهتر و با کیفیت بالاتر، نکات زیر ممکن است مفید واقع باشند:

• برنامه‌ریزی خواب داشته باشید
• آرام باشید
• برنامه غذایی تنظیم کنید
• در جای خنک بخوابید
• داروها را مرور کنید

برنامه‌ریزی خواب داشته باشید

برنامه‌ی منظمی برای خواب خود تنظیم کنید تا ریتم سیرکادین شما را تنظیم کند و دریافت خواب کافی شبانه را برای شما تضمین کند. تا حد امکان این برنامه را رعایت کنید و از خواب طولانی و بیدار ماندن در آخر هفته‌ها خودداری کنید.

آرام باشید

قبل از خواب یوگا تمرین کنید یا نفس عمیق بکشید تا به آرام شدن ذهن و بدن خود کمک کنید و آن را در شرایط آرامی برای فرو رفتن در خواب قرار دهید. همچنین از تماشای تلویزیون و مطالعه در تخت خودداری کنید، زیرا ذهن شما را مشغول کرده و خوابیدن را سخت‌تر می‌کند.

برنامه‌ی غذایی تنظیم کنید

قبل از خواب مایعات ننوشید تا از تکرر مراجعه به توالت جهت ادرار کردن جلوگیری شود. همچنین چهار ساعت قبل از خواب چیزی نخورید، زیرا بخشی از ادرار از جذب آب مواد غذایی مصرف شده ایجاد می‌شوند.

در جای خنک بخوابید

اگر فرد مکررا تجربه میگرن دارد، خوابیدن با روشن کردن تهویه هوا و کولر ممکن است که حملات میگرن را کاهش دهد.

داروها را مرور کنید

در مورد داروهای مصرفی خود با پزشک صحبت کنید (شامل هر گونه داروی خانگی و سنتی یا خارج از نسخه پزشک می‌شود) تا متوجه شوید که آیا داروها با هم تداخل دارند یا نه و آیا باعث ایجاد اختلال خواب و سر درد می‌شوند.

آیا تا به حال شده است که نتوانید به خوبی تفکر و تمرکز کنید یا تصورات ذهنی شما به صورت کامل واضح نباشد؟ اگر شما به‌طور مداوم احساس خستگی، حواس‌پرتی و تغییر خلق‌وخوی دارید ممکن است دچار عارضه مغز مه آلود یا خستگی مغز شده باشید.

بیماری مغز مه آلود چیست؟

با بالا رفتن سن، انسان ممکن است شروع به ضعیف شدن کرده و خطای لحظه‌ای ناشی از تفکر گیج‌کننده ممکن است شایع‌تر شود. این یک روند طبیعی است اما در برخی موارد، ممکن است ناشی از عارضه‌ای تحت عنوان مغز مه آلود باشد.

مغز مه آلود که به آن خستگی مغز یا مه مغز نیز گفته می‌شود، عارضه‌ای است که منجر به احساس فراموشی، عدم تمرکز و وضوح ذهنی در فرد می‌شود.

پیشگیری از بیماری مغز مه آلود

برای پیشگیری از بیماری مغز مه آلود و انجام اقدامات بهداشتی مناسب به منظور حفظ سلامت مغز، لازم است درک درستی از دلایل رایج خستگی مغز داشت. گاهی اوقات درمان مغز مه‌آلود از طریق اصلاح کردن کمبودهای تغذیه‌ای، تغییر داروها یا بهبود کیفیت خواب ممکن می‌شود.

مه مغزی می‌تواند همراه با سردرگمی ذهنی خفیف تا شدید باشد و معمولا بدون هیچ هشداری واقع شود. وقتی این اتفاق می‌افتد، شخص عدم تمرکز، ضعف یادآوری ذهنی و کاهش هوش ذهنی را تجربه می‌کند.

چه چیزی برای خستگی مغز خوب است؟

اگر علت خستگی مغز درمان نشوند، این وضعیت می‌تواند تا جایی ادامه پیدا کند که به صورت منفی زندگی شخصی و حرفه‌ای فرد را تحت تأثیر قرار دهد.

اگر به طور مداوم با عدم وضوح تفکر مواجه هستید و این وضعیت به جای بهبود در حال بدتر شدن است، حتما با یک پزشک مغز و اعصاب صحبت کنید.

مغز مه آلود ممکن است یه عارضه ناامیدکننده باشد، اما بهبود آن امکان‌پذیر می‌باشد. زمانی که علت ایجاد کننده آن رفع شد، عملکرد ذهن شما نیز بهتر می‌شود.

یکی از اقدامات مفیدی که در جهت پیشگری خستگی مغز می‌توان انجام داد، تقویت مغز است. عملکرد مغز انسان در طول دوره جوانی به اوج خود می‌رسد و به‌تدریج با افزایش سن کاهش پیدا می‌کند. سبک زندگی مدرن نیز نقش بسیار مهمی در کاهش توانایی‌های شناختی دارد.

برای پیدا کردن راه ‌های تقویت مغز باید چندین فاکتور مخرب مانند رژیم غذایی ضعیف، قرار گرفتن در معرض سموم، استرس، کمبود خواب و سایر فاکتورهای نادیده گرفته‌شده را مدنظر داشت.

آیا می‌دانید علت خستگی مغز چیست؟

مه و خستگی مغز می‌تواند به وسیله دسته‌ای از عوامل ایجاد شود. در تمامی موارد، بررسی ریشه‌ای آنچه که باعث مه مغزی شده است، کلید غلبه بر این وضعیت ناتوان‌کننده می‌باشد.

علت خستگی مغز یا مغز مه آلود

دلایل مغز مه آلود عبارتند از:

• کمبود خواب
• بارداری
• مولتیپل اسکلروزیس یا ام اس
• سندورم خستگی مزمن (CFS)
• لوپوس
• استرس
• افسردگی
• یائسگی
• دیابت
• نقص‌های تغذیه‌ای
• درمان سرطان
• عوارض جانبی داروها

کمبود خواب و خستگی مغز

مغز برای بازیابی خود، به خواب نیازمند است. بنابراین اگر خواب فرد به صورت مرتب قطع شود یا زمانی که فرد از اختلال خواب رنج می‌برد، احتمال تجربه مغز مه آلود در هنگام صبح و به محض بیدار شدن، افزایش می‌یابد.

برای برخی افراد، یک فنجان قهوه‌ برای بازگرداندن وضوح مغز کافی می‌باشد، اما برای برخی دیگر که به صورت جدی از خواب محروم هستند، این نوع مه مغزی می‌تواند تا مدتی باقی بماند و منجر به کند شدن مغز گردد.

کمبود خواب و بیماری مه مغزی

نقش بارداری در عارضه مغز مه آلود

برخی خانم‌ها، یادآوری مسائل در طول بارداری را دشوار می‌یابند. حمل یک جنین، می‌تواند سیستم بدن را از راه‌های زیادی تغییر دهد و مواد شیمیایی آزاد شده برای محافظت و تغذیه کودک، ممکن است باعث بروز مشکلاتی در حافظه خانم باردار شود.

بیماری مولتیپل اسکلروزیس یا ام اس

بیماری ام اس سیستم عصبی مرکزی فرد را تحت تأثیر قرار داده و می‌تواند در چگونگی فرمان مغز بر بدن شخص تغییر ایجاد کند. تقریباً نیمی از افرادی که از بیماری ام اس رنج می‌برند، دارای مشکلاتی در حافظه، توجه، برنامه‌ریزی یا زبان هستند که این امر احتمال ابتلا به خستگی زودرس مغز را تشدید می‌کند.

تمرین‌های یادگیری و حافظه می‌توانند به بهبود این وضع کمک کرده و یک درمان‌گر می‌تواند برای کنترل وظایفی که با آنها مشکل دارد، روش‌های جدیدی را به شخص پیشنهاد کند.

سندورم خستگی مزمن (CFS)

در این بیماری، بدن و ذهن فرد برای مدت طولانی خسته می‌شود. او ممکن است احساس سردرگمی و فراموشی کرده و قادر به تمرکز نباشد. هیچ درمان شناخته شده‌ای برای سندروم خستگی مزمن وجود ندارد اما دارو، ورزش کردن و صحبت درمانی، ممکن است کمک‌کننده باشند.

ارتباط لوپوس با خستگی مغز

بیماری لوپوس در طولانی مدت باعث می‌شود که سیستم ایمنی فرد به بدن او حمله کند و علائم آن در موارد مختلف، متفاوت است. تقریبا نیمی از افراد مبتلا به لوپوس دارای مشکلاتی در حافظه و تمرکز بوده و پریشانی و سردرگمی را تجربه می‌کنند.

هیچ درمانی برای آن وجود ندارد، اما داروها و صحبت با درمان‌گر، می‌توانند در مدیریت وضعیت کمک کنند.

نقش استرس در ابتلا به مغز مه آلود

استرس بسیار قدرتمند بوده و می‌تواند به صورت منفی و از راه‌های گوناگون، مانند ایجاد خستگی مغزی و عدم تمرکز بر بدن تاثیر بگذارد. در حالی که بروز خستگی مغزی در دوره‌های استرس شدید مانند از دست رفتن یک عزیز، شایع است، استرس‌های نرمال روزانه نمی‌توانند موجب آن شوند.

اگر شخصی خستگی مغزی را به دلیل استرس‌های طبیعی روزانه تجربه کرد، علت احتمالا چیز دیگری می‌باشد.

رابطه بین افسردگی و خستگی مغزی

در زمان بروز مشکلات، شخص ممکن است به خوبی چیزها را به یاد نیاورد و یا به خوبی قادر به فکر کردن نباشد. دشوار است که بدانیم این وضعیت به کمبود انرژی و تحرک ناشی از افسردگی مرتبط است یا افسردگی طوری بر مغز شخص تاثیر گذاشته است که باعث خستگی و مه مغز آن شده است.

درمان افسردگی که شامل دارو درمانی و صحبت درمانی می‌باشد، باعث بازیابی مغز از خستگی یا به عبارتی رفع خستگی مغز می‌شود.

بروز بیماری مه مغز پس از یائسگی

زمانی که یک خانم به دوره یائسگی وارد می‌شود، گاهی مه مغزی را به دلیل نوسانات هورمونی تجربه می‌کند. زمانی که هورمون‌ها دوباره منظم شدند، علائم خستگی مغزی ناپدید می‌گردند.

اختلال مغز مه آلود در اثر دیابت

از آنجا که گلوکز یک منبع انرژی خوب برای مغز است، نوسانات سطح گلوکز در خون می‎‌تواند باعث بروز علائم خستگی مغزی کوتاه مدت شود. به همین دلیل، افراد مبتلا به دیابت در خطر ابتلا به مغز مه آلود می‌باشند.

خستگی مغز ناشی از نقص‌های تغذیه‌ای

عملکرد قوی مغز وابسته به تامین صحیح منیزیم، ویتامین B12 و آمینواسیدها در بدن است. زمانی که این مواد کم باشند یا بدن آب خود را از دست بدهد، اختلال خستگی مغزی ممکن است بروز کند.

تغذیه و بیماری مغز مه آلود

ابتلا به اختلال خستگی مغز در دوره درمان سرطان

افراد مبتلا به سرطان در دوره شیمی درمانی از داروهای قوی‌ای استفاده می‌کنند که می‌تواند به وضعیتی منجر شود که گاهی اوقات به نام مغز شیمیایی خوانده می‌شود.

بیمار ممکن است در به یادآوری جزئیات مانند نام‌ها و تاریخ‌ها مشکل پیدا کند، در انجام کارهای چند وظیفه‌ای به معضل خورده و زمان طولانی‌تری را برای تمام کردن کارها صرف کند که این موارد جزو علائم مغز مه آلود به شمار می‌روند.

معمولا این مشکل، نسبتا سریع رفع می‌شود، اما برخی افراد ممکن است برای مدت طولانی پس از درمان خود، با آن مواجه باشند.

خستگی مغز در دوره درمان سرطان

عارضه خستگی مغز ناشی از عوارض جانبی داروها

داروهای خاصی مانند آنها که برای فشار خون بالا، کاهش درد و تسکین آلرژی استفاده می‌شوند، به علت داشتن عوارض جانبی، می‌توانند باعث بروز مشکلات ذهنی و عدم تمرکز در فرد شوند. این اتفاق می‌تواند برای در اثر استفاده از هر نوع دارو، چه با نسخه و چه بدون نسخه، رخ بدهد.

تشخیص مه مغزی

انجام یک آزمایش به تنهایی نمی‌تواند در تشخیص اختلال مه مغزی کمک کند. مه مغزی ممکن است نشانه‌ای از یک مسئله زیربنایی باشد. بنابراین پزشک در ابتدا معاینات فیزیکی انجام می‌دهد و از بیمار درباره موارد زیر سوال می‌پرسد:

• سلامت ذهنی
• رژیم غذایی
• سطح فعالیت فیزیکی
• داروها و مواد معدنی حال حاضر

بیمار باید به پزشک اجازه دهد تا درباره دیگر علائم احتمالی او بداند. برای مثال، فردی که دارای کم کاری تیروئید است ممکن است مغز مه آلود را همراه با ریزش مو، خشکی پوست، افزایش وزن یا ناخن‌های شکننده تجربه کند.

آزمایش خون، می‌تواند به پزشک در تشخیص علت مه مغزی کمک کند. از طریق آزمایش خون می‌توان موارد زیر را بررسی کرد:

• سطوح غیرطبیعی گلوکز
• عملکرد ضعیف کبد، کلیه و تیروئید
• نقص‌های تغذیه‌ای
• عفونت‌ها
• بیماری‌های التهابی

بر اساس نتایج، پزشک تصمیم می‌گیرد که آیا معاینات بیشتر نیاز است یا خیر.

دیگر ابزارهای تشخیص خستگی مغز می‌تواند شامل آزمایش‌های عکس‌برداری برای مشاهده داخل بدن باشد. برای تشخیص مغز مه آلود می‌توان از عکس برداری اشعه‌ی ایکس، ام آر آی و سی تی اسکن استفاده کرد.

پزشک همچنین ممکن است یک آزمایش آلرژی یا مطالعه بر روی خواب فرد را برای بررسی اختلال خواب در فرد درخواست کند.

کنترل و درمان خستگی مغز

خستگی مغز غالبا یک وضعیت قابل کنترل است، در صورتی که فرد قادر باشد که علت ایجادکننده آن را مشخص کند. برخی از کارهایی که می‌تواند به کاهش دوره‌های خستگی مغز کمک کنند، شامل موارد زیر می‌باشند:

• خواب کافی
• نکشیدن سیگار
• رژیم غذلیی سالم
• کاهش استرس

خواب کافی داشته باشید

هشت ساعت خواب مداوم، برای سلامت مغز ضروری است. برای کاهش خستگی مغزی در طول روز، تلاش کنید که کیفیت خواب خود را بالا ببرید.

پیشگیری از مغز مه آلود با خواب کافی

سیگار کشیدن را متوقف کنید

مصرف دخانیات به طور چشم‌گیری، تولید رادیکال‌های آزاد در بدن را افزایش داده و از این طریق می‌تواند نقشی مهم در ایجاد عارضه مغزی و کاهش سلامت مغز داشته باشد. کاهش مصرف دخانیات به آنتی اکسیدان‌های بدن اجازه می‌دهد تا فورا این وضعیت را بهبود دهند.

رژیم غذایی سالم‌تری را دنبال کنید

یک رژیم غذایی شامل مقدار زیادی از غذاهای تازه که با امگا۳، اسیدهای چرب ۶ و ۹، منیزیم و ویتامین‌های B کمپلکس غنی شده‌اند، به کاهش احتمال ابتلا به خستگی مغز کمک می‌کند. خوردن غذاهای سالم به صورت طبیعی آنتی اکسیدان‌های فرد را افزایش می‌دهد.

اما حتی این موضوع هم همیشه برای مقابله با سطوح بالای رادیکال‌های آزاد در بدن کافی نیست. برخی افراد به منظور حفظ وضوح مغزی در بالاترین حد خود، از مواد معدنی اسپیرولینا بهره می‌جویند.

نقش تغذیه سالم در بیماری مه مغزی

استرس را کاهش دهید

استرس، به معنای واقعی کلمه می‌تواند کشنده باشد، بنابراین به‌کارگیری روش‌هایی که باعث کاهش استرس در زندگی رومزه می‌شود، می‌تواند کاملا مفید باشد. از هر طریقی که می‌توانید، خواه از طریق ورزش کردن، دارو یا دیگر روش‌های آرام‌بخش، استرس خود را کاهش دهید تا باعث تسکین خستگی مغز شود.

اختلال سرگیجه یکی از شایعترین شکایات پزشکی است. آیا سرگیجه خطرناک است؟

احساس سرگیجه چیست؟

سرگیچه زمانی اتفاق می‌افتد که فرد در درک موقعیت دچار مشکل شود ویا یا دچار افکار غیرشفاف و نامنظم شود. سرگیجه یک احساس سبکی، ضعف یا بی حسی در سر ایجاد می‌ کند. سرگیجه و عدم تعادل می‌تواند دلایل بسیار مختلفی داشته باشد.

از جمله دلایل سرگیجه می‌تواند موارد زیر باشد:

• مشکلات مغز و اعصاب
• مشکلات قلبی-عروقی
• مشکلات بینایی
• مشکلات متابولیک و گوارشی
• مشکلات مربوط به دستگاه دهلیزی یا دستگاه تعادلی گوش

نشانه های سرگیجه مداوم و ناگهانی ممکن است موارد زیر باشد:

• فراموشی
• عدم شناسایی موقعیت
• عدم تمرکز
• حالت تهوع
• عدم تعادل

علت سرگیجه ناگهانی چیست؟

درصورتی که فرد دچار سرگیجه ناگهانی شود، سرگیجه به سرعت در فرد افزایش می‌یاید. در این وضعیت باید علت سرگیجه فورا تشخیص داده شود تا از وخیم‌تر شدن آن جلوگیری شود. سرگیجه ناگهانی ممکن است ناشی از عوامل مختلفی از جمله مشکلات گوش داخلی، فشار خون پایین و شرایط سلامت روان باشد.

سرگیجه ناگهانی در فرد، خصوصا اگر همراه با تب بالا (بالاتر از ۱۰۱ درجه فارنهایت) باشد، ممکن است باعث ایجاد برخی از اختلالات نظیر سفتی گردن، راش و آسیب به سر شود. حتی اگر سرگیجه به خودی خود برطرف شد، بهتر است برای حل این اختلالات به پزشک مراجعه کنید. در صورت عدم توجه به موقع به سرگیجه ناگهانی ممکن است فرد دچار سکته مغزی شود.

اهمیت درمان فوری گیجی سر

بر اساس علت، ممکن است فرد دچار سرگیجه موقت، ناگهانی یا پیش‌رونده شود. از آنجاییکه سرگیجه ممکن است ناشی از یک بیماری جدی باشد، عدم درمان مناسب باعث عوارض جدی و آسیب‌های دائمی خواهد شد.

به محض تشخیص علت سرگیجه در فرد، برنامه درمانی مناسب برای شخص طراحی شده و در اختیار او قرار داده می‌شود. پزشک مغز و اعصاب خود را برای کاهش ریسک بالقوه عوارضی مثل کما دنبال کنید.

برخی از علائم سرگیجه که خطرناک محسوب می‌شوند عبارتند از:

• تغییر در سطح هوشیاری یا آگاهی
• برافروختگی یا خشکی پوست
• تهوع شدید و استفراغ
• تنفس میوه‌ای

در صورت مشاهده هر یک از این علائم در فرد دارای سرگیجه باید سریعا او را به مراکز درمانی برد.

شایعترین دلایل سرگیجه ناگهانی و عدم تعادل

مسائل مختلفی می‌تواند باعث ایجاد سرگیجه ناگهانی شود و برخی از آن‌ها جدی‌تر است. اما به طور کلی در بسیاری از موارد علت سرگیجه دقیقا قابل تشخیص نیست.

به طور کلی شایع ترین دلایل سرگیچه و عدم تعادل عبارتند از:

• داروی بیهوشی
• عدم تعادل شیمیایی یا الکترولیتی
• بیماری مزمن کلیوی (که شامل انواع مشکلات کلیوی می‌شود مثل سنگ کلیه، نارسایی کلیه و آنومالی‌های کلیوی)
• بیماری مزمن کبدی (که شامل هر نوع از مشکلات کبدی می‌شود مثل هپاتیت‌ها، سیروز، نارسایی کبدی)
• بیماری انسدادی ریوی مزمن ( COPD، که شامل آمفیزم و برونشیولیت مزمن می‌شود)
• بیماری احتقانی قلبی (رو به زوال رفتن توانایی قلب در پمپ خون)
• دمانس
• عوارض جانبی داروها (بعد از قطع دارو، مدت زمانی برای بهبودی نیاز است)
• اختلالات تشنج
• دهیدراتاسیون شدید
• ترومای شدید
• بیخوابی یا اختلالات خواب
• کمبودهای ویتامین مثل نیاسین، تیامین، ویتامین ب۱۲ یا ویتامین ث

علت و علائم خطرناک منگی سر

در بعضی موارد، ممکن است سرگیجه علامتی از یک شرایط جدی و مهم باشد. در این حالت ممکن است جان فرد تهدید شود و در نتیجه درمان فوری سرگیجه یک امر ضروری است.

سرگیجه های خطرناک در صورت عدم درمان فوری ممکن است منجر به مشکلات زیر شود:

• آسیب یا تومور مغز یا طناب نخاعی
• دلریوم- فراموشی
• انسفالیت (التهاب و تورم مغز به دلیل یک عفونت ویروسی یا سایر دلایل)
• سکته قلبی
• هیپوگلیسیمی (قند پایین خون)
• بیماری مننژیت مغزی (عفونت غشاهایی که مغز و طناب نخاعی را پوشانده‌اند)
• هیپوترمی
• سپسییس (عفونت شدید خون)
• سکته مغزی

علائم گیجی و منگی سر چیست؟

ممکن است که گیجی و منگی سر با علائم دیگری نیز همراه باشد که بسته به بیماری و اختلال و شرایط زمینه‌ای متفاوت است. علائمی که غالبا مغز را تحت تاثیر قرار می‌دهند ممکن است که قسمت‌های دیگری از بدن را درگیر کند.

گیجی ممکن است که با علائم مرتبط با عفونت همراه باشد شامل:

• گره‌های لنفاوی بزرگ
• تب
• سردرد
• منگی و کاهش سطح هوشیاری
• تهوع همراه یا بدون استفراغ
• سفتی گردن
• راش
• تشنج

علاوه بر موارد فوق، گیجی سر ممکن است که با علائم مربوط به بیماریهای مزمن و اختلالات متابولیک همراهی داشته باشد، شامل:

• درد شکمی
• ریتم غیرطبیعی قلبی مثل ریتم سریع قلبی ( تاکیکاردی) یا ریتم اهسته قلبی (برادی‌پنه)
• تورم قوزک پا
• دشواری در تنفس یا تنفس تند
• پوست خشک یا تغییر در رنگ پوست
• خستگی
• احساس تشنگی مفرط
• تکرر ادرار یا کاهش ادرار یا عدم ادرار کردن
• تنفس با بوی میوه
• ضعف عضلانی
• تهوع همراه یا بدون استفراغ

سایر علائم منگی سر که ممکن است در فرد ایجاد شود عبارت است از:

• اختلالات خلقی، اختلالات شخصیتی یا اختلالات رفتاری
• اختلالات خواب و تغییر الگوی خواب
• دشواری در بلع
• اختلال در حافظه، فکر کردن، صحبت کردن، درک کردن، نوشتن یا خواندن
• سرگیجه
• عدم تعادل و عدم هماهنگی
• از دست دادن هوشیاری حتی برای مدت کوتاه
• تاری دید یا تغییر در دید
• بی حسی، ضعف یا فلجی

علائم سرگیجه ناگهانی و تفاوت‌های آن

سرگیجه ناگهانی ممکن است خطرناک باشد و در صورت وجود علائم زیر لازم است فرد سریعا به نزدیک‌ترین مرکز درمانی مراجعه کند:

• پوست سرد یا مرطوب
• سرگیجه یا احساس غش کردن
• نبض تند
• تب
• سردرد شدید
• تنفس سریع یا آهسته
• لرز غیر قابل کنترل
• گیجی با شروع ناگهانی در فردی که مبتلا به دیابت است
• گیجی به دنبال اسیب به سر
• فرد در هر زمانی دچار عدم هوشیاری شود.

علائم گیجی و منگی سر

روش های تشخیص سرگیجه و منگی سر

در ابتدا پزشک معاینات بالینی انجام خواهد داد و در مورد گیجی از فرد سوالاتی را خواهند پرسید. موارد که پزشک در فرد دارای سرگیجه مورد بررسی قرار می‌دهد عبارنتد از:

• پزشک در مورد زمان و محل دقیق از بیمار می پرسد.
• در مورد بیماریهای اخیر و حال حاضر نیز در میان سایر سوالات پرسیده خواهد شد.

پس از بررسی بالینی بیمار، پزشک ممکن است برای بررسی دقیق‌تر سرگیجه آزمایشات و تست‌هایی را تجویز کند.

تشخیص سرگیجه و گیجی سر

تستها و آزمایشاتی که ممکن است درخواست شود شامل موارد زیر هستند:

• تستهای خونی
• سی تی اسکن از سر
• نوار مغز EEG
• تست وضعیت ذهنی
• تستهای عصبی-روانشناسی
• تستهای ادراری

روش های درمان سرگیجه و گیجی سر

درمان سرگیجه وابسته به علت ایجادکننده گیجی است. برای مثال اگر دلیل ایجاد سرگیجه عفونت باشد، درمان عفونت تقریبا سرگیجه را به طور کامل برطرف می کند.

می‌توان درمان‌های خانگی نیز برای سرگیجه پیشنهاد داد. درمان سرگیجه در طب سنتی به این صورت است که اگر سرگیجه ناگهانی ناشی از کاهش قند خون (برای مثال در درمان دیابت) باشد، بهتر است که فرد نوشیدنی سیرین بنوشد یا یک میان وعده غذای شیرین بخورد. اگر گیجی بیش از ده دقیقه طول کشید به یک درمانگر تماس بگیرید.

یک روش درمان سرگیجه پرسیدن اسم، سن و تاریخ از بیمار است. اگر به طورت نامطمئن یا نادرست پاسخ دهند، فرد دچار سرگیجه شدید است. اگر فرد به صورت طبیعی دچار سرگیجه نمی‌شود، ممکن است سرگیجه خطرناک باشد و لازم است سریعا به پزشک مراجعه کرد.

لازم به ذکز است که فرد دچار سرگیجه شدید را نباید تنها رها کرد. برای امنیت، فرد به نگهداری نیازمند است.

درمان سرگیجه و منگی سر

چگونه به فرد مبتلا به گیجی یا منگی سر کمک کنیم؟

اقداماتی که جهت کمک به فرد دارای سرگیجه شدید می‌توان انجام داد عبارتند از:

• همیشه خود را معرفی کنید بدون توجه به اینکه گاهی اوقات شما را به خوبی می‌شناسد
• غالبا موقعیت و محل فرد را به او یادآوری کنید
• یک تقویم و ساعت را نزدیک به فرد قرار دهید
• در مورد وقایع اخیر و برنامه‌های روزانه با او صحبت کنید
• سعی کنید که محیط اطراف را ساکت آرام و پر از آرامش نگه دارید.
• هنگام صحبت کردن تلویزیون و رادیو را خاموش کنید
• آهسته صحبت کنید و از جملات کوتاه استفاده کنید
• قبل از شروع هر کاری بیمار را در جریان قرار دهید و با او صحبت کنید (مثلا تغییر محل خواب و تخت، لباس پوشیدن یا حمام دادن آنها) و هر مرحله را برای آنها توضیح دهید.
• زمانی که بیمار در اتاق تنهاست موزیکی ملایم و آرام پخش کنید
• از یک چراغ قوه استفاده کنید تا بیمار بتواند محل خود را ببیند
• چیزهایی که بطور معمول مورد استفاده هستند را با تصویر مشخص کنید برای مثال تصویر توالت را بر روی درب توالت بچسبانید و تصویر شعله را بر روی اجاق.
• بیمار را از آسیب‌ها محافظت کنید.
• به بیمار در شستن دست‌ها، رفتن به حمام و دستشویی و سایر فعالیتهای روزانه که ممکن است بطور فردی برایشان سخت باشد، کمک کنید.
• چک کنید که بیمار چه می‌خورد (ممکن است غذا خوردن را فراموش کنند یا حتی توانایی خوردن را نداشته باشند)
• مطمئن شوید که بیمار داروی درست را به درستی استفاده میکند.
• داروها را بین هر دوز و نوبت، دور از دسترس بیمار قرار دهید.

سردرد سینوسی از جمله انواع سردرد است که علت آن می‌تواند التهاب و تورم در غشای خود سینوس باشد. راههای مختلفی برای درمان سردرد ناشی از سینوزیت وجود دارد که با توجه به شرایط بیمار و علائم او، بهترین روش توسط پزشک متخصص انتخاب می‌شود.

سردرد سینوسی چیست؟

سینوس‌ها فضاهای کوچک حاوی هوا در جمجمه هستند که در پشت بینی، چشم‌ها و گونه‌ها یافت می‌شوند. این حفره‌ها به طرف بینی باز شده و موکوز خود را تخلیه کرده و هوا به‌خوبی در آن‌ها جریان پیدا می‌کند.

اگر غشای لوله‌ها و مجاری متصل‌کننده‌ی سینوس‌ها به پشت بینی ملتهب شود، ممکن است سینوس‌ها نتوانند به‌خوبی خود را تخلیه کرده و فشار درون آن‌ها افزایش می‌یابد و درنتیجه باعث ایجاد سردرد سینوسی می‌شوند.

سردرد ناشی از سینوزیت از جمله سردردهایی هستند که شیوع کمی داشته و به دلیل التهاب سینوس‌ها (سینوزیت) ایجاد می‌شوند. این سردردها به شکل یک درد مبهم و ضربان دار در بخش فوقانی صورت احساس می‌شوند.

بسیاری از افراد فکر می‌کنند به سردرد سینوسی مبتلا هستند درحالی‌که در اصل، سردرد آن‌ها از نوع میگرن یا سردردهای تنشی (عصبی) است.

علت سردرد سینوسی چیست؟

التهاب و تورم در غشای خود سینوس می‌تواند منجر به افزایش ترشح موکوز و مایعات دیگر شود. این افزایش مایعات به همراه عدم توانایی تخلیه آن‌ها سبب افزایش فشار در درون حفره سینوس شده و باعث سردرد سینوسی می‌شود.

واژه سینوزیت برای توصیه التهاب سینوس‌ها به کار می‌رود.

بهترین راه جلوگیری از سردرد سینوسی

بهترین راه برای جلوگیری و رهایی از سردرد ناشی از سینوزیت درمان التهاب سینوس‌هاست. درصورتی‌که این درد به دلیل آلرژی ایجاد شده باشد می‌توان از داروهای آلرژی و اسپری‌های بینی مخصوص برای درمان آن استفاده کرد. پزشک شما ممکن است آنتی‌بیوتیک یا کورتیکواستروئید تجویز کند.

تغییر در سبک زندگی مثل استفاده از مرطوب‌کننده هوا و یا شستشوی مجاری بینی با آب‌نمک نیز می‌تواند مؤثر باشد.

جلوگیری از سردرد سینوسی

برای درمان سردرد ناشی از سینوزیت به پزشک مراجعه کنید

درصورتی‌که به سردردهای شدید مبتلا هستید و نمی‌توانید با استفاده از مسکن‌های بدون نسخه آن را کنترل کنید، مهم است که به متخصص مغز و اعصاب مراجعه کنید. به‌خصوص در مواردی که این سردرد یک هفته و یا بیشتر طول می‌کشد پزشک می‌تواند به‌خوبی علت آن را تشخیص دهد.

اگر روش‌های درمانی خانگی و دارویی کمکی نکردند، متخصص مغز و اعصاب ممکن است برای تخلیه سینوس‌های شما، انجام عمل جراحی را پیشنهاد دهد.

سرماخوردگی و سایر دلایل سردرد سینوسی

سینوزیت به دو صورت حاد و مزمن می‌باشد که به نوبه خود در اثر عفونت‌های تنفسی مانند سرماخوردگی یا آنفولانزا و یا آلرژی‌هایی مانند تب یونجه ایجاد می‌شود. با وجود اینکه سرماخوردگی معمولا مقصر اصلی این عارضه است، سینوزیت ممکن است در اثر هر عاملی که باعث جلوگیری از تخلیه آن شود ایجاد گردد.

از جمله دلایل دیگر و عواملی که زمینه‌ساز ایجاد سردرد ناشی از سینوزیت می‌شود عبارتند از:

•  سابقه آلرژی، مخصوصا تب یونجه و آسم
•  پلیپ‌های بینی و تورم در مجاری بینی
• خارهای استخوانی بینی
• تومور در بینی یا صورت
• انحراف تیغه بینی یا کام شکاف‌دار
•  رفتن به ارتفاعات زیاد
•  شنا و غواصی مکرر

رایجترین علائم سردرد سینوسی

سردرد سینوسی نوعی سردرد است که به‌صورت یک درد ضربان دار و ممتد در صورت (در اطراف چشم‌ها، گونه‌ها و پیشانی) احساس می‌شود. این درد معمولا در یک طرف صورت مشاهده می‌شود.

رایجترین علائم سردرد سینوسی عبارتند از:

1. سردرد شدید هنگام صبح
2. تشدید درد در موقعیت‌های مختلف
3. درد در دندان، فک فوقانی و صورت
4. حساسیت صورت به لمس و تورم
5. خارج شدن موکوز زرد و سبز از بینی و تب

سردرد شدید هنگام صبح

این درد معمولا به هنگام صبح شدیدترین حالت خود را داشته و تا بعدازظهر از شدت آن کاسته می‌شود.

تشدید سردرد در موقعیت‌های مختلف

سردرد ناشی از سینوزیت معمولا زمانی که فرد سر خود را حرکت داده، آن را به طرف پایین خم کرده و یا تحت تغییرات شدید دمایی قرار می‌گیرد (مثل رفتن از یک اتاق گرم به هوای سرد بیرون از خانه) تشدید می‌شود.

درد در دندان، فک فوقانی و صورت

این درد می‌تواند به دندان‌ها، فک فوقانی و دیگر نقاط صورت نیز منتشر شود.

حساسیت صورت به لمس و تورم

صورت بیمار ممکن است نسبت به لمس حساس بوده و متورم شده باشد.

خارج شدن موکوز زرد و سبز از بینی و تب

همچنین ممکن است علائم دیگر سردرد سینوسی مثل خارج شدن موکوز زرد و سبز از بینی و تب نیز در فرد دیده شوند.

تفاوت سردرد سینوسی با میگرن و سردرد تنشی

علائم سردرد سینوسی ممکن است بسیار شبیه به میگرن و سردردهای تنشی باشند بنابراین تشخیص نوع سردرد بیمار کار دشواری خواهد بود. البته سردردهای سینوسی معمولا همراه با دیگر علائم سینوزیت مثل تب و خارج شدن موکوز از بینی ظاهر می‌شوند.

تفاوت سردرد سینوسی و سردرد میگرنی

عموما اگر فردی به درد صورت و سردرد مبتلا باشد ولی دیگر علائم سینوزیت در وی دیده نشوند، احتمال ابتلا به میگرن و سردردهای تنشی بیشتر خواهد بود.

تشخیص سردرد ناشی از سینوزیت 

پزشک برای تشخیص سردرد سینوسی از میگرن و سردردهای تنشی، سوالاتی را از شما خواهد پرسید.

اگر شما اخیرا به سرماخوردگی و آلرژی مبتلا شده‌اید و یا شاهد علائم سینوزیت بوده‌اید، این اطلاعات می‌تواند به پزشک شما در انجام تشخیص کمک کند. همچنین پزشک برای تشخیص سردرد ناشی از سینوزیت موارد زیر را بررسی می‌کند:

1. پزشک به داخل بینی بیمار نگاه کرده و به دنبال گرفتگی یا خارج شدن مواد از بینی می‌گردد.
2. همچنین پزشک نقاطی را بر روی صورت بیمار فشار داده و عکس‌العمل او را مشاهده می‌کند.
3. ممکن است پزشک نوری را به داخل سینوس‌ها بتاباند و وجود التهاب در این ناحیه را بررسی کند.
4. درصورتی‌که نور به‌خوبی وارد سینوس نشود، احتمال بسته بودن سینوس وجود دارد.
5. اگر پزشک به سینوزیت مزمن مشکوک شود، ممکن است آزمایشات عکس‌برداری مثل عکس‌برداری با اشعه‌ی ایکس، سی تی اسکن و یا اسکن MRI را برای بیمار تجویز کند.
6. درصورتی‌که پزشک به ایجاد سینوزیت در اثر آلرژی مشکوک شود، لازم است بیمار یک آزمایش آلرژی انجام دهد.

درمان سردرد ناشی از سینوزیت و گرفتگی بینی 

اهداف درمان برای سردردهای سینوسی، دوجانبه می‌باشند. اولین قدم، کاهش التهاب سینوس‌ها و کمک به تخلیه آن‌هاست. زمانی که تخلیه انجام شده و فشار کاهش می‌یابد، درد باید تسکین یابد. جنبه دیگر درمان، احساس راحتی بیمار به هنگام درمان مشکلات اوست.

ممکن است پزشک موارد زیر را توصیه کند:

1. آنتی‌بیوتیک برای درمان سینوزیت
2. کورتیکواستروئیدهای بینی
3. آنتی هیستامین‌ها
4. داروهای دکونژستان (ضد احتقان)

درمان سردرد ناشی از سینوزیت

آنتی‌بیوتیک برای درمان سینوزیت

درصورتی‌که پزشک به وجود عفونت‌های باکتریایی مشکوک باشد، برای بیمار آنتی‌بیوتیک تجویز می‌کند. برای درمان سینوزیت شدید ممکن است بیمار بین ۱۰ تا ۱۴ روز آنتی‌بیوتیک مصرف کند. درمان سینوزیت مزمن زمان بیشتری لازم داشته و معمولا بین ۳ تا ۴ هفته طول می‌کشد.

کورتیکواستروئیدهای بینی

این اسپری‌های تجویز شده توسط پزشک، التهاب بینی را کاهش داده و از عطسه‌های مکرر، خارش و آبریزش جلوگیری می‌کنند. این اسپری‌ها برای از بین بردن علائم عارضه، کارایی بسیار بالایی دارند، بااین‌حال ممکن است از زمان شروع مصرف آن‌ها تا زمانی که بیمار آثار مثبت دارو را مشاهده می‌کند، بین چندین روز تا یک هفته زمان لازم باشد.

برخی از این داروها شامل موارد زیر است:

• بکلومتازون (Beconase)
• فلوتیکازون (Flonase)
• مومتازون (nasonex)
• تریامسینولون (Nasacort)

آنتی هیستامین‌ها

آنتی هیستامین‌ها به هر دو شکل خوراکی و اسپری بینی وجود داشته و انواع بدون نسخه و همچنین تجویزی آن‌ها موجود است که می‌توان از آن‌ها برای درمان آلرژی استفاده کرد. آنتی‌هیستامین‌های بدون نسخه، اثر کوتاه‌مدت‌تری داشته و علائم متوسط تا خفیف را تسکین می‌دهند. تمامی این داروها، از ترشح هیستامین در بدن جلوگیری می‌کنند.

آنتی‌هیستامین‌های قدیمی و خواب آور بدون نسخه شامل انواع زیر می باشد:

• دیفن هیدرامین (Benadryl)
• کلرفنیرامین (chlor-trimeton) 
• کلماستین (tavist) 

آنتی‌هیستامین‌های زیر از آنتی‌هیستامین‌های جدیدی هستند که مانند قبل باعث ایجاد خواب آلودگی نمی شوند: 

• فکسوفنادین (allegra)
• ستینزین (Zyrtec)
• لوراتادین (Claritin)

داروهای دکونژستان (ضد احتقان)

بسیاری از انواع دکونژستان‌های بدون نسخه، به شکل قرص و اسپری بینی موجودند. این داروها معمولا همراه با آنتی‌هیستامین‌ها مصرف می‌شوند.

دکونژستان‌های خوراکی و اسپری شامل سودافد، استیفد، آفرین و نئوسینفرین می‌باشند. برخی از دکونژستان‌ها ممکن است حاوی سودوافدرین باشند که فشار خون را افزایش می‌دهد. افراد مبتلا به فشار خون و یا پروستات بزرگ شده نباید از داروهای حاوی سودوافدرین استفاده کنند.

از استفاده اسپری‌های دکونژستان به مدت بیش از ۳ روز متوالی خودداری کنید مگر اینکه این کار توسط پزشک تجویز شده باشد. این کار می‌تواند باعث گرفتگی بیشتر شود. درصورتی‌که به آمفیزم و یا برونشیت مزمن مبتلا هستید، از این داروها استفاده نکنید.

عمل جراحی برای درمان سردرد سینوسی

برای سینوزیت مزمن که پاسخ مناسبی نسبت به داروها نشان نمی‌دهد، پزشک ممکن است انجام عمل جراحی آندوسکوپی سینوس را توصیه کند. این عمل با هدف برداشتن پلیپ‌ها و خارهای استخوانی انجام می‌شود. برخی از پزشکان نیز توصیه می‌کنند که عمل گشاد کردن ورودی سینوس انجام شود.

یک روش جدید با نام رینوپلاستی بالنی نیز وجود دارد که در طی آن، یک بالن را وارد حفره سینوس کرده و سپس آن را باد می‌کنند.

درمان خانگی سردرد ناشی از سینوزیت

اگر بیمار علائم خفیفی دارد، می‌توانید او را به‌صورت زیر در خانه تحت درمان قرار دهید:

•  استراحت و نوشیدن مقادیر زیاد مایعات
•  استفاده از مسکن‌های بدون نسخه مانند پاراستامول یا ایبوپروفن
•  نگه داشتن یک حوله گرم بر روی سینوس‌های آسیب دیده به مدت چند دقیقه و چند بار تکرار این کار در روز
•  استفاده از مرطوب‌کننده هوا و اسپری بینی آب‌نمک برای رفع گرفتگی

برای سردرد چه دکتری بریم؟

برای درمان قطعی سردرد باید به دکتر مغز و اعصاب مراجعه کنید. پزشکان مغز و اعصاب به صورت تخصصی در زمینه درمان انواع سردرد فعالیت نموده و بهترین راهکارهای درمانی را به بیماران ارائه می‌دهند.

گردن درد یکی از شایع‌ترین مشکلات در میان افرادی است که به دلیل شغلشان مجبور هستند ساعت‌ها پشت میز بنشینند. همچنین برخی از دانشجوها نیز از درد گردن رنج می‌برند.

آناتومی ستون فقرات گردنی

ستون فقرات گردنی از مهره‌هایی است که از قسمت بالایی بالاتنه آغاز می‌شود و تا زیر جمجمه ادامه پیدا می‌کند. مهره‌های استخوانی و رباط‌ها که مثل کش‌های ضخیم لاستیکی هستند و عضلات، موجب ثبات ستون فقرات می‌شوند. عضلات علاوه بر پشتیبانی از ستون فقرات و ایجاد ثبات، به حرکت کردن ستون فقرات نیز کمک می‌کنند.

ستون فقرات گردنی دامنه حرکتی بسیار قابل‌توجهی دارد و از سوی دیگر وزن سر را تحمل می‌کند. اما گردن نسبت به سایر نواحی ستون فقرات کمتر محافظت می‌شود و در معرض خطر آسیب و مشکلاتی است که موجب درد و محدودیت حرکتی می‌شوند.

برای بسیاری از افراد، درد گردن یک وضعیت موقتی است که با گذشت زمان به خودی خود برطرف می‌شود. اما در برخی از موارد، برای بهبودی علائم لازم است به پزشک مراجعه شود و علت درد گردن مشخص شده و درمان‌های لازم تجویز شوند.

مهم‌ترین عامل در تدوین بهترین برنامه درمانی برای رفع گردن درد، تشخیص صحیح علت بروز گردن درد است. شما باید بدانید چه عاملی موجب سردرد شما شده است تا بتوانید راه درمان آن را نیز تعیین کنید.

گردن درد

متخصص مغز و اعصاب در ابتدا ارزیابی‌های تشخیصی مانند گرفتن شرح حال، بررسی علائم و معاینه فیزیکی را انجام می‌دهد و در برخی موارد لازم است که از ستون فقرات عکسبرداری شود و یا قدرت عضلانی و واکنش‌پذیری عضلات و عصب‌ها آزمایش شوند. بهبودی درد گردن با انجام مراقبت‌های لازم و پیگیری درمان‌های تجویز شده به دست می‌آید.

حرکات ورزشی گردن درد

هدف از برنامه درمانی، رفع مشکل زمینه‌ای (عامل درد)، بازیابی عملکرد گردن و پیشگیری از بروز مجدد گردن درد است. در صورتی که درد مزمن شود و با وجود انجام درمان‌های مختلف بهبود پیدا نکند لازم است ارزیابی‌های بیشتری در مورد وضعیت بیمار صورت گیرد.

انواع گردن درد

گردن با داشتن بیشترین دامنه حرکتی، بیش از همه قسمت‌های ستون فقرات مستعد آسیب است. درد گردن می‌تواند خفیف تا شدید باشد که به میزان آسیب‌دیدگی بستگی دارد. این درد همچنین می‌تواند حاد یا مزمن باشد.

گردن درد حاد به طور ناگهانی ایجاد می‌شود و معمولا ظرف چند روز تا چند هفته، بهبودی پیدا می‌کند. منشا این درد معمولا عضلات، رباط‌ه،ا مفاصل یا دیسک‌های بین مهره‌ای در گردن هستند.

گردن درد مزمن برای بیش از سه ماه ادامه پیدا می‌کند. این نوع درد گردن ممکن است تمام مدت و به صورت مداوم حس شود و یا با انجام فعالیت‌های خاصی تحریک شده و شدت بگیرد.

هرچند پیداکردن منشا این درد می‌تواند سخت باشد اما عواملی که موجب گردن درد مزمن می‌شوند شامل آسیب عصبی، تشکیل بافت فیبروزی در گردن یا تاثیرات احساسی و روانی درد هستند.

علت گردن درد چیست؟

گردن درد می‌تواند ناشی از قرارگیری بدن در حالت غلط، آسیب‌دیدگی، استرس، فرسایش طبیعی بدن، بیماری و بسیاری دلایل دیگر باشد. قرار دادن ستون فقرات در حالت ناصحیح (روی شکم خوابیدن یا قوز کردن و …) و استفاده از روش‌ها غلط در هنگام بلند کردن اجسام موجب وارد شدن فشار بیش از حد به ستون فقرات می‌شود.

دلایل گردن درد می‌تواند نتیجه مشکلات زیر باشد:

• آسیب‌دیدگی یا ضربه
• بیرون‌زدگی دیسک
• گیر افتادگی غصب‌ها
• آرتروز (بیماری فرسایشی دیسک)
• تنگی کانال نخاعی

آسیب‌دیدگی یا ضربه

آسیب شلاقی گردن (کشیدگی رباط‌های گردن بر اثر ضربه ناگهانی)، آسیب‌های ورزشی، زمین خوردن و پارگی عضلات و رباط‌ها و همچنین شکستگی مهره‌ها گردن موجب درد گردن می‌شود.

بیرون‌زدگی دیسک

ممکن است ماده ژله مانند درون دیسک حالت برآمده پیدا کند یا لایه خارجی دیسک را پاره کرده و بیرون بزند و در نتیجه به عصب‌ها فشار وارد کند.

گیر افتادگی غصب‌ها

تحت فشار قرار گرفتن عصب‌ها در ستون فقرات موجب بروز دردی می‌شود که تا دست‌ها و انگشتان منتشر می‌شود. درد ناشی از گیرافتادگی عصب‌ها در گردن با درد تونل کارپال که معمولا با بی‌حسی همراه است، فرق می‌کند.

آرتروز (بیماری فرسایشی دیسک)

با بالا رفتن سن به تدریج دیسک‌های بن مهره‌ای رطوبت خود را از دست می‌دهند و زائده‌های استخوانی در اطراف مهره‌ها شکل می‌گیرند.

تنگی کانال نخاعی

ساختار استخوانی که طناب نخاعی از آن عبور می‌کند، کانال نخاعی نام دارد. این کانال به دلایل مختلف ممکن است تنگ شود و در نتیجه به طناب نخاعی فشار وارد شده و دچار التهاب و تورم شود.

علائم گردن درد

علائم و نشانه های درد گردن شامل موارد زیر است:

• خشکی و گرفتگی گردن
• احساس سوزش
• تیر کشیدن درد و منتشر شدن آن
• احساس فشار و احساس گزگز و مورمور

ممکن است عضلات گردن و صورت و شانه دردناک بوده و به لمس حساس باشند. عضلات بعد از قرارگیری در شرایط انقباض شدید، دچار اسپاسم می‌شوند.

در این حالت محدوده حرکتی گردن کم می‌شود و احتمالا بیمار نمی‌تواند گردن خود را حرکت دهد. در صورتی که عصب‌ها درگیر باشند، علائم گزگز، مورمور، بی‌حسی یا ضعف در شانه‌ها، بازوها و دست‌ها بروز می‌کنند.

راههای تشخیص گردن درد چگونه است؟

تشخیص علت گردن درد بر مبنای شرح حال بیمار، گرفتن سوابق پزشکی، معاینه فیزیکی و جواب آزمایشات و عکسبرداری‌هایی است که در صورت نیاز تجویز می‌شوند.

برای برخی از بیماران در ابتدا روش‌های درمانی غیرجراحی تجویز می‌شود و در صورتی که دارو درمانی و فیزیوتراپی بی‌تاثیر باشد، انجام عکسبرداری از گردن و سایر تست‌ها تجویز می‌شود. این تست‌ها عبارتند از:

• سی تی اسکن
• دیسکوگرافی
• نوار عصب و عضله
• تست هدایت عصبی
• ام آر آی
• بلوک عصبی
• میلوگرام
• رادیولوژی با اشعه ایکس

انواع روش های درمان درد گردن

به طور کلی روشهای درمان گردن درد شامل موارد زیر است:

• مراقبت از خود
• درمان دارویی
• تزریق استروئید
• ورزش و فیزیوتراپی
• جراحی

درمان گردن درد

مراقبت از خود

درد گردن معمولا با استراحت، گرما و سرما درمانی (کمپرس سرد و گرم)، ماساژ، داروهای مسکن و انجام حرکات کششی ملایم، بهبود پیدا می‌کند. برای کاهش اسپاسم عضلات کمر و گردن، یک کمپرس سرد را برای ۲۰ دقیقه روی گردن بگذارید و این کار را چند بار در روز تکرار کنید. این کار را باید طی ۴۸ تا ۷۲ ساعت اولیه پس از آسیب و درد گردن انجام دهید.

بعد از این زمان، برای ریلکس کردن و شل گردن عضلات از کمپرس گرم استفاده کنید یا دوش آب گرم بگیرید. استراحت در تختخواب برای مدت کوتاه خوب است، اما اگر بیش از چند روز طول بکشد، به جای آنکه مفید باشد، اثر سوء نیز دارد. اگر روش‌های درمان خانگی و مراقبت از خود هیچ تاثیری در تسکین درد ندارند، به پزشک مراجعه کنید.

درمان دارویی گردن درد

بسیاری از بیماران با مصرف داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی مانند آسپیرین، ایبوبروفن و ناپروکسن که به صورت غیرتجویزی قابل تهیه هستند، می‌توانند درد گردن خود را تسکین دهند.

برای رفع اسپاسم عضلانی، داروهای شل کننده عضله تجویز می‌شوند. در صورتی که درد شدید باشد، ممکن است داروهای مسکن قوی‌تر همراه با داروهای ضدالتهاب یا شل‌کننده عضله تجویز شوند.

تزریق استروئید

استروئید‌ها می‌توانند التهاب و تورم عصب را کاهش دهند. استروئید یا مستقیما در محل درد تزریق می‌شود و یا به شکل داروی خوراکی که باید طی یک دوره ۵ روزه مصرف شود، تجویز می‌شوند. داروی استروئیدی ظرف ۲۴ ساعت موجب تسکین قابل‌توجه درد می‌شود.

تزریق استروئید برای درد گردن

ورزش و فیزیوتراپی

فیزیوتراپی می‌تواند به بیماران کمک کند که هر چه زودتر به روند زندگی عادی بازگردند و از بروز مجدد درد آسیب پیشگیری کند. فیزیوتراپیست تکنیک‌های صحیح قرارگیری بدن در حالات مختلف، شیوه صحیح راه رفتن و بلند کردن اجسام را به بیمار می‌آموزد و همچنین ورزشهایی برای کشش و تقویت عضلات گردن بازوها و شکم به بیمار آموزش می‌دهد.

درمان گردن درد با فیزیوتراپی

برای دوره کوتاهی ممکن است استفاده از مدالیته‌های درمانی مانند ماساژ، اولتراسوند، دیاترمی، گرمادرمانی و تراکشن تجویز شود. همچنین ممکن است بیماران از انجام یوگا، درمان دستی به روش کایروپراکتیک و طب سوزنی نتیجه بگیرند.

درمان گردن درد به کمک جراحی

جراحی در موارد نادری نیاز می‌شود. تنها در موارد خاصی جراحی تجویز می‌شود. این موارد عبارتند از:

• ضعف عضلانی
• بیرون‌زدگی شدید دیسک
• فشار به طناب نخاعی در گردن
• عدم تعادل و درد بسیار شدیدی که با انجام درمان‌های دیگر تسکین پیدا نمی‌کند

درمان گردن درد از طریق جراحی

برای بهبودی گردن درد چه کنیم؟

اغلب افرادی که به گردن درد حاد دچار می‌شوند، به سرعت به روش‌های درمانی پاسخ می‌دهند و علائم ۹۰ در صد آن‌ها ظرف دو هفته به طور کامل برطرف می‌شود.

داشتن رویکرد مثبت در بهبودی، انجام دادن منظم ورزش‌ها و بازگشت به کار و فعالیت‌های قبلی به شیوه صحیح و اصولی، همگی از عناصر مهم در بهبودی گردن درد هستند.

اگر در ابتدا نمی‌توانید وظایف روزمره خود در محل کار را انجام دهید، ممکن است لازم باشد برای مدتی کار خود را سبک یا محدود کرده و حرکاتی که انجام می‌دهید را اصلاح کنید.

راه های پیشگیری از گردن درد

انجام برخی اقدامات برای پیشگیری از گردن درد بسیار ضروری است. توصیه‌های زیر برای پیشگیری از درد گردن بسیار مفید هستند:

• توجه به قرارگیری بدن در حالت صحیح (هنگام نشستن، ایستادن، خوابیدن و ..)
• استفاده از تکنیک‌های ریلکسیشن و تمرینات کششی
• تغذیه سالم و ترک سیگار

توجه به قرارگیری بدن در حالت صحیح

در مورد روش‌های صحیح قرارگیری بدن، شکل صحیح کار با کامپیوتر و لپ‌تاپ و اشتباهات رایج در نحوه قرارگیری بدن و چگونگی بلند کردن اجسام مطالعه کنید و روش‌های صحیح را بیاموزید.

در هنگام انجام دادن هر فعالیتی مانند رانندگی یا کار با کامپیوتر یا مطالعه که در آن گردن برای مدت طولانی در یک موقعیت قرار دارد، به خود به صورت منظم استراحت بدهید.

از خوابیدن روی شکم خودداری کنید و در هنگام خواب توجه کنید که گردن شما با بدنتان هم‌راستا باشد. برای هم‌سطح کردن با سر در هنگام خواب تنها از یک پشتی استفاده کنید. توجه کنید که تشک شما نسبتا سفت باشد. در صورتی که تشک نرم باشد، گردن در هنگام خواب خم می‌شود.

استفاده از تکنیک‌های ریلکسیشن و ورزش‌های کششی

اگر در اغلب موارد احساس استرس دارید، تکنیک‌های ریلکسیشن را بیاموزید تا به کاهش تنش در گردن خود کمک کنید. همچنین به طور منظم ورزش‌های کششی و تقویت عضلات را انجام دهید.

تغذیه سالم و ترک سیگار

تغذیه سالم داشته باشید و وزن خود را در محدوده سالم نگه دارید. سیگار کشیدن را ترک کنید.

علت، علائم و درمان ورم مغزی(ادم و ورم کردن مغز)

ورم مغزی یکی از مشکلات بسیار جدی مغزی است که در آن، حجم بافت مغز افزایش پیدا کرده و در نتیجه فشار درون مغز  بیشتر می‌شود.

التهاب و ورم مغز می‌تواند بر اثر علل مختلفی تصادفات ماشین، ضربه به سر، عفوت، بیماری یا هر آسیب دیگری باشد.

در مواردی کمی، که ورم مغزی خفیف است، نیازی به درمان نیست و بیمار به‌خودی‌خود ظرف چند روز به زندگی عادی بازمی‌گردد، اما در اغلب موارد، ورم مغزی جدی است و

لازم است که درمان‌های موردنظر به صورت اورژانسی انجام شوند چرا که این وضعیت، جان فرد را به خطر می‌اندازد.

هدف از درمان ورم مغزی این است که تورم و فشار داخل مغز کاهش پیدا کند و در نتیجه خون کافی به تمامی سلول‌های مغزی برسد و

این سلول‌ها بر اثر کمبود اکسیژن دچار مرگ نشوند.

متخصصین مغز و اعصاب به بیمار اکسیژن‌رسانی می‌کنند، به او مایعات و داروهای لازم را تزریق می‌کنند و حتی در صورت نیاز اقدام به جراحی می‌کنند

تا با خارج کردن مقداری از مایع اطراف مغز یا برداشتن بخشی از جمجمه، فشار مغزی را کاهش دهند.

اگر درمان‌های اورژانسی انجام شوند، بیمار به سرعت بهبود پیدا می‌کند و تقریبا به حالت عادی بازمی‌گردد، هرچند ممکن است بر اثر ورم مغزی، برخی سلول‌های مغزی او آسیب‌دیده باشند.

نتایج درمان ورم مغزی به شدت ورم مغزی، محل بروز تورم و سرعت دریافت درمان بستگی دارد.

جهت دریافت نوبت مشاوره توسط پزشک متخصص مغز و اعصاب و یا رزرو وقت با ما تماس بگیرید.

علل

در ادامه برخی از علل بروز ورم مغزی بیان شده‌اند:

ضربه‌مغزی

ضربه‌ی مغزی معمولا بعد از یک حادثه و اتفاق ناگهانی ایجاد می‌شود که در آن ضربه‌ی محکمی به مغز وارد می‌شود.

این ضربه می‌تواند بر اثر اصابت جسمی سخت به سر، تصادف با ماشین یا زمین خوردن باشد.

این نوع حوادث و ضربه‌ها موجب التهاب و ورم مغز می‌شوند.

سکته مغزی ایسکمیک

سکته‌ی مغزی ایسکمیک یکی از شایع‌ترین علل ورم مغزی است.

در افرادی که دچار سکته مغزی شده‌اند، یک لخته خونی در مغز تشکیل شده است که اجازه نمی‌دهد خون کافی به مغز برسد و

در نتیجه اکسیژن کافی به بافت مغز نرسیده و مغز دچار تورم می‌شود.

خونریزی مغزی

سکته مغزی هموراژیک یا خونریزی مغزی شرایطی است که در آن، یکی از رگ‌های مغزی پاره شده و خون از آن تراوش می‌کند.

بر اثر این خونریزی، فشار در داخل جمجمه بیشتر می‌شود و مغز ورم می‌کند. فشار خون مزمن و کنترل نشده شایع‌ترین علت خونریزی مغزی است.

مننژیت

انواع مختلف عفونت‌های مغزی نیز می‌توانند باعث ورم مغزی شوند و یکی از این عفونت‌ها، مننژیت است.

در این نوع از عفونت، لایه‌ی پوشش‌دهنده در اطراف مغز ملتهب می‌شود.

باکتری‌ها ویروس‌ها و برخی از داروها می‌توانند موجب بروز این عفونت شوند که منجر به ورم مغز می‌شود و

آنسفالیت

انسفالیت نیز نوع دیگری از عفونت است که موجب ورم مغزی می‌شود.

در این نوع از عفونت، خود مغز دچار التهاب می‌شود و عامل این عفونت، ویروسی است که مغز را تحریک می‌کند.

این ویروس‌ها بر اثر نیش برخی از حشرات ایجاد می‌شوند.

توکسوپلاسموز

این عفونت انگلی موجب التهاب و ورم مغزی می‌شود.

این نوع از عفونت بیشتر در نوزادان و افرادی با سیستم ایمنی ضعیف دیده می‌شود.

تومور مغزی

تومور مغزی نیز از دیگر علل بسیار شایع ورم مغزی است.

اگر تومور مغزی از نوع بدخیم باشد،

به سرعت رشد کرده و بزرگ‌تر می‌شود و در نتیجه فشار را در داخل جمجمه افزایش داده و موجب ورم مغزی می‌شود.

علائم

علائم ورم مغزی در بین بیماران مختلف، نسبتا متفاوت است و به محل بروز تورم و شدت آن بستگی دارد.

برخی از علائم شایع ورم مغزی عبارتند از:

•       سردرد‌های مکرر و شدید
•     درد گردن
•     حالت تهوع مداوم، با یا بدون استفراغ
•     سرگیجه مداوم
•     اختلالات تنفسی
•     تاری دید
•     از دست دادن حافظه کوتاه مدت یا بلند مدت
•     اختلالات تکلم
•     مشکلات حرکتی
•     تشنج
•     گیجی و کاهش سطح هوشیاری

تشخیص

پزشکان با توجه به ماهیت علائم بیمار و اطلاع از سابقه بیماری، عفونت یا حادثه‌ای که رخ داده، می‌توانند احتمال بروز ورم مغزی را تشخیص دهند.

برخی از آزمایشاتی که برای تشخیص قطعی ورم مغزی به کار می‌روند، عبارتند از:

•     معاینه کامل سر و گردن برای بررسی وجود هر گونه اختلال یا علائم غیرطبیعی
•     معاینات عصبی کامل همراه با انجام تست حافظه برای بررسی عملکرد حافظه و سایر عملکردهای عصبی
•   در صورت مشکوک بودن پزشک به ورم مغزی، عکسبرداری پیشرفته به روش اسکن ام آر آی یا سی تی اسکن مغزی تهیه می‌شوند تا محل و شدت تورم مشخص شود.
•     انجام آزمایشات خون برای بررسی سایر علل تورم مغز مانند عفونت

درمان

برخی از روش‌های درمان ورم مغز عبارتند از:

اکسیژن درمانی

با استفاده از یک سیستم تنفسی مصنوعیْ اکسی›ن به بیمار منتقل می‌شود تا سطح اکسی›ن خون کاهش پیدا نکند و

همچنان اکسیژن کافی به بافت‌های مغزی برسد.

بدین ترتیب می‌توان احتمال مرگ سلول‌های مغزی و بروز عوارض جدی و خطرناک را کاهش داد.

تزریق سرم

داروها و مایعاتی از طریق تزریق وریدی به بدن بیمار انتقال داده می‌شوند تا از افت بیش از حد فشار خون جلوگیری شود و اکسیژن کافی به مغز برسد.

در برخی از موارد، تزریق مایعات با سرم موجب شدت گرفتن ورم مغزی می‌شود و

بنابراین انتخاب داروهای مناسب با دوز صحیح برای پیشگیری از بروز چنین عوارضی، بسیار ضروری است.

هیپوترمی

این نیز یکی دیگر از روش‌های درمان ورم مغزی است که البته به ندرت به کار گرفته می‌شود

چرا که انجام صحیح این روش درمانی، کار بسیار مشکلی است.

در این روش درمانی، دمای بدن پایین آورده می‌شود تا مغز سریعتر بهبود پیدا کند و تورم ان نیز کاهش پیدا کند.

دارو درمانی

داروهایی که برای بیمار تجویز می‌شوند، اغلب به منظور کاهش تورم و حل شدن لخته‌های خونی هستند که موجب بروز تورم شده‌اند.

با حل شدن لخته‌های خونی، جریان خون به حالت عادی بازمی‌گردد.

انتخاب نوع دارو به علائم بیمار و علت اصلی بروز ورم مغزی بستگی دارد.

ونتریکولوستومی (Ventriculostomy)

این روش  برای کاهش فشار در جمجمه انجام می‌شود. 

در این روش، یک لوله باریک وارد فضای اطراف مغز می‌شود و از طریق آن، مقداری از مایع مغزی نخاعی که در اطراف مغز قرار دارد،

بیرون کشیده می‌شود تا از میزان فشار وارد شده به مغز کاسته شود.

جراحی

جراحی یکی از جنبه‌های حیاتی در درمان این بیماری است.

در این جراحی، بخشی از جمجمه برداشته می‌شود تا از میزان فشار وارد شده به بافت مغز کاشته شود.

یکی دیگر از علل انجام جراحی، درمان عاملی است که موجب تورم مغز شده است که می‌توان یک لخته خون، تومور یا خونریزی از یکی از شریان‌های مغزی باشد.

ضعف عضلانی به فقدان نیرو در عضلات گفته می‌شود، به طوری که ممکن است در این شرایط، ماهیچه‌ها به راحتی گذشته منقبض نشده یا حرکت نکند. ضعف عضلات دست و پا از جمله شایع‌ترین نوع ضعف عضلانی به شمار می‌رود.

احساس ضعف بدن و لرزش نشانه چیست؟

ضعف به معنی کاهش قدرت در یک یا چند عضله است که معمولا با لرزش بدن همراه است. دلایل ضعف عضلانی می‌تواند موارد مختلفی باشد. ممکن است علل رایج یا نادر، خطرناک یا کم خطر، موقت یا دائمی باشد.

بیماری‌های سیستم عصبی عضلانی، آسیب‌های وارده، بیماری‌های متابولیک و سموم، همه باعث ایجاد ضعف در بدن می‌شوند. خوشبختانه، ضعف‌های عضلانی که بدون دلیل ایجاد می‌شوند، در اکثر موارد برگشت‌پذیر بوده و به خودی خود برطرف می‌شوند.

در موارد بسیار نادر، ضعف دست و پا تنها نشانه وجود یک بیماری خطرناک است. علائم و نشانه‌های ضعف شامل مشکل در انجام فعالیت‌های روزانه مانند نوشتن، یا مشکل عدم تعادل در راه رفتن است.

اگر همیشه ضعف دارید، مخصوصا اگر ضعف شدید، موضعی یا دردناک بوده و بیش از چند هفته طول کشیده‌ است، باید به یک متخصص مراجعه کنید.

حالت و شدت ضعف، علائم، داروهای مصرفی و سوابق خانوادگی به پزشک در تشخیص علت ضعف کمک می‌کنند. زمانی که متخصص اعصاب علت ضعف را تشخیص داد، روش درمانی مناسب را به شما توصیه می‌کند.

برنامه درمان شما به علت ضعف و همچنین شدت علائم بستگی دارد. در برخی موارد، طب فیزیکی برای فرد مناسب بوده و به درمان او کمک می‌کند. ممکن است پزشک از دارو، جراحی یا روش‌های درمانی دیگری برای بیمار استفاده نماید.

ضعف عضلانی چیست؟

علت ضعف عضلات دست و پا

ضعف عضلات بدن زمانی ایجاد می‌شود که فرد حتی با تلاش زیاد نیز نتواند یک عضله را به اندازه طبیعی منقبض کرده یا آن را حرکت دهد. چه فرد بیمار باشد و چه فقط به کمی استراحت نیاز داشته باشد، این ضعف مشکلی است که تمام افراد گاهی به آن دچار می‌شوند.

به عنوان مثال، کار بدنی سخت باعث خستگی عضلات فرد می‌شود و فرد باید کمی به عضلات استراحت دهد تا بهبود یابند.

اما اگر بیمار به ضعف دائمی دچار باشد، یا ضعف او هیچ دلیل و علتی نداشته باشد، ممکن است نشانه وجود یک بیماری باشد. معمولا زمانی که مغز از طریق نخاع و اعصاب، سیگنال‌های حرکتی را به یک عضله می‌فرستد، فرد به طور اختیاری عضله را منقبض می‌کند.

اگر مغز، سیستم عصبی، عضلات یا ارتباط بین اینها در اثر یک بیماری یا آسیب از بین رفته باشد، عضلات به صورت طبیعی منقبض نمی‌شوند. این عدم انقباض طبیعی عضلات باعث ضعف عضلات می‌شود.

برخی از علل ضعف و بی حالی عبارتند از:

• دلایل متابولیک ضعف عضلانی
• علل عصبی ضعف عضلانی
• بیماری‌های عضلانی که باعث احساس ضعف در عضلات می‌شوند
• سموم ایجاد کننده ضعف عضلانی
• سایر دلایل ضعف عضلانی

دلایل متابولیک ضعف عضلانی

ضعف عضلانی ممکن است در اثر علل متابولیک ایجاد شود که عبارتند از:

• بیماری آدیسون (عدم تولید هورمون توسط غدد فوق کلیوی)
• هیپرپاراتیروئیدسم (پرکاری غدد پاراتیروئید)
• هیپرتیروئیدیسم (پرکاری تیروئید)
• هایپوکالمبا (کاهش پتاسیم)
• هایپوناترمیا (کاهش سدیم)

علل عصبی ضعف عضلات

ضعف در عضلات بدن ممکن است علل عصبی داشته باشد. علل عصبی ضعف عضلانی عبارتند از:

• فلج بل (تورم یا التهاب عصبی که عضلات صورت را کنترل می‌کند)
• فلج مغزی (شرایطی که بر مغز و عملکرد سیستم عصبی اثر می‌گذارد)
• بیماری شارکو ماری توث (نوعی بیماری ارثی که بر اعصاب محیطی اثر می‌گذارد)
• سندرم گولین بار (نوعی اختلال خود ایمنی اعصاب)
• ام اس یا تصلب بافت چندگانه (نوعی بیماری که بر مغز و نخاع تاثیر گذاشته و باعث ضعف، عدم تعادل و مشکلات دیگر می‌شود)
• گرفتگی یا فشار عصب، مانند عصب اولنار در بازو
• سکته مغزی

بیماری‌های عضلانی که باعث احساس ضعف در عضلات می‌شوند

برخی از بیماری‌های عضلانی نیز ممکن است باعث ضعف عضله شوند. این بیماری‌ها عبارتند از:

• اسکلروز جانبی آمیوتروفیک (ALS، که به بیماری لوگهریگ نیز معروف است. اسکلروز جانبی آمیوتروفیک یک بیماری عصبی – عضلانی شدید است که باعث ضعف و ناتوانی عضلات می‌شود)
• درماتومیوزیت (التهاب عضله و راش‌های پوستی از علائم اصلی این بیماری هستند)
• دیستروفی عضلانی (یک اختلال ارثی که باعث از دست دادن تدریجی بافت عضلانی و ضعف عضلات می‌شود)

سموم ایجاد کننده ضعف عضلات دست و پا

ممکن است ضعف عضله های بدن در اثر وجود برخی سموم باشد. این سموم عبارتند از:

• بوتولیسم (یک مسمومیت غذایی شدید که در اثر باکتری کلستریدیوم بوتولینوم ایجاد می‌شود)
• مصرف خوراکی حشره‌کش‌ها
• قرارگیری در معرض گاز اعصاب
• مسمومیت فلج‌کننده صدف

دیگر علل ضعف بدن

ضعف عضلات دست و پا ممکن است علل دیگری داشته باشد که عبارتند از:

• آنمی (کمبود سلول‌های قرمز خون)
• آسیب ایجاد شده در اثر استفاده بیش از حد از عضله
• پلیموئوزیت (ضعف و التهاب گسترده‌ی عضلات)

عوارض ضعف عضلات بدن چیست؟

از آنجا که ضعف عضلانی ممکن است در اثر بیماری‌های جدی به وجود آمده باشد، عدم درمان ممکن است باعث ایجاد عوارض و آسیب‌های دائمی شود. زمانی که علت بیماری تشخیص داده شد، بیمار باید برنامه درمانی که با کمک پزشک برای او آماده شده را دنبال کند تا خطر ایجاد عوارض احتمالی کاهش یابد.

عوارض ضعف عضلات و ماهیچه عبارتند از:

• از دست دادن تحرک
• فلج
• از دست دادن دائمی احساس
• آسیب دائمی به عصب (در اثر تحت فشار قرار گرفتن عصب) از جمله فلج
• گسترش عفونت

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

در برخی موارد، ضعف عضلانی بدن زندگی فرد را به خطر می‌اندازد، مخصوصا اگر به طور ناگهانی و در یک سمت بدن ایجاد شود. اگر بیمار هریک از موارد ناگهانی و مهلک زیر را داشت باید فورا به پزشک مراجعه کند:

• اندازه غیرطبیعی مردمک چشم یا نشان ندادن عکس‌العمل به نور
• کاهش سطح هوشیاری، مانند عدم پاسخگویی یا از دست دادن هوشیاری
• فلج یا ناتوانی در حرکت دادن قسمتی از بدن
• شکم درد شدید
• تغییر ناگهانی دید، از دست دادن بینایی یا چشم درد
• سردرد شدید

تشخیص بیماری ضعف عضلانی

اگر بیمار بدون دلیل به ضعف عضلانی مبتلا شده باشد، باید به پزشک مراجعه کند. پزشک متخصص سوالاتی در مورد ضعف عضلات بیمار، مثلا سوالاتی همچون مدت زمان احساس ضعف در عضلات و عضلات درگیر، از بیمار می‌پرسد. پزشک همچنین در مورد علائم دیگر و سوابق خانوادگی فرد نیز سوالاتی می‌پرسد.

تشخیص بیماری ضعف عضلانی

همچنین پزشک در مورد عکس‌العمل‌ها، احساس و تون عضلانی (مقاومت عضله در برابر کشیده شدن یا حرکات غیر فعال کششی) بیمار سوالاتی می‌پرسد. در صورت نیاز پزشک آزمایش‌هایی نیز برای بیمار تجویز می‌کند که عبارتند از:

• ام آر آی یا سی تی اسکن برای بررسی ساختار داخلی بدن بیمار
• آزمایش‌های عصبی برای ارزیابی عملکرد اعصاب
• الکترومیوگرافی (نوار عصب) برای بررسی فعالیت عصب در عضلات بیمار
• آزمایش خون برای بررسی وجود عفونت یا دیگر مشکلات پزشکی

راههای درمان ضعف دست و پا چگونه است؟

برنامه درمان ضعف عضلات بدن برای هر فرد با توجه به علل ایجاد ضعف عضلانی، وجود بیماری‌های دیگر در بدن فرد، سن و سوابق پزشکی فرد، شدت ضعف عضلانی و موارد دیگر، متفاوت است.

معمولا درمان ضعف عضلانی شامل یک برنامه درمان چند منظوره برای رویارویی با علل، کمک به افزایش قدرت، کاهش احتمال ایجاد عوارضی مانند آتروفی عضله، و کمک به داشتن یک زندگی سالم و فعال است.

معمولا درمان شامل یک دوره استراحت، نوشیدن آب کافی و تغذیه مناسب، و مراقبت‌های پزشکی منظم است. همچنین توصیه می‌شود که فرد توانبخشی، طب فیزیکی، کار درمانی، و یک برنامه ورزشی منظم نیز داشته باشد.

ممکن است برای محافظت از عضلات ضعیف و در برخی موارد برای بهبود تحرک فرد، به اسپلینت‌های ارتوپدی، عصاها، چوب‌های زیر بغل، یا یک واکر نیاز باشد.

در برخی موارد ممکن است برای کاهش التهاب سیستم عصبی در بیماری‌هایی مانند فلج بل، فلج چندگانه و میاستنی گراویس (بیماری خودایمنی مزمن عصبی عضلانی)، داروهای کورتیکواستروئید نیز تجویز شود. برای درمان ضعف عضلانی ناشی از عفونت باکتریایی نیز معمولا داروهای آنتی بیوتیک تجویز می‌شود.

ضعف عضلات ناشی از کم خونی نیز با ترانسفوزیون و درمان شرایط ایجاد کننده کم خونی، درمان می‌شود. ضعف عضلانی ناشی از عدم تعادل الکترولیت‌ها و یا کم آبی نیز معمولا با درمان شرایطی که باعث کم آبی شده و جبران الکترولیت‌ها از راه خوراکی یا تزریق درون وریدی مایعات و الکترولیت‌ها امکان‌پذیر است.

تکان خوردن مغز یا کانکاشن مغزی چیست؟ چه عوارضی دارد؟

به ضربه یا تکان مغزی در اصطلاح پزشکی کانکاشن مغزی گفته می‌شود که می‌تواند بر عملکرد مغز شما اثر بگذارد. اثرات آن معمولا موقتی است و می‌تواند شامل مواردی زیر باشد:

• سردرد
• اختلال در تمرکز و حافظه
• عدم تعادل و هماهنگی اعضای بدن

ممکن است فرد به تکان مغزی مبتلا شده باشد اما از آن آگاهی نداشته باشد. کانکاشن مغزی معمولا در اثر ضربه به سر ایجاد می‌شود. علاوه بر این، تکان شدید سر و گردن و همچنین بالاتنه نیز می‌تواند منجر به تکان خوردن مغزی شود.

در ورزش‌های پربرخورد مانند فوتبال نیز تکان مغزی شایع است. این ضربه‌ها بر عملکرد مغز تأثیر می‌گذارند، معمولا برای یک دوره کوتاه‌مدت اتفاق می‌افتند و فرد دچار علائم تکان خوردن مغز می‌شود.

تکان خوردن مغز در اثر ضربه مغزی

ضربه مغزی می‌تواند به خونریزی مغز یا بافت‌های اطراف آن منجر شود. خونریزی مغزی می‌تواند زندگی فرد را به خطر بیندازد. به همین دلیل شخصی که دچار ضربه مغزی می‌شود باید در ساعات اولیه پس از حادثه تحت نظر قرار گرفته شود.

اگر علائم و نشانه‌های او بدتر شدند، باید تحت مراقبت‌های اورژانسی قرار گیرد و توسط دکتر مغز و اعصاب معاینه گردد.

بیشتر افراد معمولا پس از ضربه مغزی به طور کامل بهبود می‌یابند. علائم و نشانه‌های ضربه مغزی ممکن است تا ساعت‌ها یا روزهای پس از ضربه ظاهر نشوند.

متخصص مغز و اعصاب در گام اول بیمار را بررسی کرده تا اطمینان حاصل کند او دچار آسیب دیدگی شدید مغزی یا آسیبی که زندگی بیمار را تهدید می‌کند، نشده باشد، سپس به ارزیابی شدت آسیب و ضربه مغزی می‌پردازد.

پزشک علائم و نشانه‌های بیمار را ارزیابی می‌کند، سابقه پزشکی او را بررسی کرده و یک معاینه بالینی عصبی انجام می‌دهد. استراحت در تختخواب، مصرف مایعات و مسکن‌های خفیف مانند استامینوفن ممکن است تجویز شود.

پیگیری و معاینات بعدی بسیار مهم است، زیرا برخی از مشکلات ظریف ناشی از ضربه مغزی (اختلال حافظه، تغییرات شخصیتی و تغییر در توانایی شناختی) ممکن است در زمان آسیب‌دیدگی ظاهر نشوند.

تکان مغزی

علت احساس تکان خوردن مغز در سر

مغز قوامی مشابه ژله دارد. مغز به کمک مایع مغزی–نخاعی موجود در جمجمه، از فشار و ضربه‌های احتمالی روزمره در امان می‌ماند. تکان شدید سر و گردن و بالاتنه می‌تواند منجر به لیز خوردن مغز به سمت جلو یا عقب (در مقابل دیواره داخلی جمجمه) شود.

از میان عوامل مختلف تکان مغزی، تکان خوردن مغز در تصادف یکی از اتفاتی است که می‌تواند منجر به ضربه مغزی در فرد شود.

عوامل خطرناکی که باعث تکان مغزی میشود

برخی از فعالیت‌ها و یا عوامل می‌توانند خطر تکان خوردن مغز و ضربه مغزی را افزایش دهند، برخی از آن‌ها عبارت‌اند از:

• افتادن و سقوط، به‌ویژه در کودکان نوپا و سالخوردگان
• شرکت در ورزش‌های پرخطر و پربرخورد مانند فوتبال، هاکی، راگبی، بوکس و دیگر ورزش‌های مبارزه‌ای
• شرکت در ورزش‌های پرخطر بدون تجهیزات ایمنی و نظارت مناسب
• تصادف با وسایل موتوری و خودروها
• تصادف عابر پیاده یا دوچرخه‌سوارها
• سربازانی که درگیر جنگ هستند.
• داشتن سابقه ضربه شدید مغزی

علائم تکان خوردن مغز در جمجمه

علائم تکان مغزی می‌تواند خفیف باشد و ممکن است فورا ظاهر نشوند. این علائم ممکن است روزها، هفته‌ها یا حتی بیشتر طول بکشد.

ضرب‌دیدگی سر کودکان بسیار شایع است. اما تشخیص تکان مغزی در نوزادان و کودکان نوپا می‌تواند دشوار باشد، زیرا آن‌ها نمی‌توانند احساسشان را به‌راحتی توصیف کنند. ممکن است گریه نوزاد یا کودک نوپا متوقف نشود، بی‌قرار باشد، غذا یا شیر خود را نخورد.

علائم و نشانه‌های کانکاشن مغزی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• سردرد یا احساس فشار در سر
• از دست دادن هوشیاری به صورت موقت
• سردرگمی یا احساس بودن در مه
• آمنزیا (فراموشی) در خصوص مکان و زمان حادثه
• سرگیجه
• زنگ زدن گوش
• حالت تهوع
• استفراغ
• بیان کلمات نامربوط و نابجا
• تأخیر در پاسخ به سؤالات
• مات ماندن یا خیره شدن
• خستگی

ممکن است برخی بیماران سریعا علائم مختصری را تجربه کنند، اما ممکن است برخی از بیماران با چند ساعت یا چند روز تأخیر دچار علائم شوند، مانند:

• اختلال در تمرکز و حافظه
• تحریک پذیری و سایر تغییرات شخصیتی
• حساسیت به نور و سروصدا
• اختلالات خواب
• ناسازگاری روانی و افسردگی
• اختلال در حس بویایی و چشایی

روش های تشخیص تکان خوردن مغز در سر

برای تشخیص تکان مغز سر پزشک یک معاینه بالینی انجام خواهد داد و در خصوص نحوه آسیب‌دیدگی بیمار سؤالاتی خواهد پرسید. علاوه بر این، احتمالا بیمار تحت معاینات عصبی از قبیل نحوه دید، تعادل، هماهنگی و رفلکس بدن قرار می‌گیرد.

همچنین ممکن است پزشک حافظه و فرآیند تفکر بیمار را ارزیابی کند. در برخی موارد، ممکن است آزمایشات تصویربرداری از مغز مانند سی تی اسکن یا ام آر آی (MRI) درخواست شود. اسکن مغز می‌تواند وجود خونریزی یا التهاب در مغز و همچنین شکستگی جمجمه را نشان دهد.

تشخیص تکان خوردن مغز در سر

برای درمان تکان خوردن مغز چه اقداماتی پیشنهاد می‌شود؟

استراحت مناسب‌ترین راهکار درمانی برای بیمار مبتلا به اختلال تکان مغزی است تا بدین وسیله مغز فرصت ترمیم و بهبودی خود را به دست آورد. پزشک توصیه خواهد کرد که بیمار از فعالیت‌های فیزیکی و ذهنی دور بماند، تا زمانی که شرایط او بهبود یابد.

این بدان معنی است که بیمار باید از انجام فعالیت‌هایی که باعث افزایش علائم او می‌شود، مانند فعالیت‌های بدنی، ورزش و یا حرکات شدید بدنی، اجتناب ورزد. چنین فعالیت‌هایی ممکن است علائم بیمار را تحریک کند.

این استراحت همچنین شامل محدود کردن فعالیت‌هایی می‌شود که نیاز به تفکر و فعالیت ذهنی دارند، مانند: بازی‌های ویدئویی، تماشای تلویزیون، تحصیل در مدرسه، خواندن، نوشتن و یا استفاده از کامپیوتر. این فعالیت‌ها ممکن است باعث بدتر شدن علائم یا تحریک آن‌ها شود.

در طول دوره بهبودی ممکن است پزشک توصیه کند، زمان رفتن به مدرسه یا محل کار بیمار کوتاه‌تر گردد. در طول روز بیمار باید استراحت داشته باشد و یا حجم کار و تکالیف مدرسه او باید کاهش یابد تا بیمار بهبودی لازم را به دست آورد.

درمان تکان خوردن مغز یا کانکاشن مغزی

همان‌طور که علائم بیمار بهبود می‌یابد، ممکن است به تدریج فعالیت‌ها افزایش یابد مانند تفکر، انجام تکالیف مدرسه و یا فعالیت‌های مربوط به محل کار و یا افزایش زمان مدرسه و کار بیمار. پزشک زمان بازگشت به فعالیت‌های سبک فیزیکی را به بیمار اعلام خواهد کرد.

گاهی اوقات قبل از اینکه علائم به طور کامل از بین رفته باشند، به بیمار اجازه انجام فعالیت‌های بدنی سبک (مانند دوچرخه ثابت یا پیاده‌روی) داده می‌شود، به شرطی که علائم و نشانه‌های بیمار بدتر نشود.

درنهایت، هنگامی که تمام علائم و نشانه‌های ضربه مغزی برطرف شدند، بیمار و پزشک می‌توانند در مورد زمان و نحوه برگشت به فعالیت‌های ورزشی برنامه‌ریزی کنند. شروع زودهنگام فعالیت ورزشی می‌تواند خطر ابتلا به ضربه مغزی دوم و آسیب‌دیدگی بیشتر مغز را افزایش دهد.

برای سردرد، می‌توانید از مسکن‌هایی مانند استامینوفن استفاده کنید. از مصرف دیگر داروهای ضد درد مانند ایبوپروفن و یا آسپرین خودداری کنید، زیرا این داروها ممکن است خطر خونریزی را افزایش دهند.

پیشگیری از تکان مغزی و آسیب‌دیدگی سر

برخی از اقدامات و راهنمایی‌ها می‌تواند خطر ابتلا به تکان مغزی و آسیب‌دیدگی سر را برطرف و یا کاهش دهد. برخی از آن‌ها عبارت‌اند از:

• استفاده از ابزارهای محافظ در ورزش و سایر فعالیت‌های تفریحی
• بستن کمربند ایمنی
• امن ساختن محیط خانه
• حفاظت از کودکان
• ورزش منظم
• آموزش دیگران در خصوص کانکاشن یا تکان مغزی

استفاده از ابزارهای محافظ در ورزش و سایر فعالیت‌های تفریحی

اطمینان حاصل کنید که تجهیزات ورزشی مناسب است، به‌خوبی نگهداری می‌شوند و به درستی پوشیده می‌شوند. قوانین بازی را دنبال کنید و روحیه ورزشکاری خود را تقویت کنید.

هنگام دوچرخه‌سواری، استفاده از موتورسیکلت، اسنوبرد و یا فعالیت‌های تفریحی دیگر که ممکن است در آن‌ها سر با آسیب‌دیدگی مواجه شود، از کلاه ایمنی استفاده کنید.

پیشگیری از آسیب مغزی با بستن کمربند ایمنی

استفاده از کمربند ایمنی در تصادفات جاده‌ای تا حد زیادی می‌تواند خطر آسیب دیدگی مغزی را کاهش دهد.

امن ساختن محیط خانه

خانه را به‌خوبی روشن نگه‌دارید. اشیایی که ممکن است باعث سقوط و افتادن افراد شود را بر روی زمین قرار ندهید، افتادن و لیز خوردن در خانه یکی از موارد شایع تکان مغزی محسوب می‌شود.

حفاظت از کودکان

برای کمک به کاهش خطر آسیب‌دیدگی سر کودکان، راه‌پله‌ها را مسدود کرده و برای پنجره‌ها محافظ نصب کنید.

ورزش منظم

ورزش منظم برای تقویت عضلات پا و بهبود تعادل بدن مفید است.

آموزش دیگران در خصوص کانکاشن یا تکان مغزی

با آموزش دادن مربیان، ورزشکاران، والدین و دیگران در مورد ضربه مغزی می‌توان سطح آگاهی افراد را افزایش داد. مربیان و والدین نیز می‌توانند روحیه ورزشکاری و پرهیز از مشاجرات را در افراد افزایش دهند.